Էջ 1 21-ից 12311 ... ՎերջինըՎերջինը
Ցույց են տրվում 1 համարից մինչև 10 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 207 հատից

Թեմա: ԵՐԲ ՍԱՀՄԱՆԻ ՄՈՏ ԵՆՔ ԱՊՐՈՒՄ

  1. #1
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393

    ԵՐԲ ՍԱՀՄԱՆԻ ՄՈՏ ԵՆՔ ԱՊՐՈՒՄ

    148.jpg

    Մեզանից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա սահմանն է, իսկ մենք երբեմն զինվորական դիրքերից մեզ հասնող կրակահերթերի արձագանքների տակ ենք...

    «Ես հիմա քմծիծաղով եմ տեղեկանում «քաղքենի» աշխարհի խնդիրներին ու ձգտումներին, երբ սահմանին այնքան մոտ եմ»,- ընթերցում եմ փոքրահասակ, բյուրեղյա մաքրությունն իր հոգում կրող, մի անսովոր հեզիկ կերպարի մեջ ամփոփված իմ աշակերտուհու գրած տողերը:

    Սա մարտահրավե՞ր էր` ուղղված ամբողջ աշխարհին, թե՞ արցախադստեր հոգում ծնված հպարտության զգացումն էր թև առել` գիտակցելով, որ սահմանին այնքան մոտ ապրողին քաջություն է պետք և միահամուռ աղոթք: «Սահմանին այսքան մոտ ապրելով` մենք ուրիշ ենք դառնում: Մեր կենդանի պատվար լինելու գիտակցումը վախի հետ նաև հպարտության գիտակցում է ծնում: Մենք ավելի ենք արժևորում մեր ամեն մի խաղաղ լուսաբացը և հասկանում, թե մեզ շրջապատող օդի պես որքան կարևոր է խաղաղությունը»:

    Տեսնես` աշխարհի մարդիկ գիտե՞ն, որ հայի համար կյանքը հավերժական տոն չէ: Սա սահմանն է, իսկ սահմանի մոտ մեզ համար մահվան խորհուրդը բեկվում է հավերժության ու անմահության հաղթանակով և առ Աստված ուղղված մեր աղոթք-մրմունջներով:

    Ն. Պողոսյան «Մանկավարժի օրագիր»

    104.jpg
    Կցված նկարներ Կցված նկարներ
    Վերջին խմբագրող՝ Նատաշա Պողոսյան: 21.03.2019, 22:45:

  2. Գրառմանը 14 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  3. #2
    Մասնակից Նաիրա Բարիկյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    22.02.2019
    Գրառումներ
    80
    Հեղինակության աստիճան
    3225
    Մեր քաջարի զինվորները չեն միայն պահում սահմանը: Սահմանը պահում եք նաև Դուք և Ձեր նման նվիրյալ ուսուցիչները: Դուք եք շատերին սովորեցնում սիրել հող հայրենիի ամեն մի թիզն ու կրակոցների ձայնի ներքո էլ շարունակել ստեղծել ու արարել:

  4. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  5. #3
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393
    Մեջբերում Նաիրա Բարիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Մեր քաջարի զինվորները չեն միայն պահում սահմանը: Սահմանը պահում եք նաև Դուք և Ձեր նման նվիրյալ ուսուցիչները: Դուք եք շատերին սովորեցնում սիրել հող հայրենիի ամեն մի թիզն ու կրակոցների ձայնի ներքո էլ շարունակել ստեղծել ու արարել:
    Արթուն անցկացրած գիշերներից ու մեկընդմեջ կրկնվող ցավալի լուրերից հետո յուրաքանչյուր դասարանում ասելիք եմ ունենում` դառը հույզերով շաղախված: Երբեմն ցավը հոգումս ճչում է աղիողորմ, և անցյալի հուշերիս երկարատև շղթան հրետակոծությունների ծանր շղարշով է պատվում, նկուղային ծանր կյանքի պատկերներն են ուրվագծվում իմ հայացքում, գիշերվա կեսին հարազատ բնակավայրից հեռացած և հայրենի գյուղում փրկության հույս փայփայող փախստականի տեսքով եմ երևում աշակերտներիս:

  6. Գրառմանը 11 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  7. #4
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393
    92-ի պատերազմական օրերի հիշողությունների մեջ եմ...Տարբեր գյուղերից մեզ միացած բռնագաղթվածներիս քարավանը ձգվում էր դեպի մայրաքաղաք տանող անտառային արահետներով, ուր ոտնահետքեր էի փնտրում բոբիկ ոտքերիս համար` դեռ թարմ հիշողությանս մեջ ունենալով ժամ առաջ հրետակոծությունից մշուշապատված հայրենի գյուղս և վիրավորների հառաչանքները: Փախստականներիս մեջ սովի մատնված փոքրիկ դստերս համար ճանապարհին մի կտոր հաց հայթայթեցի մի կնոջից` կես բռանս չափ, այն նորից կիսեցի: «Սա էլ մեզ սպասվող ավելի վատ պահի համար, որ ավելի շատ սովածանաս, այն ժամանակ»,-ասացի ես, բայց երեխայիս աչքը իմ թաքցրած հացի երկրորդ կեսի վրա էր:

    Անցանք փորձությունների երկար ուղի՝ բռնագաղթի խորդուբորդ ճանապարհների ահուսարսափ ու ողբ, սառն օտարություն, հայրենի հողի կարոտ...Տեղահան եղած ժողովրդի մի բեկորը բնակավայրի ազատագրումից հետո կամաց-կամաց վերադարձավ: Եկավ իր ավերված տունը, իր օջախը վերականգնեց, իր որդիների շիրիմների կողքին նոր աղոթք մրմնջաց՝ հայացքն Աստծուն ու երկնքին:

    Ն. Պողոսյան «Մանկավարժի օրագիր»

  8. Գրառմանը 7 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  9. #5
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393
    93-ին հայության համար Մարտակերտի ազատագրումը մի նոր նվաճում էր, բայց զոհողությունների գնով. հանգան բազմաթիվ ճրագներ, արյուն հեղվեց, որբացան մանուկներ... Մարտական գործողությունների կիզակետում խոնավ հողաթմբեր բարձրացան, փոքրիկ շիրմաքարեր՝ կարճ, համառոտ մակագրություններով...Ամուսնական մահիճ չտեսած շատ պատանիներ զոհվեցին, կորստի ցավից կուչ եկավ հայի սիրտը, զոհվածների արյամբ ցողվեց հինավուրց հողը արցախյան: Սրբացած հողը ճաքճքեց ցավից, անմահացան հերոսներ...

    Տարիների ընթացքում պատերազմը գալիք սերունդների համար, թվաց՝ դարձել է հեռավոր հուշ, բայց նորից Ապրիլյան պատերազմ ու նորից անմահացան հերոսներ, հավերժության ուղին բռնած մեր ժողովուրդը հասկացավ, որ խաղաղ ապրելու երաշխիքը այստեղ քիչ է, բայց ամուր պիտի կանգնի իր հողին՝ դարերին պատգամելով մեր ապրելու անսասան կամքը:

    Ն. Պողոսյան «Մանկավարժի օրագիր»

  10. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  11. #6
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393

    Աշխարհը լռում է

    142.jpg

    Իմ ժողովրդի, առավելապես սերնդի ճակատագրի համար մտահոգ եմ շատ, երբ ապրում եմ Արցախում, սահմանամերձ Մարտակերտ քաղաքում դասավանդում նոր սերնդին:

    Այստեղ մտորումներս անխոս են դառնում, երբեմն՝ անձայն, երբ կողքիս օրոցքի կարոտ հայոց երկրիս զավակներն են զոհվում, մեր արշալույսները ներկում արյամբ... Երեխաներ են որբանում..., երազանքներ են թևատվում այստեղ, մահվան դեմ մարդու անզորությունն է թևածում ու սահմանի մոտ ոգեղեն է դառնում անմահանալուն դիմադարձ լինելու անխուսափելիութունը...

    Բայց աշխարհը լռում է... Լռում է, երբ հայերս մեր ողջ պատմության ընթացքում հավատացել ենք միայն Աստծո պատգամներով աշխարհը վերափոխելու, մարդու հոգին ազնվացնելու գաղափարներին ու այդպես էլ շարունակում ենք հավատալ գալիք լավ օրերի` մեր բոլորիս երազանքների իրականացմանը:

    Աշխարհը լռում է, երբ անմահների անցած ճանապարհի մասին հիշողություն կա այստեղ, երբ սգավոր մի մեղեդի ժողովրդիս անցյալի հուշերն ամեն օր թարմացնում է՝ հոգու մի խոր կսկիծով ներկայում իմաստավորելով հավերժացած կյանքեր:

    Լռում է աշխարհը, երբ մեր հայրենին դարձել է հավերժորեն բաց մի ընծայարան, ուր ամեն ոք անցնում է ընծայաբերման իր ճամփան և արժանանում երկնային անդաստաններին: Բայց մենք ամեն օր ավելի ամուր ենք կառչում այս հողին, երբ զգում ենք մեր հոգում օր օրի սաստկացող այս հողի քաղցրությունը, երբ տեսնում ենք այս հողին նվիրված կենդանի լեգենդներին ու նրանց անցած մարտական ուղին...

    Ն. Պողոսյան «Մանկավարժի օրագիր»

  12. Գրառմանը 7 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  13. #7
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393
    Ընթերցում եմ նյութեր հայրենիքից հեռացող հայերի մասին և չեմ համարձակվում մարտահրավեր ուղղել նրանց, ովքեր հեռանում են, բայց ցավով եմ արձանագրում և գիտեմ, որ օրեր, ամիսներ, տարիներ հետո ուծացման, ձուլման ճանապարհով քայլող վաղվա սերունդն այլևս հայ չի լինելու: Սա է մեծագույն ողբերգությունը, և այդ մտահոգությունն ինձ համար չափազանց շոշափելի է, քանի որ Արցախյան ազատամարտի տարիներին` բռնագաղթից հետո, օտար ափերում ապաստանած տարագիր հայուհու ճակատագրի դառնությունն եմ ճաշակել:

    Ամեն անգամ օտար երկնքի տակ բախտ որոնող «փախստականի» մեր կյանքն եմ հիշում, և առայսօր էլ իմ հիշողության մեջ ամեն օր ուրվագծվում է բռնագաղթի ճանապարհը ու հայրենիքից հեռու` «օտար ամայի ճամփեքի վրա» ապաստան գտած ընտանեկան խմբանկարից պակասած իմ հարազատների կորուստն եմ հիշում, որ դառնակսկիծ ու անվերադարձ նրանց պահ տվինք օտար հողում:

    Ն. Պողոսյան «Մանկավարժի օրագիր»

  14. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  15. #8
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393
    Օտարվելու տագնապն զգացի նաև ես, Արցախյան պատերազմական օրերի բռնագաղթից հետո հեռավոր ափերում ռուսական դպրոցի 2-րդ դասարան հաճախող դստերս փորձում էի հայ ու հայալեզու դաստիարակել` հեռու պահելով օտարալեզվության վտանգից: Սարսափելի էր, երբ տեսա, որ երկու տարի Արցախում հայկական դպրոց հաճախող երեխան, անցնելով ռուսական կրթության, ժամանակի ընթացքում մոռացել էր հայերեն տառերը: Մանկական փոքրիկ հայերեն բանաստեղծությունների գիրքը նա փակեց՝ չկարողանալով կարդալ տողերը: Ու նորից անհանգիստ սրտի տրոփյունով սկսեցի մեսրոպյան այբուբենի ուսուցումը: Եվ երբ շուտով վերադարձանք հայրենիք, չնայած ռուսերենով ուսուցմամբ դասարանում էր սովորում, բայց հաջորդ ուսումնական տարում նա հայոց լեզվի առարկայական օլիմպիադայի շրջանային փուլում ամենաբարձր միավոր վաստակած մրցանակակիրն էր:

    Համարձակվում եմ ասել նաև, որ խարտյաշ և բարձրասրունք գեղեցկուհիների հմայքը շատ էր մեծ, և ավանդապաշտ հայ ընտանիքների որոշ զավակներ իրենց մեջ ուժ չէին կարողանում գտնել` դիմադրելու այդ հմայքին, չմոռանանք, որ այսօր էլ առկա է այդ մտահոգությունը: Փաստը ցավալի է, բայց հուսով եմ, որ հայը չի թողնի իր սերունդը մոռացության տա մեր ոսկեղենիկ հայերենը, չնայած նաև ականատեսն եմ եղել հակառակ երևույթին, երբ ոմանք ձեռ են թափ տվել, որ իրենց երեխաները մոռացել են հայերենը, բայց հպարտացել են նրանց օտար լեզվի իմացության համար: Համոզված եմ, որ օտարության մեջ գտնվող հայը միշտ էլ հոգեպես մնում է հայրենի հողի հետ, հնչեցնում է իր վշտամորմոք հայրենաբաղձության ճիչը, երազում իր երկիրը, հույս փայփայում, որ մի օր «եղեգան փողը» կհնչեցնի դեպ հայրենիք վերադարձի կոչը:

    Ն. Պողոսյան «Մանկավարժի օրագիր»

  16. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  17. #9
    Մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.03.2019
    Գրառումներ
    87
    Հեղինակության աստիճան
    3365
    Պատերազմական գոտում ապրող, մեծացող երեխաների հոգեբանության մեջ լուրջ փոփոխություններ են տեղի ունենում: Նախ՝ մարդիկ տագնապային ու ավելի զգուշավոր են դառնում: Սակայն, դեռ պարզ չէ, թե ինչպիսի իրական ազդեցություն են թողնում պատերազմները երեխաների հոգեբանության վրա, այս ուղղությամբ ուսումնասիրությունները արդեն սկսված են, բայց, հիմնականում նման գոտիներում ապրող երեխաների շրջանում արված նախորդ ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ մարդկանց մեջ տագնապի զգացումն ավելանում է, սակայն ավելանում է նաև սթրեսադիմացկունությունը:

  18. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  19. #10
    Մոդերատոր Նատաշա Պողոսյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    12.01.2019
    Հասցե
    Արցախ, քաղաք Մարտակերտ
    Գրառումներ
    1,073
    Հեղինակության աստիճան
    26393
    Մեջբերում Դավ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Պատերազմական գոտում ապրող, մեծացող երեխաների հոգեբանության մեջ լուրջ փոփոխություններ են տեղի ունենում: Նախ՝ մարդիկ տագնապային ու ավելի զգուշավոր են դառնում: Սակայն, դեռ պարզ չէ, թե ինչպիսի իրական ազդեցություն են թողնում պատերազմները երեխաների հոգեբանության վրա, այս ուղղությամբ ուսումնասիրությունները արդեն սկսված են, բայց, հիմնականում նման գոտիներում ապրող երեխաների շրջանում արված նախորդ ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ մարդկանց մեջ տագնապի զգացումն ավելանում է, սակայն ավելանում է նաև սթրեսադիմացկունությունը:
    Այստեղ իմ աշակերտուհու խոսքն է, որը կարծես իր սերնդակիցների կոչն է՝ թերթին հանձնած. «Ցանկանում եմ գոռալ, դիմել աշխարհի բոլոր մարդկանց` մի՛ փակեք ձեր աչքերը ուրիշի ցավի վրա, անտարբեր մի՛ եղեք անմեղ կյանքերի կորստյան հանդեպ: Գուցե կգտնվեն մարդիկ, որ կդատապարտե՞ն ինձ, որ մեղադրանքի խոսք եմ ուղղում անտարբեր դարձած աշխարհին:

    Իսկ դուք գիտե՞ք ես ինչպես եմ ապրում: Ամեն օր տագնապած սպասում եմ վատ լուրերի: Եվ շատ անգամ գույժը մեզ սպասեցնել չի տալիս: Ավելի հաճախակի են դարձել փոքրիկ երկրիս` սահմանից մեզ հասնող կրակոցները: Ամենաահավորն այն է, որ դրանք մեզ համար սովորական են դարձել, և մենք շատ ժամանակ դրանց չլսելուց ենք տագնապում և ապրում մեծածավալ հարձակումի սպասումով: Ամեն մի կրակոց լսելով` միտքս բթանում է, հոգիս` տակնուվրա լինում: Բայց իմ մտահոգությունը միայն մեր փոքրիկ Արցախում ապրողներիս մասին չէ: Ամբողջ աշխարհը բախվել է մահվանը, ամեն տեղ ահաբեկություն, պատերազմ, անմեղ զոհեր....Նույնիսկ սովորական լրահոսն է միայն տխուր լուրեր հաղորդում: Մեր կապույտ մոլորակը էլ չի կարող տանել չարիքի այս բեռը, ու մարդիկ ծանրացնու~մ, ծանրացնու~մ են մոլորակի սիրտը»:
    Ս ե դ ա Գ ր ի գ ո ր յ ա ն

  20. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


Էջ 1 21-ից 12311 ... ՎերջինըՎերջինը

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •