Էջ 12 13-ից ԱռաջինԱռաջին ... 210111213 ՎերջինըՎերջինը
Ցույց են տրվում 111 համարից մինչև 120 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 123 հատից

Թեմա: Ե՛Ս ԵՄ ՀԻՄԱ ՄԻ ՊՈԵՏ ԵՎ ԻՄ ԱՆՈՒՆԸ՝ ՉԱՐԵՆՑ

  1. #111
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    31.05.2018
    Հասցե
    ք․ Վանաձոր
    Գրառումներ
    476
    Հեղինակության աստիճան
    613
    Մեջբերում marine8-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ի՛նչ էլ լինի,քու՛յր իմ,քու՛յր,հեռանալիս չանիծես
    Խեղճ կարոտը թևերիս,որ երբե՛ք քեզ չհասան...
    Հարգելի՛ Մարինե, շնորհակալություն թեմայի քննարկմանը միանալու համար։

  2. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Մարգարյան Նաիրա (09.08.2018)

  3. #112
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    31.05.2018
    Հասցե
    ք․ Վանաձոր
    Գրառումներ
    476
    Հեղինակության աստիճան
    613
    «Մահվան տեսիլ» ընդարձակ բանաստեղծությունից մի հատված.

    … Երթամ հիմա: Ու կարոտով անմխիթար,
    Իմ երգիչի երազներով ու հրերով,
    Անհրապույր իմ օրերի երգով մթար
    Ու Նաիրյան իմ երազի վերջին սիրով,-
    Երթամ մարող ու մարմրող իրիկվա մեջ,
    Որպես ուրու հալածական, որպես տեսիլ-
    Տա՜մ պարանոցս կարոտին այն երկնաշեղ
    Ու օրորվեմՙ եղերական ու անբասիր…
    Թող ո՛չ մի զոհ չպահանջվի ինձնից բացի,
    Ուրիշ ոտքեր կախաղանին թող մոտ չգան.
    Եվ թող տեսնեն իմ աչքերի մեջ կախվածի,
    Իմ բո՛րբ երկիր, լուսապսակ քո ապագան:
    Թող դուրս ընկած իմ աչքերի մեջ կախվածի
    Նոքա տեսնեն պայծառ օրերդ ապագա,-
    Թող ո՛չ մի զոհ չպահանջվի ինձնից բացի,
    Ո՛չ մի ստվեր կախաղանին թող մոտ չգա…

  4. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Narine. (11.08.2018), Մարգարյան Նաիրա (03.08.2018), star1 (03.08.2018)

  5. #113
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    31.05.2018
    Հասցե
    ք․ Վանաձոր
    Գրառումներ
    476
    Հեղինակության աստիճան
    613
    Եղիշե Չարենցի ստեղծագործության և կյանքի դասերն ու խորհուրդները գրական, հասարակական և ազգային վստահելի դպրոց են հայ ժողովրդի համար:
    Դրանց մեջ կա մի դաս, որը երեկ, այսօր և վաղը, դեռ շատ երկար ժամանակ արդիական է լինելու:
    Ահա այդ դասը. «Ով հայ ժողովուրդ, քո միակ փրկությունը քո հավաքական ուժի մեջ է» :
    Այս դասը Եղիշե Չարենցի գուցե ամենամեծ ու ճշմարիտ բանաստեղծությունն է։

  6. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Heghin (05.08.2018), Narine. (11.08.2018), Վ. Հովհաննիսյան (13.08.2018), Մարգարյան Նաիրա (03.08.2018), star1 (03.08.2018)

  7. #114
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    07.01.2018
    Գրառումներ
    1,096
    Հեղինակության աստիճան
    2407
    Չարենցի արխիվներում պահպանվել է սև կաշվե կազմով մի տետր, որ բանաստեղծը խնամքով ձևավորել և գրի է առել տարբեր տարիների իր ստեղծագործությունները:Տետրում կա մի առանձին բաժին, որ կրում է <<Էպիգրամներ և սատիրական բանաստեղծություններ >> խորագիրը:Այն իբրև բնաբան ունի Պուշկինի քառատողը.

    И дрожь, и злость меня берет,
    И шевелится эпиграмма
    Во глубине моей души
    А мадриагали им пиши.

    1929-ից մինչև 1937 թվականը գրած էպիգրամների այս ընդարձակ շարքը սկսվում է Պուշկինին նվիրված բանաստեղծությամբ, որ գրված է 1929-ին.

    Էպիգրամի , օ՜, մեծ վարպետ
    Դու ծաղրեի՞ր պիտի արդյոք
    Քո խոսքերի խոցող խայթով
    Մեր այսօրվա կյանքը տարբեր,
    Երբ ոչ արքա կա, ոչ Ֆոտի,
    Ոչ էլ փոշի ծխախոտի...
    -Իհարկե, ո՛չ:-

  8. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Heghin (05.08.2018), Narine. (11.08.2018), Անահիտ Բարխուդարյան (03.08.2018), star1 (03.08.2018)

  9. #115
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.03.2018
    Գրառումներ
    591
    Հեղինակության աստիճան
    884
    Մեջբերում Անահիտ Բարխուդարյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Եղիշե Չարենցի ստեղծագործության և կյանքի դասերն ու խորհուրդները գրական, հասարակական և ազգային վստահելի դպրոց են հայ ժողովրդի համար:
    Դրանց մեջ կա մի դաս, որը երեկ, այսօր և վաղը, դեռ շատ երկար ժամանակ արդիական է լինելու:
    Ահա այդ դասը. «Ով հայ ժողովուրդ, քո միակ փրկությունը քո հավաքական ուժի մեջ է» :
    Այս դասը Եղիշե Չարենցի գուցե ամենամեծ ու ճշմարիտ բանաստեղծությունն է։
    Մի հատված Չարենցի հետաքննությունից.

    Հարց. Ձեր «Գիրք ճանապարհիի» «Պատգամ» բանաստեղծության մեջ ակրոստիքոսով անց եք կացրել հակահեղափոխական, նացիոնալիստական լոզունգ.«Ով հայ ժողովուրդ, քո միակ փրկությունը քո հավաքական ուժի մեջ է» :Ընդունու՞մ եք այդ լոզունդի հակահեղափոխական, դաշնակցական լինելը:
    Պատասխան. Ընդունում եմ, որ իմ «Գիրք ճանապարհիում» «Պատգամ» բանաստեղծության մեջ ակրոստիքոսով ասել եմ.«Ով հայ ժողովուրդ, քո միակ փրկությունը քո հավաքական ուժի մեջ է»: Բայց ես դա ամենևին չեմ համարում հակահեղափոխական, նացիոնալիստական լոզունգ:
    Հարց. Ումի՞ց էիք Դուք ցանկանում փրկել հայ ժողովրդին:
    Պատասխան. Այն ղեկավարներից, ովքեր մեղավոր են Հայաստանի վիճակի համար:
    Հարց. Եթե լոզունգը (ակրոստիքոսը)հակահեղափոխական չէ, ինչու՞ եք Դուք այն գաղտնագրել:
    Պատասխան. Խոստովանում եմ, որ չնայած այդ լոզունգի բովանդակության վերաբերյալ իմ ունեցած սուբյեկտիվ պատկերացմանը՝ որպես ոչ հակահեղափոխական, անբողջապես և լիովին կարող է ընկալվել նաև որպես հակահեղափոխական:

  10. Գրառմանը 6 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Heghin (05.08.2018), Narine. (11.08.2018), Վ. Հովհաննիսյան (13.08.2018), Անահիտ Բարխուդարյան (05.08.2018), Մարգարյան Նաիրա (09.08.2018)

  11. #116
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    07.01.2018
    Գրառումներ
    1,096
    Հեղինակության աստիճան
    2407
    ԱՐՓԻԿԻՆ

    Հիդս խոսի՛, մի՛ կենա խռովի պես,
    Տալղա տվիր, գեմիս տարար ծովի պես,
    Կու մեռնիմ,-չիս տեսնի Սայաթ-Նովի պես...


    Երազ տեսա. Սայաթ-Նովեն մոտս եկավ սազը ձեռին.
    Հրի նման վառման գինու ոսկեջրած թասը ձեռին,
    Նստեց, անուշ տաղեր ասավ, հին քամանչի մասը ձեռին
    Էնպես ասավ, ասես ուներ երկնքի ալմասը ձեռին:

    ՈՒ էն երգին օրոր-շորոր, ինչպես հուրի, ատլաս ու խաս,
    Երազիս մեջ գոզալն եկավ` ինքն էլ վառման քաղցր երազ.
    Նազանք արավ, Սայաթ-Նովի սիրտը լցրեց միրգ ու մուրազ,
    Կանգնեց-մնաց` դեմքից քաշած ոսկեկարած խասը ձեռին:

    Նայե՜ց-նայեց Սայաթ-Նովեն, ամպի նման տխուր մնաց.
    Ասավ` Չարե’նց, էս գոզալից սրտիս մի հին մրմուռ մնաց.
    Սիրտս վառվեց, մոխիր դարձավ` ինքը կրակ ու հուր մնաց. –
    Դո’ւ էլ նրա գովքը արա, որ գա` ոսկե մազը ձեռին:

    Էսպես ասավ Սայաթ-Նովեն ու վեր կացավ, որպես գիշեր,
    Գնաց նորից տխուր ու լուռ` սիրտը հազար մուրազ ու սեր.
    Երազն անցավ – դո’ւ մնացիր, պատկերքը քո մնաց լուսե,
    Մեկ էլ իմ խեղճ սիրտը մնաց` Սայաթ-Նովի սազը ձեռին:

  12. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Heghin (11.08.2018), Narine. (11.08.2018), Անահիտ Բարխուդարյան (11.08.2018), star1 (11.08.2018)

  13. #117
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    31.05.2018
    Հասցե
    ք․ Վանաձոր
    Գրառումներ
    476
    Հեղինակության աստիճան
    613
    Շնորհակալություն , հարգելի՛ Նաիրա։

    Չարենցի գրական ճանապարհի մեջ «Տաղարանն » այն հատվածն է, որտեղ այլևս դեր չունեն բարդացված ինքնազննությունն ու ֆանտաստիկական տեսիլները, ցնորային գիտակցության անգամ հեռավոր շորշոփներն ու «անտրամաբանական » այլաբանությունները, այսինքն՝ բանաստեղծական մտածողության այն տարրերը , որոնցից կառուցված էր նրա առաջին սիրավեպը՝ «Ծիածանը » / 1917 թ․ /։
    «Տաղարանը » Չարենցի անկաշկանդ , աշխարհաճանաչման մեջ նոր գեղեցկություններ հայտնագործող հոգևոր մատյանն է , որ ունի մի բնաբան /«Կու մեռնիմ,-չիս տեսնի Սայաթ-Նովի պես...» / ,
    երկու մուտք - լուսանցք և քսան տաղ։

    ԱՐՓԻԿԻՆ

    Հիդս խոսի՛, մի՛ կենա խռովի պես,
    Տալղա տվիր, գեմիս տարար ծովի պես,
    Կու մեռնիմ,-չիս տեսնի Սայաթ-Նովի պես..

    ***
    Ինչքան որ հուր կա իմ սրտում – բոլորը քեզ.
    Ինչքան կրակ ու վառ խնդում – բոլորը քեզ.-
    Բոլո՜րը տամ ու նվիրեմ, ինձ ո՛չ մի հուր թող չմնա՝
    Դո՜ւ չմրսես ձմռան ցրտում․-բոլո՜րը քեզ…

    ***

    Ամռան անուշ, հուրհրատող տո՛թ ես, ջան,—
    Նախշուն՝ նռան ու նարնջի հո՛տ ես, ջան,
    Երբ խստադեմ ի՛նձ ես նայում դու հանկարծ —
    Ասես սրտիս մահվան դաժան բո՛թ ես, ջան...

  14. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Մարգարյան Նաիրա (17.08.2018), star1 (17.08.2018)

  15. #118
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    31.05.2018
    Հասցե
    ք․ Վանաձոր
    Գրառումներ
    476
    Հեղինակության աստիճան
    613
    Մեջբերում Անահիտ Բարխուդարյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Շնորհակալություն , հարգելի՛ Նաիրա։

    Չարենցի գրական ճանապարհի մեջ «Տաղարանն » այն հատվածն է, որտեղ այլևս դեր չունեն բարդացված ինքնազննությունն ու ֆանտաստիկական տեսիլները, ցնորային գիտակցության անգամ հեռավոր շորշոփներն ու «անտրամաբանական » այլաբանությունները, այսինքն՝ բանաստեղծական մտածողության այն տարրերը , որոնցից կառուցված էր նրա առաջին սիրավեպը՝ «Ծիածանը » / 1917 թ․ /։
    «Տաղարանը » Չարենցի անկաշկանդ , աշխարհաճանաչման մեջ նոր գեղեցկություններ հայտնագործող հոգևոր մատյանն է , որ ունի մի բնաբան /«Կու մեռնիմ,-չիս տեսնի Սայաթ-Նովի պես...» / ,
    երկու մուտք - լուսանցք և քսան տաղ։

    ԱՐՓԻԿԻՆ

    Հիդս խոսի՛, մի՛ կենա խռովի պես,
    Տալղա տվիր, գեմիս տարար ծովի պես,
    Կու մեռնիմ,-չիս տեսնի Սայաթ-Նովի պես..

    ***
    Ինչքան որ հուր կա իմ սրտում – բոլորը քեզ.
    Ինչքան կրակ ու վառ խնդում – բոլորը քեզ.-
    Բոլո՜րը տամ ու նվիրեմ, ինձ ո՛չ մի հուր թող չմնա՝
    Դո՜ւ չմրսես ձմռան ցրտում․-բոլո՜րը քեզ…

    ***

    Ամռան անուշ, հուրհրատող տո՛թ ես, ջան,—
    Նախշուն՝ նռան ու նարնջի հո՛տ ես, ջան,
    Երբ խստադեմ ի՛նձ ես նայում դու հանկարծ —
    Ասես սրտիս մահվան դաժան բո՛թ ես, ջան...
    Կյանքի երևույթների անվիճելիությունը հասկացրել է Տաղասացին , որ թումանյանական ՝ հաշտ ու արդար , «ուրախ » ու խաղաղ վերաբերմունքով պետք է անցնել մարդուն տրված կարճ կյանքի բաժինը , որ իրականության անհատնում և անվերջ հարստությունից պետք է քաղել հոգու զվարթ լույսը , հոգու ներդաշնակությունը , իրականության բնական գույներով պետք է գեղեցկացնել ու զարդարել աշխարհը։
    Այս լայն բովանդակությամբ «Տաղարանը » դառնում է աշխարհահիացումի չարենցյան թեմայի հարստացումը, և մանավանդ , դրա խորացումը։

  16. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Մարգարյան Նաիրա (17.08.2018), star1 (17.08.2018)

  17. #119
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    31.05.2018
    Հասցե
    ք․ Վանաձոր
    Գրառումներ
    476
    Հեղինակության աստիճան
    613
    Մեջբերում Անահիտ Բարխուդարյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Կյանքի երևույթների անվիճելիությունը հասկացրել է Տաղասացին , որ թումանյանական ՝ հաշտ ու արդար , «ուրախ » ու խաղաղ վերաբերմունքով պետք է անցնել մարդուն տրված կարճ կյանքի բաժինը , որ իրականության անհատնում և անվերջ հարստությունից պետք է քաղել հոգու զվարթ լույսը , հոգու ներդաշնակությունը , իրականության բնական գույներով պետք է գեղեցկացնել ու զարդարել աշխարհը։
    Այս լայն բովանդակությամբ «Տաղարանը » դառնում է աշխարհահիացումի չարենցյան թեմայի հարստացումը, և մանավանդ , դրա խորացումը։
    Աշուղ Սայաթ-Նովի նման՝ ես երգ ու տաղ պիտի ասեմ,
    Երգեմ պիտի գիշեր-ցերեկ — ու սրտի խաղ պիտի ասեմ,
    Եվ էն սրտին, որ իր խորքում սիրո երգեր ունի ու սեր—
    Ես էն սրտին դրախտային մրգերի բաղ պիտի ասեմ։

    Աստղ ու նկար շորեր հագած՝ դեմս ելար երազի պես,
    Էշխդ՝ կրակ՝ սիրտս էրեց անհասնելի մուրազի պես,
    Անուշ հոտով սիրտս լցրիր — Վարդստանի, Շիրազի պես,—
    Ինչ էլ ըլի էշխդ, գոզալ,— երգս ուրախ պիտի ասեմ։

    Աշխարհը մե բաղ է, գոզալ,— նստել ես դու բաղի մեջը,
    Վարդ ես բացված՝ առավոտվա դրախտային շաղի մեջը,
    Ժամ ես դարձել տեսքով քո սուրբ՝ Հավլաբարի թաղի մեջը—
    Սրտիս անուշ արտասուքին երկնային շա՛ղ պիտի ասե՛մ։

    Էնքան ըլի մե-մե անգամ տեսքդ տեսնեմ՝ վարդ ես, գոզալ,
    Էս փուչ կյանքում սրտիս տված անմահական զարդ ես, գոզալ,
    Էնպես արա, որ քեզ չասեմ՝ դո՛ւ էլ ինձ պես մարդ ես, գոզալ,—
    Թե լի մնա սիրտս քեզնով՝ ափսոս ու ախ պիտի ասեմ։

  18. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E. Khachatryan (17.08.2018), Արմենուհի Ստեփանյան (17.08.2018), Մարգարյան Նաիրա (17.08.2018), star1 (17.08.2018)

  19. #120
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    07.01.2018
    Գրառումներ
    1,096
    Հեղինակության աստիճան
    2407
    ՊԱՏԱՀԱԿԱՆ ԱՆՑՈՐԴԻՆ

    Մենք երկուսս էլ, մենք երկուսս էլ անվերադարձ աշխարհում
    Ապրում ենք, կանք, գնում ենք-ու՞ր, միևնույնն է մեր հեռուն:
    Կանգնի՛ր, անցորդ: Կանգնի՛ր:Նայենք իրար-գուցե մենք
    Հանկարծ ժպտանք՝չճանաչված մի բարեկամ ճանաչենք:
    Կանգնի՛ր, կանգնի՛ր, ու՞ր ես գնում դու արագ,
    Աչքերիս մեջ գուցե գտնես ոսկե՛ժպիտ մի կրակ:
    Դու ուրախ չե՞ս, որ ապրում ենք-ու հանդիպել ենք իրար.
    ՈՒ՛ր ես անցնում անվերադարձ, որպես անդարձ ճանապարհ...
    Ես էլ կանցնեմ- տրտում, մենակ,-ու կգնամ իմ անծայր
    Երազ-ճամփան, որով դու էլ այս իրիկուն կու՜յր անցար:
    Դու կույր անցար, չնայեցիր ու հեռացար մշուշում.
    Բայց ես երկա՜ր քո անծանոթ,օտար դեմքը կհիշեմ:
    Կհիշեմ, որ դեգերումիս ճանապարհին, որպես հուշ,
    Մեկը անցավ. իրիկուն էր, իրիկուն էր ու մշուշ...

    Ե. ՉԱՐԵՆՑ

  20. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


Էջ 12 13-ից ԱռաջինԱռաջին ... 210111213 ՎերջինըՎերջինը

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. ԱՎԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆԻ << ԱԲՈՒ-ԼԱԼԱ ՄԱՀԱՐԻ >> ՊՈԵՄԸ
    Հեղինակ՝ Ա. Մ. Հարությունյան, բաժին` Հայոց լեզու և գրականություն
    Գրառումներ: 48
    Վերջինը: 09.08.2018, 13:14
  2. ԱՇԽԱՏԱՆՔԻ ԵՎ ԱՇԽԱՏԱՎՈՐՆԵՐԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՕՐ
    Հեղինակ՝ Մարգարյան Նաիրա, բաժին` Տոներ, շնորհավորանքներ
    Գրառումներ: 15
    Վերջինը: 23.07.2018, 02:04
  3. ԵՐԵԽԱՆ ԵՎ ՀԱՄԱԿԱՐԳԻՉԸ...
    Հեղինակ՝ AsyaY, բաժին` Մասնագետի անկյուն
    Գրառումներ: 70
    Վերջինը: 02.09.2017, 22:45
  4. Գրառումներ: 0
    Վերջինը: 13.11.2016, 11:25

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •