Tweet
На уроках я учу детей думать над тем, что и зачем им как драгоценное наследство оставили в закодированных письменных знаках жившие до них мудрецы – думавшие о них, любившие их, желавшие им добра и очень надеявшиеся на то, что познав опыт своих предшественников, дети станут добрее, мудрее и счастливее. Я обязательно учу детей видеть своих наставников и благодетелей ни где-нибудь, а в книгах, ими, этими доброжелателями, написанными; учу слышать речь каждого из них, обращённую к каждому из нас, читателей; учу школьника узнавать среди массы возможных собеседников тех, кто нужен именно ему и именно сейчас. Поэтому на уроках я обязана учить детей не просто читать, а читать книги, исповеди тех, кто их создал для нас, те исповеди, без которых нам не сдвинуться ни на шаг вперёд – ни в познании самих себя, ни в преобразовании мира.
-
-
Книга – место хранения и передачи опыта, книга – новый, художественный мир, он есть, он существует! И писатель сам откроет нам этот мир, если научить учащихся самостоятельной и разумной беседе с книгой. Но выбор книги, которая заговорит с детьми и откроет им мир человеческих отношений, - непростое дело. Это особенно трудно в ситуации, когда упущено время, когда речь идет о переучивании школьников, поскольку роль собеседника “за книгу” всё время выполнял учитель.Comment
-
Если ребенок уже умеет читать, почитайте ВМЕСТЕ с ним. Одну страничку он, а другую Вы. Превратите чтение не в нудное занятие, а увлекательную игру.
Как быть если ребенок уже достаточно большой, но не любит читать книги?
Здесь самое главное заинтересовать ребенка.Comment
-
Երբեմն չարենցյան տողերով Աբովյանի ներքին մտորումներն եմ հիշում, գրողի վերջին օրվա հոգու հույզերն ինձ այցի են գալիս, թե որքանով է ճիշտ եղել, որ գիրք է գրել ու թողել սերունդներին. «Ի՞նչ է ասում այդ գիրքը և ի՞նչ է բարբառում. Զուր չէ՞ արդյոք վատնել անհատնելի իր ձիրքը...»:
Զրուցում եմ երբեմն ինքս ինձ հետ, մենախոսում եմ շատ բարձրաձայն, ու իմ ասելիքը տարածական է դառնում, հասանելի շատերին, այն փռվում է ամենուր, որ հոգու կսկիծ է դառնում, թե ինչու է սերունդը հեռացել գրքից: Բայց փրկության մի ձև էր, երբ իմ աշակերտների մասին սկսեցի գրել, ու հրատարակածս գրքերը շատերին անհասանելի դարձան: Սահմանափակ հրատարակության արդյունքում ամեն գրքի 250 օրինակը դարձավ նվիրատվություն, մերժեցի բոլոր նրանց, ովքեր գումարով ցանկացան գնել: Հասկացա, որ նվիրումն ավելի մեծ արժեք ունի, քան այն գինը, որով պետք է վաճառքի հանվեին այդ գրքերը, որոնք իմ աշակերտների համար կարճ ժամանակ անց դարձան «սեղանի գրքեր»:
Հարմար եմ գտնում իմ այս հրապարակումը տեղադրել այստեղ:
Մեզ մատնացու՛յց արեք մարդու, ով դպրոցական կյանք է անմահացրել...
Երբեմն մեր առջև նստած աշակերտները զարմացնում են մեզ, այն սովորական թվացող արարումն արժևորվում է նրանց կողմից, և գիտակցում ես, որ ուսուցչին գնահատող նրանց խոսքերը վեր են ամեն ինչից, նույնիսկ՝ պարտավորեցնող, ու սիրում ես նրանց տեսակը՝ իրենց հասու լավագույն որակներով, որ յուրովի գեղեցիկ են, խոսքառատ, լավը գնահատելու հակումով:
Մերի Ավթանդիլյան-«Մեծատառով մարդ, նվիրված մայր, սիրված ուսուցիչ։ Մարդ, բազում չարչարանքներից հետո միայն կարողացավ հասնել մեծ բարձունքների։
Մեծարգո՛ տիկին Պողոսյան, մոտ երկու տարի է, ինչ Ձեզ ճանաչում եմ մոտիկից, գիտեմ, թե ինչքան ներողամիտ եք հոգով ու վեհ` էությամբ։ Ոչ բոլորին կհաջողվեր անել այն, ինչ Դուք արեցիք, ոչ բոլորը կհամարձակվեին հանրությանը ի ցույց դնել աշխարհի մի փոքրիկ անկյունում գտնվող կիսախարխուլ դպրոցի վիճակը։ Գրել դպրոցի առօրյան և նույնիսկ գիրք հրատարակել այդ մասին: Իհարկե, չեմ մոռանա Ձեր նախորդ գիրքը, որը մեծ քնքշությամբ ու սիրով նվիրեցիք ինձ։ Ուստի, շնորհակալ եմ Ձեզ, տիկի՛ն Պողոսյան, նորօրյա սերնդիս կրթելու և դաստիարակելու համար։ Բա՛րձր պահեք Ձեր լավագույն ուսուցչի տիտղոսը»:
Վահագն Սաղաթելյան-«Անչափ բանիմաց, խոհուն, ներողամիտ, հավասարակշռված ու ազնիվ անհատականություն, մեր հարգարժա՛ն տիկին Պողոսյան, ուզում եմ իմ շնորհակալական խոսքն ասել Ձեր կատարած վեհ աշխատանքի համար։ Մեզ դարձրիք Ձեր գրքի հերոսը՝ մեր խոհերով, երազանքներով, նպատակներով ու մտահոգություններով։ Լինելով ուսուցիչ՝ Դուք նաև մեծ հոգեբան եք, որովհետև կարողանում եք գտնել աշակերտի հոգին տանող ճանապարհը: Թափանցելով մեր հոգու հորձանուտները՝ Դուք փորձեցիք գտնել այն հարցերի պատասխանները, որոնց մասին նույնիսկ չգիտեինք մենք: Ես ինձ հպարտ եմ զգում, որ նման ուսուցչուհու սան եմ, ով մեծ առաքելություն ու նույնքան մեծ գործ է կատարում: Դուք ազնվության, շիտակության, անմնացորդ նվիրումի կերպար եք։ Շնորհակալ ենք Ձեզանից»:
Լուիզա Մամունց- «Արցախի այս գողտրիկ անկյունը, որ լեռնային է, բնությամբ լեցուն, ոգի ու շունչ ունի, ապրեցնող ուժ իրենում, արարման ձիրք և կայուն հանդգնութուն է հաղորդում, սահմանային գոտում ապրող ուսուցչուհու գրիչը շարժեցնում, մանկավարժի իր անցած ուղին է այս գրքում ամփոփում: Ուրախություն, ցնծություն, զարմանք, հիացմունք իրար խառնվեցին, երբ առաջին անգամ ձեռքս առա «Մանկավարժի օրագիրը», որի «հերոսուհիներից» մեկն էլ ես եմ: Ապրածս զգացումը այնքան վեհ էր, որ բառեր չէի գտնում շնորհակալությունս հայտնելու: Մատնացու՛յց արեք ինձ այն մարդուն, ով հանձն է առել կատարել նման սրբագործություն, ով արահետ է հարթել, քանի~- ֊քանի անգամ մաքառել, դժվարություններ հաղթահարել, անցել ուղին ու իր նպատակին է հասել, մանկավարժի գործունեությունն է անմահացրել, դպրոցական մի ողջ կյանք է իր գրքում պատկերել:
Դուք, տիկի՛ն Պողոսյան, չնայած համամիտ չեք իմ տեսակետին, այնուամենայնիվ, ես հպարտությամբ կրկնում եմ. «Մի ժամանակ լսում էի դպրոցականների պանծալից խոսքերը, իսկ այսօր ես եմ պարծենում, քանզի ինձ դասավանդում է ուսուցչուհի, ով լոկ ուսուցչուհի չէ, այլև՝ գրող»: Եվ շնորհակալ եմ Ձեզ, որ գրքի շապիկի վրա ինձ տեղ եք հատկացրել»:
Այս անգամ տեսանելի դարձրի մեր դպրոցի 12-րդ ա դասարանցիների այս փոքրիկ աստղաբույլը, շնորհակալությունս նրանց, ովքեր իմ գրքի շնորհանդեսի օրը զարմացրին մեզ իրենց սրտառուչ խոսքերով:
IMG_1803.jpgՎերջին խմբագրողը՝ Նատաշա Պողոսյան; 09-04-19, 19:17.Comment
-
Уважаемая Кристине, когда я доверяю ученику представить новый урок, он с удовольствием работает над текстом.Kristine Charchyan-ի խոսքերից Նայել գրառումըComment
-
Շնորհակալություն հարգարժան տիկին Պողոսյան, ձեր մեծ փորձով կիսվելու համար: Ձեր բարի ու վսեմ կերպարը օրինակելի է բոլոր մանկավարժների համար:Նատաշա Պողոսյան-ի խոսքերից Նայել գրառումըԵրբեմն չարենցյան տողերով Աբովյանի ներքին մտորումներն եմ հիշում, գրողի վերջին օրվա հոգու հույզերն ինձ այցի են գալիս, թե որքանով է ճիշտ եղել, որ գիրք է գրել ու թողել սերունդներին. «Ի՞նչ է ասում այդ գիրքը և ի՞նչ է բարբառում. Զուր չէ՞ արդյոք վատնել անհատնելի իր ձիրքը...»:
Զրուցում եմ երբեմն ինքս ինձ հետ, մենախոսում եմ շատ բարձրաձայն, ու իմ ասելիքը տարածական է դառնում, հասանելի շատերին, այն փռվում է ամենուր, որ հոգու կսկիծ է դառնում, թե ինչու է սերունդը հեռացել գրքից: Բայց փրկության մի ձև էր, երբ իմ աշակերտների մասին սկսեցի գրել, ու հրատարակածս գրքերը շատերին անհասանելի դարձան: Սահմանափակ հրատարակության արդյունքում ամեն գրքի 250 օրինակը դարձավ նվիրատվություն, մերժեցի բոլոր նրանց, ովքեր գումարով ցանկացան գնել: Հասկացա, որ նվիրումն ավելի մեծ արժեք ունի, քան այն գինը, որով պետք է վաճառքի հանվեին այդ գրքերը, որոնք իմ աշակերտների համար կարճ ժամանակ անց դարձան «սեղանի գրքեր»:
Հարմար եմ գտնում իմ այս հրապարակումը տեղադրել այստեղ:
Մեզ մատնացու՛յց արեք մարդու, ով դպրոցական կյանք է անմահացրել...
Երբեմն մեր առջև նստած աշակերտները զարմացնում են մեզ, այն սովորական թվացող արարումն արժևորվում է նրանց կողմից, և գիտակցում ես, որ ուսուցչին գնահատող նրանց խոսքերը վեր են ամեն ինչից, նույնիսկ՝ պարտավորեցնող, ու սիրում ես նրանց տեսակը՝ իրենց հասու լավագույն որակներով, որ յուրովի գեղեցիկ են, խոսքառատ, լավը գնահատելու հակումով:
Մերի Ավթանդիլյան-«Մեծատառով մարդ, նվիրված մայր, սիրված ուսուցիչ։ Մարդ, բազում չարչարանքներից հետո միայն կարողացավ հասնել մեծ բարձունքների։
Մեծարգո՛ տիկին Պողոսյան, մոտ երկու տարի է, ինչ Ձեզ ճանաչում եմ մոտիկից, գիտեմ, թե ինչքան ներողամիտ եք հոգով ու վեհ` էությամբ։ Ոչ բոլորին կհաջողվեր անել այն, ինչ Դուք արեցիք, ոչ բոլորը կհամարձակվեին հանրությանը ի ցույց դնել աշխարհի մի փոքրիկ անկյունում գտնվող կիսախարխուլ դպրոցի վիճակը։ Գրել դպրոցի առօրյան և նույնիսկ գիրք հրատարակել այդ մասին: Իհարկե, չեմ մոռանա Ձեր նախորդ գիրքը, որը մեծ քնքշությամբ ու սիրով նվիրեցիք ինձ։ Ուստի, շնորհակալ եմ Ձեզ, տիկի՛ն Պողոսյան, նորօրյա սերնդիս կրթելու և դաստիարակելու համար։ Բա՛րձր պահեք Ձեր լավագույն ուսուցչի տիտղոսը»:
Վահագն Սաղաթելյան-«Անչափ բանիմաց, խոհուն, ներողամիտ, հավասարակշռված ու ազնիվ անհատականություն, մեր հարգարժա՛ն տիկին Պողոսյան, ուզում եմ իմ շնորհակալական խոսքն ասել Ձեր կատարած վեհ աշխատանքի համար։ Մեզ դարձրիք Ձեր գրքի հերոսը՝ մեր խոհերով, երազանքներով, նպատակներով ու մտահոգություններով։ Լինելով ուսուցիչ՝ Դուք նաև մեծ հոգեբան եք, որովհետև կարողանում եք գտնել աշակերտի հոգին տանող ճանապարհը: Թափանցելով մեր հոգու հորձանուտները՝ Դուք փորձեցիք գտնել այն հարցերի պատասխանները, որոնց մասին նույնիսկ չգիտեինք մենք: Ես ինձ հպարտ եմ զգում, որ նման ուսուցչուհու սան եմ, ով մեծ առաքելություն ու նույնքան մեծ գործ է կատարում: Դուք ազնվության, շիտակության, անմնացորդ նվիրումի կերպար եք։ Շնորհակալ ենք Ձեզանից»:
Լուիզա Մամունց- «Արցախի այս գողտրիկ անկյունը, որ լեռնային է, բնությամբ լեցուն, ոգի ու շունչ ունի, ապրեցնող ուժ իրենում, արարման ձիրք և կայուն հանդգնութուն է հաղորդում, սահմանային գոտում ապրող ուսուցչուհու գրիչը շարժեցնում, մանկավարժի իր անցած ուղին է այս գրքում ամփոփում: Ուրախություն, ցնծություն, զարմանք, հիացմունք իրար խառնվեցին, երբ առաջին անգամ ձեռքս առա «Մանկավարժի օրագիրը», որի «հերոսուհիներից» մեկն էլ ես եմ: Ապրածս զգացումը այնքան վեհ էր, որ բառեր չէի գտնում շնորհակալությունս հայտնելու: Մատնացու՛յց արեք ինձ այն մարդուն, ով հանձն է առել կատարել նման սրբագործություն, ով արահետ է հարթել, քանի~- ֊քանի անգամ մաքառել, դժվարություններ հաղթահարել, անցել ուղին ու իր նպատակին է հասել, մանկավարժի գործունեությունն է անմահացրել, դպրոցական մի ողջ կյանք է իր գրքում պատկերել:
Դուք, տիկի՛ն Պողոսյան, չնայած համամիտ չեք իմ տեսակետին, այնուամենայնիվ, ես հպարտությամբ կրկնում եմ. «Մի ժամանակ լսում էի դպրոցականների պանծալից խոսքերը, իսկ այսօր ես եմ պարծենում, քանզի ինձ դասավանդում է ուսուցչուհի, ով լոկ ուսուցչուհի չէ, այլև՝ գրող»: Եվ շնորհակալ եմ Ձեզ, որ գրքի շապիկի վրա ինձ տեղ եք հատկացրել»:
Այս անգամ տեսանելի դարձրի մեր դպրոցի 12-րդ ա դասարանցիների այս փոքրիկ աստղաբույլը, շնորհակալությունս նրանց, ովքեր իմ գրքի շնորհանդեսի օրը զարմացրին մեզ իրենց սրտառուչ խոսքերով:
[ATTACH=CONFIG]10103[/ATTACH]Comment
-
Ես էլ շնորհակալ եմ Ձեզ, հարգելի՛ Նարինե: Մեզանից յուրաքանչյուրը մեկը մյուսից վերցնելու շատ բան կունենա, կարևորը՝ երբեք չգերագնահատենք մեզ: Իմ մանկավարժական գործունեության ընթացքում, առայսօր էլ, եթե սովորելու ինչ-որ բան կա, ապա այն վերցնում եմ նույնիսկ իմ աշակերտներից: Եթե անհրաժեշտ է ներողություն խնդրել՝ անգամ գրատախտակին թույլ տված մի տառի բացթողումի համար, ապա հայցում եմ այն նրանցից, ու մեր հարաբերությունները փոխադարձ հասկացվածությամբ են, սիրով ու հարգանքով, որով ես հպարտանում եմ, բայց նաև հոգու անհանգիստ ապրումներ ունեմ, որ սերունդը կամաց-կամաց հեռանում է գրքից, ու ստիպված ենք լինում ջանքեր թափել այն հինը՝ գրքի ընթերցանությունը, եթե ոչ բարձրության, ապա պատշաճ մակարդակի վրա պահելու, որն ինչ-որ չափով դեռ կարողանում եմ պահպանել:Նարինե Մարգարյան-ի խոսքերից Նայել գրառումըComment
-
547.jpg
Իմ աշակերտուհու խոսքն եմ տեղադրում այստեղ՝ համոզված, որ այսպիսի դպրոցականները երբեք չեն հեռանա գրքից:
«Արդեն լույս է տեսել «Մանկավարժի օրագրի» երկրորդ մասը: Մի գրքի նվիրական ծնունդ, որի մեջ տեսանելի է տիկին Պողոսյանի սերն առ դպրոցը, առ աշակերտները, առ հայ մարդը և հայրենիքը, քանզի վերջինիս սերն է արթնացնում մյուս սերերը։ Հավատով լցված արևի շողեր կան այդ գրքում, որ ամեն բացվող լուսաբացի ոգեշնչման աղբյուր են դառնում սահմանին մոտ ապրողներիս համար։ Սովորական թվացող այս գրքի էջերը խոսուն են, աղմկոտ, դրանք մի անբացատրելի երկնային ուժով ներազդում են ընթերցողի վրա՝ զգացնել տալով այն կենդանությունն ու շունչը, որ դրվել են տողերում։
Սա մի գիրք է, որ ստիպում է չդադարել հավատալ բարու ու գեղեցիկի գոյությանը, որ շահի վրա հիմնված այս աշխարհում կան հազվագյուտ մարգարիտներ, որոնք օվկիանոսի բազմահատակ խորության մեջ չեն դադարում մարգարիտ լինելուց, ապրում ու արարում են անշահ՝ ի բարօրություն հայրենիքի, աշխարհի և մարդկային անբիծ հոգու։
Տիկի՛ն Պողոսյան, Դուք մեկն եք այն խիզախ հոգիներից, ովքեր հանձնվել չգիտեն, որոնց համար բարին արարելն ու լավին ձգտելը հոգու անբաժանելի մաս է դարձել, ովքեր, բազմաթիվ անգամ խոցվելով, շարունակում են սիրել կյանքը, զգալ անանձնական ցավն ու ապրել ուրիշների երջանկությամբ։ Ինձ ու դասընկերներիս գրքի հերոս դարձնելով հեքիաթների անիրական աշխարհում՝ Դուք կերտել եք իմ հեքիաթը, որ կյանքիս անցնելիք ճանապարհներին անխոս ուղեկցելու է ինձ» /Ղահրամանյան Տաթևիկ, 12-րդ դասարան/։Comment
-
Мотивация – важнейший компонент структуры учебной деятельности, а для личности выработанная внутренняя мотивация есть основной критерий ее сформированности. Он заключается в том, что ребенок получает “удовольствие от самой деятельности, значимости для личности непосредственного ее результата” (Б.И. Додонов).
Выделяют пять уровней учебной мотивации:
1. Первый уровень – высокий уровень школьной мотивации, учебной активности. (У таких детей есть познавательный мотив, стремление наиболее успешно выполнять все предъявляемые школьные требования. Ученики четко следуют всем указаниям учителя, добросовестны и ответственны, сильно переживают, если получают неудовлетворительные отметки.)
2. Второй уровень – хорошая школьная мотивация. ( Учащиеся успешно справляются с учебной деятельностью.) Подобный уровень мотивации является средней нормой.
3. Третий уровень – положительное отношение к школе, но школа привлекает таких детей внеучебной деятельностью. (Такие дети достаточно благополучно чувствуют себя в школе, чтобы общаться с друзьями, с учителями. Им нравиться ощущать себя учениками, иметь красивый портфель, ручки, пенал, тетради. Познавательные мотивы у таких детей сформированы в меньшей степени, и учебный процесс их мало привлекает.)
4. Четвертый уровень – низкая школьная мотивация. (Эти дети посещают школу неохотно, предпочитают пропускать занятия. На уроках часто занимаются посторонними делами, играми. Испытывают серьезные затруднения в учебной деятельности. Находятся в серьезной адаптации к школе.)
5. Пятый уровень – негативное отношение к школе, школьная дезадаптация. (Такие дети испытывают серьезные трудности в обучение: они не справляются с учебной деятельностью, испытывают проблемы в общение с одноклассниками, во взаимоотношениях с учителем. Школа нередко воспринимается ими как враждебная среда, пребывание в ней для них невыносимо. В других случаях ученики могут проявлять агрессию, отказываться выполнять задания, следовать тем или иным нормам и правилам. Часто у подобных школьников отмечаются нервно психические нарушения.)Comment
-
У подростка появляется потребность – быть популярным, ему важно утвердиться в собственном мнении, принять самого себя как значимого. Вот с этого момента необходимо переходить на систему обучения, развивающую личность. Эта система дает право ребенку самому определять уровень знаний, формы самостоятельной работы, самостоятельно разбирать теоретический материал, генерировать идеи. Главнейшей задачей, которая состоит передо мной – это “ личностно - мотивированное обеспечение деятельности ученика” . В основу данной систем положены следующие принципы:
• принцип воспитующего обучения – я учу самостоятельности, умению планировать свою деятельность, самостоятельно принимать решение, развивать волю и целеустремленность;
• принцип ориентации на зону ближайшего развития – заменить и не пропустить малейший успех, закрепить его и идти дальше, выше;
• принцип ориентации на успех – каждый ученик имеет право быть умным на уроке;
• учет результатов учебной деятельности через систему заданий и накопительную систему оценок;
• принцип диалогичности и сотрудничества – предполагает изменение моих функций. Я рядом с учениками, и мы вместе решаем их проблемы, радуемся их успехам.Comment
-
Учителю русского языка и литературы характеризуют, во-первых, системность знаний и профессиональных умений и навыков, во-вторых, активизация мышления и умение сочетать различные методы преподавания. Совместная ориентация преподавателя и учащихся способствует формированию мотивационных компонентов процесса обучения . На занятиях необходимо обогащать и совершенствовать речевую деятельность учеников , что позволит им наглядно представить и настроит себя на активное приобретение необходимых знаний, умений и навыков. Реализуя систему обучения, необходимо помнить, что успех может быть достигнут только путем комплексной работы над каждым из звеньев системы обучения.Comment
-
В процессе обучения есть основной вопрос, а именно: Как читать?
Необходимо так читать, чтобы постоянно развивать и поддерживать в учениках интерес к языку, развивать у них мобильное творческое отношение к реализации требований школьных программ. Необходимо создавать на занятиях своеобразную атмосферу , чтобы школьники получали возможность выступать как в роли учителя, так и в роли обучающихся, чтобы они могли смотреть на себя со стороны, заняться самооценкой и самоанализом, а также чтобы на занятиях дети получили возможность взаимоанализа и взаимооценки ведения уроков. Все это придаст обычной учебной мотивации качественно новые уровни, повысит интерес к обучению, которое станет более интенсивным, более продуктивным.Comment
-
Նարինե Մարգարյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Как можно помочь ребёнку научиться читать?
1. Нужно подбирать интересные тексты, чтобы их чтение не утомляло ребёнка, побуждало желание прочитать текст до конца.
2. Ежедневно выделите хотя бы полчаса в день для чтения вслух, старайтесь приучить ребёнка к тому, что нужно читать каждый день.
3. Не забывайте, что ведущий вид деятельности ребёнка – это игра, поэтом и при чтении создавайте игровые ситуации.
Например, вы и ваш ребёнок тренируетесь в чтении текста на время («Кто быстрее прочитает?)». Для младших школьников будут интересны игры с применением карточек с напечатанными на них словами и карточек с изображающими их предметами («Прочитай и найди соответствующую картинку»). Проведите конкурс на лучшего чтеца (особенно хорошо, если в семье двое детей). Это лишь малый перечень игр, которые вы можете провести с детьми.
4. Самое простое и эффективное средство привития у ребёнка любви к чтению – ваш личный пример. Если ребёнок будет часто видеть вас с книгой, тогда и для него чтение не станет проблемой.Comment
-
Спасибо, уважаемая Лилит. Хорошая идея провести конкурс на лучшего чтеца. Конкурс и маленькая награда пробудят в учениках интерес к чтению . Сначала надо выбирать короткие рассказы, чтобы слабые ученики не затруднялись.Լիլիթ Աբաջյան-ի խոսքերից Նայել գրառումըComment
-
Известно, что изучение любого иностранного языка, в том числе русского как иностранного в условиях языковой среды происходит достаточно интенсивно, но, несмотря на это, на начальном этапе обучения иностранные учащиеся сталкиваются с рядом трудностей, таких как языковой барьер, недостаточная мотивация, отсутствие необходимого словарного запаса и т.д.
По мнению многих методистов, процесс обучения иноязычному общению представляет собой модель процесса реального общения по таким параметрам, как: целенаправленность, новизна, мотивированность, информативность процесса общения, ситуативность, функциональность, характер взаимодействия учеников и система используемых речевых средств.Comment
Comment