Էջ 11 11-ից ԱռաջինԱռաջին ... 91011
Ցույց են տրվում 101 համարից մինչև 103 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 103 հատից

Թեմա: Հայրենիքի կերպարը հայ գրականության մեջ

  1. #101
    Մոդերատոր Անժելա Ալավերդյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    02.09.2018
    Հասցե
    Ք.Վանաձոր
    Գրառումներ
    221
    Հեղինակության աստիճան
    2773
    ՀԱՎԵՐԺԱԿԱՆ ՀԱՅԸ

    Ահա ե՛ս եմ, Հավերժական Հայը, կանգնած Եղեռնի ու Երկրաշարժի մեջտեղում, արնամած աչքերս հառած Մասիս սարին,
    Եվ ինձ խփում են – տարերքը տակից, Աստված վերևից, թշնամին դեմից, բարեկամը մեջքից, Արևմուտքը աջից, Արևելքը ձախից,
    Բայց ես չեմ վերջանում,
    Ես տեսնում եմ արդեն Ահեղ Դատաստանի օրը,
    Բայց ես Հայաստանն եմ, և ինձ սպանել հնարավոր չէ, որովհետև ես ամեն ինչ եմ, ամենուր ու անվախճան,–
    Զավակ եմ փլատակված, մայր եմ խելագարված, հայր եմ չթաղված, դագաղ եմ չճարված, մատնամնացուկ եմ ջարդոտված, հող եմ սառած, անուն եմ մոռացված, հավատք եմ հալածված, երկինք եմ մթնած, քար եմ պատռված, գիր եմ ջնջված, ջուր եմ պղտորված, ծիծաղ եմ լռած, երգ եմ ընդհատված, սիրտ եմ կոտրված, հույս եմ կտրված, հոգի եմ ուրացած, մարմին եմ նյութացած, երկիր եմ փեռեկված, օրենք եմ մեռած, միտք եմ ըմբոստացած, Ադամ եմ արտաքսված, դրախտ եմ կորուսված, դժոխք եմ բացված, ընդերք եմ գազանացած, լավա եմ ժայթքած, ինքնաթիռ եմ խորտակված, խոյակ եմ խախտված, հաց եմ տրորված, գինի եմ թափված, Խոսք եմ բանտարկված, Բանաստեղծ եմ խաչված ու Աստվա՜ծ եմ եսացած,
    Եվ Ահեղ Դատաստանի օրը ե՛ս պիտի նստեմ Աստծո փոխարեն,– և պիտի շնչա-վորեմ ու մխիթարեմ, հուղարկավորեմ ու հայթայթեմ, վերականգնեմ ու ջերմացնեմ, հիշեցնեմ ու դիմակայեմ, լուսավորեմ ու հարակցեմ, վերծանեմ ու պարզեմ, ձայնավո-րեմ ու շարունակեմ, ամոքեմ ու կեցուցանեմ, ընդունեմ ու ոգեղինանամ, միավորեմ ու սահմանեմ, հավատամ ու վերադառնամ, գտանեմ ու գոցեմ, խաղաղեցնեմ ու հունավորեմ, փրկեմ ու հաստատեմ, բարձրացնեմ ու հավաքեմ, ազատեմ, իջնեմ ու աստվածանա՜մ,
    – ԱՍՏՎԱԾԱՆԱ՜Մ,–
    Որովհետև Աշխարհի սկզբից ի վեր իմ մարմինն է հաց, և արյունս է գինի, և իմ խոսքն է Աստված, և Աստված եմ ես,
    Եվ չեմ վերջանում,
    Եվ նա, ով կերավ իմ հացն ու չկշտացավ, խմեց իմ գինին ու չհագեցավ, լսեց իմ Աստծուն ու չհավատաց, տեսավ ինձ ու չճանաչեց,–
    Տարերք լինի թե Աստված, թշնամի թե բարեկամ, Արևմուտք թե Արևելք –
    Ցա՛ծր է իմ առաջ, և պիտի պատասխա՜ն տա ինձ՝ Ահեղ Դատաստանի օրը,
    Որովհետև ես Հավերժական Հայն եմ ու Հայաստանը,
    Որովհետև ես ամեն ի՛նչ եմ, ամենո՛ւր ու անվախճա՛ն:

  2. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  3. #102
    Մոդերատոր Անժելա Ալավերդյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    02.09.2018
    Հասցե
    Ք.Վանաձոր
    Գրառումներ
    221
    Հեղինակության աստիճան
    2773
    ՀԱՅԱՍՏԱՆ

    Դու իմ հետադարձ հասցեն ես միակ
    Եվ իմ եզակի ճակատագիրը,
    Իմ բաց երգերը, իմ վերքերը փակ,
    Իմ հիշատակաց միակ Երկիրը…
    Անկրկնակոշիկ Համապատմության
    Սայթաքումները մեզ աղավաղել
    Եվ թաց երգերս փակ վերքերիս մեջ
    Սատանայաբար փորձել են թաղել։
    Որպեսզի դառնամ թափառող ծրար՝
    Չունենամ նույնիսկ հետադարձ հասցե,
    Բայց մենք վերստին փարվել ենք իրար
    Ու հուսաբանել՝ Տեր մի արասցե…
    Դու իմ հետադարձ հասցեն ես միակ,
    Իմ անկրկնելի ճակատագիրը,
    Իմ բաց երգերը, իմ վերքերը փակ,
    Իմ հիշատակաց միակ Երկիրը:

  4. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  5. #103
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.06.2016
    Գրառումներ
    197
    Հեղինակության աստիճան
    618
    ՊԱՐՏՔ
    Լեռան լանջից նայում եմ քեզ, ե՛լ, Հայաստան, կապույտ հագիր,
    Ես քո ամեն առավոտին երազանքի կապույտ եմ պարտք,
    Դու՝ քարեղեն իմ առեղծված, իմ քարեղեն ճակատագիր,
    Քո քարեղեն տառապանքին որդու գորով ու գութ եմ պարտք։

    Գետերդ ի վար, ձորերդ ի վար ուռիներդ են շարվել տրտում,
    Քո տրտմության ուռիներին ես քնքշության շոյանք եմ պարտք,
    Կատարներիդ լճեր կան լուրթ, ուր քո ոգին է մկրտվում,
    Այդ լճերի ծփանքներին ես մաքրության ցոլանք եմ պարտք։

    Փլված կամար, վեմ տապալված, եղինջներով բուրող Անի,
    Քո այդ փլված կամարներին ես խոյակներ ու սյուն եմ պարտք,
    Դար ու դարեր բոցկլտացող հրաշք կանթեղ՝ իմ մայրենի,
    Ոսկեղենիկ քո կանթեղին ես յուղի տեղ արյո՜ւն եմ պարտք։

    Ես ծունկի եմ իջել հոգնած Դեր-Զորի սև ավազներին,
    Բայց զոհերիդ անհայտ ու որբ շիրիմներին դեռ խունկ եմ պարտք,
    Սիրտս բացել, բույն եմ տվել քո վիրավոր երազներին,
    Տո՛ւն հայրենի, ես քո շեմքին որդիական արցունք եմ պարտք:

    Արարատն է նայում հեռվից՝ կրծքին խորունկ վիհը վերքի,
    Ես քո ցավին այդ վիհերից վեր ելնելու խոյանք եմ պարտք,
    Կապույտի մեջ քո հարության սուրբ հրաշքն է ցոլում, երկի՛ր
    Քո հարության այդ հրաշքին ես ողջակեզ ու կյանք եմ պարտք...

  6. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.


Էջ 11 11-ից ԱռաջինԱռաջին ... 91011

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •