Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Արդյունավե՞տ են արդյոք կիսամյակային ամփոփիչ գրավոր աշխատանքները:

Collapse
X
 
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Դիտել
Clear All
նոր գրառումներ

  • Արդյունավե՞տ են արդյոք կիսամյակային ամփոփիչ գրավոր աշխատանքները:

    Կիսամյակի ավարտին մոտ դարձյալ ինձ մի մտահոգություն է տանջում. Որքանո՞վ են արդյունավետ /եթե իհարկե արդյունավետ են/ կիսամյակային ամփոփիչ գրավոր աշխատանքները :
    Իմ խորին համոզմամբ, դրանք ոչ միայն գերլարված ու ծանրաբեռնված, հաճախ երեխաների ինչու չէ նաև ուսուցիչների համար սթրեսային են դարձնում ուսումնական կիսամյակի ավարտը, այլ նաև չեն ապահովում օբյեկտիվություն և հուսալիություն:

  • #2
    Նաիրա Բարիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Կիսամյակի ավարտին մոտ դարձյալ ինձ մի մտահոգություն է տանջում. Որքանո՞վ են արդյունավետ /եթե իհարկե արդյունավետ են/ կիսամյակային ամփոփիչ գրավոր աշխատանքները :
    Իմ խորին համոզմամբ, դրանք ոչ միայն գերլարված ու ծանրաբեռնված, հաճախ երեխաների ինչու չէ նաև ուսուցիչների համար սթրեսային են դարձնում ուսումնական կիսամյակի ավարտը, այլ նաև չեն ապահովում օբյեկտիվություն և հուսալիություն:
    Հարգելի Նաիրա իմ կարծիքով շատ կարևոր և բոլորիս մտահոգող թեմա եք առաջադրել: Ես գտնում եմ,որ կիսամյակային գրավոր աշխատանքները արդյունավետ չեն և շատ սխալ է, որ մեկ կիսամյակային գրավոր աշխատանքը հավասարազոր է մեկ ամբողջ կիսամյակի աշակերտի ստացած գնահատականներին: Բացի այդ աշակերտները մեկ օրում կարող են գրել երեք, չորս անգամ հինգ գրավոր, իսկ արդյոք նրանք իվիճակի են այդքան կիսմյակային գրավոր գրել մեկ օրում:

    Comment


    • #3
      Լաուրա Աթանեսյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
      Հարգելի Նաիրա իմ կարծիքով շատ կարևոր և բոլորիս մտահոգող թեմա եք առաջադրել: Ես գտնում եմ,որ կիսամյակային գրավոր աշխատանքները արդյունավետ չեն և շատ սխալ է, որ մեկ կիսամյակային գրավոր աշխատանքը հավասարազոր է մեկ ամբողջ կիսամյակի աշակերտի ստացած գնահատականներին: Բացի այդ աշակերտները մեկ օրում կարող են գրել երեք, չորս անգամ հինգ գրավոր, իսկ արդյոք նրանք իվիճակի են այդքան կիսմյակային գրավոր գրել մեկ օրում:
      Շնորհակալություն թեմային արձագանքելու համար: Այո, ճիշտ եք արդար չէ, որ հոգնած, նյարդային վիճակում գրված մեկ գրավորը կարող է կիսամյակային գնահատակին ձևավորման վրա այդքան մեծ ազդեցություն ունենալ:

      Comment


      • #4
        ՙՙԿիսամյակային ամփոփիչ աշխատանքի նպատակն է` պարզել կիսամյակի ընթացքում
        աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
        հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը, ինչպես նաև պարզել կիսամյակի վերջում
        աշակերտի մնացորդային գիտելիքը:՚՚
        Աշակերտի մնացորդային գիտելիքի մասին կիսամյակային ամփոփիչ գրավորը չի կարող հստակ պատկերացում տալ, չի կարող լիարժեքորեն բացահայտել աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
        հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը: Նույնիսկ եթե որպես միավորային գնահատման բաղադրիչ, կիսամյակային գրավոր աշխատանքը դրական գնահատենք, ըստ իս, գերագնահատված է մնում նրա դերը ամփոփիչ գնահատականի ձևավորման գործում:

        Comment


        • #5
          Նաիրա Բարիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
          ՙՙԿիսամյակային ամփոփիչ աշխատանքի նպատակն է` պարզել կիսամյակի ընթացքում
          աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
          հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը, ինչպես նաև պարզել կիսամյակի վերջում
          աշակերտի մնացորդային գիտելիքը:՚՚
          Աշակերտի մնացորդային գիտելիքի մասին կիսամյակային ամփոփիչ գրավորը չի կարող հստակ պատկերացում տալ, չի կարող լիարժեքորեն բացահայտել աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
          հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը: Նույնիսկ եթե որպես միավորային գնահատման բաղադրիչ, կիսամյակային գրավոր աշխատանքը դրական գնահատենք, ըստ իս, գերագնահատված է մնում նրա դերը ամփոփիչ գնահատականի ձևավորման գործում:

          Համամիտ եմ: Իմ կարծիքով կիսամյակային գրավորների գնահատականներն որոշիչ չպետք է լինեն կիսամյակի գնահատականի համար: Աշակերտն ամեն ինչ սովորել է կիսամյակի ընթացքում: Այլ կերպ ասաց ինչ գիտի- գիտի: Ոչինչ չի կարող ոչ ավելացնել, ոչ պակասեցնել:


























          ;

          Comment


          • #6
            Դեռ անցած տարվա մայիսին էի արտահայտել մտահոգությունս իմ այս հրապարակմամբ ոչ միայն կիսամյակային, այլև բոլոր գրավոր աշխատանքների ծանրաբեռնվածության մասին, որով արհեստականորեն դժվարացել է ուսուցչի աշխատանքը:

            Հուսանք՝ կվերանայվի ուսուցիչ-աշակերտ-ծնող շղթայի գերբեռնված աշխատանքը....

            Այս օրերին կրթության ոլորտում տեղի ունեցող բարեփոխումները նորից ինձ առիթ տվեցին՝ շոշափելու հարց, որ շատ-շատերիս մտահոգությունն է: Արհեստականորեն իր աշխատանքում ծանրաբեռնված ուսուցիչը նույն ծանրաբեռնվածությունը փոխանցում է աշակերտին, իսկ նրանից էլ անցնում է ծնողին, իսկ այդ գերբեռնված աշխատանքի արդյունքը չի կարող որակ դառնալ՝ առավելապես այն դեպքում, երբ բարձրագույնի դռները բոլորի համար բաց են:

            Ուսումնական տարին ավարտում ենք: Վերջին օրերի ծանրաբեռնված ու լարված աշխատանքից հետո կարծես ուզում ենք «հավաքել» մեզ, մի քիչ շունչ քաշել, բայց նաև այս իրավիճակն առիթ է տալիս արտահայտելու դժգոհություն այն թերությունների մասին, որ առկա են կրթության համակարգում, նաև հուսով ենք, որ դրանք կվերանայվեն: Մեր օրերի ուսուցիչը ծանրաբեռնված է իր աշխատանքում: Հայոց լեզվի և գրականության ուսուցողական, թեմատիկ և կիսամյակային ամփոփիչ գրավորների ծանրաբեռվածությունը յուրաքանչյուր կիսամյակում նկատելի է մեզ՝ մասնագետներիս, չնայած նմանատիպ իրավիճակ մասնակիորեն նկատվում է մյուս առարկաներ դասավանդող ուսուցիչների մոտ:

            Որ գրավորների քանակի ավելացումը մի նոր որակ է հաղորդում կրթությանը, չեմ կարող հաստատակամորեն համաձայնվել այդ կարծիքին: Որ աշակերտի մոտ ձգտում է առաջանում գրավորից գրավոր ավելի գեղեցիկ շարադրի իր մտքերը, նույնպես չեմ կարող համամիտ լինել դրան: Որ աշակերտները սիրով են կատարում այդ գրավոր հանձնարարությունները, նույնպես կարող եմ հակադարձել: Որ այդ գրավորների միջոցով աշակերտը գիտակցում է իր գրավոր խոսքի նվազ իմացությունը և խուսափում բուհ ընդունվելու իր մտադրությունից, նման բան չկա:

            Գուցե կրթության ոլորտում ուսուցչի աշխատանքի այս ավելորդ թղթաբանությու՞նը վերանայվի, որ արհեստական դժվարություն է ստեղծում մեզ համար: Թերևս այս փաստն արձանագրեմ թվերով:

            Մեկ կիսամյակի ընթացքում նվազագույնը 5-րդ դասարանում մայրենիից, ծրագրի 7 դասաժամի համաձայն, նախատեսվում է ուսուցողական և թեմատիկ 14 /7-ական/ գրավոր, 1 կիսամյակային, ընդամենը՝ 15 գրավոր, ամբողջ ուտարում՝ 30, նախորդ տասնամյա դպրոցի 10-12 գրավորի փոխարեն: 6-րդ դասարանում մայրենիի 6 դասաժամի հաշվով՝ 26, 7-րդ դասարանում 24 գրավոր: Այսպես՝ 8-ից 12-րդ դասարաններում հայոց լեզվից՝ 2 ուսուցողական, 2 թեմատիկ, կիսամյակային՝ 1, ընդամենը՝ 5, իսկ գրականությունից՝ 3-ական ուսուցողական և թեմատիկ, կիսամյակային 1, ընդամենը՝ 7 գրավոր: Մեկ կիսամյակում՝ 12, ամբողջ ուստարում՝ 24 գրավոր, նորից երկու անգամ շատ՝ նախորդ տարիների համեմատությամբ:

            Դասավանդում եմ տարբեր դասարաններում: Ընդհանուր հաշվարկով, չհաշված տնօրենության կողմից տրված գրավորները, նաև շարադրությունների մրցույթները, որ հանձնարարվում են տարբեր թեմաներով, ամբողջ ուսումնական տարում նախատեսվում է հայոց լեզվից և գրականությունից ստուգել 6-րդ ա դասարանում՝ 572 /22 աշակերտի հաշվով/, 8-րդ-ում՝ 648 /27 աշակերտ/, 11-րդ դասարանում՝ 480 /20 աշակերտ/, 12-րդ դասարանում 1-ին կիսամյակում՝ 216 /18 աշակերտ/, 2-րդ կիսամյակում 60 /5 աշակերտ/ գրավոր աշխատանքներ: Ընդհանուր քանակով մեկ ուսումնական տարվա ընթացքում մեկ դրույքով աշխատող ուսուցիչը մոտ 2 հազար գրավոր աշխատանք է ստուգում, այն դեպքում, երբ նախորդ տարիների համեմատությամբ՝ կրկնապատկված է այդ գրավորների քանակը:

            Մի՞թե տարիներ առաջ, մեկ դրույքի 18 դասաժամը 22 դարձնելով, գրավորների քանակ ավելացնելով՝ ապահովվել է ուսուցիչների սոցիալական վիճակը՝ աշխատավարձի որոշակի բարձրացումով: Մինչ այսօր ու՞մ է հետաքրքրել, թե վերոնշյալ գրավորներից քանի աշակերտ է ամեն անգամ բացակայում: Ո՞վ է մտածել, թե ինչպես պիտի ամենաբարձր ջերմության մեջ գտնվող աշակերտը մասնակցի գրավոր աշխատանքներին, այլապես նա «1» կգնահատվի, եթե չգրի այդ գրավորը նշված ժամկետում: Բայց ո՞վ գիտեր, թե ձմռանը փայտի վառարաններով տաքացրած դասարաններում ամեն օր քանի աշակերտ է բացակայել և դրա արդյունքում պարտադիր քանիսին պետք է նորից թելադրություն տալ: Մի՞թե պակաս որակ էր արձանագրվում նախորդ տարիներին, երբ այդքան գրավոր աշխատանքներ չէին հանձնարարվում:

            Ուսուցչի աշխատանքի նման ծանրաբեռնվածությունը երբեք որակ չի ապահովի, նաև միշտ էլ բարձրաձայնել եմ, որ թերությունը պետք է գտնել ոչ թե դպրոցներում՝ ուսուցչի ձեռքի տակ եղած թղթաբանությունն օր օրի ավելացնելով, այլ պետք է վերևից սկսել՝ կրթության համակարգից, որ ամեն տարի չնայած նոր «փորձարկումներ են» կատարվել, բայց արդյունքում ընդունելության մարմաջով տարված բուհերի դռները ավելի լայն են բացվել բոլոր դիմորդների համար՝ արժեզրկելով ուսուցիչներիս տքնաջան աշխատանքը:

            Հուսանք՝ ծրագրերի փոփոխությամբ նոր բարեփախումների ընթացքում ուշադրություն կդարձվի նաև այս թերություններին, որ առկա են կրթության համակարգում:

            Նատաշա Պողոսյան

            http://www.usarmenianews.com/am-n-10621.html
            Վերջին խմբագրողը՝ Նատաշա Պողոսյան; 28-04-19, 11:11.

            Comment


            • #7
              Նատաշա Պողոսյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
              Դեռ անցած տարվա մայիսին էի արտահայտել մտահոգությունս իմ այս հրապարակմամբ ոչ միայն կիսամյակային, այլև բոլոր գրավոր աշխատանքների ծանրաբեռնվածության մասին, որով արհեստականորեն դժվարացել է ուսուցչի աշխատանքը:


              Նատաշա Պողոսյան

              http://www.usarmenianews.com/am-n-10621.html
              Հարգելի տիկին Պողոսյան, շնորհակալություն հանգամանալից վերլուծության համար: Միանշանակ ճիշտ եք ուսուցչի աշխատանքի անհարկի ծանրաբեռնվածությունը երբեք որակ չի ապահովի: Ինձ մոտ տպավորություն կա, որ երբ ուսուցչի տեսանկյունից ենք խնդրին մոտենում , դա շատ հաճախ որակվում է որպես հերթական դժգոհություն և լուրջ արձագանք ու առավել ևս լուծում չի ստանում: Սակայն այս պարագայում կիսամյակային գրավոր աշխատանքների քանակը /արդյոք բոլոր դասավանդվող առարկաներից պետք է տրվեն կիսամյակային գրավորներ/, ծավալը, ժամանակացույցն ու վերջնարդյունքի գնահատման մեջ ունեցած դեր շատ դեպքում վնասում են հենց աշակերտին: Կարծում եմ այն լուրջ վերանայման կարիք ունի:

              Comment


              • #8
                Նաիրա Բարիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                Հարգելի տիկին Պողոսյան, շնորհակալություն հանգամանալից վերլուծության համար: Միանշանակ ճիշտ եք ուսուցչի աշխատանքի անհարկի ծանրաբեռնվածությունը երբեք որակ չի ապահովի: Ինձ մոտ տպավորություն կա, որ երբ ուսուցչի տեսանկյունից ենք խնդրին մոտենում , դա շատ հաճախ որակվում է որպես հերթական դժգոհություն և լուրջ արձագանք ու առավել ևս լուծում չի ստանում: Սակայն այս պարագայում կիսամյակային գրավոր աշխատանքների քանակը /արդյոք բոլոր դասավանդվող առարկաներից պետք է տրվեն կիսամյակային գրավորներ/, ծավալը, ժամանակացույցն ու վերջնարդյունքի գնահատման մեջ ունեցած դեր շատ դեպքում վնասում են հենց աշակերտին: Կարծում եմ այն լուրջ վերանայման կարիք ունի:
                Հարգելի՛ Նաիրա, այսօրվա սերունդը ժամանակից առաջ է ընկել, բայց չէի ասի, որ ուսման տեսակետից շատ ավելին է ձեռք բերել, քան խորհրդային տարիներին էր: Ժամանակին զուգընթաց քայլելու համար դպրոց մտցրին նաև կիսամյակային ամփոփիչ գրավորները, որին դեմ եմ ընդհանրապես: Կարելի է ասել՝ կրթական նորամուծությունների գերին ենք դարձել, բայց արդյունքում ի՞նչ ունենք՝ ազատ սերունդ, որ նոր գաղափարների տեր է, ժամանակակից տեխնոլոգիաներին տիրապետող, նաև շատ ժամանակ դասերից հեռացած, բուհերի դռներն էլ բաց բոլորի համար: Երբ ես կամ շատ-շատերս կիսամյակային գրավորներ չենք գրել մեր ժամանակներում, մի՞թե արժանվույն գիտելիքներ չենք ստացել: Իսկ թերություններից խոսել, դա անհրաժեշտություն է, որին չպետք է դժգոհության այլ երանգ տալ, միշտ էլ բարձրաձայնել եմ մտահոգություններ, որոնք տեսանելի են բոլորիս ու գտնում եմ, որ պետք է վերացնել այն արհեստական ծանրաբեռնվածությունը, որի առջև կանգնեցրել են ուսուցիչներիս:

                Comment


                • #9
                  Նատաշա Պողոսյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                  Հարգելի՛ Նաիրա, այսօրվա սերունդը ժամանակից առաջ է ընկել, բայց չէի ասի, որ ուսման տեսակետից շատ ավելին է ձեռք բերել, քան խորհրդային տարիներին էր: Ժամանակին զուգընթաց քայլելու համար դպրոց մտցրին նաև կիսամյակային ամփոփիչ գրավորները, որին դեմ եմ ընդհանրապես: Կարելի է ասել՝ կրթական նորամուծությունների գերին ենք դարձել, բայց արդյունքում ի՞նչ ունենք՝ ազատ սերունդ, որ նոր գաղափարների տեր է, ժամանակակից տեխնոլոգիաներին տիրապետող, նաև շատ ժամանակ դասերից հեռացած, բուհերի դռներն էլ բաց բոլորի համար: Երբ ես կամ շատ-շատերս կիսամյակային գրավորներ չենք գրել մեր ժամանակներում, մի՞թե արժանվույն գիտելիքներ չենք ստացել: Իսկ թերություններից խոսել, դա անհրաժեշտություն է, որին չպետք է դժգոհության այլ երանգ տալ, միշտ էլ բարձրաձայնել եմ մտահոգություններ, որոնք տեսանելի են բոլորիս ու գտնում եմ, որ պետք է վերացնել այն արհեստական ծանրաբեռնվածությունը, որի առջև կանգնեցրել են ուսուցիչներիս:
                  Միանշանակ ճիշտ եք:Մնում է հուսալ, որ ուսուցիչների ձայնը լսելի կլինի:

                  Comment


                  • #10
                    Նաիրա Բարիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                    ՙՙԿիսամյակային ամփոփիչ աշխատանքի նպատակն է` պարզել կիսամյակի ընթացքում
                    աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
                    հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը, ինչպես նաև պարզել կիսամյակի վերջում
                    աշակերտի մնացորդային գիտելիքը:՚՚
                    Աշակերտի մնացորդային գիտելիքի մասին կիսամյակային ամփոփիչ գրավորը չի կարող հստակ պատկերացում տալ, չի կարող լիարժեքորեն բացահայտել աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
                    հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը: Նույնիսկ եթե որպես միավորային գնահատման բաղադրիչ, կիսամյակային գրավոր աշխատանքը դրական գնահատենք, ըստ իս, գերագնահատված է մնում նրա դերը ամփոփիչ գնահատականի ձևավորման գործում:
                    Համամիտ եմ Հարգելի Նաիրա Բարիկյան, ինքս էլ մտահոգվում եմ և կարծում եմ, որ ժամանակն է գնահատման համակարգը վերանայել և կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ: Որպեսզի նույն օրը աշակերտները չգրեն 2 և ավելի կիսամյակային գրավոր աշխատանք, տարրական դասարանում համագործակցում եմ դասավանդող այլ ուսուցիչների հետ, սակայն միջին և ավագ դասարաններում նվազագույնը գրում են 3 կիսամյակային գրավոր աշխատանք, որը առաջացնում է լարվածություն, հոգնածություն, կարող է ուսման հանդեպ հետաքրքրությունը նվազեցնել, աշակերտը պետք է ի վիճակի լինի տանը նախապատրաստվել լավ գրելու համար: Դա, իմ կարծիքով, արդյունավետ չի կարող լինել ...

                    Comment


                    • #11
                      Lusine Badalyan-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                      Համամիտ եմ Հարգելի Նաիրա Բարիկյան, ինքս էլ մտահոգվում եմ և կարծում եմ, որ ժամանակն է գնահատման համակարգը վերանայել և կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ: Որպեսզի նույն օրը աշակերտները չգրեն 2 և ավելի կիսամյակային գրավոր աշխատանք, տարրական դասարանում համագործակցում եմ դասավանդող այլ ուսուցիչների հետ, սակայն միջին և ավագ դասարաններում նվազագույնը գրում են 3 կիսամյակային գրավոր աշխատանք, որը առաջացնում է լարվածություն, հոգնածություն, կարող է ուսման հանդեպ հետաքրքրությունը նվազեցնել, աշակերտը պետք է ի վիճակի լինի տանը նախապատրաստվել լավ գրելու համար: Դա, իմ կարծիքով, արդյունավետ չի կարող լինել ...
                      Այո, լիովին համակարծիք եմ:Կարծում եմ`ոչ միայն կիսամյակային աշխատանքների գնահատման, այլև ամբողջ ուսումնական գործընթացի գնահատման համակարգն անհրաժեշտություն ունի համակարգային փոփոխությունների:

                      Comment


                      • #12
                        Նաիրա Բարիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                        ՙՙԿիսամյակային ամփոփիչ աշխատանքի նպատակն է` պարզել կիսամյակի ընթացքում
                        աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
                        հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը, ինչպես նաև պարզել կիսամյակի վերջում
                        աշակերտի մնացորդային գիտելիքը:՚՚
                        Աշակերտի մնացորդային գիտելիքի մասին կիսամյակային ամփոփիչ գրավորը չի կարող հստակ պատկերացում տալ, չի կարող լիարժեքորեն բացահայտել աշակերտի ձեռք բերած գիտելիքի և կրթության բովանդակության «կարողություններ և
                        հմտություններ» բաղադրիչի մակարդակը: Նույնիսկ եթե որպես միավորային գնահատման բաղադրիչ, կիսամյակային գրավոր աշխատանքը դրական գնահատենք, ըստ իս, գերագնահատված է մնում նրա դերը ամփոփիչ գնահատականի ձևավորման գործում:
                        Հարգելի Նաիրա Բարիկյան շատ ցավոտ թեմա եք քննարկում կիսամյակային գրավոր աշխատանքը չի արտացոլում աշակերտի ձեռք բերած հիմնական գիտելիքները ,նամանավանդ հմտություններն ու կարողությունները,աշակերտի գրած մի գրավոր աշխատանքը ազդի կիսամյակի գնահատականի վրա:Աշակերտը չի կարողանում կենտրոնալ մի քանի առարկաներից գրավոր աշխատանք կատարել,իրենց պետք է արագ վերջացնեն,ինչ ուզում է թող որ լինի:

                        Comment


                        • #13
                          Լիլիթ Խաչատրյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                          ...իրենց պետք է արագ վերջացնեն,ինչ ուզում է թող որ լինի:
                          Ճիշտ եք, ավելորդ բարդությունը , անհարմարությունն ու ծանրաբեռնվածությունը հաճախ անտարբերություն է ծնում: Սա միայն կիսամյակային գրավորներին չի վերաբերում: Անգամ բարդ շարադրանքի դեպքում աշակերտը նախընտրում է գիրքը փակել , մի կողմ դնել և ոչ թե հասկանալ ինչ է գրված:

                          Comment


                          • #14
                            Նաիրա Բարիկյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                            Ճիշտ եք, ավելորդ բարդությունը , անհարմարությունն ու ծանրաբեռնվածությունը հաճախ անտարբերություն է ծնում: Սա միայն կիսամյակային գրավորներին չի վերաբերում: Անգամ բարդ շարադրանքի դեպքում աշակերտը նախընտրում է գիրքը փակել , մի կողմ դնել և ոչ թե հասկանալ ինչ է գրված:
                            Հարգելի Նաիրա Բարիկյան ,նամանավանդ եթե թեստային գրավոր աշխատանք է ,ապա աշակերտը կարող է վերջացնել ամենասեղմ ժամկետում:Գիտեք ցավալին որն է,երբ այդ արդյունքով որոշում են ուսուցչի մի կիսամյակի արած աշխատանքը:

                            Comment


                            • #15
                              Մեկ այլ խմբում տիկին Ն. Պողոսյանի արդարացի դիտարկումը թեմատիկ գրավորների հետ կապված,կարելի է նաև հանգիստ տարածել կիսամյակային գրավոր աշխատանքների վրա: Մեջբերում եմ տիկին Պողոսյանի խոսքը.
                              "ՙՈւ՞մ մեղադրենք ու նաև ո՞ր մի թերությունից գրենք, երբ ՀՆԵՐՆ իրենց ստեղծած ճահիճի մեջ գցեցին մեզ, ՆՈՐԵՐՆ էլ եկան մեղադրեցին, թե ինչու ճահիճն ենք ընկել:
                              Օրերս 12-րդ դասարանն ավարտող աշակերտին առաջարկում եմ՝ գրել բաց թողած թեմատիկ գրավոր աշխատանքը, այլապես «1» կգնահատվի: Նա հանգիստ հաշվում է իր գնահատականների միջինը, ընդ որում՝ նաև ներառելով իր հաշվարկի մեջ այդ «1» -ը, ու հանգիստ ասում է, որ չի ուզում գրել, կարող է իր ուսուցչուհին մատյանում նշանակել այդ գնահատականը, քանի որ կիսամյակի միջին գնահատականով ապահովում է նվազագույն «4» -ի շեմը՝ «3,5» -ը կլորացնելով: Իմ հարցին, թե նա ինչպես է այդ նույն առարկան քննություն հանձնելու, ծիծաղում է, նույնիսկ զարմանում, չէ՞ որ շուտով պետական բուհի ուսանող է դառնալու: Ճիշտ է, նա իմ պարտադրմամբ գրեց, բայց ու՞մ է պետք այս արհեստական ու ձևական գրավորների ավելցուկը, որ աչքի համար էլ տեսանելի է, թե ինչպիսի նեղ ու ճղճիմ ճանապարհներով են ծանրացրել առանց այն էլ չափից շատ ծանրաբեռնված ուսուցչի աշխատանքը: Ու գալիս եմ այն համոզման, որ երբ մեր աշակերտները գիտակցեն սովորելու գինը, այն ժամանակ տեսանելի կդառնա, թե կրթության ոլորտում ինչ դրական բարեփոխումներ են կատարվել:"

                              Comment

                              Working...
                              X

                              Debug Information