Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

ԿԱՊԿՈՒ երեխաներ՝ առանց ախտորոշման։ ԻՆչպես վարվել։

Collapse
X
  •  
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Դիտել
Clear All
նոր գրառումներ

  • ԿԱՊԿՈՒ երեխաներ՝ առանց ախտորոշման։ ԻՆչպես վարվել։

    Հաճախ դասարաններում ունենում ենք հոգեբանական խնդիրներով կամ վարքային շեղումներ ունեցող աշակերտներ, ովքեր չունեն որևէ ախտորոշում և "պաշտոնապես" չեն համարվում կրթության առանձնահատուկ պայմանների կարիք ունեցող երեխաներ։ Որտե՞ղ է այն "սահմանը" , որը պետք է իմանան ուսուցիչները ու ասենք հիպերակտիվ կամ բարդ բնավորություն ունեցող երեխային, ով կարիք ունի առանձնահատուկ մոտեցման , չհամարել "ներառականի երեխա"։ Այլ բան է, երբ այս պարագայում ուսուցիչն ավելի մեծ ուշադրություն և հոգատարություն է ցուցաբերում աշակերտի նկատմամբ։ Իսկ եթե հակառակը՞։ Պիտակավորում ենք երեխային , "լվանում ենք ձեռքերը" ու անցնում առաջ․․․

  • #2
    ԶառաՍարիբեկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Հաճախ դասարաններում ունենում ենք հոգեբանական խնդիրներով կամ վարքային շեղումներ ունեցող աշակերտներ, ովքեր չունեն որևէ ախտորոշում և "պաշտոնապես" չեն համարվում կրթության առանձնահատուկ պայմանների կարիք ունեցող երեխաներ։ Որտե՞ղ է այն "սահմանը" , որը պետք է իմանան ուսուցիչները ու ասենք հիպերակտիվ կամ բարդ բնավորություն ունեցող երեխային, ով կարիք ունի առանձնահատուկ մոտեցման , չհամարել "ներառականի երեխա"։ Այլ բան է, երբ այս պարագայում ուսուցիչն ավելի մեծ ուշադրություն և հոգատարություն է ցուցաբերում աշակերտի նկատմամբ։ Իսկ եթե հակառակը՞։ Պիտակավորում ենք երեխային , "լվանում ենք ձեռքերը" ու անցնում առաջ․․․
    Հարգելի Սարիբեկյան, հետաքրքիր թեմա եք առաջ քաշել: Այո, դա բոլորիս համար էլ խոցելի կետ է: Սիրով կհետևեմ և կմասնակցեմ քննարկմանը:

    Comment


    • #3
      Աշակերտը հանգիստ չի նստում, շարժվում է, կարող է սուլել, տկտկացնել սեղանի վրա ձեռքով, գրիչով: Երբեմն դանդաղ է գրում, տառերը ներքևից վերև կամ իր նախընտրած տարբերակով: Խաղում է գրիչ-մատիտով, քանոնով, այն ամենով, ինչ ունի իր մոտ: Կարող է հագուստի հետ խաղալ, բերանը դնել: Ունի կարդալու դժվարություններ, դժվարանում է ուսումնական խնդիրները հաղթահարելիս, ասում է, որ չի ուզում սովորել, դպրոց գալ: Լինում է, որ հարցերին հենց ինքն է առաջինը պատասխանում (շախմատը, մեկ-մեկ մայրենին): Այնպես չի, որ չի տրամաբանում կամ չի հասկանում: Ագրեսիվ չէ, ընկերասեր է... Եղել է, որ դասարանում քայլել է, նկատողություն անելուց հետո նոր նստել է, կարող է կտրուկ բարձր ձայնով պատասխանել: Կարող է ընդհատել և պատմել ինչ-որ բան կամ հարցնել դասի հետ չառնչվող մի բան...

      Կարող եք ասել այս վարքագծի պատճառը, շատ եմ ուզում նրան օգնել... Դպրոցում հոգեբան չկա...

      Comment


      • #4
        Անպայման արձագանքե´ք.... շատ շնորհակալ կլինեմ...
        Վերջին խմբագրողը՝ Lusine Badalyan; 24-02-20, 21:45.

        Comment


        • #5
          Lusine Badalyan-ի խոսքերից Նայել գրառումը
          Աշակերտը հանգիստ չի նստում, շարժվում է, կարող է սուլել, տկտկացնել սեղանի վրա ձեռքով, գրիչով: Երբեմն դանդաղ է գրում, տառերը ներքևից վերև կամ իր նախընտրած տարբերակով: Խաղում է գրիչ-մատիտով, քանոնով, այն ամենով, ինչ ունի իր մոտ: Կարող է հագուստի հետ խաղալ, բերանը դնել: Ունի կարդալու դժվարություններ, դժվարանում է ուսումնական խնդիրները հաղթահարելիս, ասում է, որ չի ուզում սովորել, դպրոց գալ: Լինում է, որ հարցերին հենց ինքն է առաջինը պատասխանում (շախմատը, մեկ-մեկ մայրենին): Այնպես չի, որ չի տրամաբանում կամ չի հասկանում: Ագրեսիվ չէ, ընկերասեր է... Եղել է, որ դասարանում քայլել է, նկատողություն անելուց հետո նոր նստել է, կարող է կտրուկ բարձր ձայնով պատասխանել: Կարող է ընդհատել և պատմել ինչ-որ բան կամ հարցնել դասի հետ չառնչվող մի բան...

          Կարող եք ասել այս վարքագծի պատճառը, շատ եմ ուզում նրան օգնել... Դպրոցում հոգեբան չկա...
          Հարգելիՙ Զառա , շատ հետաքրքիր թեմա եք ընտրել: Սիրով կմասնակցեմ քննարկմանը,քանի որ ինքս աշխատել եմ նման աշակերտների հետ և պատրաստ եմ կիսվել իմ փորձով:

          Comment


          • #6
            Հարգելի՛ Զառա, շատ կարևոր թեմա եք բարձրաձայնել: Մեծ սիրով կմասնակցեմ քննարկումներին:

            Comment


            • #7
              Մեկ այլ լուրջ խնդիր է նաև, երբ ինքներս վստահ ենք երեխայի՝ կրթության առանձնահատուկ պայմանների կարիք ունենալու մեջ, բայց դժվար է ծնողին հայտնել այդ "լուրը" և հասցնել այն գիտակցության , որ երեխան ունի մասնագիտական խմբի գնահատման կարիք։ Շատ կուզեմ լսել ձեր կարծիքը, սիրելի գործընկերներ։ Գուցե կիսվեք ձեր փորձառությամբ, թե ինչպես եք երկխոսության մեջ մտնում և համաձայնության գալիս ծնողի հետ։

              Comment


              • #8
                Մուշեղյան Քրիստինե-ի խոսքերից Նայել գրառումը

                Հարգելի Սարիբեկյան, հետաքրքիր թեմա եք առաջ քաշել: Այո, դա բոլորիս համար էլ խոցելի կետ է: Սիրով կհետևեմ և կմասնակցեմ քննարկմանը:
                Շնորհակալ եմ արձագանքման համար։

                Comment


                • #9
                  ***ԱՆՆԱ***-ի խոսքերից Նայել գրառումը

                  Հարգելիՙ Զառա , շատ հետաքրքիր թեմա եք ընտրել: Սիրով կմասնակցեմ քննարկմանը,քանի որ ինքս աշխատել եմ նման աշակերտների հետ և պատրաստ եմ կիսվել իմ փորձով:
                  Սիրով կլսենք Ձեզ; Վստահ եմ , որ Ձեր փորձառությւոնը կօգնի շատերիս։

                  Comment


                  • #10
                    Lusine Badalyan-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                    Աշակերտը հանգիստ չի նստում, շարժվում է, կարող է սուլել, տկտկացնել սեղանի վրա ձեռքով, գրիչով: Երբեմն դանդաղ է գրում, տառերը ներքևից վերև կամ իր նախընտրած տարբերակով: Խաղում է գրիչ-մատիտով, քանոնով, այն ամենով, ինչ ունի իր մոտ: Կարող է հագուստի հետ խաղալ, բերանը դնել: Ունի կարդալու դժվարություններ, դժվարանում է ուսումնական խնդիրները հաղթահարելիս, ասում է, որ չի ուզում սովորել, դպրոց գալ: Լինում է, որ հարցերին հենց ինքն է առաջինը պատասխանում (շախմատը, մեկ-մեկ մայրենին): Այնպես չի, որ չի տրամաբանում կամ չի հասկանում: Ագրեսիվ չէ, ընկերասեր է... Եղել է, որ դասարանում քայլել է, նկատողություն անելուց հետո նոր նստել է, կարող է կտրուկ բարձր ձայնով պատասխանել: Կարող է ընդհատել և պատմել ինչ-որ բան կամ հարցնել դասի հետ չառնչվող մի բան...

                    Կարող եք ասել այս վարքագծի պատճառը, շատ եմ ուզում նրան օգնել... Դպրոցում հոգեբան չկա...
                    Հարգելի Լուսինե Բադալյան, ես էլ ունեի նման վարքագծով աշակերտ։ Բայց նա երբեմն այնպիսի խորը վերլուծություններ էր անում ուղղակի զարմանում էի։ Թեր մայրը համագործակցում էր ինձ հետ ու իր խոսքերով տարել է հոգեբանի, նյարդաբանի մոտ, բայց այդպես էլ, ոչ մի ախտորոշում չէին տվել ու այդպես էլ ես չիմացա իմ աշակերտը ԿԱՊԿՈՒ աշակերտ է, թե՝ ոչ։

                    Comment


                    • #11
                      ԶառաՍարիբեկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                      Մեկ այլ լուրջ խնդիր է նաև, երբ ինքներս վստահ ենք երեխայի՝ կրթության առանձնահատուկ պայմանների կարիք ունենալու մեջ, բայց դժվար է ծնողին հայտնել այդ "լուրը" և հասցնել այն գիտակցության , որ երեխան ունի մասնագիտական խմբի գնահատման կարիք։ Շատ կուզեմ լսել ձեր կարծիքը, սիրելի գործընկերներ։ Գուցե կիսվեք ձեր փորձառությամբ, թե ինչպես եք երկխոսության մեջ մտնում և համաձայնության գալիս ծնողի հետ։
                      Հարգելի գործընկեր, այս հարցով մտահոգ ուսուցչին և ծնողին անհրաժեշտ է դպրոցի տնօրինության անմիջական աջակցությունը։ Միայն համատեղ աշխատանքի և համագործակցության դեպքում փոխհամաձայնություն ձեռք կբերվի և կունենանք ցանկալի արդյունք։

                      Comment


                      • #12
                        Իրավացի եք, հարգելի Անյուտա Բասենցյան։ Այս հարցում իսկապես տնօրինության աջակցությունը կարևոր է։

                        Comment

                        Ներեցեք, դուք իրավասու չեք դիտել այս էջը:
                        Working...
                        X

                        Debug Information