Էջ 1 7-ից 123 ... ՎերջինըՎերջինը
Ցույց են տրվում 1 համարից մինչև 10 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 64 հատից

Թեմա: Հայոց լեզվին նվիրված տողեր

  1. #1
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.05.2010
    Հասցե
    Երևան, Դավիթաշեն
    Տարիք
    50
    Գրառումներ
    284
    Հեղինակության աստիճան
    13

    Հայոց լեզվին նվիրված տողեր

    Քանի որ արդեն չափից ավելի արծարծվեց ՀԱՅ երեխային օտար լեզվով կրթելու հարցը, առաջարկում եմ այս թեմայի շրջանակներում գրել մեր ոսկեղենիկ լեզվին նվիրված բանաստեղծություններ, ասույթներ, նշանավոր մարդկանց խոսքեր . . .։ Կարծում եմ, որ սովորական քաղաքացիներ և կարևոր պաշտոնյաներ, որոնք դպրոցում առիթ կամ հնարավորություն չեն ունեցել հաղորդակցվել մեր ազգի սրբության սրբոց լեզվին՝ կկարդան և համապատասխան հետևություններ կանեն։

  2. Գրառմանը 9 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Chuk (28.05.2010), manush (28.05.2010), n1vau (28.05.2010), Արմեն (16.06.2010), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018), Էմմա Խաչատրյան (13.02.2018), Լիլիթ (05.06.2010), Ռուզաննա Ներսիսյան (17.08.2018), Եսայան (21.02.2018)

  3. #2
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.05.2010
    Հասցե
    Երևան, Դավիթաշեն
    Տարիք
    50
    Գրառումներ
    284
    Հեղինակության աստիճան
    13
    Ձեզ եմ ասում՝ ձեզ, հայոց նորահաս երիտասարդք, ձեր անունին մեռնեմ, ձեր արևին ղուրբան, տասը լեզու սովորեցեք, ձեր լեզուն, ձեր հավատքը ղայիմ բռնեցեք… Որքան հարուստ է այդ լեզուն իր բազմատեսակ արտահայտություններով, դարձվածքներով ու պատկերներով, որքան զորեղ նրա հասկացողություններն ու դատողությունները, որքան բնական նրա պատկերները և փոխառումները, որքան կատարյալ գիտական անվանումները։

    Խ. Աբովյան

  4. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Արմեն (16.06.2010), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018), Եսայան (21.02.2018)

  5. #3
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.05.2010
    Հասցե
    Երևան, Դավիթաշեն
    Տարիք
    50
    Գրառումներ
    284
    Հեղինակության աստիճան
    13
    ՄԱՅՐԵՆԻ ԼԵԶՈՒ

    Դու մեր մեծ երթի գավազանակիր
    Եվ մեր պատմության մեծագո՜ւյն դիվան,
    Մեր ազնըվության գովասանագիր,
    Մեր մտքի պահեստ, հոգու օթևան։
    Անցյալին պարզված դու մեր լսափող,
    Եվ մեր խոսափող՝ գալիքին ուղղված։
    Դու մեր սրբություն՝ կնքված Մեսրոպով,
    Նարեկացիով օծված ու յուղված։

    Դաժան դարերի ամե՛ն մի ժամին
    Շա՜տ բան է խլել մեզնից թշնամին։

    Բարդելով վերքին վերք ու անարգանք,
    Հեծության վրա մի նոր հեծություն՝
    Խլել է մեզնից հանգիստ ու հարգանք,
    Խլել է մեզնից փառք ու մեծություն,
    Խլել կյա՛նքը մեր և... կյանքի՜ց էլ թանկ
    Մեր հո՛ղը, հո՛ղը,
    Մեր սուրբ հայրենի՜ն։

    Շա՜տ բանից է մեզ զրկել վայրենին։
    Մեր կերած հացին քսել է նա ժա՛նգ,
    Բայց և... դարավոր բնիկ վայրերի
    Կորըստի լեղի կարո՜տն է քսել,
    Մեր խումին խառնել մեր սուրբ մայրերի
    Արցո՛ւնքը, սակայն... և արյո՛ւնը սև,
    Բայց մենք չենք զրկվել... մեր բերնի համից.
    -Քաղցրացել ենք մենք... մեր քաղցր բառով,
    Մեր մայրենահամ անուշ բարբառով։

    Շա՜տ բանից է մեզ զրկել թշնամին։
    Իր ձեռքով նա մեր ձեռքերն է հատել,
    Հատել է ականջ ու ոտնաթաթեր,
    Աչքեր է հանել դաշույնով իր սուր,
    Կտրել է նաև արմատից լեզուն,
    Եվ սակայն... իզո՜ւր.
    Չի՛ հատվել լեզուն,
    Մնացել է նա՝ հավատո՜վ անգամ...

    Քե՛զ՝ մեր հայկական և արամական,
    Չկարողացան քեզ խլել մեզնից
    Ո՛չ խարդավանքով արամեական,
    Ո՛չ բյուզանդական սիրով անազնիվ,
    Ո՛չ Ահրիմանի ահեղ նետերով,
    Ո՛չ Քրիստոսի մարդ-չմարդությամբ,
    Ո՛չ Մուհամեդի ճմլիչ ոտերով.
    Ո՜չ ճշմարտությամբ,
    Ո՜չ էլ ստերով։
    Չկարողացա՛ն քեզ մեզնից խլել։
    Եվ պարզ է հիմա, հստակ ու որոշ,
    Որ չե՜ն էլ կարող քեզ մեզնից խլել,
    Ինչպես չեն կարող խլել մի դրոշ,
    Որ հազարամյա դաժան մարտերում
    Փողփողացել է միշտ էլ... սրտերո՜ւմ։

    Ո՛չ, քեզ ո՛չ մեկը կուլ տալ չի՜ կարող.
    Ագահ կոկորդում դու խոր ես խրվում։
    Ո՛չ, քեզ ո՛չ մեկը փուլ տալ չի՜ կարող,
    Ինչպես երկինքը երբեք չի փլվում։
    Չե՜ս խլվի երբեք,
    Չե՜ս փլվի երբեք,
    Ինչպես արյունից գո՛ւյնը չի խլվում...
    Եվ ի՞նչ խաչագող դեռ պիտի հասնի,
    Որ քեզ կամենա գողանալ մեզնից.
    (Մի՛ ասա «մեզնից», «աշխարհի՜ց» ասա)
    Չէ՞ որ դու հիմա ո՛չ միայն լեզու,
    Այլև մասո՜ւնք ես,
    Մասո՜ւնք ես մի սուրբ,
    Անկողոպտելի մասո՜ւնք սրբազան՝
    Դարերի խորքից դարերին հասած։

    Մասո՞ւնք։ Ինչպե՞ս թե։ Մասո՜ւնքս ո՜րն է։
    Մասունքի տեղը տուփն է կամ հորն է։
    Իսկ դու՝ դարավոր, բայց և առույգ ես,
    Գիսավոր ծուխ ես, բայց և խարույկ ես,
    Ինչքան պարզ՝ նույնքան ասպետական ես,
    Շատերի մեջ ես, բայց պետական ես,
    Եվ դրանով իսկ դու պետքական ես
    Այն պետությանը, որ վաղը պիտի
    Լուսնից ու Մարսից ինքն իրեն դիտի...

    Պ.Սևակ

  6. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    manush (22.06.2010), Արմեն (16.06.2010), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018), Էմմա Խաչատրյան (13.02.2018), Եսայան (21.02.2018)

  7. #4
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.05.2010
    Հասցե
    Երևան, Դավիթաշեն
    Տարիք
    50
    Գրառումներ
    284
    Հեղինակության աստիճան
    13
    Հայոց քաղցր և ճոխ լեզու
    Անուշիկ բառերուդ մատաղ.
    Թե հին, թե նոր, լավ պտղատու
    Քու տնկած ծառերուդ մատաղ։

    Թեև ունես ոխակալող,
    Բայց դու կաս, չես մաշող, հալող,
    Ամեն լեզվի հարմար գալող
    Մեսրովբա տառերուդ մատաղ։

    Ադամա լեզու ես հաստատ,
    Ծլի՛ր, ծաղկի՛ր, գցե արմատ։
    Ունես փայլուն ճրագներ շատ,
    Մշտապես վառերուդ մատաղ։

    Խրթին մեր Նարեկի նման,
    Գիրք ես տվել մեզ պատվական,
    Խորախորհուրդ, ճիշտ գերբնական
    Մութ, մռայլ մասերուդ մատաղ։

    Ջիվանի

  8. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Արմեն (16.06.2010), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018)

  9. #5
    Լիլիթ
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.05.2010
    Հասցե
    Դեմիրճյան 23
    Գրառումներ
    80
    Հեղինակության աստիճան
    10
    Ռուս մեծ մանկավարժ Կ. Ուշինսկին ասում է. <<Ուսումնասիրելով մայրենի լեզուն` միայն պատմական հնչյուններ չէ, որ սովորում է երեխան, այլև հոգևոր կյանք և ուժ է ըմպում մայրենի լեզվի մայրական կրծքից... Եթե մի լեզու, որով սկսում է խոսել երեխան, հակասում է նրա ազգային` բնածին բնավորությանը, ապա այդ լեզուն երբեք այն ուժեղ ազդեցությունը չի գործի նրա հոգևոր զարգացման վրա, ինչպիսին կգործեր նրան հարազատ լեզուն, երբեք չի ներթափանցի նրա հոգու և մարմնի մեջ, երբեք չի արձակի այնպիսի խոր, փարթամ, առատ զարգացում խոստացող առողջ արմատներ>>: Ուստի, յուրաքանչյուրիս պարտքն է պահել ու պահպանել մայրենին:

  10. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Արմեն (16.06.2010), Էմմա Խաչատրյան (13.02.2018), Ռուզաննա Ներսիսյան (17.08.2018), Եսայան (21.02.2018)

  11. #6
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.05.2010
    Հասցե
    Երևան, Դավիթաշեն
    Տարիք
    50
    Գրառումներ
    284
    Հեղինակության աստիճան
    13
    ՄԵՐ ԼԵԶՈՒՆ

    Մեր լեզուն ճկուն է ու բարբարոս,
    Առնական է, կոպիտ, բայց միևնույն պահին
    Պայծառ է նա, որպես մշտաբորբոք փարոս,
    Վառված հրով անշեջ դարերում հին։–

    Եվ վարպետներ, խոնարհ ու հանճարեղ,
    Հղկել են այն դարեր, որպես մարմար,
    Եվ փայլել է նա մերթ, ինչպես բյուրեղ,
    Մերթ կոպտացել, ինչպես լեռնային քար։

    Բայց միշտ պահել է նա իր կենդանի ոգին,–
    Եվ եթե մենք այսօր կոտրատում ենք այն մերթ–
    Այդ նրանից է, որ ուզում ենք մեր
    Նոր խոհերի վրա ժանգ չչոքի։–

    Այդ նրանից է, որ մեր այսօրվա ոգուն
    Այլևս չի կարող լինել պատյան
    Ո՛չ Տերյանի բարբառը նվագուն,
    Ո՛չ Նարեկի մրմունջը մագաղաթյա։–

    Եվ ո՛չ անգամ Լոռու պայծառ երգիչ
    Թումանյանի բարբառը գեղջկական,–
    Բայց նա կգա – լեզուն այս երկաթյա բերքի
    Եվ խոհերի այս խո՜ր ու երկրակամ…

    Ե. Չարենց

  12. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Արմեն (16.06.2010), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018), Եսայան (21.02.2018)

  13. #7
    Լիլիթ
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.05.2010
    Հասցե
    Դեմիրճյան 23
    Գրառումներ
    80
    Հեղինակության աստիճան
    10
    ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒ

    Քեզանով է պայթել հունդը մեր գոյության,
    Քեզանով ենք դարձել տուն ու երկիր,
    Շառաչել ես դու հին հողում Արարատյան
    Մինչև հնչյունը քո դարձել է գիր։

    Դու ոգին ես եղել մեր եղեգան փողի,
    Ոգու կանչն ես եղել մեր պայքարող…
    Կարող Էինք ապրել անգամ առանց հողի,
    Բայց առանց քեզ ապրել չէինք կարող։

    Քեզանով են խոսել սեպուհներն ու արքան։
    Շինականն է խոսել հոգնած ու հեգ՝
    Չեղյալ իր աատծո, իր սրտի և անգամ
    Իր տանջանքի լծորդ լծկանի հետ։

    Դու մեր անցած բոլոր ուղիներում մթար,
    Եվ զրահ ես եղել և զորավիգ,
    Մարմնավորել ես դու մեր գաղափարն արդար,
    Դարձել Ցասման Մհեր, Թլոր Դավիթ։

    Մերթ հնչել ես որպես կռվի կանչող շեփոր,
    Մերթ հառաչել ուրպես սիրտը ցավոտ,
    Հեքիաթներ ես հյուսել, առասպել ու էպոս,
    Ողբերգության մատյան, ասք ու աղոթք։

    Մերթ բուրել ես որպես վարղավառի ծաղիկ,
    Ճախարակի թելն ես մերթ ոլորել,
    Հայրեններ են դարձել շարական ու տաղիկ,
    Անտունիներ անտուն և հորովել...

    Մաքրությունն ես առել արեգական շողի,
    Լուսավորել ես մեր վերելքն անվերջ,
    Արձագանքն ես եղել մեր մարտական փողի
    Ավարայրից մինչև Թաման ու Կերչ։

    Դու հնչում ես ահա որպես երգ ու երգում
    Շրթունքների վրա իմ սերնդի,
    Եղբայրական բոլոր լեզուների երթում
    Սրտի խոսքն ես խոսում հողագնդի։

    Հինավուրց ու նորոգ դու իմ հայոց լեզու,
    Դու ավելի փարթամ պիտի ծաղկես,
    Երբ մեր երազն անգամ հայերեն է հյուսվում,
    էլ կարո՞ղ ենք ապրել մենք առանց քեզ։

    Ոչ մի մրրիկ ու հողմ մեզնից քեզ չի պոկի,
    Եվ քեզ չի խափանի ոչ մի աղետ,
    Մեր գոյության արև, մեր ինքնության ոգի
    Հավիտենից ի վեր և առհավետ։

  14. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Gago (07.06.2010), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018), Եսայան (21.02.2018)

  15. #8
    Ադմինիստրատոր manush-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    01.05.2010
    Հասցե
    Երևան
    Գրառումներ
    818
    Հեղինակության աստիճան
    2186
    ... «Ինձ հաջորդող սերունդներին, թոռներիս, ծոռներիս կտակում եմ տիրապետել հայոց լեզվին: Ամեն մեկը պետք է իր պարտքը համարի ուսումնասիրել հայոց լեզուն, գրագետ լինի հայերենից, անկախ այն բանից, թե քանի տոկոս է նրա մեջ հայկական արյունը: Այդ տոկոսը ոչինչ չի նշանակում: Մենք փոխանցում ենք սերունդներին ոչ թե արյուն, այլ գաղափարներ եւ գաղափարների մեջ ինձ համար ամենաթանկը հայոց լեզուն է: Այդ կապակցությամբ յուրաքանչյուր սերունդ պարտավոր է սովորեցնել հաջորդին հայոց լեզու: Գիտցեք, որ իմ կյանքի ամենամեծ երջանկությունը եղել է ու կմնա, քանի ապրում եմ, հայոց լեզվին տիրապետելը: Ցանկանում եմ երջանկություն բոլորիդ» ...

    Վիկտոր Համբարձումյանի կտակից
    29.08.1994
    Մանուշակ Ավետիսյան
    Կրթական տեխնոլոգիաների ազգային կենտրոն
    ՏՀՏ բովանդակության բաժնի պետ

  16. Գրառմանը 6 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Gago (30.05.2010), Սուսան Շառաջյան (23.02.2018), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018), Էմմա Խաչատրյան (13.02.2018), Ռուզաննա Ներսիսյան (17.08.2018), Եսայան (21.02.2018)

  17. #9
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.05.2010
    Հասցե
    Երևան, Դավիթաշեն
    Տարիք
    50
    Գրառումներ
    284
    Հեղինակության աստիճան
    13
    Հայ ժողովրդի մշակութային ժառանգության գանձարանում ամենամեծ ու թանկագին հրաշալիքը հայոց լեզուն է։ Նա ծառայում է մեզ այսօր նույն հաջողությամբ, ինչպես ծառայում էր երկու հազար տարի սրանից առաջ։ Սովետական ժամանաաշրջանում նա ոչ միայն դարձավ պետական լեզու, այլև սկսեց կիրառվել բազմաթիվ գիտությունների բնագավառում։ Եվ ահա այսօր մենք համոզվում ենք, որ իր ներքին խիստ տրամաբանական կառուցվածքի շնորհիվ նա կարող է գնահատվել որպես գիտական լեզու, հեշտությամբ ու հակիրճ ձևով արտահայտելով ժամանակակից գիտության ամենաբարդ գաղափարները։ Ես լի եմ հավատով, որ հայոց լեզվիր կիրառությունը գիտության մեջ դարեր անընդհատ կպսակվի նորանոր հաջողություններով։

    Վիկտոր Համբարձումյան

  18. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    manush (01.06.2010), Դիանա Աղասարյան (13.02.2018), Եսայան (21.02.2018)

  19. #10
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.05.2010
    Հասցե
    Երևան, Դավիթաշեն
    Տարիք
    50
    Գրառումներ
    284
    Հեղինակության աստիճան
    13
    Բավական չէ ազգասեր ու հայրենասեր լինելը, պետք է մի քիչ էլ լեզվասեր լինել, պետք է սիրել, պաշտել, գգվել հարազատ մոր հարազատ լեզուն. այս սերը միայն կբանա մեր առջև մեր լեզվի անհատնում ճոխությունը, նրա նրբությունը և քաղցրությունը։

    Ղ. Աղայան

  20. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


Էջ 1 7-ից 123 ... ՎերջինըՎերջինը

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •