+ Կատարել գրառում
Ցույց են տրվում 1 համարից մինչև 3 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 3 հատից

Թեմա: Նախագծերի վրա հիմնված ուսուցում

  1. #1
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    13.09.2017
    Գրառումներ
    326
    Հեղինակության աստիճան
    158

    Ջղայնացնող Նախագծերի վրա հիմնված ուսուցում

    Մոտ տաս տարի է Հայաստանը թևակոխել է կրթության բովանդակային բարեփոխությունների փուլ: ՀՀ կառավարությունը հավանություն է տվել կրթության բովանդակության հիմնարար փաստաթղթին և հանրակրթության պետական կրթակարգին, որոնք ուսուցիչների գործունեության առանցքային ուղենիներից են: Այդ փաստաթղթերով պետությունը սահմանում է իր ակնկալիքները հանրակրթությունից` կարևորելով սովորողների գիտելիքների, կարողությունների, հմտությունների և արժեքների այն համակարգը, որոնց ձևովորման ուղղությամբ աշխատելու են ուսուցիչները:
    Նոր համակարգը որոշակի ազատություններ է ընձեռնում ուսուցիչներին նպատակին տանող միջոցները(ուսուցման մեթոդներ) ինքնուրույն ընտրելու և կատարելագործելու սովորողների ուսումնառության գործընթացը մի կողմից, իսկ մյուս կողմից այս քաղաքականությունը էապես մեծացնում է ուսուցիչների պատասխանատվությունը: Որքան էլ գնահատելի ու կիրառելի է անցյալի փորձը, միևնույն է, փոփոխություններն անխուսափելի են, որովհետև դպրոցն ու ուսուցիչը միշտ գործել են կոնկրետ արժեքային համակարգում, կոնկրետ ժամանակում և միջավայրում: Վերջին հանգամանքն էլ ենթադրում է, որ ուսուցիչը անընդհատ սովորելու, ժամանակի պահանջներին համաքայլ ընթանալու խնդիր ունի, ուստի որոշակի առարկայի մասին նյութ հաղորդելը և դրա յուրացման աստիճանը ստուգելը չի բավարարում կյանքի պահանջներին, այսինքն հանրակրթությունը պետք է ոչ միայն ժամանակին համաքայլ գնա, այլ նաև հաշվի առնի ապագայի միտումները:
    Կյանքի արագընթաց փոփոխությունների, տեղեկատվության ծավալի բազմապատկման, կրթության նկատմամբ հասարակության պահանջի մեծացման, հակակրթական գործոնների և միջավայրի ուժեղացման պայմաններում «ի՞նչ սովորեցնել», «ինչպե՞ս սովորեցնել», «ի՞նչ մասնագիտական և անձնային որակներ զարգացնել», «ի՞նչ և ինչպե՞ս գնահատել» հարցերը դարձել են խիստ հրատապ:
    Տեղեկատվական համացանցի գյուտը շրջադարձային նշանակություն ունեցավ կրթական քաղաքականության վերանայման հարցում: Ելնելով նոր հնարավորություններից շատ երկրներում սկսեցին մշակել և ներդնել ուսուցման նոր մոտեցումներ, որոնցում էապես վերանայվում են ուսուցման խնդիրները և ուսուցչի դերը: Նոր տեխնոլոգիաների, փորձարարական տեխնիկայի, համակարգչային և հաշվարկային ծրագրերի ներդրումն իր անմիջական ազդեցությունն է ունեցել նաև բնագիտական առարկաների դասավանդման վրա:
    Բնագիտության հետազոտության մեթոդները յուրահատուկ են`դիտարկումներ, փորձի մոդելավորում, փորձ, նկարագրություն և տեսական եզրակացություններ, ուստի ուսումնառության արդյունքում սովորողների մոտ զարգանում է որոշակի հմտություններ.
     դիտարկել և բնութագրել առարկաները(մարմինները) և երևույթները
     բացատրել երևույթները տեսական գիտելիքների հիման վրա
     համեմատել երևույթները և առարկաները
     լուծել տարբեր խնդիրներ
     առաջադրել խնդիրներ և ցույց տալ լուծման օպտիմալ ճանապարհներ
     կանխադուշակել երևույթները` հիմնվելով տեսական գիտելիքների վրա:
    Հակիրճ` բնագիտական կրթությունը սովորողների մեջ զարգացնում էտեխնիկական, կազմակերպչական և մտավոր ունակություններ:
    1) տեխնիկական հմտություններից են`աշխատանքը լաբորատոր սարքավորումներով
    2) գազերի, հեղուկների և պինդ նյութերի ծավալների չափումը, կշռումը, ջերմաստիճանի, խտության որոշումը
    3) փորձի մոդելավորումը և հավաքումը
    4) մաքուր նյութերի ստացումը և մաքրության հիմնավորումը` խտության,հալման կամ եռման ջերմաստիճանով, շերտավոր քրոմատագրությամբ
    5) փորձերի նկարագրում, սարքերի նկարում, փորձարարական խնդիրների նախագծի կազմում և իրականացում:
    Տեղին է նշել, որ ձեռք բերած աշխատանքային հմտությունները սովորողը կկիրառի քիմիայի, ֆիզիկայի, կենսաբանության ժամերին, նաև կենցաղում:
    Բնագիտական առարկաների ուսուցման առաջին տարում անհրաժեշտ նախ սովորողներին սովորել սովորեցնել, այսինքն նրանք ինքնուրույն փնտրեն անհրաժեշտ գիտելիքները, փաստերը, տվյալները, որպեսզի հետագայում կիրառեն ուսումնառության ընթացքում անհատական -հետազոտական աշխատանքները կատարելիս: Մանկավարժ հետազոտողները սովորողների ունակությունները դասակարգում են չորս խմբի.
    1) կազմակերպչական (հիմնարար գիտելիքներ)
    2) տեղեկատվական (ուղղորդող)
    3) իմացաբանական (առարկայական)
    4) հաղորդակցական (ցուցադրական)
    Իսկ սովորողների հմտությունները խմբավորում են հետևյալ կերպ.
    Ընդհանուր հմտություններ, որոնք ձևավորվում են բնագիտական առարկան ուսումնասիրելիս
    վերլուծողական
    սինթեզող ընդհանրացնող
    համեմատող
    դասակարգող
    տեխնիկական
    ուսուցողական
    - լաբորատոր ապակեղենի հետ վարվելը
    - չափումներ կատարելը
    - փորձեր հավաքելը
    - փորձեր կատարելը
    - գործնական խնդիրներ
    լուծելը - դիտարկումներ
    - բացատրություններ
    - ձևակերպել փորձերը
    - նկարագրել փորձերը

  2. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Anna Melqumyan (17.04.2018), Ստեփանյան Նելլի (17.04.2018)

  3. #2
    Մոդերատոր
    Գրանցման ամսաթիվ
    13.09.2017
    Գրառումներ
    326
    Հեղինակության աստիճան
    158
    Ինչպե՞ս սովորեցնել.
    Ուսուցման մեթոդը մանկավարժական գրականության մեջ
    բազմաթիվ, երբեմն իրարամերժ բնութագրումներ ունի.
    ուսուցչից դեպի աշակերտ գնացող մտքի ճանապարհ սովորողների ճանաչողական գործունեության կազմակերպման հիմքում ընկած տրամաբանական կատեգորիա
    մանկավարժի և սովորողի` ուսուցման նպատակներին ուղղված և որոշակիորեն կարգավորված գործունեություն ուսուցչի և սովորողի համագործակցության եղանակ:
    Ընդհանուր առմամբ` ուսուցման մեթոդը մանկավարժական գործունեության մի միջոց է, հնար, հիմնական գործիք, որով իրականացվում է ուսուցչի և սովորողի համագործակցությունը` ուղղված ուսումնառության նախանշված արդյունքին:[7]
    Ուսուցման նախագծային մեթոդը առաջին անգամ կիրառվել է Իտալիայում 16-րդ դարի վերջում, երբ ուսուցման ավարտին ուսանող ճարտարապետները և ինժեներները ներկայացնում էին նախագծեր, որտեղից էլ առաջացել է ուսուցման այս մեթոդի անվանումը` ‹‹նախագծային ուսուցում››, իսկ նախագծային մեթոդի կիրառումը և տարածումը կարելի է բաժանել հինգ ժամանակաշրջանի.
    1590-1765. Նախագծային մեթոդի կիրառման սկիզբը Եվրոպայի ճարտարապետական
    դպրոցներում

    1765-1880. Մեթոդը տեղափոխվում է Ամերիկա և լայնորեն կիրսռվում է
    ուսումնական գործընթացում
    1880-1915. Ամերիկայի բոլոր դպրոցներում ուսուցումը իրականացվում է միայն
    նախագծային մեթոդով
    1915-1965. Նախագծային մեթոդով ուսուցումը ‹‹վերադառնում›› է Ամերիկայից Եվրոպա
    1965-մինչև մեր օրերը. Նախագծային մեթոդով ուսուցման վերածնունդը և
    միջազգային տարածման երրորդ ալիքը:

  4. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.


  5. #3
    Ավագ մասնակից Նարինե Այվազյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.10.2017
    Գրառումներ
    121
    Հեղինակության աստիճան
    55
    Մեջբերում Գյուլնարա-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ինչպե՞ս սովորեցնել.
    Ուսուցման մեթոդը մանկավարժական գրականության մեջ
    բազմաթիվ, երբեմն իրարամերժ բնութագրումներ ունի.
    ուսուցչից դեպի աշակերտ գնացող մտքի ճանապարհ սովորողների ճանաչողական գործունեության կազմակերպման հիմքում ընկած տրամաբանական կատեգորիա
    մանկավարժի և սովորողի` ուսուցման նպատակներին ուղղված և որոշակիորեն կարգավորված գործունեություն ուսուցչի և սովորողի համագործակցության եղանակ:
    Ընդհանուր առմամբ` ուսուցման մեթոդը մանկավարժական գործունեության մի միջոց է, հնար, հիմնական գործիք, որով իրականացվում է ուսուցչի և սովորողի համագործակցությունը` ուղղված ուսումնառության նախանշված արդյունքին:[7]
    Ուսուցման նախագծային մեթոդը առաջին անգամ կիրառվել է Իտալիայում 16-րդ դարի վերջում, երբ ուսուցման ավարտին ուսանող ճարտարապետները և ինժեներները ներկայացնում էին նախագծեր, որտեղից էլ առաջացել է ուսուցման այս մեթոդի անվանումը` ‹‹նախագծային ուսուցում››, իսկ նախագծային մեթոդի կիրառումը և տարածումը կարելի է բաժանել հինգ ժամանակաշրջանի.
    1590-1765. Նախագծային մեթոդի կիրառման սկիզբը Եվրոպայի ճարտարապետական
    դպրոցներում

    1765-1880. Մեթոդը տեղափոխվում է Ամերիկա և լայնորեն կիրսռվում է
    ուսումնական գործընթացում
    1880-1915. Ամերիկայի բոլոր դպրոցներում ուսուցումը իրականացվում է միայն
    նախագծային մեթոդով
    1915-1965. Նախագծային մեթոդով ուսուցումը ‹‹վերադառնում›› է Ամերիկայից Եվրոպա
    1965-մինչև մեր օրերը. Նախագծային մեթոդով ուսուցման վերածնունդը և
    միջազգային տարածման երրորդ ալիքը:
    Նախագծային մեթոդի ուսուցման հիմքում ընկած է սովորողի ակտիվությունը՝ հիմնվելով սովորողի նպատակային գործունեության և անհատական հետաքրքրությունների վրա: Կարևոր է սովորողներին ցույց տալ իրենց անձնական շահագրգռվածությունը գիտելիք ստանալու գործընթացում. գիտելիք, որը կարող է և պետք է կիրառվի կյանքում: Ուսուցիչը կարող է հուշել տեղեկատվության նոր աղբյուրներ կամ պարզապես անհրաժեշտ ուղղությամբ տանել աշակերտի միտքը: Արդյունքում սովորողները պետք է ինքնուրույն, համատեղ ջանքերով հաղթահարեն դժվարությունը՝ օգտագործելով տարբեր առարկաներից համապատասխան գիտելիքը, հմտությունը՝ անհրաժեշտ արդյունք ստանալու համար:Այդպիսով,երեխան յուրացնում է նյութը ոչ թե լսելով կամ ընկալելով զգայական համակարգով, այլ երբ զգում է այդ գիտելիքի կարիքը և յուրացման գործընթացի ակտիվ մասնակից է:

  6. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.


+ Կատարել գրառում

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք կարող եք պատասխանել գրառումներին
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք կարող եք խմբագրել ձեր գրառումները
  •