Գլոբալ կրթություն. մոլորակի քաղաքացու կրթությունը

[Heghin]

Հարգելի՛ գործընկերներ,եկեք քննարկենք այս կարևոր թեման:
Գլոբալ կրթությունը համեմատաբար նոր տերմին է, որն իր հետ բերել է կրթական մտածողության և փորձի երկու ուղղություններ, որոնք այնքան էլ չեն յուրացվել և կիրառվել անցած դասի կրթության կողմից:Դրանցից մեկը՝ այսպես կոչված աշխարհամետ դիրքորոշումը հիմնված է <<մեկ աշխարհ>> սկզբունքի վրա, համաձայն որի տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները դիտարկվում են ողջ մոլորակի կարիքների լույսի ներքո:
գլոբալ կրթություն.jpg

[Սոֆյա Առաքելյան]

Հարգելի՛ գործընկերներ,եկեք քննարկենք այս կարևոր թեման:
Գլոբալ կրթությունը համեմատաբար նոր տերմին է, որն իր հետ բերել է կրթական մտածողության և փորձի երկու ուղղություններ, որոնք այնքան էլ չեն յուրացվել և կիրառվել անցած դասի կրթության կողմից:Դրանցից մեկը՝ այսպես կոչված աշխարհամետ դիրքորոշումը հիմնված է <<մեկ աշխարհ>> սկզբունքի վրա, համաձայն որի տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները դիտարկվում են ողջ մոլորակի կարիքների լույսի ներքո:
[ATTACH=CONFIG]5461[/ATTACH]

Փոքր ազգերի համար<< աշխարհամետ դիրքորոշումը>> դիրքորոշումը կարող է բերել կործանման , մեր նման ազգերը իրավունք չունեն աշխարհամետ դիրքորոշում ունենալու :

[naramartirosyan]

Հարգելի՛ գործընկերներ,եկեք քննարկենք այս կարևոր թեման:
Գլոբալ կրթությունը համեմատաբար նոր տերմին է, որն իր հետ բերել է կրթական մտածողության և փորձի երկու ուղղություններ, որոնք այնքան էլ չեն յուրացվել և կիրառվել անցած դասի կրթության կողմից:Դրանցից մեկը՝ այսպես կոչված աշխարհամետ դիրքորոշումը հիմնված է <<մեկ աշխարհ>> սկզբունքի վրա, համաձայն որի տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները դիտարկվում են ողջ մոլորակի կարիքների լույսի ներքո:
[ATTACH=CONFIG]5461[/ATTACH]

Հետաքրքիր թեմա եք առաջարկել Հեղինե ջա՝ն: Կարծում եմ, որ գլոբալացումը ավելի շատ բացասական կողմեր ունի, քան դրական: Չեմ կարող հասկանալ, թե ինչպես պետք է տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները ողջ մոլորակի լույսի ներքո դիտարկվել: Ի վերջո յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր մշակույթն ու կուլտուրան: Կան, իհարկե, ընդհանրություններ:
Բայց տարբերություններ էլ կան: Էլ չեմ նշում կրոնի գործոնը: Առավել ևս այդ ամենը տարածեն կրթության ոլորտի վրա: Որքան հասկանում եմ, վերջին ժամանակներում, ավելի շատ է կրթության որակը ընկնում, քանի որ աշակերտների և ուսանողների արժեհամակարգերն են փոխվել: Թեև այս ամենի մեջ լուսի նշույ էլ եմ տեսնում: Համոզված եմ, որ ի վերջո կրթված և կայուն արժեհամակարգով մարդիկ ավելի շատ կլինեն: Ցանկալի է յուրաքանչյուրն աճեն իրենց մշակույթի և հոգևորի սահմաններում, արտաքին աշխարհի հետ կապվեն միայն սիրո, հարգանքի, փորձի փոխանակման շրջանակներում:

[Լ ի ա]

Համաշխարհային երկրորդ պատերազմից հետո հայտնի դարձան ուսանողների փոխանակման ծրագրերը, որոնք նախատեսված են մասնակիցների ըմբռնողականությունն այլ մշակույթների նկատմամբ մեծացնելու, ինչպես նաև լեզվական ունակությունները զարգացնելու և աշխարհայացքը մեծացնելու համար: 1963-2006 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում օտար երկրներում սովորող ուսանողների թիվը մեծացել է 9 անգամ։

[Նարինե Մարկոսյան]

Հարգելի՛ գործընկերներ,եկեք քննարկենք այս կարևոր թեման:
Գլոբալ կրթությունը համեմատաբար նոր տերմին է, որն իր հետ բերել է կրթական մտածողության և փորձի երկու ուղղություններ, որոնք այնքան էլ չեն յուրացվել և կիրառվել անցած դասի կրթության կողմից:Դրանցից մեկը՝ այսպես կոչված աշխարհամետ դիրքորոշումը հիմնված է <<մեկ աշխարհ>> սկզբունքի վրա, համաձայն որի տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները դիտարկվում են ողջ մոլորակի կարիքների լույսի ներքո:
[ATTACH=CONFIG]5461[/ATTACH]

Գլոբալ կրթության գաղափարը սկիզբ է առել 1970 թ., երբ ԱՄՆ-ում հիմնվեց «Ամերիկյան ֆորում Գլոբալ կրթության համար» (“The American Forum for Global Education”) ոչ պետական կազմակերպությունը, որն իր հերթին ԱՄՆ-ում, ինչպես նաև միջազգային ասպարեզում կազմակերպեց շարժում` Գլոբալ կրթության գաղափարի տարածման ու ներդրման նպատակով:
Հետագայում` 1995 թ. ապրիլին, Նյու Յորքում Ամերիկյան ֆորումի նախաձեռնությամբ, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հովանու ներքո, տեղի ունեցավ «Կամուրջներ դեպի ապագա» (Bridges to the Future) միջազգային համաժողով, որը մշակեց 21-րդ դարում Գլոբալ կրթության առջև ծառացած խնդիրների լուծման հիմնական ուղղությունները: Միաժամանակ Գլոբալ կրթությունը ճանաչվեց ժամանակակից մանկավարժական գիտության զարգացման ու կիրառման կարեւորագույն ուղղություն, որի նպատակն է կրթել, պատրաստել սերունդներ, որոնք ի զորու կլինեն մեր բարդ, տագնապալի, արագ փոփոխվող եւ փոխկապակցված աշխարհում արժանապատիվ ապրել:

Գլոբալ կրթության բովանդակությունը, ըստ ամերիկյան հետազոտողների, բաղկացած է հետեւյալ հիմնական ուղղություններից.

- տնտեսական, քաղաքական, բնապահպանական, տեխնոլոգիական համակարգերի ուսումնասիրում,

- հումանիտար համընդհանուր եւ առանձին արժեքների ուսումնասիրում,

- ունիվերսալ պրոբլեմների, այն է` պատերազմ եւ խաղաղություն, մարդու իրավունքներ, շրջակա միջավայրի պահպանման խնդիրների ուսումնասիրում,

- համաշխարհային պատմության ուսումնասիրություն, աշխարհայնացված համակարգերի հետազոտում եւ այլն:

http://www.armworld.am/detail.php?paperid=3871&pageid=120054&lang=

«ԴՊՐՈՑԸ ՄԵԶ ՊԱՏՐԱՍՏՈՒՄ Է ԿՅԱՆՔԻ` ԱՅՆ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ, ՈՐԸ ԳՈՅՈՒԹՅՈՒՆ ՉՈՒՆԻ»

[Լ ի ա]

Գլոբալիզացիան կառուցում է պատկերացում փոխկապակցված աշխարհ երևույթի նկատմամբ, որտեղ տարբեր ազգերի և մշակույթների գոյությունը հնարավոր է դառնում միայն այն դեպքում, եթե վերջիններս որպես իմպերատիվ ընդունում են մշակութային պլյուրալիզմը:

Մշակութային գլոբալիզացիան, անխոս, մեծացնում է «ինֆորմացիոն հոսքը», հնարավորություն է տալիս տարազան մշակույթներին սեփական էթնիկ և ազգային եզերքներից դուրս նոր եզրեր նվաճել, թույլ է տալիս զարգացնել ինքնակատարելագործման դինամիկա:

Գլոբալիզացիան ուղղակիորեն արտացոլվում է մշակույթի ոլորտում առկա բոլոր երևույթներում և գործընթացներում կամ այնպիսի ճյուղերում, ինչպիսիք են արվեստը, գիտությունը և կրթությունը:

Մասնագետների և վերլուծաբանների պնդմամբ` գլոբալիզացիան նպաստում է մշակույթի սոցիոդինամիկայի արագացմանը։

Դրա ներգործությամբ նկատվում է արդյունաբերական կտրուկ աճ, նկատելիորեն կրճատվում է մշակութային արժեքների ստեղծման և կիրառման շրջապտույտի ժամկետը, ինչն էլ բերում է անհատի ինֆորմացվածությանը, մտահորիզոնի զարգացմանը, ասել է թե` ինտելեկտի մակարդակի աճին:

Շնորհիվ նոր տեղեկատվական տեխնոլոգիաների` գլոբալ միջավայրի մարդը հնարավորություն է ստանում ծանոթանալու համաշխարհային մշակութային հարստություններին և ժառանգությանը, որոնք մինչ այդ անհասանելի են եղել արդյունաբերական և հետարդյունաբերական միջավայրի մարդուն, քանի որ տրված չէին տարբեր երկրներ գործուղվելու կամ շրջագայելու շանսեր:

Վիրտուալ թանգարաններ, գրադարաններ, պատկերասրահներ, համերգասրահներ. այս ամենն այսօր հասանելի է «համաշխարհային ինֆորմացիոն սարդոստայնում», ինչն անմիջական հնարավորություն է ստեղծում ծանոթանալու բոլոր ժամանակների հանճարների ստեղծագործություներին: Անմիջապես միլիոնավոր մարդկանց համար հասանելի դարձան Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների կոնգրեսի, Բրիտանական թանգարանի, Ռուսաստանի ազգային գրադարանները, և ոչ միայն, մինչդեռ այս կառույցների գրական ֆոնդերը հարյուրամյակներ շարունակ հասանելի էին միայն նեղ շրջանակներին:

Մշակութային գլոբալիզացիան, այսպես ասած, օրինական ուժ տվեց որոշակի մշակութային ստանդարտների, որոնց թելադրանքով, օրինակ, գլոբալ միջավայրի մարդը պետք է մի քանի օտար լեզուների տիրապետի, կարողանա օգտվել համակարգչից և համակարգչային ծրագրերից, կարողանա հաղորդակցային գործընթաց ծավալել այլ մշակույթի աշխարհի ներկայացուցիչների հետ, հասկանալ ժամանակակից արվեստների, գրականության, փիլիսոփայության և գիտության զարգացման միտումները: Մշակութային գլոբալիզացիայի շրջանակներում ուժգնացավ մշակութափոխանակության ինտենսիվությունը: Ըստ էության, թափանցիկ դարձան սահմանները, և ժամանակակից տաղանդները հնարավորություն ստացան իրենց ստեղծագործական դեգերումների մեջ ներթափանցել տարբեր ազգերի և երկրների մշակույթներ: Նույն ինտենսիվությամբ երաժիշտները, գեղանկարիչները, դիրիժորներն ու ռեժիսորները և, առհասարակ, արվեստագետներն այսօր մշակութային գլոբալիզացիայի միջավայրում կարող են իրացնել իրենց ստեղծագործությունն ու տաղանդը` պատռելով լոկալ հայտնիության սահմաններն ու նվաճելով համաշխարհային եզերքներ:

Մշակութային գլոբալիզացիայի պայմաններում արվեստի ստեղծագործությունները դադարում են լինել այս կամ այն ազգի սեփականությունը. դրանք դառնում են ողջ մարդկության ունեցվածքը: Չափազանցված չի լինի այն պնդումը, որ գլոբալիզացիան նպաստում է մշակութային ունիվերսալացմանը, նույնը, ինչ տեղի էր ունենում անտիկ աշխարհում, երբ Զենոնը, Արքիմեդը, Պյութագորասը և Սոֆոկլեսն ընկալվում էին ոչ որպես հելլեններ` առավել ևս Աթենքի կամ Սպարտայի քաղաքացիներ, այլ ողջ քաղաքակրթված աշխարհի համար ընդունելի արժեքների կրողներ։

Շնորհիվ նոր տեղեկատվական տեխնոլոգիաների` այսօր ցանկացած էթնոսում կուտակված մշակութային գաղափարը, խորհրդանիշերը, իմացությունը կամ կարողությունը լայն կիրառում են գտնում այլ մշակութային աշխարհներում` դրանով իսկ մեկ ազգի մեջ կազմավորելով հստակ պատկերացում մեկ այլ ազգի մշակութային ձեռքբերումների և ժառանգության վերաբերյալ:

[Լ ի ա]

Այժմ դիտարկենք մշակութային գլոբալիզացիա ֆենոմենը հակառակ բևեռից: Գլոբալիզացիան նկատելիորեն սրացրել է ազգային-մշակութային ինքնորոշման խնիրը, և սա իսկապես մերօրյա լրջագույն խնդիրն է, որն իր վրա է կենտրոնացրել ոչ միայն մշակութաբաններին, այլ նաև քաղաքագետներին, քաղաքական գործիչներին, հասարակական կամ կրոնական գործունեությամբ զբաղվողներին և, առհասարակ, պրոգրեսիվ մտածողությամբ գիտական աշխարհի մարդկանց: Ինչպես նկատում են աշխարհի շատ հետազոտողներ, «այսօր անգամ տնտեսագիտական խնդիրներն են երկրորդ պլան մղվել, եթե համեմատելու լինենք այն դժվարության հետ, որն ունենում են հիմնական սոցիալական խմբերը «ով ենք մենք» հարցին անհրաժեշտ պատասխան գտնելու գործում»։ Բազմաթիվ սոցիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները և նաև փորձը գործնականում ցույց են տալիս, որ այն ինդիվիդումը, որը չունի իր ինքնորոշումն այն քաղաքակրթության ներսում, ուր գործունեություն է ծավալում, այն ազգի մշակույթում, որի ներկայացուցիչն է ինքը, այն աշխարհագրական տարածքի ներսում, որն իր հայրենիքն է հանդիսանում և, վերջապես, այն ժամանակահատվածում, որը կազմում է տվյալ պատմական դարաշրջանի մասը, ապա այդ ինդիվիդումը դուրս է մնում տվյալ սոցիումի պատմական զարգացման գործընթացում ծավալված կապերի և հարաբերությունների համակարգից: Նա վերածվում է ավտոնում սուբյեկտի, որի տարորոշիչ հատկանիշն է դառնում «մեկուսացվածությունը» (տերմինն օգտագործել է Գ.Ֆեդոտովը)։

Ժամանակի ընթացքում սեփական ազգային-մշակութային ինքնորոշումը կորցրած անհատների թվի աճը հանգեցնում է հասարակական համակարգի ապակայունացման, կտրուկ աճում է հասարակական լարվածության ցուցանիշը, հարցականի տակ է առնվում այս կամ այն երկրի` սեփական սուվերենությունը և տարածքային ամբողջականությունը պահպանելու կարողությունը: Մշակութային գլոբալիզացիան թուլացնում է նաև ազգերի լեզուների կարգավիճակը` փոխարենն ապահովելով միջմշակութային փոխհարաբերություններում ամրագրված անգլերեն լեզվի աճը, մինչդեռ անգլերենն իրականում այսօր մոլորակի 380 միլիոն բնակիչների մայրենի լեզուն է միայն: Այսօր անգլերենով է տպագրվում աշխարհում հրատարակվող գրքերի և պարբերականների մեծ մասը: Անգլերեն է համացանցում տեղադրված նյութերի ավելի քան 80%-ը: Նույնը կարելի է ասել նաև ցանցում տեղադրված աուդիո-վիզուալ պրոդուկցիայի վերաբերյալ: Այսօր անգլերենի իմացությունը պարտադիր պայման է լուրջ պաշտոն զբաղեցնելու և կամ լուրջ կազմակերպությունում աշխատելու համար: Անգլերենն է դարձել դիվանագետների, ավիադիսպետչերների, մաքսային ծառայության աշխատակիցների և այլոց համար: Փորձը ցույց է տալիս, որ այլ լեզուներն (այդ թվում նաև այնպիսիք, որոնք ՄԱԿ պաշտոնական լեզուներ են համարվում) աստիճանաբար կորցնում են իրենց նշանակությունը, սեղմվում են դրանց կիրառման ծավալները: Այս գործընթացը տարեցտարի նոր թափ է առնում, և եթե այս միտումները շարունակվեն, ապա հեռու չէ այն օրը, երբ զարգացած երկրների քաղաքացիները կխոսեն ոչ թե իրենց մայրենի լեզվով, այլ անգլերենով: Մինչդեռ, ինչպես ժամանակին նշել էր Հերդերը, «յուրաքանչյուր լեզու մի անոթ է, որտեղ լցվում, պահպանվում և ապա փոխանցվում են տվյալ ազգի գաղափարներն ու պատկերացումները»։

Իսկ լեզվական յուրահատկության, կիրառման ինտենսիվության կործանումը հավասարազոր է մշակութային դեգրադացիային և կամ, առհասարակ, այդ մշակույթի ոչնչացման մոտալուտ վտանգին: Այս մասին են ահազանգել շատ գիտնականներ. օրինակ` Էդվարդ Սեպիրը գտնում էր, որ լեզվի ծագմանն անմիջապես հաջորդում է նյութական մշակույթի սկզբնավորումը, և ինքը` մշակույթը, որպես այդպիսին, չի կարող գոյություն ունենալ, քանի դեռ չի ձևավորվել լեզուն` նյութի և իմաստի արտահայտչամիջոցը։

Կասկածից վեր է, որ մշակութային գլոբալիզացիան խորացնում է տարբեր ազգերի և երկրների միջև եղած մշակութային անհավասարությունը: Որպես կանոն, շահեկան դիրքում են հայտնվում գերտերությունները: Ասենք, օրինակ, մշակութային էքսպանսիայի հիմնական գործիքների` կինոյի, հեռուստատեսության, երաժշտության և համացանցի միջոցով Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները դոմինանտ դիրքում է հայտնվում, քանի որ այս երկրում ինֆորմացիայի և գաղափարի իրացման չափերն անհամեմատ մեծ են: Արբանյակային հեռուստատեսությունները, USIA-ը (The United States Information Agency), CNN-ը ունեն այնպիսի մեծամասշտաբ սփռողականություն, որ մարդիկ ինֆորմացիան լսելիս ակամա այն ընդունում են նախևառաջ ամերիկյան քաղաքագետների տեսակետից: Համաշխարհային էլիտան ձգտում է բարձրակարգ կրթություն ստանալ ամերիկյան քոլեջներում, որտեղ տարեկան հարյուր հազարավոր օտարերկրյա ուսանողներ են ուսանում, իսկ ուսումն ավարտելով` ակամա դառնում են ամերիկյան գաղափարախոսության, մտքի և մշակույթի կրողներ: Արևմուտքի խոշոր մտավորական Զբիգնև Բժեզինսկին իր աղմկահարույց «Մեծ շախմատի տախտակ» գրքում գրում է, որ ամերիկյան զանգվածային մշակույթը մագնիսական ձգողական ուժ ունի, հատկապես աշխարհի ողջ երիտասարդության համար:

Արագ տեմպով աճում է նրանց թիվը, որոնք իրենց «աշխարհի քաղաքացիներ» են կարծում, իսկ հայրենի երկրի մշակույթը գնահատում են իբրև հետամնաց ու լճացած անօգուտություն: Առանձնապես ապացուցման ենթակա չէ այն փաստը, որ նման գաղափարախոսության մասսայականացումը (ինչն էլ, ըստ էության, գլոբալիզացիայի գերնպատակն է) խիստ վտանգավոր է դառնում, քանի որ պատմությանը հայտնի չէ որևէ դեպք, երբ որևէ ազգ, ընդունելով իր հոգևոր պարտությունը, կարողանա պահպանել ստեղծարար պոտենցիալը, շարունակել պատմական ինքնուրույն գոյությունը` առավել ևս` իր ակտիվ ներգործությունն ունենա ժամանակակից իրականության տարբեր ազգերի մշակույթների վրա: Հարկ է նշել, որ մշակութային գլոբալիզացիայի միջավայրում այսօր գործնականում գրեթե բոլոր երկրներն են կանգնած ազգային ինքնորոշման ճգնաժամի առջև: Սակայն մշակութային գլոբալիզացիայի ամենագլխավոր նեգատիվ հետևանքն այն ահեղ հարվածն է, որ այս ֆենոմենը հասցրել է բոլոր ազգերի մշակույթների հիմնական կառուցվածքներին: Մինչդեռ, «ազգի մշակույթը, գրում է Հերդերը, այդ ազգի գոյության լույսն է, նրա էության ժամանակավոր և նուրբ բացահայտումը»:

Այս մասին ժամանակին գրել է նաև Կանտը` ապացուցելով, որ մշակույթի ստեղծումը բարձրագույն նպատակ է, որ մարդը դնում է ինքն իր առջև, իսկ մշակույթի գերնպատակը բանական մարդու ստեղծումն է: Այսպիսով, կործանելով ազգերի մշակույթները` մենք մարդկությանը զրկում ենք իր գերնպատակից:

Վերը նշված այս նեգատիվ ազդեցությամբ էլ բացատրվում է այն հերքողական վերաբերմունքը, որ ծավալվել է մշակութային գլոբալիզացիայի մերօրյա տարբերակի շուրջ:

[սուսան1965]

Հարգելի՛ գործընկերներ,եկեք քննարկենք այս կարևոր թեման:
Գլոբալ կրթությունը համեմատաբար նոր տերմին է, որն իր հետ բերել է կրթական մտածողության և փորձի երկու ուղղություններ, որոնք այնքան էլ չեն յուրացվել և կիրառվել անցած դասի կրթության կողմից:Դրանցից մեկը՝ այսպես կոչված աշխարհամետ դիրքորոշումը հիմնված է <<մեկ աշխարհ>> սկզբունքի վրա, համաձայն որի տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները դիտարկվում են ողջ մոլորակի կարիքների լույսի ներքո:
[ATTACH=CONFIG]5461[/ATTACH]

Heghin , Գլոբալ կրթությունն ինչ խոսք արդիական է և քննարկումներն անշուշտ շատ են լինում: Ուստի կարելի է նայել հետևյալ հղումը՝ http://publishing.ysu.am/files/Krtut...nahartser.pdf:
Հ

[Վ. Հովհաննիսյան]

Այսօր մարդկության առջև ծագել են չափազանց լուրջ խնդիրներ: Սրվել են գլոբալ և ազգային բնապահպանական հիմնախնդիրները: Դրանք վտանգ են ներկայացնում ամենից առաջ բնության ամբողջականության, կայունության և առաջին հերթին՝ մարդկային հասարակության գոյատևման տեսանկյունից:

[Վ. Հովհաննիսյան]

Հարգելի՛ գործընկերներ,եկեք քննարկենք այս կարևոր թեման:
Գլոբալ կրթությունը համեմատաբար նոր տերմին է, որն իր հետ բերել է կրթական մտածողության և փորձի երկու ուղղություններ, որոնք այնքան էլ չեն յուրացվել և կիրառվել անցած դասի կրթության կողմից:Դրանցից մեկը՝ այսպես կոչված աշխարհամետ դիրքորոշումը հիմնված է <<մեկ աշխարհ>> սկզբունքի վրա, համաձայն որի տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները դիտարկվում են ողջ մոլորակի կարիքների լույսի ներքո:
[ATTACH=CONFIG]5461[/ATTACH]

Հեղինե ջան կարևոր հարց ես առաջ քաշել:Կարծում եմ, որ անհրաժեշտ է սերունդներին փոխանցել այնպիսի արժեքներ, որոնց տիրապետումը մի կողմից կօգնի նրանց ձևավորել որպես մոլորակի բնակիչներ ու քաղաքացիներ, մյուս կողմից՝ իբրև ազգի ներկայացուցիչներ: Հանրակրթության համակարգում բնապահպանական նպատակամետ կրթություն իրականացնելու ակնկալիքով անհրաժեշտ է նպաստել բնության առարկայական բնագավառի ձևերի մշակմանը:

[naramartirosyan]

Գլոբալ կրթության գաղափարը սկիզբ է առել 1970 թ., երբ ԱՄՆ-ում հիմնվեց «Ամերիկյան ֆորում Գլոբալ կրթության համար» (“The American Forum for Global Education”) ոչ պետական կազմակերպությունը, որն իր հերթին ԱՄՆ-ում, ինչպես նաև միջազգային ասպարեզում կազմակերպեց շարժում` Գլոբալ կրթության գաղափարի տարածման ու ներդրման նպատակով:
Հետագայում` 1995 թ. ապրիլին, Նյու Յորքում Ամերիկյան ֆորումի նախաձեռնությամբ, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հովանու ներքո, տեղի ունեցավ «Կամուրջներ դեպի ապագա» (Bridges to the Future) միջազգային համաժողով, որը մշակեց 21-րդ դարում Գլոբալ կրթության առջև ծառացած խնդիրների լուծման հիմնական ուղղությունները: Միաժամանակ Գլոբալ կրթությունը ճանաչվեց ժամանակակից մանկավարժական գիտության զարգացման ու կիրառման կարեւորագույն ուղղություն, որի նպատակն է կրթել, պատրաստել սերունդներ, որոնք ի զորու կլինեն մեր բարդ, տագնապալի, արագ փոփոխվող եւ փոխկապակցված աշխարհում արժանապատիվ ապրել:

Գլոբալ կրթության բովանդակությունը, ըստ ամերիկյան հետազոտողների, բաղկացած է հետեւյալ հիմնական ուղղություններից.

- տնտեսական, քաղաքական, բնապահպանական, տեխնոլոգիական համակարգերի ուսումնասիրում,

- հումանիտար համընդհանուր եւ առանձին արժեքների ուսումնասիրում,

- ունիվերսալ պրոբլեմների, այն է` պատերազմ եւ խաղաղություն, մարդու իրավունքներ, շրջակա միջավայրի պահպանման խնդիրների ուսումնասիրում,

- համաշխարհային պատմության ուսումնասիրություն, աշխարհայնացված համակարգերի հետազոտում եւ այլն:

http://www.armworld.am/detail.php?paperid=3871&pageid=120054&lang=

«ԴՊՐՈՑԸ ՄԵԶ ՊԱՏՐԱՍՏՈՒՄ Է ԿՅԱՆՔԻ` ԱՅՆ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ, ՈՐԸ ԳՈՅՈՒԹՅՈՒՆ ՉՈՒՆԻ»

Գլոբալացում տերմինը ծագում է globalize բառից, որը վերաբերում է տնտեսական համակարգերի միջազգային ցանցի ի հայտ գալուն: Սկզբում այս տերմինը օգտագործվել է որպես գոյական 1930 թվականի «Towards New Education» վերնագրով մի հրատարակման մեջ, որտեղ այն նշանակում էր կրթության մեջ մարդկության փորձի մի ամբողջական տեսակետ: Դրա հետ առնչություն ունեցող մեկ ուրիշ տերմին՝ կորպորատիվ հսկաներ, 1897 թվականին ստեղծվել էր Չարլզ Թեյզ Ռասելի կողմից և վերաբերում էր մեծապես ազգային հիմնադրամներին և այդ ժամանակի հսկա ձեռնարկություններին:

Մինչև 1960-ական թվականները այդ երկու տերմինները օգտագործվել են որպես հոմանիշներ տնտեսագետների և սոցիոլոգների կողմից: Տնտեսագետ Թեոդոր Լեվիտը «գլոբալացում» տերմինը օգտագործել է իր «Շուկայի գլոբալացումը» հոդվածում: Նրա շնորհիվ տերմինը մեծ տարածում է գտել: Այն շատ նշանակություններ է ունեցել, սակայն այժմ այն գործածվում է մեկ իմաստով:

Սոցիոլոգներ Մարտին Ալբրոուն և Էլիզաբեթ Քինգը գլոբալացումը սահմանում են որպես «այն բոլոր գործընթացների ամբողջություն, որոնց միջոցով աշխարհի մարդիկ միավորվում են մի հասարակության մեջ»:

«Արդիականության հետևանքները» գրքում Էնթոնի Գիդդենսը գրում է․ «Գլոբալացումը կարելի է սահմանել որպես համաշխարհային հասարակական կապերի ամրացում, որը թույլ է տալիս միավորել հեռավոր տարածաշրջաններն այպես, որ որևէ տեղում պատահած դեպք անմիջականորեն ազդեցություն է ունենում այդ վայրից կիլոմոտրերով հեռու մեկ այլ վայրի իրադարձությունների վրա»։ 1992 թվականին Աբերդինի համալսարանի պրոֆեսոր Ռոլանդ Ռոբերթսոնը գլոբալացումը սահմանել է որպես «աշխարհի խտացում և աշխարհի՝ որպես մի ամբողջության միասնական գիտակցության մեծացում»։

[Heghin]

Փոքր ազգերի համար<< աշխարհամետ դիրքորոշումը>> դիրքորոշումը կարող է բերել կործանման , մեր նման ազգերը իրավունք չունեն աշխարհամետ դիրքորոշում ունենալու :

Հարգելի Սոֆյա շնորհակալություն գրառման համար։Լիովին համամիտ եմ ձեզ հետ։

[Heghin]

Հետաքրքիր թեմա եք առաջարկել Հեղինե ջա՝ն: Կարծում եմ, որ գլոբալացումը ավելի շատ բացասական կողմեր ունի, քան դրական: Չեմ կարող հասկանալ, թե ինչպես պետք է տարբեր ժողովուրդների հետաքրքրությունները ողջ մոլորակի լույսի ներքո դիտարկվել: Ի վերջո յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր մշակույթն ու կուլտուրան: Կան, իհարկե, ընդհանրություններ:
Բայց տարբերություններ էլ կան: Էլ չեմ նշում կրոնի գործոնը: Առավել ևս այդ ամենը տարածեն կրթության ոլորտի վրա: Որքան հասկանում եմ, վերջին ժամանակներում, ավելի շատ է կրթության որակը ընկնում, քանի որ աշակերտների և ուսանողների արժեհամակարգերն են փոխվել: Թեև այս ամենի մեջ լուսի նշույ էլ եմ տեսնում: Համոզված եմ, որ ի վերջո կրթված և կայուն արժեհամակարգով մարդիկ ավելի շատ կլինեն: Ցանկալի է յուրաքանչյուրն աճեն իրենց մշակույթի և հոգևորի սահմաններում, արտաքին աշխարհի հետ կապվեն միայն սիրո, հարգանքի, փորձի փոխանակման շրջանակներում:

Հարգելի Նառա շնորհակալություն գրառման համար։Ես համակարծիք եմ ձեզ հետ։

[Heghin]

Համաշխարհային երկրորդ պատերազմից հետո հայտնի դարձան ուսանողների փոխանակման ծրագրերը, որոնք նախատեսված են մասնակիցների ըմբռնողականությունն այլ մշակույթների նկատմամբ մեծացնելու, ինչպես նաև լեզվական ունակությունները զարգացնելու և աշխարհայացքը մեծացնելու համար: 1963-2006 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում օտար երկրներում սովորող ուսանողների թիվը մեծացել է 9 անգամ։

Լիա ջան, շնորհակալություն գրառմանը արձագանքելու և՛ հետաքրքիր ու կարևոր փաստեր ներկայացնելու համար:

[Heghin]

Գլոբալացում տերմինը ծագում է globalize բառից, որը վերաբերում է տնտեսական համակարգերի միջազգային ցանցի ի հայտ գալուն: Սկզբում այս տերմինը օգտագործվել է որպես գոյական 1930 թվականի «Towards New Education» վերնագրով մի հրատարակման մեջ, որտեղ այն նշանակում էր կրթության մեջ մարդկության փորձի մի ամբողջական տեսակետ: Դրա հետ առնչություն ունեցող մեկ ուրիշ տերմին՝ կորպորատիվ հսկաներ, 1897 թվականին ստեղծվել էր Չարլզ Թեյզ Ռասելի կողմից և վերաբերում էր մեծապես ազգային հիմնադրամներին և այդ ժամանակի հսկա ձեռնարկություններին:

Մինչև 1960-ական թվականները այդ երկու տերմինները օգտագործվել են որպես հոմանիշներ տնտեսագետների և սոցիոլոգների կողմից: Տնտեսագետ Թեոդոր Լեվիտը «գլոբալացում» տերմինը օգտագործել է իր «Շուկայի գլոբալացումը» հոդվածում: Նրա շնորհիվ տերմինը մեծ տարածում է գտել: Այն շատ նշանակություններ է ունեցել, սակայն այժմ այն գործածվում է մեկ իմաստով:

Սոցիոլոգներ Մարտին Ալբրոուն և Էլիզաբեթ Քինգը գլոբալացումը սահմանում են որպես «այն բոլոր գործընթացների ամբողջություն, որոնց միջոցով աշխարհի մարդիկ միավորվում են մի հասարակության մեջ»:

«Արդիականության հետևանքները» գրքում Էնթոնի Գիդդենսը գրում է․ «Գլոբալացումը կարելի է սահմանել որպես համաշխարհային հասարակական կապերի ամրացում, որը թույլ է տալիս միավորել հեռավոր տարածաշրջաններն այպես, որ որևէ տեղում պատահած դեպք անմիջականորեն ազդեցություն է ունենում այդ վայրից կիլոմոտրերով հեռու մեկ այլ վայրի իրադարձությունների վրա»։ 1992 թվականին Աբերդինի համալսարանի պրոֆեսոր Ռոլանդ Ռոբերթսոնը գլոբալացումը սահմանել է որպես «աշխարհի խտացում և աշխարհի՝ որպես մի ամբողջության միասնական գիտակցության մեծացում»։

Հարգելի Նառա, շնորհակալություն նյութը հետաքրքիր ներկայացնելու համար: Գլոբալացման առավել լայն ընկալման կոմնակիցները դրա տակ հասկանում են ժամանակակից աշխարհի գրեթե բոլոր քիչ թե շատ նշանակալի երևույթները և գործընթնացները: Այդ դեպքում բաց է մնում գլոբալացման առարկայի, նրա՝ սոցիալական այլ գլոբալ միտումներից տարբերության հարցը: Գլոբալացման գործընթացի կարևորագույն բաղադրիչներից է տնտեսության գլոբալացումը: Այն, ինչպես և ընդհանրապես գլոբալացում երևույթը, դեռևս կայացած չէ, այլ անընդհատ զարգացող գործընթաց է՝ իր բարդություններով և հակասություններով, որն ընդգրկում է ոչ միայն առանձին վերցրած մեկ երկիր կամ տարածաշրջան, այլև ողջ մարդկային հանրությունը: