Էջ 2 2-ից ԱռաջինԱռաջին 12
Ցույց են տրվում 11 համարից մինչև 18 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 18 հատից

Թեմա: Առակ ուսուցչի մասին

  1. #11
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.02.2019
    Գրառումներ
    429
    Հեղինակության աստիճան
    16124
    Մի ուսուցիչ ասաց իր աշակերտին.
    -Նայիր շուրջդ ու մտապահիր բոլոր դարչնագույն առարկաները:
    Սենյակում շատ էին դարչնագույն իրերը:Աշակերտը միանգամից մտապահեց:Իսկ հիմա,-պատվիրեց ուսուցիչը,-փակիր աչքերդ ու թվիր բոլոր կապույտ գույնի առարկաները:
    Աշակերտը շփոթվեց ու բողոքեց.
    -Ես ոչ մի կապույտ բան էլ չեմ տեսել…քո ցուցումով ես մտապահեցի միայն դարչնագույն առակաները:
    ՈՒսուցիչը ժպտալով ասաց
    -Բացի՛ր աչքերդ ու տես,թե սենյակում որքան կապույտ գույնի իրեր կան….
    -Այս օրինակով,-շարունակեց ուսուցիչը,-ցանկացա ցույց տալ քեզ ճշմարտությունը կյանքի մասին…եթե դու փնտրում ես սենյակում միայն դարչնագույն իրերն ու մտապահում դրանք ,իսկ կյանքում միայն վատը,ապա դու կտեսնես ու բացառապես կնկատես միայն դրանք …և միայն նրանց կհիշես ու կմտապահես քո կյանքում..
    -Հիշիր,եթե դու փնտրում ես միայն վատը՝կգտնես վատը ,երբեք չնկատելով ոչ մի լավ բան…ակնկալելով միայն վատը, դու բաց կթողնես այն լավը,որն իրականում կա…

  2. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (19.06.2019), Nelli Antonyan (04.07.2019), Մարգարյան Նաիրա (18.06.2019)

  3. #12
    Մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.05.2019
    Գրառումներ
    38
    Հեղինակության աստիճան
    0
    Մի անգամ դպրոցի տնօրենն իր մոտ է կանչում բոլոր ուսուցիչներին և ասում հետևյալը․
    —Սիրելի՛ ուսուցիչներ, ես կռվել եմ պատերազմում, եղել եմ համակենտրոնացման ճամբարում, շատ զրկանքներ եմ տեսել, շատ դաժանությունների միջով եմ անցել։ Բայց տեսել եմ ամենասարսափելին․ տեսել եմ, թե ինչպես է բժիշկը երեխա սպանում, թե ինչպես է սպան մարդ կախում, թե ինչպես է ինժիները սենյակ կառուցում, որտեղ մարդկանց պետք է սպանեին։ Իմ հորդորը ձեզ, լավ մասնագետ դաստիարակելուց առաջ, ձեր աշակերտներին լավ Մարդ դարձրեք։

  4. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (19.06.2019), Kristine Charchyan (19.06.2019), Nelli Antonyan (04.07.2019)

  5. #13
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.01.2019
    Գրառումներ
    447
    Հեղինակության աստիճան
    15482

  6. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (19.06.2019), Nelli Antonyan (04.07.2019)

  7. #14
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.01.2019
    Գրառումներ
    447
    Հեղինակության աստիճան
    15482
    Ուսուցիչը հանդիպեց իր սիրելի աշակերտին և հարցրեց, թե ինչպես է ընթանում նրա հոգևոր զարգացումը:

    Աշակերտը պատասխանեց, որ հիմա կարողանում է իր յուրաքանչյուր օրվա ամեն պահը նվիրաբերել Աստծուն:

    - Եվ այսպես, հիմա այն, ինչ մնացել է` թշնամուն ներելն է, -ասաց ուսուցիչը:

    Աշակերտը վախեցած նայեց ուսուցչին:

    - Դրա անհրաժեշտությունը չկա, որովհետև ես թշնամի չունեմ:

    - Ի՞նչ ես կարծում, արդյո՞ք Աստված կուզենար քեզ վնասել,- հարցրեց ուսուցիչը:

    -Իհարկե´ ոչ, -պատասխանեց աշակերտը:

    - Բայց և այնպես, դու նրանից ներում ես խնդրում, այդպե՞ս չէ: Վարվի´ր նույն կերպ և հակառակորդիդ դեպքում, եթե անգամ դու նրան ոչ մի վնաս չես տվել:

    Այն մարդու սիրտը, ով կարողանում է ներել, մաքուր է ու անուշ:

  8. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (19.06.2019), Nelli Antonyan (04.07.2019)

  9. #15
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2018
    Գրառումներ
    240
    Հեղինակության աստիճան
    1493
    Աշակերտը գնաց ուսուցչի մոտ և ասաց. -Տարիներ շարունակ ես գիտակցաբար ձգտել եմ դեպի լույսը: Զգում եմ` ընդհուպ մոտեցել եմ նպատակիս: Ուզում եմ իմանալ` ո՞րն է լինելու իմ հաջորդ քայլը: -Ինչպե՞ս ես ապրում, ինչքա՞ն ես վաստակում,-հարցեց ուսուցիչը: -Առայժմ չեմ վաստակում: Ինձ հայրս ու մայրս են պահում: Դե, դա այդքան էլ նշանակություն չունի: -Դու հարցնում ես` որն է լինելու քո հաջորդ քա՞յլը: Կես րոպե անթարթ նայիր արևին,-ասաց ուսուցիչը: Աշակերտն այդպես էլ արեց: Կես րոպե անց ուսուցիչը խնդրեց, որպեսզի աշակերտը նկարագրի այն ամենը, ինչը հասցրեց տեսնել շուրջը: -Ես ոչինչ էլ չտեսա: Արևը կուրացնում էր ինձ: -Նա, ով միայն լույսի է ձգտում իր պարտականությունները թողնելով ուրիշներին, երբեք չի հասնում լուսավորության:

  10. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Kristine Charchyan (19.06.2019), Nelli Antonyan (04.07.2019)

  11. #16
    Մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.05.2019
    Գրառումներ
    38
    Հեղինակության աստիճան
    0
    Մի ուսուցիչ գրատախտակին գրում է մեկ և ասում.
    - Սա ձեր մարդկային որակն է, ամեն անգամ մի լավ բան անելիս այդ մեկին կավելանա մեկ զրո և ձեր արժեքը կտասնապատկվի։
    Այսպես ուսուցիչը խոսում է որևէ առաքինության մասին և ավելացնում մեկ զրո։Հանկարծ նա ջնջում առջևի մեկը և մնում են միայն զրոները։
    - Եթե ձեր մարդ տեսակը բացակայում է, ապա ոչինչ չարժեն ձեր առաքինությունները։Կարևորը պետք է լավ մարդ լինել կյանքում, ասաց ուսուցիչը։

  12. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (04.07.2019), Nelli Antonyan (04.07.2019)

  13. #17
    Մոդերատոր Nelli Antonyan-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    13.09.2018
    Հասցե
    город Севан, улица Саят-Новы дом 27, кв. 23
    Գրառումներ
    2,127
    Հեղինակության աստիճան
    25265

  14. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Hripsime Margaryan (04.07.2019)

  15. #18
    Մոդերատոր Nelli Antonyan-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    13.09.2018
    Հասցե
    город Севан, улица Саят-Новы дом 27, кв. 23
    Գրառումներ
    2,127
    Հեղինակության աստիճան
    25265
    Басня про бедного учителя.

    Жил-был учитель. Жил плохо. Потому, что был он бедный. Ученики его так и звали «бедный учитель» или сокращённо «БУ». Ходил он на работу в потертых джинсах и старых кроссовках, в приобретенном в магазине уценённых товаров пиджаке. Причём так было во все времена года.

    Несмотря на всё это бедный учитель был разносторонним человеком. Преподавал сразу 3 школьных предмета: этику, математику и физкультуру. Рассуждения о добре и зле в нашей жизни он разнообразил математическими формулами и спортивными играми. Тем не менее, учитель тосковал. Не любил он школу. Ему казалось, что живёт он скучной и неинтересной жизнью.

    Когда между уроками у него были «окна», учитель закрывался в каком либо пустующем учебном кабинете и, глядя в окно, мрачно размышлял над своей бедной судьбой. «Вот, – думал он, – все нормальные люди помнят школу в начале жизни, а мне приходится её запоминать в конце». И далее в том же духе. Так вот и протекал его рабочий день: то уроки, то невесёлые размышления.

    И однажды в один солнечный весенний день ему так стало себя жалко, что решил он повеситься. Раздобыл он в спортзале верёвку, закрылся в кабинете математики, залез на парту и, привязав верёвку к трубе центрального отопления, смастерил достаточно искусную петлю. И только начал он просовывать свою голову в эту петлю, как вдруг раздался стук в дверь. Учитель чертыхнулся, слез с парты и пошел открывать. За дверью стоял директор.

    « Так я и знал», – сказал он, глядя на слегка покачивающуюся петлю. И продолжил: «Хорошо, что успел». Далее он усадил бедного учителя за парту и повел с ним следующий разговор. «Тебе уже всё равно, – говорил директор, – ты уходишь, а мы остаемся. Поэтому окажи нам последнюю услугу. Возьми на себя ответственность за мелкие финансовые недочёты, подпиши кое- какие счета, накладные и фактуры». И он вывалил на парту целую кипу бумаг. «Хорошо» – сказал учитель и все бумаги подписал. Ведь он, прежде всего, был учителем этики.

    «Спасибо», – сказал директор, вставая и забирая бумаги. «Помочь», – ещё спросил он, кивнув на петлю. «Спасибо», – ответил учитель, – сам справлюсь».

    Директор ушёл.

    Бедный учитель опять залез на парту и просунул голову в петлю. В этот момент он не знал, что посмертно станет крутым бизнесменом и миллионером.

  16. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (04.07.2019), Արեւ (05.07.2019)

Էջ 2 2-ից ԱռաջինԱռաջին 12

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •