Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Մինասը՝ նկարիչ

Collapse
X
  •  
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Show
Clear All
նոր գրառումներ

  • Մինասը՝ նկարիչ

    Ներկայացնում եմ ինտեգրված դաս։ Պատմություն և կերպարվեստ։ Խնդրում եմ ձեր կարծիքը հայտնել ։

  • #2
    • Կոլեկտիվ աշխատանքի միջոցով /նկարչի կյանքի և գործունեության մասին անհրաժեշտ նյութերի ձեռքերում և նյութի մատուցում, տեղեկույթի թարգմանություն,նկարների արտանկարում, էլեկտրոնային ձեռնարկի ստեղծում/, դասի վարումը դարձնել արդյունավետ, դասապրոցեսը՝ հետաքրքիր, նյութը հասանելի և՛ աշակետներին, և՛ մանկավարժական համակազմին:

    • Սովորողի,սովորողի ծնողի,մանակավարժական համակազմի մոտ արժեքային համակարգի ձևավորում, հայրենասիրության դաստիարակում, արվեստի,գրականության նշանավոր գործիչների գործունեության հետ ծանոթացում, ուսուցիչների մասնագիտական կարողությունների և հմտությունների կատարելագործում:

    • Սովորողին տալ հնարավորություն գործնականորեն ծանոթանալ արվեստի տարբեր ուղղությունների, նրանց ներկայացուցիչների մտածելակերպի, սկզբունքների հետ։ Սովորեցնել ճանաչել հայտնի արվեստագետների հայտնի ստեղծագործությունները, կարողանալ տարբերակել դրանք։ Ստեղծել հնարավորություն ազատ երևակայությամբ համարձակ ստեղծագործելու։

    Comment


    • #3
      ԱՌԱՋԻՆ ՓՈՒԼ

      Ուսուցիչը ներկայացնում է նկարչի կյանքն ու ստեղծագործությունը։ Դասի ավարտին կատարում է թեթևակի հարցում։


      ԿԵՆՍԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
      Մինաս Ավետիսյանը ծնվել է 1928 թվականին Ջաջուռ գյուղում (այժմ` ՀՀ Շիրակի մարզում):

      Մինասի հայրը՝ Կարապետը, մշեցի դարբին է, Մինասի մայրը՝ Սոֆոն՝ կարսեցի քահանայի դուստր:

      <<Ծնողներիս վեճերը իմ ծննդյան ժամկետների մասին շատ հակասական էին, և այսպես`մի գեղեցիկ օր մշեցի Կարապետ Մարտիրոսի Ավետիսյանը հաստատեց, որ ես ծնվել եմ 1928 թ․ օգոստսոսի 20-ին, մայրս`Սոֆիկ Պետրոսի Դիրբինյանը, հառաչանքի անօգնական հնչյուններ արձակեց` - Ախր օգոստոսին գարին չեն հնձում , չէ՞ որ նա ծնվեց այն օրը, երբ գերանդին գնաց գարու մեջ...>>,- պատմում էր Մինասը:

      Պատերազմի տարիներին պատանի Մինասը պատահականորեն հանդիպում է նկարիչ Հակոբ Անանիկյանի հետ, ինչը բախտորոշ է լինում նրա համար։

      Գեղագիտական կրթությունը նկարիչը ստացել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, այնուհետև ուսանել է Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում, ապա տեղափոխվել է Լենինգրադի Ռեպինի անվան Գեղարվեստի ակադեմիա, որն ավարտել է 1960 թվականին։

      • 1947-52 թ․ ուսանում է և ավարտում Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը (ԵԳՈՒ)։
      • 1952թ․ ընդունվում է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտ։
      • 1953-60թ․թ․ տեղափոխվում և սովորում է Լենինգրադի Ի. Ռեպինի անվան Գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում Ա.Զայցևի և Լ.Խուդյակովի արվեստանոցում։ Դիպլոմային աշխատանքի ղեկավարը եղել է Բորիս Յոհանսոնը։
      • 1960թ․ վերադառնում է Երևան։
      • 1962 թ․մասնակցում է «Հինգի ցուցահանդեսին» (Լավինիա Բաժբեուկ- Մելիքյան,Ալեքսանդր Գրիգորյան, Արփենիկ Ղափանցյան և Հենրիկ Սիրավյան)։ Դառնում է ՍՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ Մինասի արվեստը, նկարները սկզբում սուր քննադատության են հանդիպում: Հիասթափված և թևաթափ նկարչին կրկին ուժ և ստեղծագործելու առիթ է տալիս Մեծ վարպետի՝ Մարտիրոս Սարյանի այցելությունը Մինասի արվեստանոց և նկարներով հիանալը: Սարյանն ասում էր. <<ՈՒ՞ր էիր, Մինա՛ս, 50 տարի, ես հիմա շատ հանգիստ եմ, քանզի մենակ չեմ>>:

      Comment


      • #4
        https://lib.armedu.am/resource/27662
        Հարգելի գործընկերներ, ներկայացնում եմ ամբողջական դասը այս հղումով: Գրեք ձեր կարծիքը:

        Comment


        • #5
          Հարգելի Անուշ շատ հագեցած դաս էր,սակայն մեկ դասաժամի ընթացքում կարող եք այս ամենը իրականացնել:

          Comment


          • #6
            ՄԻՆԱՍ ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

            Ողջույն, հարգելի՛ Անուշ Ղազարյան:

            Ներկայացնում եմ դասղեկի թեմատիկ դաս-միջոցառման համար նախատեսված ցուցադրում և պլան: Այս դաս-միջոցառման նպատակն է աշակերտներին ծանոթացնել 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ կերպարվեստի ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Մինաս Ավետիսյանի կյանքին ու ստեղծագործությանը, հետաքրքրություն սերմանել նրա արվեստի հանդեպ, ձևավորել նկարչի կտավները ճանաչելու, տարբերելու որոշակի կարողություններ:

            Նյութի հղումը՝ https://lib.armedu.am/resource/26376

            «Մինաս Ավետիսյան».pptx ֆայլը բեռնելուց հետո դիտելու համար բացված պատուհանում ընտրել “Read Only” կոճակը, իսկ ռուսերեն տարբերակում՝ „Только для чтения” կոճակը:

            Հաջողություն եմ մաղթում:
            Վերջին խմբագրողը՝ Գայանե Սիմոնյան; 06-05-19, 23:32.
            Գայանե Սիմոնյան, Կոտայքի մարզի Ակունքի միջն. դպրոց
            https://lib.armedu.am/user/profile/462

            Comment


            • #7
              Գայանե Սիմոնյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
              Ողջույն, հարգելի՛ Անուշ Ղազարյան:

              Ներկայացնում եմ դասղեկի թեմատիկ դաս-միջոցառման համար նախատեսված ցուցադրում և պլան: Այս դաս-միջոցառման նպատակն է աշակերտներին ծանոթացնել 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ կերպարվեստի ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Մինաս Ավետիսյանի կյանքին ու ստեղծագործությանը, հետաքրքրություն սերմանել նրա արվեստի հանդեպ, ձևավորել նկարչի կտավները ճանաչելու, տարբերելու որոշակի կարողություններ:

              Նյութի հղումը՝ https://lib.armedu.am/resource/26376

              «Մինաս Ավետիսյան».pptx ֆայլը բեռնելուց հետո դիտելու համար բացված պատուհանում ընտրել “Read Only” կոճակը, իսկ ռուսերեն տարբերակում՝ „Только для чтения” կոճակը:

              Հաջողություն եմ մաղթում:
              Հետաքրքիր է ու բազմաբովանդակ։

              Comment


              • #8
                Հարգելի Լաուրա,

                Շնորհակալ եմ արձագանքի համար։ Էլեկտրոնային ձեռնարկը նախատեսված է ուսուցչի համար։ Այն ենթադրում է մի քանի դասաժամ՝ 1․ ծանոթացում նկարչի կյանքին և ստեղծագործությանը, 2․ նկարչի ամենահայտնի նկարների արտանկարում և 3․ նկարչի ոճով ինքնուրույն ստեղծագործում։

                Comment


                • #9
                  Kristine Charchyan-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                  Հետաքրքիր է ու բազմաբովանդակ։
                  Ողջույն հարգելի Գայանե։ Շնորհակալ եմ Ձեր ուշադրության համար։ Ծանոթացա Ձեր դասղեկի թեմատիկ դաս-միջոցառմանը և գտնում եմ, որ այն բավականին հագեցած էր և ինֆորմատիվ։ Գովելի է Ձեր կատարած աշխատանքը և հաճելի է ունենալ նման դասղեկի ժամեր։ Հուսով եմ Դուք ևս ծանոթացել եք իմ կողմից ներկայացված նյութին։ Կսպասեմ Ձեր արձագանքին։

                  Comment


                  • #10
                    Գայանե Սիմոնյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                    Ողջույն, հարգելի՛ Անուշ Ղազարյան:

                    Ներկայացնում եմ դասղեկի թեմատիկ դաս-միջոցառման համար նախատեսված ցուցադրում և պլան: Այս դաս-միջոցառման նպատակն է աշակերտներին ծանոթացնել 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ կերպարվեստի ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից մեկի՝ Մինաս Ավետիսյանի կյանքին ու ստեղծագործությանը, հետաքրքրություն սերմանել նրա արվեստի հանդեպ, ձևավորել նկարչի կտավները ճանաչելու, տարբերելու որոշակի կարողություններ:

                    Նյութի հղումը՝ https://lib.armedu.am/resource/26376

                    «Մինաս Ավետիսյան».pptx ֆայլը բեռնելուց հետո դիտելու համար բացված պատուհանում ընտրել “Read Only” կոճակը, իսկ ռուսերեն տարբերակում՝ „Только для чтения” կոճակը:

                    Հաջողություն եմ մաղթում:

                    Ողջույն հարգելի Գայանե։ Շնորհակալ եմ Ձեր ուշադրության համար։ Ծանոթացա Ձեր դասղեկի թեմատիկ դաս-միջոցառմանը և գտնում եմ, որ այն բավականին հագեցած էր և ինֆորմատիվ։ Գովելի է Ձեր կատարած աշխատանքը և հաճելի է ունենալ նման դասղեկի ժամեր։ Հուսով եմ Դուք ևս ծանոթացել եք իմ կողմից ներկայացված նյութին։ Կսպասեմ Ձեր արձագանքին։

                    Comment


                    • #11
                      Լաուրա Աթանեսյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                      Հարգելի Անուշ շատ հագեցած դաս էր,սակայն մեկ դասաժամի ընթացքում կարող եք այս ամենը իրականացնել:
                      Հարգելի Լաուրա,

                      Շնորհակալ եմ արձագանքի համար։ Էլեկտրոնային ձեռնարկը նախատեսված է ուսուցչի համար։ Այն ենթադրում է մի քանի դասաժամ՝ 1․ ծանոթացում նկարչի կյանքին և ստեղծագործությանը, 2․ նկարչի ամենահայտնի նկարների արտանկարում և 3․ նկարչի ոճով ինքնուրույն ստեղծագործում։

                      Comment


                      • #12
                        Անուշ Ղազարյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                        Ողջույն հարգելի Գայանե։ Շնորհակալ եմ Ձեր ուշադրության համար։ Ծանոթացա Ձեր դասղեկի թեմատիկ դաս-միջոցառմանը և գտնում եմ, որ այն բավականին հագեցած էր և ինֆորմատիվ։ Գովելի է Ձեր կատարած աշխատանքը և հաճելի է ունենալ նման դասղեկի ժամեր։ Հուսով եմ Դուք ևս ծանոթացել եք իմ կողմից ներկայացված նյութին։ Կսպասեմ Ձեր արձագանքին։
                        Հարգելի' Անուշ, ուսումնասիրել եմ Ձեր էլեկտրոնային ձեռնարկը: Ամեն ինչ ներկայացրել եք հետաքրքիր ու համակարգված ձևով: Ինձ շատ դուր եկան երեխաների աշխատանքները. մի բան է դիտել կտավը /կտավի նկարը/, այլ բան է նկարել այն: Ընկալումներ տարբեր են...

                        Ներկայացնեմ մի հետաքրքիր պատմություն, որն ուշադրությունս գրավեց, երբ դասղեկի ժամի համար նյութեր էի հավաքում:

                        Մինասի վերջին լուսանկարի պատմությունը

                        Սա Մինասի վերջին լուսանկարն է, որն արվել է նկարչի վրա կատարած վրաերթից մեկ օր առաջ՝ 1975թ. փետրվարի 15-ին: Լուսանկարի հեղինակն այն ժամանակ լույս տեսնող «Սովետական Հայաստան» պաշտոնական օրաթերթի լուսանկարիչ Ավետ Եսայանն է, ով վաղուց համագործակցում էր Մինասի հետ:
                        Ավետ Եսայանի և Մինասի միջև ջերմ հարաբերություններ էին: Փետրվարի 14-ին Մինասը զանգահարեց Ա. Եսայանին ու ասաց. «Ավետ, շուտ արի, ես երեք նոր գործ ունեմ, որոնք պետք է սլայդների վերածել»։ Լուսանկարիչը Մինասի արվեստանոց շտապեց: «Կեսգիշեր էր, ես գիտեի, որ սլայդները Մինասին վաղ առավոտյան են պետք, քանի որ բեյրութահայ մի գործարար պետք է դրանք իր հետ տաներ»,- պատմում է Ա. Եսայանը: Գիշերվա ընթացքում լուսանկարները պատրաստվեցին, և հաջորդ օրվա առավոտյան ժամը 6-ին Ա. Եսայանը կրկին թակեց Մինասի դուռը: «Մինասը քնած չէր, ես լսեցի, որ նա դռան ետևից կանչեց իր կնոջը, ասելով՝ Գայան, Գայան, դուռը բաց, երևի Ավետն է»,- պատմում է նա: Մինասն աշխատում էր միշտ արագ վարձատրել լուսանկարչի գործը, և հիմա էլ, դեռ չտեսած սլայդները, փող առաջարկեց: Ա. Եսայանի համար Մինասի վստահությունը շատ թանկ էր: Նա ասաց. «Սպասիր, ավելի լավ է՝ ես քեզ նկարեմ»: Մինասը լուսանկարվելուն դեմ էր: «Էսպես փնթի ո՞նց նկարվեմ»,- ասաց նա: «Փնթիս ո՞րն է» ասելով՝ լուսանկարիչն արեց Մինասի այս վերջին լուսանկարը: «Հասկանում եք, նա այնքան հետաքրքիր էր` մի քիչ տխուր, մի քիչ հոգնած, մազերը գզգզված էին, գլխին կինտոյի գլխարկն էր: Ես շատ էի ուզում լուսանկարել նրան»,- պատմում է Ա. Եսայանը:
                        Այդ օրը Մինասը խնդրեց նաև լուսանկարել «Անտունի» բալետի համար արած իր դեկորացիաները: Բալետի հոբելյանական 50-րդ ցուցադրությունը պետք է կայանար հաջորդ օրը՝ փետրվարի 16-ին: Իսկ առավոտյան Մինաս Ավետիսյանը նախատեսել էր իր ընկերներ Հենրիկ Իգիթյանի և Հակոբ Հակոբյանի հետ Գյումրի գնալ` խաշ ուտելու: Նա Ավետ Եսայանին առաջարկեց իրենց միանալ, սակայն լուսանկարիչը հրաժարվեց, խոստանալով վաղը լուսանկարել բալետը: Իսկ այդ վաղը ողբերգության օրն էր: Բալետն անցավ մեծ հաջողությամբ, դահլիճը լեփ-լեցուն էր: Բալետի ավարտից հետո բանկետ էր նախատեսված, որին սակայն Մինասը չմասնակցեց: Որոշեց տուն գնալ, թեև բացի բանկետից՝ նա ևս մեկ հրավեր ստացավ: Օպերայի և բալետի շենքի ծառայողական մուտքի մոտ կանգնած լեհական «Տրիբունա լյուդա» ամսագրի լրագրողներ Զբիգնև Լեսնիկովսկու և Զբիգեն Սուխարեինի կողմից նա «Արմենիա» հյուրանոց հրավիրվեց: Լեհ լրագրողները մի քանի օր առաջ եղել էին Մինասի արվեստանոցում: Ըստ Ավետ Եսայանի, ով «Արմենպրեսի» թղթակից Վանիկ Սանթրյանի հետ այդ պահին Մինասի կողքին էր՝ լեհերը հարբած էին, և Մինասը վարանեց՝ գնա՞լ, թե՞ չգնալ: Սկզբում ուզում էր հյուրանոց գնալ, հետո մտափոխվեց և, ի վերջո, չգնաց: Մինասն Ա. Եսայանին ասել է՝ «Խմած մարդկանց հետ չեմ գնա», ապա, «Բարի գիշեր» մաղթելով, դանդաղ, մտազբաղ դեպի տուն է քայլեց: Տերյան – Սայաթ-Նովա խաչմերուկն անցնելիս նրան հարվածեց «Մոսկվիչ» ավտոմեքենան:
                        Կյանքը «եթե» բառը չի ընդունում, սակայն Մինասի վերջին օրվա ընթացքում այդ «եթե»-ները շատ էին: Գուցե, եթե նա բանկետին մասնակցեր կամ լեհերի հրավերն ընդուներ, կխուսափեր ճակատագրական այդ վրաերթից…

                        Նունե Հախվերդյան

                        «168.am»
                        https://blog.168.am/blog/1925.html
                        Վերջին խմբագրողը՝ Գայանե Սիմոնյան; 09-05-19, 00:24.
                        Գայանե Սիմոնյան, Կոտայքի մարզի Ակունքի միջն. դպրոց
                        https://lib.armedu.am/user/profile/462

                        Comment


                        • #13
                          Գայանե Սիմոնյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                          Հարգելի' Անուշ, ուսումնասիրել եմ Ձեր էլեկտրոնային ձեռնարկը: Ամեն ինչ ներկայացրել եք հետաքրքիր ու համակարգված ձևով: Ինձ շատ դուր եկան երեխաների աշխատանքները. մի բան է դիտել կտավը /կտավի նկարը/, այլ բան է նկարել այն: Ընկալումներ տարբեր են...

                          Ներկայացնեմ մի հետաքրքիր պատմություն, որն ուշադրությունս գրավեց, երբ դասղեկի ժամի համար նյութեր էի հավաքում:

                          Մինասի վերջին լուսանկարի պատմությունը

                          Սա Մինասի վերջին լուսանկարն է, որն արվել է նկարչի վրա կատարած վրաերթից մեկ օր առաջ՝ 1975թ. փետրվարի 15-ին: Լուսանկարի հեղինակն այն ժամանակ լույս տեսնող «Սովետական Հայաստան» պաշտոնական օրաթերթի լուսանկարիչ Ավետ Եսայանն է, ով վաղուց համագործակցում էր Մինասի հետ:
                          Ավետ Եսայանի և Մինասի միջև ջերմ հարաբերություններ էին: Փետրվարի 14-ին Մինասը զանգահարեց Ա. Եսայանին ու ասաց. «Ավետ, շուտ արի, ես երեք նոր գործ ունեմ, որոնք պետք է սլայդների վերածել»։ Լուսանկարիչը Մինասի արվեստանոց շտապեց: «Կեսգիշեր էր, ես գիտեի, որ սլայդները Մինասին վաղ առավոտյան են պետք, քանի որ բեյրութահայ մի գործարար պետք է դրանք իր հետ տաներ»,- պատմում է Ա. Եսայանը: Գիշերվա ընթացքում լուսանկարները պատրաստվեցին, և հաջորդ օրվա առավոտյան ժամը 6-ին Ա. Եսայանը կրկին թակեց Մինասի դուռը: «Մինասը քնած չէր, ես լսեցի, որ նա դռան ետևից կանչեց իր կնոջը, ասելով՝ Գայան, Գայան, դուռը բաց, երևի Ավետն է»,- պատմում է նա: Մինասն աշխատում էր միշտ արագ վարձատրել լուսանկարչի գործը, և հիմա էլ, դեռ չտեսած սլայդները, փող առաջարկեց: Ա. Եսայանի համար Մինասի վստահությունը շատ թանկ էր: Նա ասաց. «Սպասիր, ավելի լավ է՝ ես քեզ նկարեմ»: Մինասը լուսանկարվելուն դեմ էր: «Էսպես փնթի ո՞նց նկարվեմ»,- ասաց նա: «Փնթիս ո՞րն է» ասելով՝ լուսանկարիչն արեց Մինասի այս վերջին լուսանկարը: «Հասկանում եք, նա այնքան հետաքրքիր էր` մի քիչ տխուր, մի քիչ հոգնած, մազերը գզգզված էին, գլխին կինտոյի գլխարկն էր: Ես շատ էի ուզում լուսանկարել նրան»,- պատմում է Ա. Եսայանը:
                          Այդ օրը Մինասը խնդրեց նաև լուսանկարել «Անտունի» բալետի համար արած իր դեկորացիաները: Բալետի հոբելյանական 50-րդ ցուցադրությունը պետք է կայանար հաջորդ օրը՝ փետրվարի 16-ին: Իսկ առավոտյան Մինաս Ավետիսյանը նախատեսել էր իր ընկերներ Հենրիկ Իգիթյանի և Հակոբ Հակոբյանի հետ Գյումրի գնալ` խաշ ուտելու: Նա Ավետ Եսայանին առաջարկեց իրենց միանալ, սակայն լուսանկարիչը հրաժարվեց, խոստանալով վաղը լուսանկարել բալետը: Իսկ այդ վաղը ողբերգության օրն էր: Բալետն անցավ մեծ հաջողությամբ, դահլիճը լեփ-լեցուն էր: Բալետի ավարտից հետո բանկետ էր նախատեսված, որին սակայն Մինասը չմասնակցեց: Որոշեց տուն գնալ, թեև բացի բանկետից՝ նա ևս մեկ հրավեր ստացավ: Օպերայի և բալետի շենքի ծառայողական մուտքի մոտ կանգնած լեհական «Տրիբունա լյուդա» ամսագրի լրագրողներ Զբիգնև Լեսնիկովսկու և Զբիգեն Սուխարեինի կողմից նա «Արմենիա» հյուրանոց հրավիրվեց: Լեհ լրագրողները մի քանի օր առաջ եղել էին Մինասի արվեստանոցում: Ըստ Ավետ Եսայանի, ով «Արմենպրեսի» թղթակից Վանիկ Սանթրյանի հետ այդ պահին Մինասի կողքին էր՝ լեհերը հարբած էին, և Մինասը վարանեց՝ գնա՞լ, թե՞ չգնալ: Սկզբում ուզում էր հյուրանոց գնալ, հետո մտափոխվեց և, ի վերջո, չգնաց: Մինասն Ա. Եսայանին ասել է՝ «Խմած մարդկանց հետ չեմ գնա», ապա, «Բարի գիշեր» մաղթելով, դանդաղ, մտազբաղ դեպի տուն է քայլեց: Տերյան – Սայաթ-Նովա խաչմերուկն անցնելիս նրան հարվածեց «Մոսկվիչ» ավտոմեքենան:
                          Կյանքը «եթե» բառը չի ընդունում, սակայն Մինասի վերջին օրվա ընթացքում այդ «եթե»-ները շատ էին: Գուցե, եթե նա բանկետին մասնակցեր կամ լեհերի հրավերն ընդուներ, կխուսափեր ճակատագրական այդ վրաերթից…

                          Նունե Հախվերդյան

                          «168.am»
                          https://blog.168.am/blog/1925.html
                          Հարգելի Գայանե,

                          Իրոք շատ հետաքրքիր պատմություն էր։ Գիտեի վերջին լուսանկարը, բայց դրա հետ կապված պատմությունը չգիտեի։ Անչափ զգացված եմ Ձեր ուշադրությունից։ Ինչ վերաբերվում է երեխաների ընկալմանը, ապա այն, միանշանակ, տարբեր է և աննկարագրելի ոգևորիչ։ Ձեզ կներկայացնեմ մեկ տարի առաջ արված երեխաների աշխատանքները, երբ նման անդրադարձ կատարեցինք Հ․ Այվազովսկու ստեղծագործությանը։

                          DSC_0807.jpg DSC_0808.jpg DSC_0812.jpg DSC_0818.jpg DSC_0811.jpg

                          Comment


                          • #14
                            Նկարիչ Մինաս Ավետիսյանը ստեղծել է լուսավոր ու խոր պատկերներ, իր կյանքն ապրել է ազնիվ ու դժվար: Մինասի կողքին գտնվող մարդիկ լավ հասկանում էին` ինչ արժեք ունեն նրա կտավները, և տարիներ անց որքան է նրա ստեղծագործությունների արժեքն աճելու: Նրա յուրաքանչյուր նկար անմոռանալի, գունեղ ու պայծառ է:

                            Մինասը կարող էր հեշտությամբ նվիրել իր նկարները: Իսկ նկարչի ողբերգական մահից հետո պարզվեց, որ շատ գործեր անհայտ կորել են: Շատ կտավներ այրվել էին նկարչի արվեստանոցում տեղի ունեցած հրդեհի ժամանակ: Իսկ ընդհանրապես Մինասի նկարների հետ կապված խարդախությունների, կտավների կրկնօրինակված լինելու մասին խոսակցությունները չեն դադարում մինչ այսօր: Ժամանակն էլ ավելի է խճճում Մինասի անգին ժառանգության ճակատագիրը: Նրա նկարները հայտնվում են աշխարհի տարբեր երկրներում և միշտ վաճառվում են շատ թանկ գներով: Մինաս Ավետիսյանը համաշխարհային իր ճանաչման համար վճարեց ամենաթանկ գնով: Անհասկանալի հանգամանքներում տեղի ունեցած դժբախտ պատահարը խլեց նրա կյանքը: Գուցե ավելի հարմարվողական արվեստագետը կարողանա՞ր իր կյանքն ավելի երջանիկ ու անփորձանք ապրել, սակայն Մինասն իր ողբերգական մահով ցույց տվեց, որ երջանկությունն ու արվեստը կարող են նույն հարթության վրա չգտնվել: Իր առեղծվածային մահից հետո մեզ մնաց նրա լուսավոր ու երջանկության պատրանք ծնող արվեստը

                            Comment


                            • #15
                              Հարգելի Անուշ Պատմության ժամերին մշակույթ թեման ուսումնասիրելիս արվեստ բաժնում միշտ անդրադառնում ենք նկարչությանը, սակայն մեկ դասաժամը բավական չէ ավելի մանրամասն անդրադառնանք նրանց կյանքին: Այդպիսի հագեցած դաս կարելի է անցկացնել դասղեկի ինֆորմացիոն դասերի ժամանակ: Եթե հնարավոր է կարող եք նույն այդպիսի դասի օրինակ ներկայացնել Հովհաննես Այվազովսկու մասին:

                              Comment

                              Sorry, you are not authorized to view this page
                              Working...
                              X