Էջ 19 19-ից ԱռաջինԱռաջին ... 9171819
Ցույց են տրվում 181 համարից մինչև 182 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 182 հատից

Թեմա: Պատժի ձևերը դպրոցում

  1. #181
    Ավագ մասնակից
    Գրանցման ամսաթիվ
    20.02.2018
    Հասցե
    ք. Վանաձոր
    Գրառումներ
    409
    Հեղինակության աստիճան
    231
    Այո, իհարկե իսկական մանկավարժը պետք է առաջնորդվի մեղմ հոգեբանական մոտեցմամբ:

  2. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.


  3. #182
    Մոդերատոր Էմմա Խաչատրյան-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.10.2017
    Հասցե
    Կոտայքի մարզ, քաղաք Հրազդան
    Գրառումներ
    2,435
    Հեղինակության աստիճան
    415
    Վարդերի Վարդը
    (պատմվածք)

    Լուսվարդը փակելով վերջին ճամպրուկը,ժպտալով հայտնեց ամուսնուն՝
    -Արա՛մ,ահա և մենք պատրաստ ենք։
    -Կես ժամից դուրս կգանք,արագ հագցրո՛ւ Վարդին։
    Լուսվարդը ննջարանից դուրս եկավ և քարացած կանգնեց հյուրասենյակի դռան առա՛ջ։
    Հյուրասենյակի կենտրոնո՛ւմ,ջրով լի դույլերի մեջ,դրված էին այգում նոր ծաղկած բոլոր վարդերը։Վեցամյա
    Վա՛րդը հերթով համբուրում էր նրանց և ինչ-որ բան շշնջում։
    _Այս ի՞նչ ես արել,-համարյա ճչաց Լուսվարդը,- իմ աչքի լսի պես պահած բոլոր վարդերս պոկել ես թփից։
    Հիմա՛ր, անպետք աղջի՛կ։
    Արամը կնոջ ձայնից դուրս եկավ այն պահին,երբ նա մի այնպիսի ապտակ հասցրեց Վարդին,որն անկարող
    լինելով պահպանել հավասարակշռությունը,ընկավ ներքև,գլխով հարվածելով առաջին դույլին,փորձելով բռնել
    երկրորդ դույլից։
    -Հայրի՛կ։
    -Վարդը՛ս։
    Հոր և աղջկա ճիչը միախառնվեցին շուռ եկող դույլերի և թափվող ջրի աղմուկին։Վարդերը դույլից թռան և
    թափվեցին Վարդի վրա։Վարդն անգամ չշարժվեց։
    -Բալե՛ս, բալե՛ս,-գետնից բարձրացնելով և գրկի մեջ նրան թափահարելով,սարսափահար գոռում էր Արամը։
    -Վա՜յ,ջարդվի՜ թևերս,տունս քանդեցի՜,-աղաղակեց Լուսվարդը ծնկի իջնելով և անողոք ինքն իր գլխին երկու
    ձեռքերով խփելով։

    Հինգ օր հետո,ամեն ինչ վերջացավ։Վարդի քաղած վարդերն էին զարդարում նրա թարմ գերեզմանաթումբը,
    իսկ քառասուն օր հետո,երբ սկսեցին հավաքել Վարդին պատկանող իրերը,հանկարծ Արամը նկատեց մի
    փոքրիկ թղթի կտոր,որի վրա շուրթեր էին նկարած և Վարդի ծուռ ու մուռ ձեռագրով,ինչ-որ բան գրված։Նա
    ծնկի եկավ,վերցրեց թուղթը և սկսեց դժվարությամբ կարդալ։« Իմ վարտեր,մենկ գնում ենկ ուրիշ տեխ մի
    շապատով։Ձես հիմա կքաղեմ ու ջրի մեճ կդնեմ,որ ծարավ չմնակ ու դրսում չմրսեկ։Մամաս ձեզ շատ է սիրում,
    ետ կգանք,էլի ձեզ այգի կտանի»։
    Արամը վիրավոր վագրի նման մռնչաց ցավի՛ց, հեղեղվելով արցունքներով,բայց թուղթն արագ թաքցրեց
    գրպանում,որպիտի կինը չտեսնի,մտքի մեջ մտածելով;« Ես տղամարդ ե՛մ, այս ցավին կդիմանամ,Լուսվարդը
    չի՛ դիմանա,առանց այն էլ թամամն առավ... այս մեղքով ամբողջ կյանքն է ապրելու»։
    Վերջացնելով պատմությունս,ցանկանում եմ ձեզ մի խորհուրդ տալ,իմ սիրելի ընթերցողներ՝ինչ անում ե՛ն ձեր
    երեխաները,մի՛ պատժեք նրանց,այլ խոսե՛ք սկզբից,հետաքրքրվեք դրդապատճառով նրանց արարքի,միգուցե
    այն,ինչը ձեզ համար հիմարություն է,նրանց համար կարող է լինել կյանքի չափ կարևոր։
    Ես հաստատ համոզված եմ,Վարդն ամեն մի վարդին համբուրելով,հորդորում էր նրանց չտխրել առանց իր
    մայրիկի և սպասել նրա վերադարձին։

    Երանուհի Մաթոսյան
    Վերջին խմբագրող՝ Էմմա Խաչատրյան: 15.06.2018, 19:22:
    Հետևեք ինձ այս ֆեյսբուքյան հասցեում
    https://www.facebook.com/profile.php?id=100011311538389
    Ներառական կրթություն
    https://www.facebook.com/groups/4077...f=group_header
    Развивающие мультики, игры и рисунки
    https://www.facebook.com/%D0%A0%D0%B...3615555458911/

Էջ 19 19-ից ԱռաջինԱռաջին ... 9171819

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •