Գնահատականը՝ որպես խրախուսանքի միջոց

[Նաիրա Մելիքսեթյան]

Նվարդ ջան, դա դասվարական դասարանից եկող մեծ թերություններից է:

Ալվարդ ջան, ես էլ եմ կարծում, որ դասվարը պետք է աշակերտին սովորեցնի կոկիկ գրել, բայց ոչ թե գնահատականով կոտրեու, այլ՝ ուրիշ մեթոդներով՝ բացատրելու, խրախուսելու:

[Աննա Անանյան]

Բացարձակապես համաձայն չեմ այն մտքի հետ, թե գնահատականը պետք է դառնա խրախուսման կամ առավելևս պատժի միջոց: Վերջինս հատկապես արգելված եզր է մանկավարժության մեջ առհասարակ, մանկավարժությունն ու պատիժն իրար հետ կապ չունեն: Պետք է նաև տարբերակել` որ գնահատման մասին է խոսքը. ուսուցանող, թե միավորային. Ձեր նշած խրախուսող գնահատականը միայն ուսուցանող գնահատման դեպքում է կիրառելի:
Մյուս թյուր կարծիքը, որը հաճախ եմ լսում այս կամ այն քննարկման ժամանակ, դա այն է, թե կարևորը գիտելիքը չէ, կարևորը մարդկային որակներն են: Այստեղ հարց է առաջանում. արդյոք մեկը մյուսին հակասում է, կամ պետք է դրանք դնել նույն հարթության վրա, համեմատել, հակադրել:

[Նաիրա Մելիքսեթյան]

Բացարձակապես համաձայն չեմ այն մտքի հետ, թե գնահատականը պետք է դառնա խրախուսման կամ առավելևս պատժի միջոց: Վերջինս հատկապես արգելված եզր է մանկավարժության մեջ առհասարակ, մանկավարժությունն ու պատիժն իրար հետ կապ չունեն: Պետք է նաև տարբերակել` որ գնահատման մասին է խոսքը. ուսուցանող, թե միավորային. Ձեր նշած խրախուսող գնահատականը միայն ուսուցանող գնահատման դեպքում է կիրառելի:
Մյուս կարծիքը, որը հաճախ եմ լսում այս կամ այն քննարկման ժամանակ, դա այն է, թե կարևորը գիտելիքը չէ, կարևորը մարդկային որակներն են: Այստեղ հարց է առաջանում. արդյոք մեկը մյուսին հակասում է, կամ պետք է դրանք դնեն նույն հարթության վրա, համեմատել, հակադրել:

Շնորհակալություն կարծիքի համար:Իսկ Դուք խրախուսանքի ինչ մեթոդ կառաջարկեիք:Աշակերտին ոգևորելու համար ինչ-որ խրախուսանք պետք է արդյոք կիրառել:

[Աննա Անանյան]

Դե պետք է ավելի շատ ընդգծել այն, թե նա ինչ է կարողանում, ինչն է լավ արել, ինչն է ճիշտ պատասխանել...այսինքն ցույց տալ աշակերտին ոչ թե այն, ինչում թերանում է, այլ այն, ինչում հաջողություն է արձանագրում: Աշակերտին համեմատել միայն և միայն իր հետ. օրինակ ` նախորդ անգամվա համեմատ դու ավելի լավ էիր պատրասռվել, կամ հակառակ: Բայց ոչ մի դեպքում նրան չհամեմատել մյուս աշակերտների հետ: Խրախուսանքն այնպես պետք է անել, որ մյուս աշակերտները չճնշվեն, ամեն մեկի մեջ գտնել այն լավագույնը, որը պետք է զարգացնել տարիների ընթացքում: Այստեղ մի կարևոր բան կա` ոչ դրվատանքը, ոչ քննադատությունը չպետք է չարաշահել, այն կարող է տալ լրիվ հակառակ արդյունք, կարող է նաև արժեզրկվել:

[kara1969]

իհարկե գնահատականը կարող է լինել նաև խրախուսանքի մի ձև: Բայց կարող է նաև հակառակը լինի:

[Ալվարդ_Մ]

Հանրակրթական դպրոցներում գոյություն ունեն գնահատման երկու հիմնական տեսակներ՝ ամփոփիչ և ձևավորող գնահատում։ Ամփոփիչ գնահատման նպատակն է աշակերտի առաջադիմության գնահատումը ժամանակի որոշակի հատվածում և գրանցելու ու հրապարակելու առաջադիմության առկա մակարդակը։ Ձևավորող գնահատման նպատակն է ստուգել աշակերտի յուրացման մակարդակը ժամանակի որոշակի հատվածում, որպեսզի տեղեկություն ստանանք այն մասին, թե ինչպես կատարելագործենք նրա կողմից նյութի յուրացումը։
Գնահատում -Վիքիպեդիա

[Նաիրա Մելիքսեթյան]

իհարկե գնահատականը կարող է լինել նաև խրախուսանքի մի ձև: Բայց կարող է նաև հակառակը լինի:

Լիովին համաձայն եմ:Խրախուսանքն էլ պիտի լինի ժամանակին ու տեղին:

[Լուսինէ Ավագյան]

Բացարձակապես համաձայն չեմ այն մտքի հետ, թե գնահատականը պետք է դառնա խրախուսման կամ առավելևս պատժի միջոց: Վերջինս հատկապես արգելված եզր է մանկավարժության մեջ առհասարակ, մանկավարժությունն ու պատիժն իրար հետ կապ չունեն: Պետք է նաև տարբերակել` որ գնահատման մասին է խոսքը. ուսուցանող, թե միավորային. Ձեր նշած խրախուսող գնահատականը միայն ուսուցանող գնահատման դեպքում է կիրառելի:
Մյուս կարծիքը, որը հաճախ եմ լսում այս կամ այն քննարկման ժամանակ, դա այն է, թե կարևորը գիտելիքը չէ, կարևորը մարդկային որակներն են: Այստեղ հարց է առաջանում. արդյոք մեկը մյուսին հակասում է, կամ պետք է դրանք դնեն նույն հարթության վրա, համեմատել, հակադրել:

Հարգելի Աննա, խոսքը միանգամայն այն մասին չէ, թե որն է կարևոր՝ գիտելիքը, թե մարդկային որակները: Խոսքն այն մասին է, որ ուսուցիչը շատ հաճախ դադարում է երեխայի մեջ մարդ տեսնել, անտեսում է նրան՝ գիտելիքների թույլ պաշար ունենալու հանգամանքով պայմանավորված, և նույնիսկ որոշում պատժել՝ այս կամ այն միջոցառմանը մասնակից չդարձնելով:

[Նաիրա Մելիքսեթյան]

Համաձայն եմ, որ աշակերտին չպետք է դրվատել կամ պարսավել, սակայն եթե լավագույնին չխրախուսենք,ապա ինչպե՞ս աշակերտների մեջ ավելիին հասնելու ձգտում առաջացնենք:Երեխան միայն խոսքով կարծում եմ՝ հազվադեպ է ոգևորվում ու ավելիին ձգտում:

[Աննա Անանյան]

Աստված ազատի նման ուսուցիչներից, էս դեպքում խնդիր ունենք դաստիարակողին դաստիարակելու իրականում ուսուցիչների մեծ մասը, համենայն դեպս իմ կոլեգաների, տեսնում ու գնահատում են մարդկային որակները:

[Karine Barseghyan]

Ինչու մեզ չի հաջողվում գնահատականով պատժելու կամ խրախուսելու փոխարեն կիրառել այնպիսի քայլեր, որոնք կբերեն մեզ, մեր երեխաներին այն համոզմունքի, որ գիտելիքը բարձրագույն արժեք է:

Լավ կլիներ հասնել այն համոզմանը, որ գիտելիքը բարձրագույն արժեք է, բայց դրա համար հարկավոր է արմատական փոփոխություն մեր կրթական համակարգում: Մենք կարո՞ղ ենք գնալ դրան, մենք պատրա՞ստ ենք հրաժարվել հին կարծրատիպերից:

[Նաիրա Մելիքսեթյան]

Լավ կլիներ հասնել այն համոզմանը, որ գիտելիքը բարձրագույն արժեք է, բայց դրա համար հարկավոր է արմատական փոփոխություն մեր կրթական համակարգում: Մենք կարո՞ղ ենք գնալ դրան, մենք պատրա՞ստ ենք հրաժարվել հին կարծրատիպերից:

Կարինե ջան, կարծրատիպերից միանգամից հրաժարվելը գրեթե անհնար է, դա պետք է աստիճանաբար և տարիների ընթացքում լինի:

[Սարգսյան Ծովինար]

Ես համաձայն եմ Լուսինեի հետ :Գնահատականը գիտելիքն ու սովորածը գնահատելու համար է,մինչդեռ էքսկուրսիա,հասարակական աշխատանքներ և միջոցառումներ մենք կազմակերպում ենք այլ նպատակներով:Դրանցից աշակերտին զրկել ,ինձ թվում է ,կարելի է միայն ծայրահեղ դեպքերում:

[Նաիրա Մելիքսեթյան]

Հարգելի Ծովինար, շնորհակալություն կարծիքի համար։Իսկ Դուք ինչպես եք խրախուսում աշակերտներին։

[Սարգսյան Ծովինար]

Աշակերտին ռեալ գնահատելը թերևս ամենաբարդ աշխատանքն է:Ուսուցիչը պետք է վեր կանգնի բոլոր սուբյեկտիվ գործոններից և կարողանա ճիշտ գնահատել աշակերտի ԳԻՏԵԼԻՔԸ:Սա է գնահատականի առաջնային և ամենակարևոր դերը: