Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Ուսումնառության ակտիվ մեթոդները որպես աշակերտների ներգրավածության բարձրացման միջոց

Collapse
X
  •  
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Show
Clear All
նոր գրառումներ

  • #31
    Լաուրա Գրքիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Սառը պատերազմը

    Թեմա, որը ծավալով հարմար էր խճանկար մեթոդով ուսումնասիրել դասի ընկալման փուլում: Նախորդ թեման հարցերով ամրապնդելուց հետո, մտագրոհով պարզեցի աշակերտների նախնական գիտելքները սառը պատերազմի վերաբերյալ: Դասի թեման և նպատակները ներկայացնելուց հետո աշակերտների հետ միասին մշակեցինք գնահատման չափանիշները և ես դաարանը բաժանեցի հինգ խմբերի :

    1-ին խումբ ներկայացնելու է սոցիալիստական ճամբարի ձևավորումը։
    2 – րդ խումբ – Սառը պատերազմ
    3 –րդ խումբ – Մարշալի պլանը
    4 – րդ խումբ - ՏՓԽ՝ Տնտեսական փոխօգնության խորհրդի ձևավորումը։
    5 – րդ խումբ – ՆԱՏՕ – ն և Վարշավյան դաշինքը։
    Խմբի ներսում աշակերտները կատարեցին աշխատանքի բաժանում, պլանավորեցին աշխատել համագործակցված։
    Հիմնական խմբերում յուրաքանչյուրը իր սովորածը սովորեցրեց խմբի մյուս անդամներին` հիմք ընդունելով այն հարցադրումները, որոնց շուրջ աշխատեցին փորձագիտական խմբերում։Որպես օրինակ բերենք խմբերից մեկի հարցերը:
    1.Ի՞նչ է սոցիալիստական ճամբարը,
    2.Ե՞րբ Գերմանիան մասնատվեց 2 պետությունների,
    3.Ինչպե՞ս էին կոչվում նոր ձևավորված Գերմանական պետությունները։

    Խմբերը ներկայացրեցին իրենց համապատասխան հատվածները հիմք ընդունելով նրանց համար նախօրոք մշակաված հարցերը:
    Կարծում եմ այս մեթոդով դասը կանցնի բավականին բուռն քննարկումների մթնոլորտում և մրցավազք կլինի նաև խմբերի միջև:

    Comment


    • #32
      Լաուրա Գրքիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
      Հարգելի Հռիփսիմե, շնորհակալություն արձագանքելու համար: Ես շատ վաղուց արդեն չեմ էլ պարտադրում տանը դաս սովորել:
      • Մենք դասը սովորում ենք դասարանում` խմբային աշխատանքով, կիրառելով նշված մեթոդները: Դասն սկսում եմ նախորդ թեմայի ամրապնդմամբ:
      • Հետո ներկայացնում եմ նոր նյութը, նպատակը, խնդիրները, մշակում ենք գնահատման չափանիշներ, դասարանը բաժանում եմ խմբերի և սկսում ենք աշխատել:
      • Ամփոփումը կատարում եմ ևս հետաքրքիր մեթոդով/օր. պատմական լոտո/:
      • Կատարում ենք անդրադարձ, գնահատում:
      • Տանը հանձնարարում եմ արդեն, ոչ թե դաս սովորել, այլ լրացուցիչ աղբյուրից հետաքրքիր տեղեկություններ: Կամ թեմայի հետ կապված գրել որևէ իրադարձության նշանակությունը, գնահատել գործչին, գրել հետևանքը, համեմատել, նկարել և այլն:
      • Հաջորդ դասն սկսում եմ նույն հերթականությամբ:



      Ստացվեց, որ դասը սովորեցինք դասարանում: Բնական է, որ այս դեպքում աշակերտն անբավարար չի ստանա, քանի որ նա խմբում հաստատ ,,գլուխ չի պահել,,: Թեկուզ ընկերոջը կրկնելու համար Դուք կարող եք աշակերտին բավարար գնահատել:

      Ասեմ, որ անբավարար գնահատականը աշակերտին պատժելու միջոց չէ: Երբ փորձես իրականացնել ձևավորող գնահատում/ինքնագնահատում, փոխադարձ գնահատում/, տաս հետադարձ կապ ու աշակերտն ինքը հասկանա որտեղ է թերանում, ժամանակ տաս այն վերացնելու, կարծում եմ, որ չես ունենա անբավարար գնահատական:
      Կարծում եմ,հաճախակի դրվող անբավարար գնահատականը աշակերտին պատժելու միջոց չէ:Ուսուցիչն այնպես պիտի անի, որ ամբողջ դասարանը ներգրավվի դասապրոցեսի մեջ:Հենց այստեղ օգնության են գալիս բազում մեթոդների կիրառումը, ինչը կնպաստի աշակերտների՝ դասապրոցեսի մեջ ներգրավվածությանը: Իսկ եթե , ուսուցչի բոլոր ջանքերից հետո, շարունակում են լինել անտարբեր, չսովորող աշակերտներ,որոնք իսկապես լինում են, այս դեպքում, ես կարծում եմ, որ պետք է նշանակվեն անբավարար գնահատականներ:

      Comment


      • #33
        Tatev83-ի խոսքերից Նայել գրառումը
        Կարծում եմ այս մեթոդով դասը կանցնի բավականին բուռն քննարկումների մթնոլորտում և մրցավազք կլինի նաև խմբերի միջև:
        Հարգելի Տաթև
        Շնորհակալ եմ,որ Ձեզ հետաքրքրել է խմբային աշխատանքը ,,Խճանկար ,, մեթոդով:Իրոք, այս մեթոդով աշխատելիս աշակերտները և ներգրավվում են դասապրոցեսին , և կատարում են ակտիվ քննարկում: Բանն այն է, որ թեման նշված մեթոդի շնորհիվ յուրացվում է ամբողջ դասարանի կողմից:Յուրաքանչյուրը որոշակի պատկերացում է կազմում թեմայից և կարող է հանգիստ մասնակցել քննարկումներին,արտահայտել իր կարծիքը:

        Comment


        • #34
          Լաուրա Գրքիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
          Հարգելի Տաթև
          Շնորհակալ եմ,որ Ձեզ հետաքրքրել է խմբային աշխատանքը ,,Խճանկար ,, մեթոդով:Իրոք, այս մեթոդով աշխատելիս աշակերտները և ներգրավվում են դասապրոցեսին , և կատարում են ակտիվ քննարկում: Բանն այն է, որ թեման նշված մեթոդի շնորհիվ յուրացվում է ամբողջ դասարանի կողմից:Յուրաքանչյուրը որոշակի պատկերացում է կազմում թեմայից և կարող է հանգիստ մասնակցել քննարկումներին,արտահայտել իր կարծիքը:
          Հարգելի Լաուրա, ես լիովին համամիտ եմ ձեզ հետ, ես ինքս էլ հաճախակի կիրառում եմ տարբեր մեթոդներ,որի միջոցով դասերն իսկապես ավելի հետաքրիր են անցնում: Ասեմ նաև, որ աշակերտները ևս շատ ակտիվ են նման աշխատանքներում:

          Comment


          • #35
            Հարգելի' գործընկերներ
            Իմ հոդվածի հետ կապված բավականին հետաքրքիր քննարկում ծավալվեց ընտրված մեթոդների առումով:Այժմ ուզում եմ լսել ձեր կարծիքները,թե դուք ինչ եք հասկանում ներգրավվածություն ասելով և ինչ միջոցներով եք այն իրականացնում: Ես հարցումներ կատարել եմ և' աշակերտների շրջանում ,և' ուսուցիչների:Կարծիքները խմբավորելով ստացել եմ հետևյալ պատկերը.
            .աշակերտի ֆիզիկական ներկայությունը
            անհրաժեշտ ռեսուրսներով ապահովվածությունը
            տեխնիկական առումով ուսուցչին ցուցաբերած օգնությունը
            նոր գաղափարներ ու մտքեր արտահայտելը
            հարցերին պատասխանելը
            քննարկումներին մասնակցելը
            դասանյութին պատրաստ լինելը
            դասին կենտրոնանալը
            նախաձեռնություններով հանդես գալը
            Սպասում եմ բուռն քննարկումների:

            Comment


            • #36
              Уважаемая Лаура Гркинян, Ваша тема мне очень понравилась. Хочу высказать своё мнение о методе « Характеризация ролевых карт». Любая ролевая игра активизирует стремление учащихся общаться друг с другом, создаёт условия равенства в речевом партнёрстве, разрушает барьер между преподавателем и учеником.
              Такая игра даёт робким, неуверенным в себе учащимся возможность говорить и тем самым преодолеть барьер неуверенности. В ролевой игре каждый получает роль и должен быть активным партнёром в речевом общении. Из Вашей статьи можно взять многое и использовать на уроке.

              Comment


              • #37
                Լիլիթ Ալեքսանյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                Уважаемая Лаура Гркинян, Ваша тема мне очень понравилась. Хочу высказать своё мнение о методе « Характеризация ролевых карт». Любая ролевая игра активизирует стремление учащихся общаться друг с другом, создаёт условия равенства в речевом партнёрстве, разрушает барьер между преподавателем и учеником.
                Такая игра даёт робким, неуверенным в себе учащимся возможность говорить и тем самым преодолеть барьер неуверенности. В ролевой игре каждый получает роль и должен быть активным партнёром в речевом общении. Из Вашей статьи можно взять многое и использовать на уроке.
                Հարգելի Լիլիթ Ալեքսանյան ,շնորհակալություն արձագանքելու համար:Իմ ընտրած մեթոդներն իրոք այնպիսինն են,որ կարելի է կիրառել բոլոր առարկանեիր համար:Ուրախ եմ ,որ լինելով ռուսաց լեզվի մասնագետ ցանկություն եք հայտնել մասնակցել քննարկմանը:Ուզում եմ իմանալ,թե Դուք ինչ եք հասկանում ներգրավվածություն ասելով:

                Comment


                • #38
                  Լաուրա Գրքիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                  Հարգելի Լիլիթ Ալեքսանյան ,շնորհակալություն արձագանքելու համար:Իմ ընտրած մեթոդներն իրոք այնպիսինն են,որ կարելի է կիրառել բոլոր առարկանեիր համար:Ուրախ եմ ,որ լինելով ռուսաց լեզվի մասնագետ ցանկություն եք հայտնել մասնակցել քննարկմանը:Ուզում եմ իմանալ,թե Դուք ինչ եք հասկանում ներգրավվածություն ասելով:
                  Уважаемая Лаура Гркикян, одним из факторов эффективности и успешности обучения является вовлечённость ученика в сам процесс обучения. Вовлечённость — вот главный девиз образования. В свою очередь, для обеспечения вовлечённости школьника в процесс обучения нужно, чтобы выполнялось как минимум два условия: обеспечение чувства безопасности и личная заинтересованность самого учащегося. Дополнительными условиями, но не менее важными, являются ощущение комфорта и удовлетворение текущих физиологических потребностей ученика.
                  Վերջին խմբագրողը՝ Լիլիթ Աբաջյան; 26-02-19, 02:08.

                  Comment


                  • #39
                    Լիլիթ Աբաջյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                    Уважаемая Лаура Гркикян, одним из факторов эффективности и успешности обучения является вовлечённость ученика в сам процесс обучения. Вовлечённость — вот главный девиз образования. В свою очередь, для обеспечения вовлечённости школьника в процесс обучения нужно, чтобы выполнялось как минимум два условия: обеспечение чувства безопасности и личная заинтересованность самого учащегося. Дополнительными условиями, но не менее важными, являются ощущение комфорта и удовлетворение текущих физиологических потребностей ученика.
                    Հարգելի' Լիլիթ Աբաջյան,շնորհակալություն արձագանքելու համար:Շատ հետաքրքիր ու կարևոր գործոններ եք առանձնացրել աշակերտների ներգրավվածությունն ապահովելու համար:

                    Comment


                    • #40
                      Որպես աշակերտների ներգրավվածության բարձրացման միջոց,ես կիրառել եմ դերային քարտերի բնութագրիչներ,խճանկար մեթոդները և պատմական լոտո խաղը:Ինձ հետաքրքրում է,թե դուք ինչ
                      մեթոդների ու հնարների եք դիմում ներգրավվածությունն ապահովելու համար,հարգելի' գործընկերներ:

                      Comment


                      • #41
                        Աշակերտների ներգրավվածությունն ապահովելու համար կարելի է կիրառել նաև հարցադրումների մեթոդներից անվանական հարցումը: Առանձին թերթիկների կամ փոքրիկ փայտիկների վրա գրվում են դասարանի աշակերտների անունները:Աշակերտների թվին համապատասխան թերթիկների վրա էլ գրվում են փակ և բաց հարցերը :Սկզբում ընթերցվում է հարցը ,հետո պատահական սկզբունքով` փայտիկի վրա գրված աշակերտի անունը,ով չէր էլ սպասում ,որ կհնչի իր անունը:Եթե նա չկարողանա պատասխանել,ապա հաջորդ փայտիկի վրա գրված աշակերտն է պատասխանում` անունը հնչելուց հետո: Պատասխանը կրկնում է նախորդ աշակերտը :Այսպես հնչում է հարցը `աշակերտի անունը ,մինչև սպառվում են բոլոր հարցերն ու բոլոր փայտիկները :Արդյունքում բոլորն էլ մասնակցում են դասապրոցեսին` անկախ իրենց ցանկությունից կամ ձեռք բարձրացնելուց:Մեթոդը շատ համար է դասի 1-ին փուլում /խթանման/ կամ ներածական մասում`նախորդ թեման ամրապնդելու և աշակերտին ակտիվացնելու համար:Այն բացառիկ մեթոդ է աշակերտին կենտրոնացնելու,ուշադրությունը բևեռելու ,թեմայի մեջ պահելու ,ինչպես նաև աղմուկից խուսափելու/ ես ասեմ ..ես ասեմ/ համար:

                        Comment


                        • #42
                          Աշակերտների ներգրավվածությունը բարձրացնելու համար ես կիրառել եմ մեթոդներից ,,Դերային քարտերի բնութագրիչներ,,և ,,Խճանկար ,,, իսկ խաղերից ,,Պատմական լոտո,,:Նկարագրել եմ և մեթոդները, և խաղը:Իսկ ինչ է մեթոդը, Քանի տեսակի կարելի է այն բաժանել:Ինչպես գիտենք մեթոդը հունարեն բառ է,որը նշանակում է ինչ-որ տեղ տանող ճանապարհ,ուղի:Մեթոդը ուսուցչի և աշակերտի հետևողական փոխկապակցված գործողությունների համակարգ է,որն ապահովում է կրթության բովանդականացումը:Ուսուցման մեթոդներն այսօր կարելի է բաժանել երեք տեսակի`պասիվ, ակտիվ, ինտերակտիվ:
                          Պասիվ,երբ հիմնական գործող դեմքը ուսուցիչն է,աշակերտը հանդես է գալիս պասիվ լսողի դերում:Սա ուսուցչակենտրոն ուսուցումն է:
                          Ակտիվը աշակերտ-ուսուցիչ փոխգործակցությունն է:Ուսումնառության ժամանակ սովորողները հանդոս են գալիս ոչ միայն լսողի դերում, այլ ուսուցիչ-աշակերտ փոխազդեցությունը հավասար մակարդակի վրա է գտնվում:Սա արդեն աշակերտակենտրոն ուսուցումն է:Միմյանց հետ,միմյանցից սովորելն էլ ավելի մեծ հնարավորություն է ընձեռում ակադեմիական գիտելիքներն ընդլայնելու և խորացնելու համար/Վիգոտսկի,Պիաժիե/:Որքան ավելի շատ են խոսում, այնքան ավելի լավ են սովորում:
                          Ինտերակտիվ- փոխներգործուն մեթոդ է,երբ աշակերտն ստեղծագործում է, զարգացնում է քննադատական մտածողությունը,հնարավորություն է ստանում աշխատել խմբերում`ձեռք բերելով համագործակցություն,փոխզիջում,հաղորդակցման կարողություն:

                          Comment


                          • #43
                            Մեթոդը, ինչպես արդեն ներկայացվեց, աշակերտի և ուսուցչի համատեղ գործունեություն է`միտված ուսումնական նպատակների իրականացմանը:Ուստի ,ելնելով ուսուցման նպատակներից , շատ կարևոր է մեթոդների ճիշտ ընտրությունը:Պատահում է,որ չնախատեսված հանգամանքներն ուսուցչին թելադրում են փոխել նախապես ընտրված մեթոդը`իրավիճակը շտկելու նպատակով:Այսինքն չկա դեպի նպատակը տանող միակ ճանապարհ,այն կարող է փոխվել կախված իրավիճակից:Չի կարող նաև ինքնանպատակ լինել մեթոդի կամ մեթոդական հնարի կիրառումը:Ուսուցչի նպատակը պետք է լինի ոչ թե գործընկերներին զարմացնել իր մանկավարժական վարպետությամբ,այլ մեթոդների ճիշտ ընտրությամբ հասնել ուսուցման նպատակներին:Մի խոսքով ,պետք է ոչ թե տեխնիկա ցուցադրել ,այլ հասնել դասի նախապես ծրագրված նպատակին:Իսկ եթե մեթոդները չեն ծառայում դրան ,ուրեմն պետք է փոխել կամ կատարելագործել:Այսպիսով ,ուսուցչի մասնագիտական, առարկայական գիտելիքների կարողությունների մաս են կազմում մեթոդների իմացությունը ,դրանք կիրառելու ,համադրելու հմտությունը ,որոնք ուսուցման գործընթացի արդյունավետությունն ու ներգրավվածությունն ապահովող կարևոր ուղիներից են:

                            Comment


                            • #44
                              [QUOTE=Լաուրա Գրքիկյան;70473]Հարգելի Հռիփսիմե, շնորհակալություն արձագանքելու համար: Ես շատ վաղուց արդեն չեմ էլ պարտադրում տանը դաս սովորել:
                              • Մենք դասը սովորում ենք դասարանում` խմբային աշխատանքով, կիրառելով նշված մեթոդները: Դասն սկսում եմ նախորդ թեմայի ամրապնդմամբ:
                              • Հետո ներկայացնում եմ նոր նյութը, նպատակը, խնդիրները, մշակում ենք գնահատման չափանիշներ, դասարանը բաժանում եմ խմբերի և սկսում ենք աշխատել:
                              • Ամփոփումը կատարում եմ ևս հետաքրքիր մեթոդով/օր. պատմական լոտո/:
                              • Կատարում ենք անդրադարձ, գնահատում:
                              • Տանը հանձնարարում եմ արդեն, ոչ թե դաս սովորել, այլ լրացուցիչ աղբյուրից հետաքրքիր տեղեկություններ: Կամ թեմայի հետ կապված գրել որևէ իրադարձության նշանակությունը, գնահատել գործչին, գրել հետևանքը, համեմատել, նկարել և այլն:
                              • Հաջորդ դասն սկսում եմ նույն հերթականությամբ:



                              Ստացվեց, որ դասը սովորեցինք դասարանում: Բնական է, որ այս դեպքում աշակերտն անբավարար չի ստանա, քանի որ նա խմբում հաստատ ,,գլուխ չի պահել,,: Թեկուզ ընկերոջը կրկնելու համար Դուք կարող եք աշակերտին բավարար գնահատել:

                              Հարգելի Լաուրա իհարկե շատ լավ է, որ դասը սովորեցնում եք դասարանում, սակայն իմ փորձից ելնելով ասեմ, որ եթե աշակերտները տանը դասը չեն կարդում դասարանում սովորածն էլ են մոռանում: Հաջորդ դասին, երբ հարցնում ես, եթե տանը դասը չի կարդացել, ապա նա ընդամենը կարող է դասից մի քանի կցկտուր նախադասություններ ասել: Չէ, որ պատմության դասաժամերին մենք պետք է զարգացնենք նաև աշակերտի պատմելու կարողությունները: Պատմությունը դա միայն հարց ու պատասխան չէ: Կցանկանայի արտահայտեիք Ձեր կարծիքը:
                              Վերջին խմբագրողը՝ Լաուրա Աթանեսյան; 27-04-19, 15:24.

                              Comment


                              • #45
                                [QUOTE=Լաուրա Աթանեսյան;81448]
                                Լաուրա Գրքիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                                Հարգելի Հռիփսիմե, շնորհակալություն արձագանքելու համար: Ես շատ վաղուց արդեն չեմ էլ պարտադրում տանը դաս սովորել:
                                • Մենք դասը սովորում ենք դասարանում` խմբային աշխատանքով, կիրառելով նշված մեթոդները: Դասն սկսում եմ նախորդ թեմայի ամրապնդմամբ:
                                • Հետո ներկայացնում եմ նոր նյութը, նպատակը, խնդիրները, մշակում ենք գնահատման չափանիշներ, դասարանը բաժանում եմ խմբերի և սկսում ենք աշխատել:
                                • Ամփոփումը կատարում եմ ևս հետաքրքիր մեթոդով/օր. պատմական լոտո/:
                                • Կատարում ենք անդրադարձ, գնահատում:
                                • Տանը հանձնարարում եմ արդեն, ոչ թե դաս սովորել, այլ լրացուցիչ աղբյուրից հետաքրքիր տեղեկություններ: Կամ թեմայի հետ կապված գրել որևէ իրադարձության նշանակությունը, գնահատել գործչին, գրել հետևանքը, համեմատել, նկարել և այլն:
                                • Հաջորդ դասն սկսում եմ նույն հերթականությամբ:



                                Ստացվեց, որ դասը սովորեցինք դասարանում: Բնական է, որ այս դեպքում աշակերտն անբավարար չի ստանա, քանի որ նա խմբում հաստատ ,,գլուխ չի պահել,,: Թեկուզ ընկերոջը կրկնելու համար Դուք կարող եք աշակերտին բավարար գնահատել:

                                Հարգելի Լաուրա իհարկե շատ լավ է, որ դասը սովորեցնում եք դասարանում, սակայն իմ փորձից ելնելով ասեմ, որ եթե աշակերտները տանը դասը չեն կարդում դասարանում սովորածն էլ են մոռանում: Հաջորդ դասին, երբ հարցնում ես, եթե տանը դասը չի կարդացել, ապա նա ընդամենը կարող է դասից մի քանի կցկտուր նախադասություններ ասել: Չէ, որ պատմության դասաժամերին մենք պետք է զարգացնենք նաև աշակերտի պատմելու կարողությունները: Պատմությունը դա միայն հարց ու պատասխան չէ: Կցանկանայի արտահայտեիք Ձեր կարծիքը:
                                Հարգելի Աթանեսյան,Դուք ճիշտ եք, իրոք որ պատմությունը պետք է նպաստի աշակերտի բանավոր խոսքի զարգացմանը,որի վրա ես շատ մեծ ուշադրություն եմ դարձնում:Գնահատելիս էլ որպես չափանիշ մշակում և գնահատում ենք աշակերտի գրագետ ,սահուն , բանավոր խոսքը:Թեման ամրապնդելիս պարտադիր է,որ աշակերտը ներկայացնի օր.`պայմանագիր,որևէ իրադարձության նախադրյալ,պատճառ, հետևանք,գնահատի քաղաքական գործչի և այլն :Այսինքն , ոչ մի աշակերտ չի գնահատվի միայն փակ հարցի պատասխանելով,պատմությունը քննարկումների ,բանավեճերի ,ստեղծագործելու,քննադատական մտածողությունը զարգացնելու դասաժամ է և ոչ թե միայն հարց ու պատասխանի ....

                                Comment

                                Sorry, you are not authorized to view this page
                                Working...
                                X