+ Կատարել գրառում
Ցույց են տրվում 1 համարից մինչև 4 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 4 հատից

Թեմա: ՄԵԾ ԲԱՐԵԿԱՄՆԵՐԸ՝ ԲԱԿՈՒՆՑԸ ԵՎ ՉԱՐԵՆՑԸ

  1. #1
    Սկսնակ մասնակից Կարինե Զիլֆիմյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.11.2018
    Գրառումներ
    19
    Հեղինակության աստիճան
    0

    ՄԵԾ ԲԱՐԵԿԱՄՆԵՐԸ՝ ԲԱԿՈՒՆՑԸ ԵՎ ՉԱՐԵՆՑԸ

    Մեծ բարեկամներ էին Ակսել Բակունցն ու Եղիշե Չարենցը: Նրանց բարեկամությունը շատ էր հիշեցնում Հովհաննես Թումանյանի և Ղազարոս Աղայանի բարեկամությունը: Նրանց բարեկամությունն սկսվեց ծանոթության րոպեից և տևեց մինչև վերջ, որն ունեցավ տասը-տասնմեկ տարվա կյանք, բովանդակալից, լեցուն, վճռական տարիներ, տարիներ բեղմնավոր տքնության և ստեղծագործակն վերելքի:
    _ Որտեղի՞ց եկավ մեր Ակսելը,_ ասում էրՉարենցը,_ դու տես՝ կարճ ժամանակվա ընթացքում ինչ դառավ: Եկավ ոնց որ գարնանային որոտ: Այսպես գալիս են միայն իսկական գրողները՝ անսպաելի ու հանկարծական... Ակսելը մեծ երևույթ է:
    Իր հերթին Բակունցը բարձր էր գնահատում Չարենցի տաղանդը, նրա գիրն ու գրականությունը, երբ կարդում էր պարբերական մամուլում ժամանակակից բանաստեղծների «ստիխները», ուսերը վեր էր քաշում.
    _ Չարենցից հետո ի՞նչ բանաստեղծություն:
    Ես չեմ հիշում, որ նրանք մեկմեկու ներկայությամբ իրար գովեին: Բակունցն առհասարակ սովորություն չուներ կարդալ իր ձեռագիր գործերը, հակառակ Չարենցի: Երբ Չարենցը կարդում էր իր անտիպները, Ակսելը կեպին քաշում աչքերին և ուշադրությամբ լսում էր: Երբ վերջանում էր ընթերցումը, Բակունցը բարձրացնում էր կեպին, մի ծխախոտ էր վառում ու դժվար չէր նրա աչքերում նկատել հիացմունք ու ուրախություն: Չարենցը կարդում էր «Դեպի լյառն Մասիս» անտիպ գործը: Երբ վերջացրեց, Բակունցը խնդրեց:
    _ Տուր, մի անգամ էլ ես կարդամ:
    Կարդաց մտքում և վերջացրեց խորը հառաչանքով:
    _ Դա՜..._ այս եղավ նրա ամենաբարձր գնահատականը:
    Տարբեր խառնվածքի մարդիկ էին Չարենցն ու Բակունցը: Չարենցը հախուռն էր, անմիջական, Բակունցը՝ զուսպ ու ներհուն: Չարենցի մոտ ուժեղ էին անողոք հումորն ու կտրուկ եզրակացությունները, Բակունցն ավելի ռոմանտիկ էր և հարուստ կախման կետերով: Չնայած դրան՝ նրանք մի մեծ ներդաշնակություն էին և իրար հասկանում էին կես խոսքից: Ինչպես Չարենցն էր ընդունում Բակունցի հեղինակությունը, այնպես էլ Բակունցը՝ Չարենցի:
    _Գնանք Եղիշի մոտ, տեսնենք՝ ի՞նչ կասի այս մասին,_ ասում էր Բակունցը, երբ մի հարց թվում էր դժվար լուծելի.
    _ Մեր Ակսելն էլ ժամանակ գտավ գյուղ գնալու: Տեսնես՝ ի՞նչ է նրա կարծիքը:
    Թե՛ Ակսել Բակունցը, և թե՛ Եղիշե Չարենցը բարեկամներ էին երիտասարդ գրողների: Նրանք ուրախանում էին, երբ լույս էր տեսնում մի լավ գիրք, կամ պարբերական մամուլում հանդես էր գալիս մի հուսատու ստորագրություն: Խստաբարո սիրով նրանք հովանավորում էին ինձ ու Մկրտիչ Արմենին, լավի համար ուրախանում էին, վատը ձաղկում անողոք ու անխնա:
    _ Գրականության հետ հանաք անել չի կարելի, մենք պատասխանու ենք գալիք սերունդների առաջ,_ թվում էր, թե այս նրանց ամենօրյա մտահոգությունն էր, և այս խոհերով ապրում էին նրանք ոչ միայն գրելիս, այլև խոսելիս, վիճելիս, մի դրույթ հաստատելիս կամ ժխտելիս: Նրանք սիրում էին նաև ժամանակակից գրական երևույթներին նայել իրենց նախնիների աչքերով. «Տեսնես՝ ինչպե՞ս կվարվեր Վահան Տերյանը, եթե ապրեր մինչև մեր օրերը»:
    Երկուսն էլ ջերմ սիրով սիրում էին Ավետիք Իսահակյանին և Շիրվանզադեին, վարվում նրանց հետ մեծ ակնածանքով և վայելում նրանց փոխադարձ սերը: Ներդաշնակ էին նրանք իրենց համակրությունների ու հակակրությունների մեջ, դժվար էր գտնել մի մարդ, որին Բակունցը սիրեր ու հավատար, իսկ Չարենցը՝ ոչ, և ընդհակառակը: Սիրում էին երկուսն էլ Արարատյան դաշտի պեյզաժը: Ապագա Երևանի պատկերը հանգիստ չէր տալիս նրանց. ժամերով նստում էին մեծ ճարտարապետ Թամանյանի արվեստանոցում և զննում նոր Երևանի նոր հատակագիծը:
    Չկան այսօր երկու մեծ բարեկամները, բայց նրանց պայծառ կերպարները կապրեն և կանցնեն սրտից սիրտ, սերունդից սերունդ:

    ԳՈՒՐԳԵՆ ՄԱՀԱՐԻԻ ՀՈՒՇԵՐԻՑ

  2. Գրառմանը 8 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Սյուզ (04.12.2018), Ալբինե (26.12.2018), Զարինե Ամիրյան (12.01.2019), Էմմա Խաչատրյան (01.12.2018), Մարգարյան Նաիրա (02.12.2018), Մինասյան Նորա (03.12.2018), Հռիփսիմե Հարությունյան (04.12.2018), star1 (02.12.2018)

  3. #2
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    07.01.2018
    Գրառումներ
    1,341
    Հեղինակության աստիճան
    22349
    Եղիշե Չարենցի նորահայտ անտիպ էջերից

    Սիրելի՛ Ակսելին

    Այդ գունատ սուբյեկտը
    Այդ գունատ սուբյեկտը, որ նստած է դեմդ,-
    Դու նրան ճանաչո՛ւմ ես, դու նրան գիտես:-
    Նա այդպես միշտ գունատ է, և այդպես միշտ հե՛տդ է`
    Թե շրջում ես կյանքո՛ւմ դու, երազում ես թե:
    Այդ գունատ սուբյեկտը:- Առաջին անգամ նա
    Երևաց կյանքում քո, երբ առար գրիչ:
    Եվ այդպես` այդ օրը սկսվեց անկումդ —
    Նա ցնցեց հոգին քո ու հանձնեց հրի: —
    Այդ հիմար սուբյեկտը: — Քո ձեռքից բռնած նա
    Քեզ տարավ բուլվարը և ասաց` նայի՛ր –
    Քեզ թովում է գիշերը ու գունատ լուսաբացը,
    Քեզ թովում է ալլեյը` այսքա՛ն ամայի:
    Նա ասաց. – Տեսնո՞ւմ ես ոսկեգույն տերևները,
    Որ այդպես ընկնում են ու ուղիդ...
    Աշխարհում օրե՛նք է իր ժամին մեռնելը…
    Եվ այսպես` քեզ խաբե՛ց նա ու տվեց օղի:
    Նա ասաց` ամբո՛ղջը, ինչ որ կա, չնչի՛ն է.
    Ինչ որ կա — երա՛զ է, ու երազը` ծուխ, —
    Դու սիրիր միայն երգը, տխրությունն ու կինը,
    Որ քեզ պես անցողիկ է ու քեզ պես մահացո՛ւ:
    Եվ այսպես – նա խաբե՛ց քեզ ու մնաց նա մոտդ
    Ամենուր հետևե՛ց նա ու հսկեց նա քեզ:
    Եվ անգամ չկորավ նա այն խնդուն առավոտը,
    Երբ ցնդեց մառախուղը և արևը ծագեց…
    Այդ գունատ սուբյեկտը:- Նա մի խեղճ կրետի՛ն է,
    Նա հիվանդ երազող է, նա մելանխոլի՛կ,-
    Բայց նրա հայացքի տակ, տե՛ս, ցնդում է գետինը
    Եվ փոխվում է աշխարհը մանկական հոլի…
    Թե չգար այդ սուբյեկտը, չբռներ թե վզիցդ`
    Ախ, գուցե դառնայի՛ր դու հանճարեղ Իկար, —
    Բայց նայի՛ր` քաշել է իր մթին շրջագիծը
    Եվ ցմահ քեզ գերե՛լ է այդ սրիկա՛ն…
    Կքամի նա ուղեղդ, կծծի եռանդդ,
    Կխմե արյունդ` քեզ գերի դեռ թե —
    Օ, խեղդի՛ր, քանի շուտ է, օ, խեղդի՛ր նրան դու
    Քանի ինքը, քանի ինքը դեռ քեզ չի խեղդել…

    1927թ. 29. 03. Արմավիր

  4. Գրառմանը 9 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Heghin (02.12.2018), Սյուզ (04.12.2018), Ալբինե (26.12.2018), Զարինե Ամիրյան (12.01.2019), Էմմա Խաչատրյան (05.12.2018), Կարինե Զիլֆիմյան (02.12.2018), Մինասյան Նորա (03.12.2018), Հռիփսիմե Հարությունյան (04.12.2018), star1 (02.12.2018)

  5. #3
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    07.01.2018
    Գրառումներ
    1,341
    Հեղինակության աստիճան
    22349
    Պատմում է Խորեն Աճեմյանը. (Խորեն Ռադիո 1907 - 1968), հայ բանաստեղծ: ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934-ից: Գուրգեն Մահարու կրտսեր եղբայրը:


    Չարենց և Բակունց… Չի կարելի առանց ազգային հպարտության հիշել այդ երկու վարպետներին, որոնք, ասես, մրցում էին իրենց բարեմասնություններով:
    Նրանք սրտակից, գաղափարական ընկերներ էին, որոնց կապում էր ամենից ավելի ազգային նիհիլիզմի դեմ ունեցած ատելությունը: Բայց դրա հետ մեկտեղ նրանք շատ տարբեր էին իրարից և հաճախ թունդ վեճի էին բռնվում այս կամ այն հարցի, մանրամասնի կամ երանգի առիթով: Վեճը սուր բնույթ էր ստանում, թվում էր, թե նրանք ինչ-որ տարբեր հայացքների մարդիկ են և ոչինչ չի կարող նրանց հաշտեցնել:
    - Դե՛, թող մարդը իր խոսքն ավարտի,- մռլտում էր Բակունցը, այդ քչախոս, ինքնամփոփ մարդը, տեսնելով, որ անհամբեր խոսակիցը կտրում է իր խոսքը:
    - Լա՛վ, խոսի, եթե ասելիք ունես: Ախր ասելիք չունես:
    Երբեմն էլ դերերը փոխվում էին:
    - Ախր չես թողնում, որ մարդ իր ասածը ասի և մեջ ես ընկնում, ոնց որ
    Քսպեն.-
    - Ну, дуй, дуй, сколько угодно, и так все время ты говоришь.
    Դժվարանում եմ ասել, թե ինչ կապակցությամբ հայերենից անցնում էին ռուսերենի, բայց պիտի ասեմ, որ հաճախ էր լինում: Չարենցը, անշուշտ, վելի լավ էր տգիրապետում բանավեճի արվեստին և ռուսերենին, բայց սակավախոս Բակունցն իր հակիրճ, լակոնիկ պատասխաններով հաճախ նեղն էր գցում ճարտասան ընդդիմախոսին: Վեճերի նյութը և տարաձայնությունների բնույթը զանազան հարցեր էին լինում:

  6. Գրառմանը 6 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Սիրանուշ Մուրադյան (05.12.2018), Սյուզ (04.12.2018), Ալբինե (26.12.2018), Էմմա Խաչատրյան (05.12.2018), Կարինե Զիլֆիմյան (03.12.2018), Մինասյան Նորա (03.12.2018)

  7. #4
    Մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    20.12.2018
    Հասցե
    ք.Կապան. Բաղաբերդ 27
    Տարիք
    46
    Գրառումներ
    83
    Հեղինակության աստիճան
    165
    Մեջբերում Մարգարյան Նաիրա-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Պատմում է Խորեն Աճեմյանը. (Խորեն Ռադիո 1907 - 1968), հայ բանաստեղծ: ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934-ից: Գուրգեն Մահարու կրտսեր եղբայրը:


    Չարենց և Բակունց… Չի կարելի առանց ազգային հպարտության հիշել այդ երկու վարպետներին, որոնք, ասես, մրցում էին իրենց բարեմասնություններով:
    Նրանք սրտակից, գաղափարական ընկերներ էին, որոնց կապում էր ամենից ավելի ազգային նիհիլիզմի դեմ ունեցած ատելությունը: Բայց դրա հետ մեկտեղ նրանք շատ տարբեր էին իրարից և հաճախ թունդ վեճի էին բռնվում այս կամ այն հարցի, մանրամասնի կամ երանգի առիթով: Վեճը սուր բնույթ էր ստանում, թվում էր, թե նրանք ինչ-որ տարբեր հայացքների մարդիկ են և ոչինչ չի կարող նրանց հաշտեցնել:
    - Դե՛, թող մարդը իր խոսքն ավարտի,- մռլտում էր Բակունցը, այդ քչախոս, ինքնամփոփ մարդը, տեսնելով, որ անհամբեր խոսակիցը կտրում է իր խոսքը:
    - Լա՛վ, խոսի, եթե ասելիք ունես: Ախր ասելիք չունես:
    Երբեմն էլ դերերը փոխվում էին:
    - Ախր չես թողնում, որ մարդ իր ասածը ասի և մեջ ես ընկնում, ոնց որ
    Քսպեն.-
    - Ну, дуй, дуй, сколько угодно, и так все время ты говоришь.
    Դժվարանում եմ ասել, թե ինչ կապակցությամբ հայերենից անցնում էին ռուսերենի, բայց պիտի ասեմ, որ հաճախ էր լինում: Չարենցը, անշուշտ, վելի լավ էր տգիրապետում բանավեճի արվեստին և ռուսերենին, բայց սակավախոս Բակունցն իր հակիրճ, լակոնիկ պատասխաններով հաճախ նեղն էր գցում ճարտասան ընդդիմախոսին: Վեճերի նյութը և տարաձայնությունների բնույթը զանազան հարցեր էին լինում:
    Մի ձգողական ուժ կար Բակունցի մեջ, որ քաշում էր դեպի իրեն: Բայց ինքը, հակառակ իր սիրալիր պահվածքին, մի խորհրդավոր անհաղորդություն էր կրում իր մեջ: Որքան էլ անկեղծանում էր (իսկ նա երբեք սառը խոսակցություն չէր վարում), զգում էիր, որ, այնուամենայնիվ, հոգու շատ դռներ քո առջև փակ են մնում: Նկատել էի նաև մի բան: Չարենցը, ծայրահեղորեն տրամադրության տեր մարդ, բորբոքուն ու անհավասարակշիռ, որ հաճախ հաշիվ չէր տալիս, թե իր հետ խոսողը կի՞ն է, տղամա՞րդ, բոլորովին այլ էր Բակունցի ներկայությամբ, քաշվում էր, զսպվում, նեղվում նույնիսկ: Եթե կարելի է ասել՝ Բակունցը դյուրամատչելի չէր անգամ Չարենցի համար, ու՜ր մնաց՝ իմ ու ինձ նման երիտասարդների համար, որոնց աչքին Չարենցը և Բակունցը գրական կուռքեր էին:

+ Կատարել գրառում

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. ՃԱՆԱՉԵՆՔ ՄԵԾ ՄԱԹԵՄԱՏԻԿՈՍՆԵՐԻՆ
    Հեղինակ՝ Տոնոյան Գրետա, բաժին` Հայտնի մարդիկ
    Գրառումներ: 81
    Վերջինը: 30.08.2018, 18:31
  2. Բեռնաթափում ենք դպրոցական դասագրքերը կամ «ՄԵԾ ԳՈՐԾԻ ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ»
    Հեղինակ՝ Վ. Հովհաննիսյան, բաժին` Հանրակրթական դպրոց
    Գրառումներ: 34
    Վերջինը: 12.05.2018, 11:18
  3. ՃԱՆԱՉԵՆՔ ՄԵԾ ՄԱԹԵՄԱՏԻԿՈՍՆԵՐԻՆ
    Հեղինակ՝ Տոնոյան Գրետա, բաժին` Մասնագետի անկյուն
    Գրառումներ: 17
    Վերջինը: 13.03.2018, 23:17
  4. Բեռնաթափում ենք դպրոցական դասագրքերը կամ «ՄԵԾ ԳՈՐԾԻ ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ»
    Հեղինակ՝ Վ. Հովհաննիսյան, բաժին` Մասնագետի անկյուն
    Գրառումներ: 33
    Վերջինը: 11.03.2018, 17:31
  5. ՄԵԾ մարդկանց հոբելյաններ
    Հեղինակ՝ Ռուզանկա, բաժին` Հետաքրքրաշարժ
    Գրառումներ: 8
    Վերջինը: 08.04.2011, 21:17

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք կարող եք պատասխանել գրառումներին
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք կարող եք խմբագրել ձեր գրառումները
  •