Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Մտածողության զարգացումը սովորողների մոտ

Collapse
X
  •  
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Show
Clear All
նոր գրառումներ

  • Մտածողության զարգացումը սովորողների մոտ

    Մարդու ուղեղը պետք է օգտագործվի մտածելու համար, ոչ թե միայն պահեստավորելու նպատակով:
    Թոմաս Քելի
    Ամերիկացի գիտնական
    Հարգելի գործընկերներ, կարևորելով մտածողության զարգացումը իր բոլոր տեսակներով, կփորձեմ ներկայացնել թեմայի առանցքային կողմը, բերել օրինակներ հայտնի մանկավարժների և իմ պրակտիկայից: Ակնկալում եմ ձեր ակտիվ մասնակցությունը քննարկմանը, և կխնդրեմ բերել ձեր օրինակներն ու փորձը, թե ինչպես եք զարգացնում սովորողների մտածողությունը ձեր առարկայան ժամերին:

  • #2
    Ի՞նչ է մտածողությունը

    800px-ThinkingMan_Rodin.jpg
    Մտածողությունն այն իմացական գործընթացն է, որի օգնությամբ մարդը կարողանում է դուրս գալ անմիջական զգայական արտացոլման միջոցով ստացված տվյալնեի սահմաններից, բացահայել երևույթների ներին, էական, օրինաչափ կապերն ու հատկանիշները: Մտածողությունը շրջապատող միջավայրի առարկաների և երևույթների հարաբերությունների և կապերի իմացությունն է: Մտածողությունը միջնորդված և ընհանրացված իմացություն է, ունի սոցիալական պայմանավորվածություն, իսկ նրա բարձրագույն տեսակները կապված են խոսքի հետ:
    Մտածողությունը թույլ է տալիս մարդկանց մեկնաբանել, ներկայացնել կամ մոդելավորել աշխարհում իրենց փորձառությունը և կանխատեսումներ անել հենց այդ աշխարհի վերաբերյալ։ Ուստի այն օգտակար է այն օրգանիզմի համար, որն ունի կարիքներ, նպատակներ և ցանկություններ, քանզի այն հնարավորություն է տալիս ծրագրեր կազմել հենց այդ նպատակներն իրականացնելու համար։

    Comment


    • #3
      ՙՙՄտածողություն՚՚ բառի ծագումը

      Մտածողություն բառը ծագում է հին անգլերեն þoht կամ geþoht բառերից, ինչպես նաև þencan «հասկանալ մտքում, հաշվի առնել» արտահայտությունից։

      «Մտածողություն» բառը կարող է նշանակել․
      • մտածելու եզակի արդյունք կամ եզակի միտք («Իմ առաջին միտքն էր՝ ոչ»։)
      • մտավոր գործունեության արդյունք («Մաթեմատիկան մտածողության հսկա ոլորտ է»։)
      • մտածելու որոշում կամ համակարգ («Հոգնել էի այդքան շատ մտածելուց»։)
      • մտքի ուժգնություն, պատճառ, պատկերացում և այլն ( «Նրա բոլոր մտքերը ամբողջությամբ կենտրոնացած էին իր աշխատանքի վրա»)
      • գաղափարի քննարկում կամ արտացոլում («Մահվան մասին միտքը սարսափեցնում է ինձ»։)
      • հիշողություն («Ես մտածում եմ իմ մանկության մասին»։)
      • կիսատ կամ անկատար մտադրություն («Որոշ մտքեր ունեմ իրագործելու»։)
      • սպասում կամ ակնկալիք («Նրան նորից տեսնելու միտք չունի»։)
      • քննարկում, ուշադրություն, հոգատարություն կամ կապվածություն («Նա ոչինչ չգիտեր իր արտաքին տեսքի մասին» և «Ես դա առանց մտածելու արեցի »։)
      • դատողություն, կարծիք կամ հավատ («Նրա կարծիքով ազնվությունը լավագույն քաղաքականությունն է»։)
      • գաղափարներ, որոնք բնութագրում են հատուկ վայր, դաս կամ ժամանակ («Հունական մտածողություն»։)
      • ինչ-որ բան գիտակցելու վիճակում լինել(«Դա ինձ ստիպեց մտածել տատիկիս մասին»։)
      • ձգտել հավատալ ինչ-որ բանի հատկապես պակաս համոզվածությամբ(«Կարծում եմ կանձրևի, բայց համոզված չեմ»։)

      Comment


      • #4
        Հարգելի Սամար, հրաշալի թեմա եք ընտրել քննարկման համար։
        Ուսուցման գործընթացում մտածողության հմտությունների զարգացումը շատ կարևոր է` անկախ դասավանդվող առարկայից։
        Վերջին խմբագրողը՝ Karine M; 06-03-19, 13:15.
        ԿԱԻ Լոռու մասնաճյուղի կենսաբանության մասնագետ

        Comment


        • #5
          Սամար-ի խոսքերից Նայել գրառումը
          [ATTACH=CONFIG]9733[/ATTACH]
          Մտածողությունն այն իմացական գործընթացն է, որի օգնությամբ մարդը կարողանում է դուրս գալ անմիջական զգայական արտացոլման միջոցով ստացված տվյալնեի սահմաններից, բացահայել երևույթների ներին, էական, օրինաչափ կապերն ու հատկանիշները: Մտածողությունը շրջապատող միջավայրի առարկաների և երևույթների հարաբերությունների և կապերի իմացությունն է: Մտածողությունը միջնորդված և ընհանրացված իմացություն է, ունի սոցիալական պայմանավորվածություն, իսկ նրա բարձրագույն տեսակները կապված են խոսքի հետ:
          Մտածողությունը թույլ է տալիս մարդկանց մեկնաբանել, ներկայացնել կամ մոդելավորել աշխարհում իրենց փորձառությունը և կանխատեսումներ անել հենց այդ աշխարհի վերաբերյալ։ Ուստի այն օգտակար է այն օրգանիզմի համար, որն ունի կարիքներ, նպատակներ և ցանկություններ, քանզի այն հնարավորություն է տալիս ծրագրեր կազմել հենց այդ նպատակներն իրականացնելու համար։
          Հարգելի Սամար շատ հետաքրքիր թեմա եք սկսել, որը կարելի է մեկնաբանել տարբեր գիտությունների տեսանկյունից : Փորձեմ այն մեկնաբանել հոգեբանության տեսանկյունից:
          Իրադրության պահանջներից և իրենց զարգացման տարիքային փուլի յուրահատկություններից ելնելով՝ մարդիկ առավելապես օգտվում են մտածողության այս կամ այն տեսակից, ընդ որում դրանք գործում են ինքնաբերաբար, պրոբլեմային իրավիաճակի կամ խնդրի ընկալման հետ միասին: Մարդու մտածողության հիմնական տեսակներն են՝

          ա) Ակնառու-գործնական մտածողությունը իրագործվում է առարկաների հետ կոնկրետ, շոշափելի գործողություններ կատարելու ընթացքու և ապահովում է դրանց արդյունավետությունը: Ակնառու-գործնական մտածողությունը առաջնային է մարդու զարգացման ընթացքում:

          բ) Ակնառու-պատկերավոր մտածողության դեպքում խնդիրները լուծվում են մտապատկերների հետ կատարվող գործողությունների միջոցով: Ակնառու-պատկերավոր մտածողության զարգացումը անձի ստեղծագործական երևակայության ծագման նախապայմանն է:

          գ) Խոսքային-տրամաբանական մտածողությունն անվանում են նաև վերացական կամ տեսական: Այն ընթանում է խոսքի, լեզվի պարտադիր մասնակցությամբ: Հիմնական առանձնահատկությունը հասկացությունների և տրամաբանական կառուցվածքների օտագործումն է, որոնք գոյություն ունեն և գործում են լեզվական միջոցների օգնությամբ:

          Կյանքի առաջին տարիներին արգացած է ակնառու-գործնական մտածողությունը, որին հաջորդում է ակնառու-պատկերավորը: Դպրոցական տարիքում արդեն առավել զարգանում է խոսքային տրամաբանական մտածողությունը:
          ԿԱԻ Լոռու մասնաճյուղի մասնագետ

          Comment


          • #6
            Որպես կենսաբան, ներկայացնում եմ Մտածողության գենետիկական տեսությունը ըստ Պիաժեի.
            Պիաժեն ընդգծել է ինտելեկտի երկակի բնույթը՝ միաժամանակ տրամաբանական և կենսաբանական։ Ուսումնասիրության նպատակն է ցույց տալ երկուսի միասնությունը։
            Ցանկացած վարքային դրսևորում հանդես է գալիս որպես ադապտացիա, կամ այսպես կոչված ռեադապտացիա։ Անհատը գործում է միայն այն դեպքում, երբ ունի գործողության պահանջմունք, այսինքն, եթե կարճ ժամանակով խախտվել է օրգանիզմի ու միջավայրի հավասարակշռությունը։ Այս դեպքում գործողությունն ուղղված է վերկանգնելու այդ հավասարակշռությունը։ Այս կերպ, վարքն արտաքին աշխարհի և սուբյեկտի միջև փոխազդեցության յուրահատուկ ձև է։

            Comment


            • #7
              արեգակ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
              Հարգելի Սամար շատ հետաքրքիր թեմա եք սկսել, որը կարելի է մեկնաբանել տարբեր գիտությունների տեսանկյունից : Փորձեմ այն մեկնաբանել հոգեբանության տեսանկյունից:
              Իրադրության պահանջներից և իրենց զարգացման տարիքային փուլի յուրահատկություններից ելնելով՝ մարդիկ առավելապես օգտվում են մտածողության այս կամ այն տեսակից, ընդ որում դրանք գործում են ինքնաբերաբար, պրոբլեմային իրավիաճակի կամ խնդրի ընկալման հետ միասին: Մարդու մտածողության հիմնական տեսակներն են՝

              ա) Ակնառու-գործնական մտածողությունը իրագործվում է առարկաների հետ կոնկրետ, շոշափելի գործողություններ կատարելու ընթացքու և ապահովում է դրանց արդյունավետությունը: Ակնառու-գործնական մտածողությունը առաջնային է մարդու զարգացման ընթացքում:

              բ) Ակնառու-պատկերավոր մտածողության դեպքում խնդիրները լուծվում են մտապատկերների հետ կատարվող գործողությունների միջոցով: Ակնառու-պատկերավոր մտածողության զարգացումը անձի ստեղծագործական երևակայության ծագման նախապայմանն է:

              գ) Խոսքային-տրամաբանական մտածողությունն անվանում են նաև վերացական կամ տեսական: Այն ընթանում է խոսքի, լեզվի պարտադիր մասնակցությամբ: Հիմնական առանձնահատկությունը հասկացությունների և տրամաբանական կառուցվածքների օտագործումն է, որոնք գոյություն ունեն և գործում են լեզվական միջոցների օգնությամբ:

              Կյանքի առաջին տարիներին արգացած է ակնառու-գործնական մտածողությունը, որին հաջորդում է ակնառու-պատկերավորը: Դպրոցական տարիքում արդեն առավել զարգանում է խոսքային տրամաբանական մտածողությունը:
              Շնորհակալություն, հարգելի ընկեր Տիգրանյան: Շարունակելով Ձեր միտքը, ներկայացնեմ մտածողության տեսակների անցումը նախադպրոցական տարիքում:
              Մտածողության զարգացման հիմնական ուղղությունը նախադպրոցական տարիքում անցումն է ակնառու-գործնական մտածողությունից ակնառու-պատկերավոր մտածողության, որը Ժ.Պիաժեի տերմինալոգիայով համապատասխանում է ռեպրեզենտատիվ ինտելեկտին: Նախադպրոցականի մտածողությունը պատկերավոր է, այն դեռևս ձեռք չի բերել մեծահասակների տրամաբանական դատողությունները:

              Comment


              • #8
                Karine M-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                Հարգելի Սամար, հրաշալի թեմա եք ընտրել քննարկման համար։
                Ուսուցման գործընթացում մտածողության հմտությունների զարգացումը շատ կարևոր է` անկախ դասավանդվող առարկայից։
                Հարգելի ընկեր Մարգարյան, շնորհակալություն քննարկմանը միանալու համար:

                Comment


                • #9
                  Ճիշտ լուծման հասնելու լավագույն եղանակն այն է, երբ երեխան հնարավորություն է ունենում համապատասխան եզրակացություններ անել հիմնվելով սեփական փորձի վրա: Այս առումով հետաքրքրական է Զապորոժեցի փորձը, երբ նա հարցնում է երեխաներին նրանց քիչ ծանոթ ֆիզիկական երևույթների մասին, մասնավորապես՝ ինչու՞ մի առարկան լողում է, իսկ մյուսը՝ սուզվում: Ստանալով ավել կամ պակաս ֆանտաստիկ պատասխաններ` նա առաջարկում է երեխաներին ջրի մեջ գցել զանազան առարկաներ: Բավականին փորձերից հետո երեխաները սկսում են տրամաբանական դատողություններ անել:
                  Այսպիսով, երբ նախադպրոցականը լուծում է իր համար հասկանալի, հետաքրքիր խնդիր և դրա հետ մեկտեղ էլ կուտակում է իր համար մատչելի փաստեր, կարող է ճիշտ դատողություններ անել:
                  Նախադպրոցական տարիքում խոսքի ինտենսիվ զարգացման հետ կապված երեխան յուրացնում է կենցաղային բնույթի հասկացություններ:
                  Նախադպրոցականի մտածողության զարգացման և առանձնահատկությունների մասին առավել հանգամանալից պատկերացում ունենալու համար քննարկենք և վերլուծենք շվեցարացի հոգեբան Ժան Պիաժեի ինտելեկտի զարգացման հիմնադրույթը:
                  Իր տեսական պատկերացումները Պիաժեն կառուցել է հստակ փորձարարական հիմքի վրա` երեխայի մտածողության և խոսքի զարգացման վերաբերյալ նյութերի վրա: Կիրառելով զրույցի, հարցման, գիտափորձի մեթոդները` Պիաժեն եզրակացնում է, որ մեծահասակը մտածում է, դատում է սոցիալապես (այսինքն մտովի դիմում է մյուս մարդկանց ) նույնիսկ, եթե մնում է ինքն իր հետ մենակ, իսկ երեխան մտածում է էգոցենտրիկ (եսակենտրոն), նույնիսկ երբ գտնվում է մյուսների շրջապատում: Նա խոսում է բարձրաձայն` չդիմելով ոչ մեկին: Այդ խոսքը նույնպես Պիաժեն անվանեց էգոցենտրիկ: Պիաժեն առաջին հոգեբանն էր, որ ցույց տվեց երեխայի և մեծահասակի մտածողության տարբերությունները: Ավելին, նա հստակ մատնանշում և քննարկում է մանկական մտածողության առանձնահատկությունները: Դրանք են մտածողության սինկրետիզմը, պարտիցիվացիան, մոգականությունը, անիմիզմը:
                  Էգոցենտրիկ մտածողության դեպքում երեխան կենտրոնացված է իր դիրքերի, իր հետաքրքրությունների վրա և ի վիճակի չէ իրեն նայել կողքից, քննադատորեն: Այդ դատողությունները կարգավորում է երազանքի տրամաբանությունը, որը հեռանում է ռեալ իրականությունից:
                  Վերջին խմբագրողը՝ Սամար; 06-03-19, 13:38.

                  Comment


                  • #10
                    Մտածողությունը հատուկ է մարդուն, սակայն ցանկացած սովորողի համար առավել կարևոր է ստեղծագործական մտածողությունը, որովհետև առկա չափորոշիչների բովանդակությունը ենթադրում է աշակերտի համապատասխան կոմպետենցիաների զարգացում: Ստեղծագործական մտածողության ձևերը տարբեր են և բազմաբովանդակ, սակայն ուսումնառության ընթացքում առավել հետաքրքիր են քննարկումներն ու բանավեճերը: Վերջիններիս միջոցով զարգանում է մտածողությունը, ամրապնդելովև ընդլայնելով թեմային առնչվող իրենց գիտելիքները:

                    Comment


                    • #11
                      Մարդիկ տարբերվոմ են իրենց մտածողության անհատական առանձնահատկություններով՝ մտածողության ինքնուրույնությունը բնութագրվում է նրանով, որ մարդ ունակ է առաջադրելու նոր խնդիրներ և գտնելու դրանց լուծման ուղիները՝ կիրառելով մարդկության փորձը: Մտքի լայնությունը թույլ է տալիս գտնել կապեր գիտելիքների և երևույթների տարբեր, առաջին հայացքից իրարից շատ հեռու բնագավառների միջև, մտքի խորությունը արտահայտվում է բարդ հարցերի մեջ խորանալու, այնտեղ հիմնախնդիր տեսնելու կարողությամբ, մտքի ճկունությունը թույլ է տալիս հաշվի առնել իրադրությունների փոփոխությունները և փոխել գործողությունների սկզբնական պլանը, մտքի արագությունը դրսևորվում է իրադրության մեջ արագ կողմնորոշվելու, լավ մտածելու և ճիշտ որոշում ընդունելու կարողությամբ:

                      Comment


                      • #12
                        RudikV-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                        Մտածողությունը հատուկ է մարդուն, սակայն ցանկացած սովորողի համար առավել կարևոր է ստեղծագործական մտածողությունը, որովհետև առկա չափորոշիչների բովանդակությունը ենթադրում է աշակերտի համապատասխան կոմպետենցիաների զարգացում: Ստեղծագործական մտածողության ձևերը տարբեր են և բազմաբովանդակ, սակայն ուսումնառության ընթացքում առավել հետաքրքիր են քննարկումներն ու բանավեճերը: Վերջիններիս միջոցով զարգանում է մտածողությունը, ամրապնդելովև ընդլայնելով թեմային առնչվող իրենց գիտելիքները:
                        Հարգելի [RudikV], շատ ճիշտ դիտարկում եք արել: Իրոք որ, սովորողների մոտ անհրաժեշտ է ստեղծագործական մտածողության ձևավորումը:

                        Comment


                        • #13
                          Սկսենք այն բանից, որ մտածողությունը տրամախաչվում է միմյանց հետ կապված բազմաթիվ բադարիչների հետ, որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է սիստեմատիկ զարգացնել: Այդ բաղադրիչներից են ներըմբռնումը, տրամաբանությունը, ստեղծագործական սկիզբը և երևակայությունը, հիշողությունը, կենտրոնացումը և բանականությունը:Օրինակ՝ արդյունավետ մտածելակերպը հնարավոր չէ զարգացնել առանց որոշակի գիտելիքների բազայի, ուշադրության, իրավիճակը վերլուծելու և փաստեր համադրելու կարողության, բարդ ինֆորմացիան ընկալելու ընդունակության, և մի շարք այլ կարևոր բաների:
                          Այն նման է որևէ օտար լեզու սովորելուն` տվյալ լեզվով խոսելու համար բավարար չէ սովորել բառերը, պետք է իմանալ քերականությունը, կետադրությունը, ոճաբանությունը, դարձվածքային զուգակցումները, և այլն:
                          Հիշենք բոլոր այն բադարիչները, որոնք ձևավորում են արագ և արդյունավետ մտածելակերպ:

                          Comment


                          • #14
                            1.Տրամաբանական մտածողություն

                            Առանց հիմնական տրամաբանական օրենքների, մենք պարզապես ընդունակ չենք արդյունավետ մտածել: Հաջողակ մարդիկ ունեն խիստ տրամաբանական մտածողություն, որն օգնում է անսպասելի և միաժամանակ ճիշտ որոշումներ կայացնել: Մինչ թույլ տրամաբանությամբ մարդը նայելու է փաստերին, և ոչինչ չի հասկանալու, տրամաբանողն ամեն ինչ կարգավորելու և դասակարգելու է հստակ ու գեղեցիկ:



                            Տրամաբանորեն մտածելու կարողությունը գիտությունն ու արվեստն է միաժամանակ: Այդպիսի տաղանդը չի տրվում բնության կողմից, այլ մշակվում և զարգանում է կյանքի ընթացքում:



                            2.Ստեղծագործական մտածողություն

                            Արդյունավետ մտածողությունը ենթադրում է ստեղծագործականի առկայությունը, որովհետև հենց ստեղծագործական մտածողությունն օգնում է մեզ ազատվել կարծրատիպերից, տափակությունից, նեղ ընկալումից: Մարդ կարող է բազմաթիվ գրքեր կարդալ, ընթերցել և անգիր իմանալ հանրագիտարանը, սակայն մինչև նա չի կարողանում դուրս գալ տեղեկացվածության սահմաններից, նա մտածելու է ոչ ավելի, քան ուրիշի մտքերով:



                            Ստեղծագործական մտածողությունը, կամ այլ կերպ ասած, կրեատիվությունը, պարտադիր է յուրաքանչյուր այն մարդու համար, ով ստեղծում է իր սեփական արտադրանքը, այլ ոչ թե պատճենավորում է ուրիշինը` լինի դա ինտելեկտուալ ստեղծագործությունը, թե արդյունաբերական գյուտերը: Մենք կկարողանանք արդյունավետ մտածել միայն այն ժամանակ, երբ մեր երևակայությունը սկսի անդադար ճամփորդել, պարբերաբար հանգեցնելով մեզ նոր գաղափարներ:


                            3.Ռազմավարական մտածողություն

                            Տակտիկան և ռազմավարությունը ռազմական հասկացություններ են, որոնք սկսել են կիրառվել նաև առօրյա կյանքում: Ցանկացած գործունեության պլանավորումն ու կազմակերպումը ենթադրում են ռազմավարական բաղկացուցիչներ: Ռազմավարը պետք է կարողանա հիշել բոլոր պլանավորվող և արդեն կատարված գործողությունները, կանխատեսել հակառակորդի քայլերը, և այլ, իրենից անկախ արտաքին գործոնները, ենթադրել իր գործողությունների բոլոր հնարավոր արդյունքները, և այդ արդյունքներին արձագանքելու միջոցները: Նրան անհրաժեշտ է ունենալ լավ հիշողություն և վերլուծական մտածելակերպ: Ռազմավարական մտածելակերպ զարգացնելու համար սովորեք խաղալ շախմատ և նմանատիպ այլ խաղեր:
                            Լավ զարգացած տրամաբանական, ստեղծագործական և ռազմավարական մտածողությունները հիմք են հանդիսանում արդյունավետ մտածելակերպ զարգացնելու համար: Բայց կան նաև լրացուցիչ բաղադրիչներ, որոնց ևս հարկավոր է հաշվի առնել:

                            Comment


                            • #15
                              4.Հիշողությունը, ուշադրությունը, կենտրոնացումը



                              Դրանք ինտելեկտուալ գործիքներ են: Իսկ բոլորս էլ գիտենք, որ վատ գործիքները երբեք լավ օգնականներ չեն կարող լինել զարգացման գործում: Նա, ով չի կարողանում հիշել ինֆորմացիան, չի կարողանալու կիրառել այն: Նա, ով բաց է թողնում մանրամասնությունները, չի կարողանալու իրադարձությունների միասնական պատկեր ստեղծել: Նա, ով չի կարողանում կենտրոնանալ խնդրի վրա, լուծելու է այն երկար, ծախսելով ժամանակը: Բնականաբար, արդյունավետ մտածելակերպի մասին խոսք չի կարող լինել տվյալ դեպքում:





                              Այդ բոլոր գործիքները պետք է անընդհատ զարգացնել և օգտագործել: Ինչպես սպորտում` մարզիկը պետք է անընդհատ մարզվի, որպեսզի մկանները չթուլանան, այնպես էլ մտածողության զարգացման գործում` գործիքները պարբերաբար պետք է օգտագործել և զարգացնել, որպեսզի դրանք չմաշվեն:



                              5.Ինտուիցիան և զգացմունքները



                              Թվում է, թե մարդկային հոգու այդ իռացիոնալ հատկությունները, որոնց հնարավոր չէ տիրապետել, ոչ մի կապ չունեն արդյունավետ մտածողության հետ: Սակայն իրականում դա այդպես չէ: Սկսենք նրանից, որ դրանք իրականում իռացիոնալ չեն, և այդքան էլ բարդ չէ դրանց տիրապետելը:



                              Ինտուիցիան ենթագիտակցաբար մոտեցումն է ունեցած փորձի նկատմամբ` նրա օգնությամբ մենք կարողանում ենք օգտագործել բոլոր այն մանրամասնությունները, որոնք բաց է թողնում գիտակցությունը:



                              Էմոցիոնալ ինտելեկտը նույնպես ֆանտաստիկայի ոլորտից չէ: Այն գոյություն ունի ռացիոնալ մտածողության հետ հավասար, ավելի փոքր ճշտությամբ, սակայն ավելի մեծ ծավալով: Այդ երկու երևույթները կարող են ինչպես օգնել, այնպես էլ խանգարել արդյունավետ մտածողությանը` կախված նրանից, թե ինչպես են դրանք կառուցվում, և ինչպես են վերահսկվում:



                              6.Մտավոր դաշտի մաքրումը ավելորդ և վատ մտքերից



                              Որքան էլ մենք խելացի, ստեղծագործ և գրագետ լինենք, եթե մեր գլխում քաոս է, մեր մտածողությունը չի լինի արդյունավետ: Արդյունավետ մտածողություն ունենալու և զարգացնելու համար նախ և առաջ անհրաժեշտ է մաքրել տեղեկատվական դաշտը, ապա կարգավորել մտքերը:



                              Երբ մտքերը շատ են, և պարբերաբար փոխվում են, դուք նյարդայնանում եք, իսկ ուղեղը շփոթում է օգտակար գործողությունները անօգուտ գործողությունների հետ: Բոլոր այն մարդկանց, ում մտավոր դաշտում մտային հեղեղ է, օգտակար կլինի «Սթիվ Ջոբսի մեդիտացիայի տեխնիկան» հոդվածը, որտեղ նկարագրված են վատ և ավելորդ մտքերից ազատվելու մեթոդները:

                              Comment

                              Sorry, you are not authorized to view this page
                              Working...
                              X