Էջ 2 2-ից ԱռաջինԱռաջին 12
Ցույց են տրվում 11 համարից մինչև 19 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 19 հատից

Թեմա: XX դարի մանկավարժները

  1. #11
    Մոդերատոր Հռիփսիմե Հարությունյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    03.09.2018
    Հասցե
    Լոռու մարզ,գյուղ Բազում
    Գրառումներ
    211
    Հեղինակության աստիճան
    16420
    Շնորհակալություն, հարգելի գործընկերներ, այդ կարևոր, խրատող, գեղեցիկ մտքերին անդրադառնալու համար: Եվ նորից ենք կարևորում այն հանգամանքը, որ ուսուցչի աշխատանքը շարունակական է, պատասխանատու, այն մեզանից պահանջում է անսպառ ուժ ու եռանդ, և պետք է արժանապատվությամբ, մաքուր խղճով կատարենք մեր առջև դրված պարտականությունը...

    <<Սովորիր տեսնել, երբ ամենուրեք մութ է, և լսել, երբ ամենուրեք լուռ է: Մթության մեջ կտեսնես լույսը, լռության մեջ կլսես ներդաշնակություն>>:
    Չժուան-ցզի

  2. Գրառմանը 9 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  3. #12
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    20.04.2018
    Գրառումներ
    223
    Հեղինակության աստիճան
    8134
    Յուրաքանչյուր գրագետ մարդ պարտական է ուսուցչին։ Հզոր է այն ազգը, որ ունի լավագույն ուսուցչություն։ Ծնողները երեխային տալիս են մարմին, իսկ ուսուցիչը՝ հոգի, բարի կամք և բարձրագույն իդեալներ։

    Ավետիք Իսահակյան

  4. Գրառմանը 9 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  5. #13
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    20.02.2018
    Հասցե
    ք. Վանաձոր
    Գրառումներ
    577
    Հեղինակության աստիճան
    15772
    Ուսուցչի ամբողջ հպարտությունը աշակերտների մեջ է, նրա ցանած սերմերի աճի մեջ։

    Դմիտրի Մենդելեև

  6. Գրառմանը 9 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  7. #14
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    20.02.2018
    Հասցե
    ք. Վանաձոր
    Գրառումներ
    577
    Հեղինակության աստիճան
    15772
    Եթե ուսուցիչն իր մեջ զուգակցում է սերը գործի ու աշակերտի նկատմամբ, նա կատարյալ ուսուցիչ է։

    Լև Տոլստոյ

  8. Գրառմանը 7 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  9. #15
    Մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.05.2019
    Գրառումներ
    38
    Հեղինակության աստիճան
    0
    Ջոն Դյու (1859–1952)
    Ամերիկացի փիլիսոփա, սոցիոլոգ, մանկավարժ։ Նա հեղիանկել է «Դպրոցը և հասարակությունը» գիրքը։ Նրա մանկավարժության հիմքում հետևյալ գաղափարն է․« Մանկավարժության կենտրոնը երեխան է, կրթության բոլոր ձևերը պետք է պտտվեն երեխայի շուրջը»։ Դյուի մանկավարժական հայացքները իսկական հեղափոխություն բերեցին արևմտյան մանկավարժության մեջ։
    Նա կողմնակից էր նրան, որ դպրոցը պետք է դիտարկել փոքրիկ ժողովրդավար հասարակության կենտրոն։ Կրթության միջոցով պետք է երեխային սովորեցնել ապրել, այլ ոչ թե պատրաստել «մեծ կյանքին»։ Ըստ նրա՝ մանկավարժությունը չպետք է լինի միայն գաղափարներ, այլ հնարավորինս մոտ լինի կյանքին։ Կրթությունը չպետք է լինի երեխային պարտադրված ինչ-որ նյութեր սովորեցնելը, այլ պետք է երեխային սովորեցնել այն, ինչը նա ընդունակ է ընկալելու։
    Կրթության հիմքում պետք է լինի երեխայի ինքնուրույնությունը։ Եթե նա բախվում է ինչ-որ խնդրի, ապա ինքնուրույն պետք է կարողանա լուծի այդ խնդիրը՝ այդ կերպ ձեռք բերելով անհրաժեշտ հմտություններ։
    Դյուն առաջ բերեց այն գաղափարը, ըստ որի՝ առարկայական ծրագրերը պետք է կազմվեն՝ հաշվի առնելով աշակերտների հետաքրքրությունները, ընդունակությունները, կարիքները և զարգացման մակարդակը։
    «Մանկավարժության նպատակը պետք է լինի երեխային սովորեցնել ունենալ ինքնավստահություն, ցանկացած իրավիճակում կարողանալ ելք գտնել։ Իսկ մանկավարժության միակ մեթոդը պետք է լինի մտածելը, որը լիարժեք հարստացնում է միտքը»,-Ջոն Դյու

  10. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (12.06.2019), Անահիտ Պետրոսյան (12.06.2019), Լաուրա Աթանեսյան (10.06.2019), Միկինյան Տաթևիկ (12.06.2019), tsaghkyan (21.06.2019)

  11. #16
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.02.2019
    Գրառումներ
    431
    Հեղինակության աստիճան
    16124
    Հետևյալ հղումով կարող եք ուսումնասիրել կրթության բովանդակությունը Ջոն Դյուի տեսանկյունից:

    tig28ran.wordpress.com/2017/02/08
    Վերջին խմբագրող՝ Միկինյան Տաթևիկ: 12.06.2019, 15:03:

  12. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (12.06.2019), Անահիտ Պետրոսյան (12.06.2019), Արեւ (12.06.2019), Լաուրա Աթանեսյան (12.06.2019)

  13. #17
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.04.2019
    Գրառումներ
    301
    Հեղինակության աստիճան
    10145

    Գուրգեն Էդիլյան

    Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակումից հետո, չնայած գոյություն ունեցող դժվարություններին, միջոցառումներ իրականացվեցին դպրոցական համակարգը վերականգնելու և ազգային նոր դպրոց ստեղծելու համար: Այդ շրջանում դպրոցական կրթության կազմակերպման գործում անուրանալի դեր խաղացին Հանրային կրթության և արվեստի նապարար Նիկոլ Աղբալյանը և նշանավոր մանկավարժ Գուրգեն Էդիլյանը:
    Գուրգեն Էդիլյանը Երևանի պետական համալսարանի հիմնադիրներից էր, համալսարանի մանկավարժության ու հոգեբանության առաջին դասախոսը և առաջին մանկավարժ հոգեբանը, որը Հայաստանում դրեց հոգեբանական գիտական մտքի էքսպերիմենտալ (փորձառական) ուսումնասիրությունների հիմքերը, ստեղծեց հոգեբանության կաբինետ ու գիտական լաբորատորիա: Գուրգեն Էդիլյանը ծնվել է 1885 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Իջևանում: Ավարտելով Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցն ու Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը, ուսումը շարունակում է Ենայի, Լայպցիգի և Բեռնի համալսարաններում, ստանում է փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի աստիճան և վերադառնում հայրենիք: Դասավանդում է Գևորգյան ճեմարանում, Ներսիսյան դպրոցում, իսկ 1920 թվականին հրավիրվում է Երևանի պետական համալսարան և նշանակվում մանկավարժության ֆակուլտետի դեկան: Էդիլյանը Ներսիսյան դպրոցի այն ուսուցիչներից էր, որոնք առաջին իսկ դասից դառնում էին սիրելի և սիրելի դարձնում իրենց դասավանդած առարկան… Այնպես հետաքրքիր էր պատմում նոր դասը, որ ամենաչարաճճի աշակերտն էլ լուռ ու լարված լսում էր նրան»,- գրում էր նրա սաներից մեկը:
    «Առաջին հայացքից մեզ վրա գերմանացի պրոֆեսորի տպավորություն թողեց, դեմքի խիստ արտահայտություն, խիստ պահվածք: Խոսքի ձևակերպումը ստույգ և ճշգրիտ էր: Դասախոսությունների գալիս էր ճիշտ ժամանակին, միշտ կոկիկ հագնված… Իսկ դասախոսության ժամանակ հաճախ էր դադար տալիս ու պատմում ամեն ինչից՝ կյանքից, գրականությունից, արվեստից ու ապագայից…»,- իր հուշերում գրել է գրականագետ-թատերագետ Ռուբեն Զարյանն իր ուսուցչի մասին: Էդիլյանը հեղինակ է 100-ից ավելի հոգեբանության, մանկավարժության վերաբերյալ գիտական հոդվածների, հրատարակված ու անտիպ աշխատությունների, դպրոցական դասագրքերի և ձեռնարկների: 1934-ին Գուրգեն Էդիլյանին շնորհում են պրոֆեսորի կոչում, իսկ 3 տարի անց նա դառնում է ստալինյան բռնաճնշումների գոհը, որպես «ժողովրդի թշնամի»՝ աքսորվում Սիբիր, որտեղ և մահանում է 1942-ին և հետմահու արդարացվում:
    Ռուբեն Զարյանն իր հուշերում գրում է. «Վերջին դասախոսությանը մեկ ժամ պարապեց ու ավարտելով ասաց: Երբ կհանդիպենք, չգիտեմ: Կհանդիպենք դա էլ չգիտեմ: Եթե չհանդիպենք՝ ոչինչ… ողջ եղեք: Ասաց ու գնաց…Այլևս չհանդիպեցինք: Երբեք…»
    Վերջին խմբագրող՝ Լաուրա Աթանեսյան: 13.06.2019, 16:41:

  14. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Hripsime Margaryan (13.06.2019), Անահիտ Պետրոսյան (17.06.2019), Արեւ (13.06.2019)

  15. #18
    Մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.05.2019
    Գրառումներ
    38
    Հեղինակության աստիճան
    0
    Յանուշ Կորչակ (1879-1942)
    Ազգությամբ լեհ հրեական արմատներով բժիշկ, մանկագիր, մանկավարժ։ Կորչակը հավատում էր, որ մանկության հիշողությունները թանկ են բոլորի համար, և այն մեծ ազդեցություն է ունենում հետագա կյանքի վրա։ Նա է առաջ քաշել այն միտք, որ երեխաները ևս ունեն իրավունքներ և պետք է պաշտպանվեն։ Ինքն էլ դարձավ դրանց առաջին պաշտպաններից մեկը։
    Կորչակը իր մանկավարժական հիմնական գաղափարները շարադրել է «Ինչպես սիրել երեխային» գրքում։ Նա համոզված է, որ չպետք է երեխային կրթել՝ առանց հաշվի առնելու երեխայի համոզմունքերը, պահանջները։ Չէ որ երեխաներն էլ ունեն ազատ կարծիք արտահայտելու իրավունք։ Երեխաներին պետք է թույլ տալ, որ ազատ արտահայտվեն, սխալվեն, իրենց սխալներից հետևություն անեն։
    Նրա ՝ «Երեխայի իրավունքները պետք է հարգել» գիրքը դարձել է հումանիստական մանկավարժության ուղեցույցը։
    1942 թ․ հրաժարվում է լքել իր աշակերներին և մանկատան որբերին և նրանց հետ գնում է համակենտրոնացման ճամբար։

  16. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Անահիտ Պետրոսյան (17.06.2019), tsaghkyan (21.06.2019)

  17. #19
    Մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.05.2019
    Գրառումներ
    38
    Հեղինակության աստիճան
    0
    Հենրիկ Շարելման (1871-1940)
    Հենրիկ Շարելմանը գերմանացի առաջադեմ մանկավարժներից մեկն է։ Նա դեմ էր ավանդական մանկավարժությանը։ Հենրիկն առաջ է քաշել այն միտքը, ըստ որի՝ մանկավարժությունը պետք է ընդառաջ գնա երեխային։ Ուսուցիչի պետք է թուլ տա, որ աշակերտը ինքնուրույն շտկի իր սխալները։ Դպրոցը պետք է դառնա աշխատանքային միջավայր երեխաների համար։ Ուսուցիչները պետք է օգնեն երեխաներին իրենց առաջ դնել նպատակներ և հասնել դրանց։
    Շարելմանը դեմ էր դասի համար նախապես ծրագրեր կամ չափորոշիչներ կազմելուն։ Ըստ նրա՝ դասը պետք է ինքնաբուխ լինի, աշակերտը ինքը պետք է ուղղորդի դասը, այլ՝ ոչ թե ուսուցիչը։ Պետք է առաջնություն տալ ոչ թե երեխաների մտքի զարգացմանը, այլ կարևորել հուզական և էսթետիկ արժեքները։
    « Բիլիարդի սեղանից դեպի երկրաչափական թեորեմա ճանապարհն ավելի հեշտ է երեխայի համար, քան հակառակ ճանապարհը։ Սա մեկն է այն հազարավոր պատճառներից, ըստ որի՝ ուսուցչին կամ աշակերտին չպետք է կաշկանդեն չափանիշներն ու պլանավորումները»,- Հենրիկ Շարելման։

  18. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    tsaghkyan (21.06.2019)

Էջ 2 2-ից ԱռաջինԱռաջին 12

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •