Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Բարդ աշակերտը դասարանում

Collapse
X
 
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Show
Clear All
նոր գրառումներ

  • #46
    Kristine Charchyan-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Հարգելի Հերմինե,մենք՝բոլոր ուսուցիչներս,և առհասարակ ամեն մարդ գիտի երքան կարևոր դեր ունի ընտանիքը,գիտենք թե ինչքան մեծ է ընտանիքի ազդեցությունը։Թույլ տվեք չհանաձայնել։ Արդյոք ճի՞շտ է ասել<<նախ պիտի ծնողը դաստիարակված լինի>>։Բոլորս թերություններ ունենք։Ու ցանկացած ուսուցիչ պետք է լեզու գտնի ծնողի հետ,կարողանա հանգիստ զրույց վարել,ծնողի դաստիարակության գնահատական տալը չեմ կարծում ,որ մեր գործն է։
    Օրերս ականատես եղանք մի տեսարանի . դպրոցի բակում մեքենաներ են կանգնած, մեքենաներից մեկին մոտեցավ դպրոցահասակ մի աղջնակ ` գրկին նորածնի բարուր, մեքենաներից մեկի վարորդը բարկացած հարցրեց, թե որտեղ է մայրը, ինչու է երեխան իր գրկին: Քիչ հեռու կանգնած մի կին մոտեցավ ու սկսեց բարձ ձայնով , անվայելուչ արտահայտություններով խոսել վարորդի հետ: Զարմացած ու նման բանի չսպասող տղամարդը փորձեց հեռանալ, իսկ այդ կինը հոխորտաց, թե վարորդին դատի կտա այն բանի համար, որ արգելել է երեխային մեքենայի մոտով անցնել:
    Ինչ է տեսնում այդ փոքրիկ աղջիկը տանը, ինչ է սովորեցնում մայրը :Ես նմանատիպ դեպքերի մասին եմ խոսում , երբ երեխան դառնում է խաղալիք անպպատասխանատու ծնողների ձեռքին:

    Comment


    • #47
      Հերմինե Խառատյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
      Օրերս ականատես եղանք մի տեսարանի . դպրոցի բակում մեքենաներ են կանգնած, մեքենաներից մեկին մոտեցավ դպրոցահասակ մի աղջնակ ` գրկին նորածնի բարուր, մեքենաներից մեկի վարորդը բարկացած հարցրեց, թե որտեղ է մայրը, ինչու է երեխան իր գրկին: Քիչ հեռու կանգնած մի կին մոտեցավ ու սկսեց բարձ ձայնով , անվայելուչ արտահայտություններով խոսել վարորդի հետ: Զարմացած ու նման բանի չսպասող տղամարդը փորձեց հեռանալ, իսկ այդ կինը հոխորտաց, թե վարորդին դատի կտա այն բանի համար, որ արգելել է երեխային մեքենայի մոտով անցնել:
      Ինչ է տեսնում այդ փոքրիկ աղջիկը տանը, ինչ է սովորեցնում մայրը :Ես նմանատիպ դեպքերի մասին եմ խոսում , երբ երեխան դառնում է խաղալիք անպպատասխանատու ծնողների ձեռքին:
      Համաձայն եմ,տհաճ և տգեղ տեսարանի եք ականատես եղել։Աղջիկը գուցե հասկանում է մոր ոչ ճիշտ պահվածքը։Բայց փորձեք այդ աղջկա մոտ վատաբանել մորը,նա իսկույն կպաշտպանի նրան,իսկ եթե լռի գիտենք ինչ ստրեսի կենթարկվի։Ուղղակի,ուզում եմ ասել ,ինչ էլ լինի մենք իրավունք չունենք հունից դուրս գալու։Չէ որ ուսուցիչ լինելը կոչում է ու պատիվ։

      Comment


      • #48
        Լիովին համամիտ եմ Ձեզ հետ: Ուսուցիչ լինելը, այն էլ բոլորիս համար բարդ պայամաններում, հերոսություն է, հատկապես, երբ առնչվում ենք սոցիալական տարբեր խմբեր ներկայացնող աշակերտների հետ:
        Ինքս էլ դեմ եմ գնահատականներ տալուն:
        Ամեն դեպքում, շնորհակալ եմ արձագանքի համար:

        Comment


        • #49
          Նատաշա Պողոսյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
          Հարգելի՛ Նորա, շատ շնորհակալ եմ արձագանքի համար, նաև ճիշտ եք, միշտ չէ, որ ծնողը հասկանում է իր երեխայի սխալը:

          Երեկ ականատես էի, որ 5-րդ դասարանում սովորող թոռնիկս դպրոցի միջանցքում գումար գտավ: Ձեռքը վեր բարձրացրած թափահարում էր այն, միաժամանակ հարցնում, թե ով է կորցրել: Ես մինչ մոտենամ իրեն, իր համադասարանցի մի աշակերտ մոտեցավ, թե այդ գումարը ինքն է կորցրել: Թոռնիկս հավատաց և գումարը տվեց նրան: Բայց հետո պարզվեց, որ կորցնողը նա չէր, ում հանձնվել էր գումարը: Այդ երեխան ստեց, վերցրեց դրամը, բայց հաջորդ օրը մայրը հաստատում էր, որ իր երեխան է կորցրել: Սա ընդամենը մի փոքրիկ միջադեպ է, բայց հասկանալի է, թե նման երեխան ինչ վարքագիծ կունենա տարիներ հետո, երբ նրան սխալ ճանապարհի վրա ուղղորդողը մայրն է:
          Ցավալի է, բայց շատ են այն ծնողները, որոնք անամոթաբար ծածկում, թաքցնում են իրենց երեխայի վատ արարքը, պահվածքը։ Նրանք չեն մտածում, որ իրենք սխալ ուղի են ցույց տալիս երեխային՝ նրան կամաց֊կամաց մղելով ավելի վատ արարքի։ Իսկ երեխան դրանից էլ ավելի է ոգևորվում և շարունակում է շարժվել ծնողի կողմից ստեղծված ոչ ճիշտ ճամփով։

          Comment


          • #50
            Դպրոցում դաստիարակության և ընդհանրապես անհատի ձևավորման դժվարին գործը պատկանում է ուսուցչին: Կան բազում որակներ, որոնք ամբողջացնում են նրա կերպարը, սակայն առաջնային է մարդկային, բարոյական հատկանիշները` համբերատարություն, բարություն, անհատական մոտեցում յուրաքանչյուրի նկատմամբ , ուսուցչին վայել արտաքին կեցվածք ու մեթոդական – մանկավարժական որակներ ` մանկավարժական տակտի և տեխնիկայի տիրապետում, մասնագիտական բարձր պատրաստվածություն: Շատ հաճախ կարևորվում է այս վերջին հատկանիշը, քանի որ հայտնի ճշմարտություն է, որ աշակերտները ըմբռնում են ուսուցչի թույլ կամ ուժեղ մասնագետ լինելը, որն անվերապահորեն ազդում է ուսուցչի հանդեպ ունեցած հարգանքի և կարգապահության վրա:

            Comment


            • #51
              Մարգարյան Նաիրա-ի խոսքերից Նայել գրառումը
              Ցավալի է, բայց շատ են այն ծնողները, որոնք անամոթաբար ծածկում, թաքցնում են իրենց երեխայի վատ արարքը, պահվածքը։ Նրանք չեն մտածում, որ իրենք սխալ ուղի են ցույց տալիս երեխային՝ նրան կամաց֊կամաց մղելով ավելի վատ արարքի։ Իսկ երեխան դրանից էլ ավելի է ոգևորվում և շարունակում է շարժվել ծնողի կողմից ստեղծված ոչ ճիշտ ճամփով։
              Ցավում եմ, որ մեր իրականության մեջ նման դեպքերը գնալով մեծ չափերի են հասնում:
              Ուսուցչի , դասղեկի աշխատանքն ավելի է բարդանում, երբ երեխայի դաստիարակության ողջ պատասխանատվությունն ընկնում է միայն դպրոցի և ուսուցիչների վրա:

              Comment


              • #52
                Դպրոցում դաստիարակության և ընդհանրապես անհատի ձևավորման դժվարին գործը պատկանում է ուսուցչին: Կան բազում որակներ, որոնք ամբողջացնում են նրա կերպարը, սակայն առաջնային է մարդկային, բարոյական հատկանիշները` համբերատարություն, բարություն, անհատական մոտեցում յուրաքանչյուրի նկատմամբ , ուսուցչին վայել արտաքին կեցվածք ու մեթոդական – մանկավարժական որակներ ` մանկավարժական տակտի և տեխնիկայի տիրապետում, մասնագիտական բարձր պատրաստվածություն: Շատ հաճախ կարևորվում է այս վերջին հատկանիշը, քանի որ հայտնի ճշմարտություն է, որ աշակերտները ըմբռնում են ուսուցչի թույլ կամ ուժեղ մասնագետ լինելը, որն անվերապահորեն ազդում է ուսուցչի հանդեպ ունեցած հարգանքի և կարգապահության վրա:

                Comment


                • #53
                  Մանկավարժությունը խորամանկ և դատարկ գիտություն է, որը երբեք իր նպատակին չի հասնում: Լև Տոլստոյ

                  Ռուս մեծ գրող Լև Տոլստոյի միտքն եմ ընթերցում մանկավարժության մասին: Որքան էլ անսովոր են հնչում տողերը, փորձում եմ հասկանալ, թե նա ինչ է ցանկացել ասել իր այս արտահայտությամբ: Նրա հաջորդ միտքը ավելի պարզ է ու հասկանալի:

                  <<Մանկավարժությունը գիտություն է այն մասին, թե ինչպես վատ ապրելով` երեխաների վրա լավ ազդեցություն ունենալ: Սա նույնն է, թե բնության օրենքներին հակառակ ապրելով` փորձես առողջ օրգանիզմ ունենալ>>:

                  Հաջորդ տողերն արդեն ինձ տանում են ճշմարտության, որ երբեմն ականատես ենք լինում ուսուցիչ-աշակերտ-ծնող հարաբերություններում:

                  <<Դաստիարակության դժվարությունները կայանում են նրանում, որ ծնողները չշտկելով սեփական թերությունները, փորձում են այդ նույն թերություններն արմատախիլ անել երեխայի ներսից>>:

                  Պարզվում է` գրողը երբևէ դաստիարակության մասին չի գրել, բայց նրա կարծիքով. <<Դաստիարակության էությունը լավը սեփական պահվածքով, շարժուձևով ցույց տալն է: Միայն սեփական օրինակով մարդիկ կարող են ազդել այլոց վրա և կրթել նրանց. առավել ևս` եթե խոսքը երեխաների մասին է: Երեխաների հետ ուղիղ և անկեղծ լինել, չթաքցնել հոգում եղած իրական հույզերը, սա է դաստիարակության միակ ճիշտ ձևը>>:

                  http://usarmenianews.com/am-n-3803.html

                  Ուսուցիչ թե ծնող պետք է զգույշ անցնենք ուսուցման ու դաստիարակության մեր ճանապարհը: Երբեմն ծնողները կարող են սխալներ գործել, բայց մենք պետք է զերծ մնանք սխալներից, որը բխում է մեր բարդ ու դժվարին մասնագիտությունից:

                  Comment


                  • #54
                    Անկախ իրավիճակներից, ՈՒսուցիչը, ով տիրապետում է կամ ունի բավարար մանկավարժական և մասնագիտական որակներ, կարող է լիարժեք լուծել իր առջև դրված խնդիրը` դաստիարակել և գիտելիքներով զինել աշակերտներին: Սակայն պարզ է մի հանգամանք ևս. դպրոցը չի կարող կազմակերպել և իրագործել ամբողջ աշխատանքը, եթե ընտանիքը ևս շահագրգռված չէ այդ հարցում:
                    Օրվա մեծ մասը երեխաները անց են կացնում տանը, ուստի շատ կարևոր է, որ այն ինչ սկսվում է դպրոցում, շարունակվի տանը` ծնողների վերահսկողությամբ: Արդի ժամանակաշրջանում, երբ աշակերտների մեծ մասը կորցրել է հավատքը գիտելիքի ուժի նկատմամբ, նորագույն տեխնոլոգիաների պայմաններում նվազել է ընթերցանությունը, սերը գրքի և ընդհանրապես ուսման նկատմամբ, լուրջ պահանջներ է դրվում թե՛ դպրոցի, թե՛ ընտանիքի առջև:
                    Այս երկու կարևորագույն օղակները կարող են արդյունքի հասնել միայն համատեղ աշխատանքի շնորհիվ: ՈՒստի առաջնային պահանջ է նրանց փոխպայմանավորված աշխատանքը, փոխհամագործակցությունը: Կարևոր են հաճախակի կազմակերպվող միջոցառումները՝ ծնողական ժողովները, դասալսումները, այցելությունները, զրույցները, արտադասարանական միջոցառումները:

                    Comment


                    • #55
                      Ուսուցիչների, դասղեկների , ծնողների խնդիրը կայանում է նրանում, որ օգնեն<< բարդ >> աշակերտին ` սովորել զսպել, կառավարել զգացմունքները, լինել պատասխանատու կատարած ամեն քայլի համար, ճանաչել իր և դասընկերների միջև գոյություն ունեցող սահմանը, վեճեր չհրահրել:
                      Նման երեխաների պահվածքը պայմանավորված է իր և ծնողների միջև բացակայող զգացմունքային կապով. ծնողներն իրենց երեխայի կողքին չեն / նկատի ունեմ հոգեպես/ , հաճախակի դիտողությունները, ձեռնարկած պատժամիջոցները ոչ թե օգնում, այլ` հակառակը , սրում են իրենց և երեխայի միջև առաջացած լարվածությունը : << Բարդ >> երեխային հասկանալ է պետք, չէ որ նրանք ավելի մեծ ուշադրություն, անհատական մոտեցում են պահանջում: Ավելի վաղ գրառումներիս մեջ արդեն նշել եմ` նրանք ասես խնդրում են << օգնեք ինձ >>:
                      Ուրեմն եկեք օգնենք:

                      Comment


                      • #56
                        Հերմինե Խառատյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                        Ուսուցիչների, դասղեկների , ծնողների խնդիրը կայանում է նրանում, որ օգնեն<< բարդ >> աշակերտին ` սովորել զսպել, կառավարել զգացմունքները, լինել պատասխանատու կատարած ամեն քայլի համար, ճանաչել իր և դասընկերների միջև գոյություն ունեցող սահմանը, վեճեր չհրահրել:
                        Նման երեխաների պահվածքը պայմանավորված է իր և ծնողների միջև բացակայող զգացմունքային կապով. ծնողներն իրենց երեխայի կողքին չեն / նկատի ունեմ հոգեպես/ , հաճախակի դիտողությունները, ձեռնարկած պատժամիջոցները ոչ թե օգնում, այլ` հակառակը , սրում են իրենց և երեխայի միջև առաջացած լարվածությունը : << Բարդ >> երեխային հասկանալ է պետք, չէ որ նրանք ավելի մեծ ուշադրություն, անհատական մոտեցում են պահանջում: Ավելի վաղ գրառումներիս մեջ արդեն նշել եմ` նրանք ասես խնդրում են << օգնեք ինձ >>:
                        Ուրեմն եկեք օգնենք:
                        Համամիտ եմ: Հոգեբանները ճիշտ են նկատել, որ աշակերտն իբրև անհատականություն, ունի իր հոգեկան ինքնատիպ ներաշխարհը, որը երբեք չպետք է անտեսվի ուսուցչի կողմից: Դեռ ավելին, ուսուցիչը նրա մեջ պետք է տեսնի իր համագործակցին, նրան, ով երազել գիտի խորհվել ու հուզվել, սիրել ու ատել, նվիրել ու հավատալ, բայց նաև` հակադրվել, զիջել, ընդունել, եթե, իրոք, ուսուցչի փաստարկումները, անտեղի դիտողությունները նպատակային չեն: Աշակերտի նկատմամբ մանկավարժական ճիշտ մոտեցումը ուսուցչի մշակույթի դրսևորման ձևերից մեկն է, իսկ մշակույթի անբաժանելի մասն է անձնական դրական օրինակը: ՈՒսուցչի կենդանի օրինակն առավել ազդու և ակտիվ ներգործություն է ունենում երեխաների վրա, քան մանկավարժական մյուս մեթոդները:

                        Comment


                        • #57
                          Բարդ աշակերտներից բացի, մենք հաճախ ենք հանդիպում նաև սոցիալական բնույթի խնդիրների: Գաղտնիք չէ, որ սոցիալական ծանր պայմաններում ապրող հայ ընտանիքներին, մեղմ ասած, կարծես այնքան էլ չի հետաքրքրում երեխայի առաջադիմությունը, առավել ևս այն, թե երեխան ինչ վարքագիծ ունի դպրոցում: Հայր ծնողը, այսօր խնդիր ունի կերակրել իր ընտանիքին, ապահովել նրանց համար նվազագույնը կյանքում: Նրանք երբեմն մտածում են, որ երեխան կարող է անգամ դպրոց չգնալ, այլ իր կողքին` իր հետ, վաստակել ընտանիքի հանապազօրյա հացը: Քիչ չեն դեպքերը, երբ հայրն ուղղակի լքում է ընտանիքը` մեկնելով արտագնա աշխատանքի և անհետ կորչում` թողնելով այն բացարձակ անտեղյակության մեջ: Նման դեպքերում ամբողջ հոգսն իր վրա է վերցնում մայրը, և նրա գերխնդիրը դառնում է երեխաներին կերակրել: Ստեղծված պայմաններում երեխաները կամ ընտանիքին նեցուկ են լինում` թողնելով ուսումը, կամ, օգտվելով անուշադրությունից, դպրոցը մղում են 2-րդ պլան: Մեր ուսուցիչները այսօր քան երբևէ, պետք է զինվեն համբերությամբ և տիրապետեն դիվանագիտական հնարքների , որ կարողանան երեխային կտրել այդքան հետաքրքիր բացասական երևույթներից , և նրա ողջ ուշադրությունը սևեռեն գրքի և կրթության վրա: Հատկապես կարևոր է ուսուցիչների հատուկ վերաբերմուքն տղաների նկատմամբ: Չէ որ փաստորեն, նրանց վրա է դրված վաղվա հայ զինվորի դաստիարակության բարձր գործը:
                          Վերջին խմբագրողը՝ Դավ; 17-03-19, 12:58.

                          Comment


                          • #58
                            Այսօր ունենք մի խնդիր` ծնողները աշխատում են ու հոգնած գալիս տուն, միշտ չի, որ կարողանում են հետևել երեխային։
                            Ստացվում է` ամբողջ օրը երեխան կամ համակարգչի հետ է կամ փողոցում։
                            Իմ խորհուրդը ծնողներին` կառավարեք երեխայի առօրյան։
                            Կազմակերպեք ճիշտ։
                            Ընտրեք նախասիրությունների ու բնավորությանը համաձայն զբաղմունք` արվեստի ոլորտում` պար երգ, սպորտում ` լող, մարմնամարզություն:
                            Երեխան պետք է ժամանակ չունենա փողոցի մասին մտածելու։
                            Բացառեք երեխայի վատ միջավայր ընկնելու բոլոր հնարավոր տարբերակները:

                            Comment


                            • #59
                              Հերմինե Խառատյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                              Այսօր ունենք մի խնդիր` ծնողները աշխատում են ու հոգնած գալիս տուն, միշտ չի, որ կարողանում են հետևել երեխային։
                              Ստացվում է` ամբողջ օրը երեխան կամ համակարգչի հետ է կամ փողոցում։
                              Իմ խորհուրդը ծնողներին` կառավարեք երեխայի առօրյան։
                              Կազմակերպեք ճիշտ։
                              Ընտրեք նախասիրությունների ու բնավորությանը համաձայն զբաղմունք` արվեստի ոլորտում` պար երգ, սպորտում ` լող, մարմնամարզություն:
                              Երեխան պետք է ժամանակ չունենա փողոցի մասին մտածելու։
                              Բացառեք երեխայի վատ միջավայր ընկնելու բոլոր հնարավոր տարբերակները:
                              Համամիտ եմ , երեխաներին պետք է հնարավորություն տալ բազմակողմանորեն զարգանալու, սակայն այստեղ ևս ծայրահեղություններից պետք է խուսափել: Ոչ համաչափ, գերծանրաբեռնված օրվա ռեժիմը կարող է վտանգավոր լինել աշակերտի հոգեկան և ֆիզիկական առողջության համար:

                              Comment


                              • #60
                                Հերմինե Խառատյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                                Այսօր ունենք մի խնդիր` ծնողները աշխատում են ու հոգնած գալիս տուն, միշտ չի, որ կարողանում են հետևել երեխային։
                                Ստացվում է` ամբողջ օրը երեխան կամ համակարգչի հետ է կամ փողոցում։
                                Իմ խորհուրդը ծնողներին` կառավարեք երեխայի առօրյան։
                                Կազմակերպեք ճիշտ։
                                Ընտրեք նախասիրությունների ու բնավորությանը համաձայն զբաղմունք` արվեստի ոլորտում` պար երգ, սպորտում ` լող, մարմնամարզություն:
                                Երեխան պետք է ժամանակ չունենա փողոցի մասին մտածելու։
                                Բացառեք երեխայի վատ միջավայր ընկնելու բոլոր հնարավոր տարբերակները:
                                Ճիշտ եք, ծնողների խնդիրը նաև պետք է լինի որոշակի պատասխանատվության տակ դնել երեխաներին` հետևել դասերին, խաղին, հանգստին, սննդին` հատուկ ռեժիմով:
                                Բոլոր ժամանակում սա շատ ակտուալ է եղել, և հիմա շատ ընտանիքներում տաղանդավոր երեխաների կործանման պատճառ է դառնում նման կարգի բացակայությունը:
                                Վերջին խմբագրողը՝ Դավ; 17-03-19, 13:30.

                                Comment

                                Working...
                                X