Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

ԱԶԳԱՅԻՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳ և ՉԱՓՈՐՈՇԻՉՆԵՐԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ

Collapse
X
  •  
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Դիտել
Clear All
նոր գրառումներ

  • Հանրային քննարկում. ԱԶԳԱՅԻՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳ և ՉԱՓՈՐՈՇԻՉՆԵՐԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ

    Հանրային քննարկման են ներկայացվել
    «Կրթության բարելավում» ծրագրի «Աջակցություն կրթության որակի բարելավմանը` կրթակարգի և չափորոշիչների վերանայման միջոցով» ենթաբաղադրիչի շրջանակներում մշակված

    ՀԱՆՐԱԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳԻ ԵՒ ՉԱՓՈՐՈՇԻՉՆԵՐԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ

    և

    ԱԶԳԱՅԻՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳ


    փաստաթղթերի նախագծերը:

    Աշխատանքային խումբը խնդրում է դիտողություններ և առաջարկություններ ներկայացնել մինչև 21.10.2016թ.:
    Վերջին խմբագրողը՝ manush; 22-12-16, 13:18.
    Մանուշակ Ավետիսյան
    Կրթական տեխնոլոգիաների ազգային կենտրոն
    ՏՀՏ բովանդակության բաժնի պետ

  • #2
    manush-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Հանրային քննարկման են ներկայացվել
    «Կրթության բարելավում» ծրագրի «Աջակցություն կրթության որակի բարելավմանը` կրթակարգի և չափորոշիչների վերանայման միջոցով» ենթաբաղադրիչի շրջանակներում մշակված

    ՀԱՆՐԱԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳԻ ԵՒ ՉԱՓՈՐՈՇԻՉՆԵՐԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ

    և

    ԱԶԳԱՅԻՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳ


    փաստաթղթերի նախագծերը:

    Աշխատանքային խումբը խնդրում է դիտողություններ և առաջարկություններ ներկայացնել մինչև 21.10.2016թ.:
    Հարգելի գործընկերներ, անչափ կարևորելով նշված փոփոխությունները, ուզում եմ քննարկել հայեցակարգի 17-րդ կետի դրութները: Այն է՝ ,,Ուսուցման ավանդական հարացույցի փոխարեն պետք է ամրագրվի ,,կրթություն կյանքի համար ,, հարացույցը նկատի ունենալով, որ մարդու էությունը մտավոր, ֆիզիկական, հոգեբանական, հոգևոր-մշակութային և սոցիալական որակների միասնությունն է, և սովորողը չի կարող դիտվել որպես կրթության օբյեկտ, այլ հանդիսանում է կրթության սուբյեկտ, ինչը ենթադրում է երեխայի՝ համակողմանի, ներդաշնակ և շարունակական զարգացում, ինչպես նաև ամբողջ կյանքի ընթացքում կրթվելու, զարգանալու ձգտում և հնարավորություն,,:
    Իսկ ինչ ենք տեսնում այսօր շատ դպրոցներում: ՈՒսուցիչների ճնշող մեծամասնությունը չի ցանկանում և ի վիճակի չէ հրաժարվել ուսուցման ավանդական աղավաղված հարացույցից՝ որդեգրելով երեխաների հետ աշխատելու այնպիսի մեթոդներ, որի հիմքում երեխային՝ որպես անհատականություն ոչնչացնելն է, հպատակի դերում տեսնելը, որտեղ խստությունը համարժեք է նվաստացնող վերաբերմունքին, ուսուցիչներ, որոնք պարզապես չեն ժպտում՝ վախենալով կորցնել իրենց՝ ,,խիստ ուսուցչի համբավը,,, նրանք չեն կարևորում ,,մտավոր, ֆիզիկական, հոգեբանական, հոգևոր-մշակութային և սոցիալական որակների միասնություն,,-ը, երեխայի՝ իրենց հանդեպ ունեցած զգացմունքները: Այսպիսի ուսուցիչներից պարզապես անհնար է ակնկալել ,,երեխայի՝ համակողմանի, ներդաշնակ և շարունակական զարգացում, ինչպես նաև ամբողջ կյանքի ընթացքում կրթվելու, զարգանալու ձգտում և հնարավորություն,,...:
    Ինչպես ազատվել նման ,,ուսուցիչներից,,: Ժամանակն է անցնել լուրջ կադրային փոփոխությունների: Այլապես մեր կորուստներն անդառնալի են:
    Վերջին խմբագրողը՝ Լուսինէ Ավագյան; 01-10-16, 19:03.
    Լուսինե Ավագյան

    Comment


    • #3
      manush-ի խոսքերից Նայել գրառումը
      Հանրային քննարկման են ներկայացվել
      «Կրթության բարելավում» ծրագրի «Աջակցություն կրթության որակի բարելավմանը` կրթակարգի և չափորոշիչների վերանայման միջոցով» ենթաբաղադրիչի շրջանակներում մշակված

      ՀԱՆՐԱԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳԻ ԵՒ ՉԱՓՈՐՈՇԻՉՆԵՐԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ

      և

      ԱԶԳԱՅԻՆ ԿՐԹԱԿԱՐԳ


      փաստաթղթերի նախագծերը:

      Աշխատանքային խումբը խնդրում է դիտողություններ և առաջարկություններ ներկայացնել մինչև 21.10.2016թ.:


      «Հանրակրթության բոլոր աստիճաններում չափորոշիչները և ծրագրերը ծանրաբեռնված են գիտելիքի բաղադրիչով՝ հիմնականում փաստական և հայեցակարգային»
      Ես կարծում եմ , որ սովորողների ուսումնական բեռնվածությունը մեծ է, կրթության բովանդակային պահանջները բարդ են, մեծամասամբ գործնական իրադրություններում չկիրառվող։ Հատկապես ուշադրություն պետք է դարձնել այնպիսի թեմաների վրա, որոնք կօգնեն կյանքի տարբեր իրավիճակներում հանդիպող կիրառական խնդիրներ լուծելու, առօրյա իրադրություններում կողմնորոշվելու և գործնական աշխատանքներ կատարելու համար։ Երկրաչափություն առարկայի ուսուցման կազմակերպման մեջ կարևորել գործնական և կիրառական ուղղվածությունը, այլ ոչ թե փաստականը։
      Եվ վերջապես գերագույն նպատակը աշակերտի ունակությունները զարգացնելն է, այլ ոչ թե առարկայի փաստական գիտելիքներով ծանրաբեռնելը։
      Լիլիթ Կորյունի Սահակյան

      https://forum.armedu.am/member.php/5808-Lilit-Sahakyan

      https://lib.armedu.am/user/profile/2640

      Comment


      • #4
        Եթե խոսքը ազգային կրթակարգի մասին է, ինչո՞ւ են ուսպլանում հայոց լեզվի և գրականության ժամերը ավելացնելու փոխարեն պակասեցրել։

        Հաշվի առնելով հիմնական դպրոցի առարկայական ծրագրերի, դասագրքերի ծանրաբեռնվածությունը՝ ավելի լավ կլիներ տարրական դպրոցում ուսումնառությունը լիներ 3 տարի, ինչպես առաջ էր, 1 տարին տրվեր հիմնական դպրոցին։

        Comment


        • #5
          Լուսինէ Ավագյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
          Հարգելի գործընկերներ, անչափ կարևորելով նշված փոփոխությունները, ուզում եմ քննարկել հայեցակարգի 17-րդ կետի դրութները: Այն է՝ ,,Ուսուցման ավանդական հարացույցի փոխարեն պետք է ամրագրվի ,,կրթություն կյանքի համար ,, հարացույցը նկատի ունենալով, որ մարդու էությունը մտավոր, ֆիզիկական, հոգեբանական, հոգևոր-մշակութային և սոցիալական որակների միասնությունն է, և սովորողը չի կարող դիտվել որպես կրթության օբյեկտ, այլ հանդիսանում է կրթության սուբյեկտ, ինչը ենթադրում է երեխայի՝ համակողմանի, ներդաշնակ և շարունակական զարգացում, ինչպես նաև ամբողջ կյանքի ընթացքում կրթվելու, զարգանալու ձգտում և հնարավորություն,,:
          Իսկ ինչ ենք տեսնում այսօր շատ դպրոցներում: ՈՒսուցիչների ճնշող մեծամասնությունը չի ցանկանում և ի վիճակի չէ հրաժարվել ուսուցման ավանդական աղավաղված հարացույցից՝ որդեգրելով երեխաների հետ աշխատելու այնպիսի մեթոդներ, որի հիմքում երեխային՝ որպես անհատականություն ոչնչացնելն է, հպատակի դերում տեսնելը, որտեղ խստությունը համարժեք է նվաստացնող վերաբերմունքին, ուսուցիչներ, որոնք պարզապես չեն ժպտում՝ վախենալով կորցնել իրենց՝ ,,խիստ ուսուցչի համբավը,,, նրանք չեն կարևորում ,,մտավոր, ֆիզիկական, հոգեբանական, հոգևոր-մշակութային և սոցիալական որակների միասնություն,,-ը, երեխայի՝ իրենց հանդեպ ունեցած զգացմունքները: Այսպիսի ուսուցիչներից պարզապես անհնար է ակնկալել ,,երեխայի՝ համակողմանի, ներդաշնակ և շարունակական զարգացում, ինչպես նաև ամբողջ կյանքի ընթացքում կրթվելու, զարգանալու ձգտում և հնարավորություն,,...:
          Ինչպես ազատվել նման ,,ուսուցիչներից,,: Ժամանակն է անցնել լուրջ կադրային փոփոխությունների: Այլապես մեր կորուստներն անդառնալի են:
          Այո, հարգելի Լուսինե, շատ մեծ կարևորություն պետք է տալ «կրթություն կյանքի համար» հարացույցին, որովհետև սոսկ տեսական գիտելիքը դեռևս գիտելիք չէ, եթե այն պետք չէ կիրառել կյանքում անիմաստ է։««Լավ է մեկ անգամ տեսնել, քան հարյուր անգամ լսել» ասույթը երիցս ճիշտ է։
          Լավ ուսուցիչը երեխայի լավ, վստահելի ընկերն է և ոչ թե նրա ահաբեկիչն ու քննիչը,պետք է փոխել վերաբերմունքը երեխայի շփման գործում և նորովի ու առավել հոգեբանորեն նվաճել երեխայի սիրտը, ոչ թե վախեցնել գնահատականով կամ...
          Վերջին խմբագրողը՝ Սվետլանա Քոչինյան; 11-10-16, 23:33.

          Comment


          • #6
            Արմինե Մ-ի խոսքերից Նայել գրառումը

            Հաշվի առնելով հիմնական դպրոցի առարկայական ծրագրերի, դասագրքերի ծանրաբեռնվածությունը՝ ավելի լավ կլիներ տարրական դպրոցում ուսումնառությունը լիներ 3 տարի, ինչպես առաջ էր, 1 տարին տրվեր հիմնական դպրոցին։
            Այդ դեպքում ճիշտ կլիներ ուսումնառությունն սկսվեր 7 տարեկանից ինչպես առաջ էր և շատ հարցեր կլուծվեր այլ կերպ։

            Comment


            • #7
              Հատկապես շատ եմ կարևորում ազգային կրթություն հասկացությունը մեր համարՙ։Կրթության բովանդակային միջուկում պետք է ավելի շատ ներառել մեր ազգային մշակութային գործիչների ստեղծագործությունները, սովորեցնել ճանաչել դրանք և անպայման համաշխարհային կապիտալը, բայց ոչ բոլորը դնել մի հարթության վրա և բոլորին մոտենալ շատ թռուցիկ ձևով։
              Ուիլյամ Չենինգն ասել է. << Երեխաներին դաստիարակելու համար պահանջվում է ավելի խորաթափանց մտածողություն, քան պետության կառավարման համար>>: Այսինքն` պիտի ունենանք հոգածու և մտահոգ պետական մտածողություն, որի շնորհիվ կկերտենք վաղվա օրը կառուցող ապագայի քաղաքացու ներդաշնակ կերպարը:
              Իսկ Ջ. Դյուին գրել է.<< Յուրաքանչյուր հասարակություն պետք է իր երեխաների համար ցանկանա այն, ինչ կցանկանա լավագույն և խելամիտ ծնողն իր երեխային>>: Կարծում եմ, որ այս երկու հանճարեղ մտքերը մեկ անգամ ևս հավաստում են, որ կրթության գործը շատ մեծ առաքելություն է, և միանշանակ բոլորի գործն է, որի համար պիտի անմնացորդ օգտագործել պետության ու հասարակության մարդկային և ֆինանսական բոլոր գործոնները, որպեսզի մեր<<ցանքսը>> հասկավորվի հուռթի պտղավորումով և շռայլ բերքով:
              Վերջին խմբագրողը՝ Սվետլանա Քոչինյան; 12-10-16, 09:38.

              Comment


              • #8
                Արմինե Մ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                Եթե խոսքը ազգային կրթակարգի մասին է, ինչո՞ւ են ուսպլանում հայոց լեզվի և գրականության ժամերը ավելացնելու փոխարեն պակասեցրել։

                Հաշվի առնելով հիմնական դպրոցի առարկայական ծրագրերի, դասագրքերի ծանրաբեռնվածությունը՝ ավելի լավ կլիներ տարրական դպրոցում ուսումնառությունը լիներ 3 տարի, ինչպես առաջ էր, 1 տարին տրվեր հիմնական դպրոցին։
                Հարգելի Արմինե, ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ ժամաքանակն ավելացնելով կրթության որակի և բարելավման խնդիրը չի լուծվում: Եթե նայեք նախորդ տարիների ուսումնական պլանները, կտեսնեք, որ մի շարք առարկաների, այդ թվում հայոց պատմության. ընդհանուր ժամաքանակն անընդհատ ավելացել է, ինչը, սակայն, ցանկալի արդյունք չի տվել: Մի մոռացեք նաև, որ բոլոր առարկաները սովորում են հայերենով:Տարրական դպրոցը չորս տարի է, քանի որ ընդունելությունը վեց տարեկանից է: Կան երկրներ, օրինակ` Վրաստանը, որտեղ տարրական դպրոցը 6-ամյա է:

                Comment


                • #9
                  Սվետլանա Քոչինյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                  Այո, հարգելի Լուսինե, շատ մեծ կարևորություն պետք է տալ «կրթություն կյանքի համար» հարացույցին, որովհետև սոսկ տեսական գիտելիքը դեռևս գիտելիք չէ, եթե այն պետք չէ կիրառել կյանքում անիմաստ է։««Լավ է մեկ անգամ տեսնել, քան հարյուր անգամ լսել» ասույթը երիցս ճիշտ է։
                  Լավ ուսուցիչը երեխայի լավ, վստահելի ընկերն է և ոչ թե նրա ահաբեկիչն ու քննիչը,պետք է փոխել վերաբերմունքը երեխայի շփման գործում և նորովի ու առավել հոգեբանորեն նվաճել երեխայի սիրտը, ոչ թե վախեցնել գնահատականով կամ...
                  Հարգելի գործընկերներ, բազմիցս լսելով ,,աշակերտը վախենում է կամ չի վախենում ուսուցչից,, արտահայտությունը, խորապես վիրավորվում եմ: Միթե կարելի է ապրել 21-րդ դարում և փորձել աշխատել երեխաների հետ նման սկզբունքներով: Խնդրանքս է՝ մի աղավաղեք երեխաների հոգին, միտքը: Նման ուսուցիչներից հետո դասարան մտնելը և երեխաներին ,,ուշքի բերելը,, պարզապես ծանրագույն և, ցավալիերեն, երբեմն անհաջող աշխատանք է:
                  Լուսինե Ավագյան

                  Comment


                  • #10
                    Հարգելի Կարեն Մելքոնյան, կրթության որակի և բարելավման խնդիրը շատ այլ պատճառներով չի լուծվում, շատ բան կախված է ուսումնական ծրագրերից, դասագրքերից, դասավանդողի մասնագիտական որակից և այլն։ Սակայն, իմ կարծիքով/և, հուսով եմ, ոչ միայն իմ/ ազգային կրթակարգ ունենալու համար հանրակրթական դպրոցում շատ լավ պետք է ուսումնասիրեն հայագիտական առարկաները։ Հայոց լեզվին լավ տիրապետելու համար շաբաթական 2 դասաժամը բավարար չէ։ Տարիներ առաջ հայոց լեզվի դասաժամերից կրճատեցին, տվեցին <<ֆիզկուլտուրա>> առարկային, հիմա էլ երևի՝ <<տեխնոլոգիա>> առարկային։ Ի՞նչ պետք է սովորեն այդ ժամերին, որ մայրենի լեզվից առավել կարևոր է․․․
                    Ավարտական քննությունների համար նախատեսված շտեմարանները պահանջում են հայոց լեզվի գերազանց իմացություն, իսկ դա միայն 12-րդ դասարանում չպետք է սովորեն կամ էլ կրկնուսույցի մոտ։
                    Էլ չեմ խոսում այն մասին, որ թելադրություն, շարադրություն, փոխադրություն գրելը աստիճանաբար դուրս է մղվում։

                    Comment


                    • #11
                      [QUOTE=Արմինե Մ;15500]Հ Սակայն, իմ կարծիքով/և, հուսով եմ, ոչ միայն իմ/ ազգային կրթակարգ ունենալու համար հանրակրթական դպրոցում շատ լավ պետք է ուսումնասիրեն հայագիտական առարկաները։ Հայոց լեզվին լավ տիրապետելու համար շաբաթական 2 դասաժամը բավարար չէ։ Տարիներ առաջ հայոց լեզվի դասաժամերից կրճատեցին, տվեցին <<ֆիզկուլտուրա>> առարկային, հիմա էլ երևի՝ <<տեխնոլոգիա>> առարկային։ Ի՞նչ պետք է սովորեն այդ ժամերին, որ մայրենի լեզվից առավել կարևոր է․․․։[/QUOTE
                      Թերևս ճիշտ եք, հարգելի Արմինե,այսօր «ֆիզկուլտուրա»առարկային ավելի շատ ժամեր է հատկացված, քան լեզուներին,կամ թեկուզ մաթեմատիկական առարկաներին, էլ չեմ ասում «Շախմատ»առարկան,որը կարելի էր նախասիրական խմբակի ձևով ուսուցանվեր։ Թող բոլորովին սխալ չընկալվի իմ միտքը ,մեր ազգը աշխարհին չեմպիոն է տվել դեռևս այն ժամանակ, երբ դպրոցներում պարտադիր չկար այդ առարկան և նախասիրական էր։Հիմա տառերը դժվարությամբ սովորող աշակերտին պարտադրված է սովորել շախմատ, ցավալիորեն ծանր պարտականություն և աշակերտի և ծնողի համար, ով շախմատ չգիտի,այն էլ շաբաթական 2ժամ։

                      Comment


                      • #12
                        Ազգային կրթակարգ

                        Հարգելի պարոն Մելքոնյան

                        Այս վարկային ծրագրի 1.4 ենթաբաղադրիչով նախատեսված, 0.5մլն դոլար արժեքով, <1-12-րդ դասարանների հանրակրթական ծրագիրը համապատասխանեցնել ՀՀ կառավարության 2011թ. հուլիսի 28-ի N1088 որոշմամբ ընդունված Հանրակրթության պետական չափորոշչի պահանջներին> մտադրությունը գնում է <Հանրակրթության մասին> ՀՀ օրենքով չսահմանված նոր՝ <Ազգային կրթակարգ> վերնագրով փաստաթուղթ ստեղծելու ճանապարհով:
                        Օրենքով սահմանված է <Հանրակրթության պետական չափորոշիչ> փաստաթուղթը:
                        1.«Ազգային կրթակարգի շրջանակ» -վերնագրի տակ գրվածը համոզիչ չէ, սահուն չէ, կրթությունն էլ, իմ կարծիքով, գործոնի չի կարող վերաճել, այն միշտ եղել է, կա ու կլինի:
                        2. «Ազգային կրթակարգ» նորմատիվ փաստաթուղթ «Հանրակրթության մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված չէ, այլ՝ «Հանրակրթության պետական չափորոշիչ» նորմատիվ փաստաթուղթ, որը սահմանում է հանրակրթական հիմնական ծրագրերի բովանդակության պարտադիր նվազագույնը, կրթական ծրագրի առավելագույն ծավալը, ըստ կրթական մակարդակների` շրջանավարտներին ներկայացվող ընդհանրական որակական պահանջները, սովորողների գնահատման համակարգը (հոդված 6):
                        Իմ կարծիքով, այս նախագծով առաջարկվող փաստաթուղթը օրենքի պահանջ չէ: Ավելին, կարծես, որոշ թեզերով կրկնում է վերոնշյալ օրենքը:
                        3.Ընդհանուր դրույթների 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետում Կրթակարգի հիմնական ուղենիշ եք վերցրել ՀՀ կրթության ոլորտը կանոնակարգող օրենքները, որտեղ չկա «Կրթակարգ» անունով նորմատիվ փաստաթուղթ, նախկին փաստաթղթերը, որտեղ կար նման անունով փաստաթուղթ, 2011թվականի հուլիսի 28-ի N1088-Ն որոշմամբ ուժը կորցրած են ճանաչվել, 2015-ից հետո գոյություն չունեցող Կրթության զարգացման պետական ծրագիրը: Այսօր Հայաստանում գործում է «Հանրակրթության մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված մեկ նորմատիվ փաստաթուղթ՝ «Հանրակրթության պետական չափորոշիչ»:
                        4. «Կրթության զարգացման տեսլական »վերնագրի տակի նյութը ամբողջությամբ պետք է գնա ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ԾՐԱԳԻՐ 2016-2025 փաստաթղթի մեջ, որը ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածի 4-րդ կետի պահանջն է, այն արդեն պետք է ընդունված լիներ:
                        <Հանրակրթության առաքելությունը> և <Հանրակրթության բովանդակությունը> վերնագրերի նյութն, իմ կարծիքով, ավելորդ է այս փաստաթղթում, որովհետև դրանք օրենքի <Հանրակրթության նպատակները և պետական քաղաքականության սկզբունքները> հոդվածում գրված են կարճ ու կոնկրետ:
                        5. Իմ կարծիքով, ցանկացած փաստաթղթի մեջ երևույթը նկարագրող բառերը պետք է բոլորին հասկանալի լինեն, օրինակ, 5-րդ էջի 20-րդ ենթակետում «կոգնիտիվ» բառը փոխարինել հասկանալի բառով
                        6. Այս փաստաթուղթը չի գրված «Հանրակրթության մասին» ՀՀ օրենքի 2014թ. դեկտեմբերի 1-ի փոփոխությամբ հռչակված համընդհանուր ներառական կրթության, որպես յուրաքանչյուր երեխայի կրթության իրավունքի ապահովման երաշխիք հանդիսացող քաղաքականության ոգով, որովհետև նախագծի Ընդհանուր դրույթների 3-րդ կետում գրված <Կրթակարգի գլխավոր նպատակը որակյալ կրթության ապահովումն է> միտքը ավելի ստույգ սահմանված է վերոնշյալ օրենքում.
                        < 2.1. Հայաստանի Հանրապետությունը համընդհանուր ներառական կրթությունը հռչակում է որպես յուրաքանչյուր երեխայի կրթության իրավունքի ապահովման երաշխիք։ Ներառական կրթության քաղաքականությունը նպատակաուղղված է յուրաքանչյուր երեխայի կրթության մատչելիության, հավասար մասնակցության հնարավորության և որակի ապահովմանը։>
                        Իսկ նախագծի 26-րդ կետում Ներառական կրթությանը վերաբերող պարբերությունը վերաբերվում է միայն ծրագրերի երեխաների կարողություններին ու առանձնահատկություններին հարմարեցմանը, այնինչ <յուրաքանչյուր երեխայի կրթության իրավունքի ապահովման երաշխիք> միտքը կարմիր թելով պետք է անցներ այս նախագծի յուրաքանչյուր վերնագրի միջով:

                        Մենք ունենք օրենքով սահմանված և Կառավարությամբ 28.07.2011թ. N-1088-Ն որոշմամբ ընդունված Հանրակրթության պետական չափորոշիչ, որը առանց ավելորդությունների, պետք է ընդամենը վերանայվեր, դրանք համապատասխանեցնելով համընդհանուր ներառական կրթության քաղաքականությանն ու էությանը: Այս հանձնաժողովի առաքելությունը պետք է լիներ արդեն գործող ՊԵՏԱԿԱՆ ՉԱՓՈՐՈՇԻՉ փաստաթուղթն ամբողջությամբ հարմարեցնել օրենքով սահմանված հանրակրթության նպատակներին ու քաղաքականության սկզբունքներին .
                        Հանրակրթության նպատակները և պետական քաղաքականության սկզբունքները
                        1. Հանրակրթությունը նպատակաուղղված է յուրաքանչյուր սովորողի՝
                        1) մտավոր, հոգևոր, ֆիզիկական և սոցիալական զարգացմանը.
                        2) մարդկային արժանապատվության պահպանմանը.
                        3) իր ընդունակություններին, կարողություններին և առողջությանը համապատասխան ուսումնական միջավայրում նրա հասարակական հարմարեցմանը.
                        4) ինքնասպասարկման ունակությունների ձեռք բերմանը և ինքնուրույն կյանքի նախապատրաստմանը.
                        5) մասնագիտական կողմնորոշմանը և մասնագիտական աշխատանքային գործունեության նախապատրաստմանը.
                        6) ընտանեկան կյանքին պատրաստվածության ապահովմանը.
                        7) որպես ապագա քաղաքացու ձևավորմանը։
                        2. Հանրակրթության բնագավառում պետությունը երաշխավորում է հետևյալ սկզբունքների ապահովումը.
                        1) հանրակրթության մարդասիրական բնույթը, ազգային և համամարդկային արժեքների, մարդու կյանքի ու առողջության, անհատի ազատ և համակողմանի զարգացման առաջնայնությունը, քաղաքացիական գիտակցության կարևորումը, անհատի և նրա իրավունքների ու ազատությունների նկատմամբ հարգանքը, արժանապատվությունը, հայրենասիրությունը, աշխատասիրությունը, պատասխանատվությունը, հանդուրժողականությունը, բնապահպանական աշխարհայացքի ձևավորումը.
                        2) հանրակրթության հավասար հնարավորությունները, մատչելիությունը, շարունակականությունը, հաջորդականությունը և համապատասխանությունը սովորողների զարգացման մակարդակին, առանձնահատկություններին ու պատրաստվածության աստիճանին.
                        3) հանրակրթության բնագավառում ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքների ապահովումը.
                        4) ուսումնական հաստատություններում ստեղծագործական աշխատանքի խթանումը, սովորողների վերլուծական, քննադատական մտածողության, գիտելիքների ինքնուրույն ձեռքբերման և կիրառման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործման ունակությունների զարգացման առաջնայնությունը.
                        5) հանրակրթության որակի շարունակական բարելավումը, միջազգային չափանիշներին համապատասխանությունը, ինչպես նաև միջազգային կրթական համակարգին ինտեգրումը.
                        6) ուսումնական հաստատությունների ինքնավարության և պետական վերահսկողության հավասարակշռումը.
                        7) անկախ կազմակերպական-իրավական ձևից` ուսումնական հաստատությունների և դրանցում սովորողների ու աշխատողների իրավահավասարությունը.
                        8) հանրակրթական և այլ կրթական ծրագրերի փոխհամաձայնեցվածությունը:
                        Ինչպես նաև պետք է լուծի հետևյալ խնդիրը՝ յուրաքանչյուր երեխայի կրթության որակի ապահովման պահանջին ընդառաջ, Պետական չափորոշչի ակնկալվող փոփոխության մեջ հասկանալի գրված լիներ, թե ինչպե՞ս է ուսուցիչը երեխաների կարողություններին ու առանձնահատկություններին հարմարեցնելու առարկայական չափորոշիչն ու ծրագիրը, թե որքանո՞վ են առարկայական չափորոշիչները գրվելու այնքան ճկուն, որպեսզի ուսուցիչն այնտեղ գտնի յուրաքանչյուր երեխայի առանձնահատկությանը համապատասխան չափորոշչային պահանջն ու այն գնահատելու գործիքը: Իմ կարծիքով, սա էր այս փաստաթղթից ակնկալիքը:
                        7. Կրթության բոլոր մակարդակներում պետք է դրվի ոչ թե պատկերացում ՀՀ խորհրդանիշների մասին , այլ՝ իմացություն, մասնավորապես՝ օրհներգի, այնինչ միայն տարրականում էր դրված:
                        8. 75-րդ կետում 1-2 ժամ՝ դասղեկական դաստիարակչական աշխատանքի համար, լավ կլինի որոշակի լինի՝ 2 ժամ
                        9. 77—ի զ կետն ի՞նչ է նշանակում, «դպրոցի ինքնուրույնություն» հասկացություն ոչ մի տեղ չունենք, ունենք ինքնավարություն, գուցե սա՞ նկատի ունեք
                        9. 79-րդ կետը ի՞նչ կամ ինչի՞ բովանդակության ինտեգրման մասին է խոսվում:
                        10. Անհասկանալի է տարրական 2-4 դասարաններում <Հասարակություն, հասարակական գիտություններ> բնագավառը ներկայացվող առարկայացանկը(էջ 37), որոնք չեն կարող ապահովել 33-րդ կետով սահմանված <Տարրական կրթության ծրագրի <Հասարակություն, հասարակական գիտություններ> ուսումնական բնագավառի> պահանջները, որոնք իսկապես կարևոր են:
                        11. Տարրական դպրոցի <Ինֆորմատիկա և տեղեկատվական տեխնոլոգիա> ծրագրին տրված է 1 ժամ միայն առաջին դասարանում, հաջորդ ուսումնասիրությունը 6-րդ դասարանում է նախատեսվում, ինչպե՞ս է հիմնավորվում այս անհասկանալի խզումը:
                        Կարող եմ առաջարկել ֆիզկուլտուրայի 3 ժամից մեկը տարրական դպրոցում հատկացնել տեղեկատվական տեխնոլոգիային:
                        12. Բոլոր մակարդակներում նախատեսվում է <Արվեստ, հոգևոր մշակույթ> բնագավառը, ընդ որում 5-9-րդ դասարաններում <Հայոց եկեղեցի և մշակույթ> առարկա, սա նո՞ր առարկա է:
                        13. Քանի որ հաջորդ տարվանից 12-ամյա կրթությունը դառնում է պարտադիր, իմ կարծիքով , չափորոշիչը պետք է լուծում տա հատկապես գյուղական բնակավայրերի երեխաների համար մասնագիտական կրթության ապահովմանը, ելնելով այդ բնակավայրի աշխատաշուկայի պահանջներից, մեծացնել ընտրովի առարկաների ժամերը 12-րդ դասարաններում:
                        14. Գյուղերի և քաղաքների դպրոցների համար միջնակարգ դպրոցի հենքային ուսումնական պլանները, իմ կարծիքով , կարելի էր տարբերակված ունենալ, դրանք շարունակում են ծանրաբեռնված մնալ պարտադիր առարկայացանկով, հատկապես 12-րդ դասարանում դրանց թիվը կարելի էր նվազեցնել ու ավելացնել ընտրովի ժամերի քանակը, որովհետև հանրապետությունում միջին մասնագիտական կրթություն կազմակերպող ուսումնական հաստատություններ չափազանց քիչ են :
                        15. 91-ի ե.կետից , իմ կարծիքով պետք է հանել <վախի հաղթահարմանը> բառակապակցությունը:
                        16.103-րդ և 104-րդ կետերի վերաբերյալ, կարծում եմ, շատ կարծիքներ կլինեն:
                        Փաստորեն գործող Չափորոշչի և առաջարկվող նախագծով Հենքային ուսումնական պլանների ժամաքանակների փոփոխություն չի նախատեսվում:
                        Փոփոխության չի ենթարկվում նաև ԿԳ նախարարի կողմից քննադատվող, որպես ծանրաբեռնված, ավագ դպրոցի հենքային ուսումնական պլանը:
                        Առաջարկում եմ
                        • փաստաթղթի անունը թողնել ՀԱՆՐԱԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՉԱՓՈՐՈՇԻՉ
                        • Նախագիծը սկսել 7-րդ էջի վերնագրից , այնտեղից հանելով <չափոփոշիչը որպես կրթակարգի բաղադրիչ> բառերը, որովհետև այդ 7 էջում պարունակող նյութը կրկնվում է հետագայում և փաստաթուղթն ավելորդ ծանրաբեռնվել է
                        • Այս փաստաթղթով առաջարկվող տեսական, գործնական գիտելիքները, կարողություններն ու հմտությունները համապատասխանեցնել ՀՀ կառավարության 07.07.2016թ. N 714-Ն որոշմամբ ընդունված որակավորումների ազգային շրջանակին:
                        • Շնորհակալ կլինեմ, եթե 16 կետով ներկայացրած ձևակերպումներս
                        արժանանան Ձեր ուշադրությանը

                        Comment


                        • #13
                          Ես կարծում եմ, որ լավ է երբ ուսուցման նկատմամբ կա վերլուծական վերաբերմունք, քանի որ ուսուցումը բազմաբովանդակ, անընդհատ փոփոխվող կատեգորիա է: Լավ է նաև այն, որ նշված փոփոխությունների հիմքում դրված է իրականանալիության սկզբունքը: Սակայն համաձայն չեմ, որ ուսուցումը ներառի ավելի շատ գործնական մաս: Քանի որ գիտելիքի տեսական մասը մարդկության հավաքական փորձն ու իմացություններն են: Տեսական մասի կրճատումը կնշանակի մեկ քայլ հետ կատարել: Կարծում եմ, որ միայն անհրաժեշտ է տեսական նյութի առավել պարզ շարադրանք, որը թույլ կտա հեշտ յուրացնել նյութը:

                          Comment


                          • #14
                            Գիտատեխնիկական առաջընթացին համապատասխան բնականաբար պետք է փոփոխության ենթարկել կրթակարգը: Բազային գիտելիքների պաշարը երբեմն չի համապատասխանում սոցիալական զարգացման խնդիրներին:
                            Գիտելիք ստանալը ինքնանպատակ չէ, այն պետք է ունենա կիրառման ոլորտ, կամ այնպիսի հմտություններ և կարողություններ ձևավորի, որը տվյալ աշակերտին հնարավորություն կտա ցանկացած իրավիճակում կայացնել ճիշտ որոշում, կատարելու տրամաբանական եզրահանգումներ:
                            Դպրոցական ծրագրերը գերծանրաբեռնված են: Կան թեմաներ, որոնք անցնում են 6-րդ,7-րդ,8-րդ և 9-րդ դասարաններում: Նպատակահարմար է անցնել մի դասարանում ավելի շատ ժամերով: Օր. <<Համաչափություն>>, <<Գրաֆիկներ>>,<<Կոորդինատային հարթություն>> իսկ <<Ճշմարիտ և կեղծ ասույթներ>> թեման 6-րդ դասարանում դժվարություն է առաջացնում:

                            Comment


                            • #15
                              [QUOTE=բախշյան;15506]Հարգելի պարոն Մելքոնյան


                              7. Կրթության բոլոր մակարդակներում պետք է դրվի ոչ թե պատկերացում ՀՀ խորհրդանիշների մասին , այլ՝ իմացություն, մասնավորապես՝ օրհներգի, այնինչ միայն տարրականում էր դրված:
                              8. 75-րդ կետում 1-2 ժամ՝ դասղեկական դաստիարակչական աշխատանքի համար, լավ կլինի որոշակի լինի՝ 2 ժամ

                              10. Անհասկանալի է տարրական 2-4 դասարաններում <Հասարակություն, հասարակական գիտություններ> բնագավառը ներկայացվող առարկայացանկը(էջ 37), որոնք չեն կարող ապահովել 33-րդ կետով սահմանված <Տարրական կրթության ծրագրի <Հասարակություն, հասարակական գիտություններ> ուսումնական բնագավառի> պահանջները, որոնք իսկապես կարևոր են:
                              11. Տարրական դպրոցի <Ինֆորմատիկա և տեղեկատվական տեխնոլոգիա> ծրագրին տրված է 1 ժամ միայն առաջին դասարանում, հաջորդ ուսումնասիրությունը 6-րդ դասարանում է նախատեսվում, ինչպե՞ս է հիմնավորվում այս անհասկանալի խզումը:
                              Կարող եմ առաջարկել ֆիզկուլտուրայի 3 ժամից մեկը տարրական դպրոցում հատկացնել տեղեկատվական տեխնոլոգիային:

                              13. Քանի որ հաջորդ տարվանից 12-ամյա կրթությունը դառնում է պարտադիր, իմ կարծիքով , չափորոշիչը պետք է լուծում տա հատկապես գյուղական բնակավայրերի երեխաների համար մասնագիտական կրթության ապահովմանը, ելնելով այդ բնակավայրի աշխատաշուկայի պահանջներից, մեծացնել ընտրովի առարկաների ժամերը 12-րդ դասարաններում:
                              14. Գյուղերի և քաղաքների դպրոցների համար միջնակարգ դպրոցի հենքային ուսումնական պլանները, իմ կարծիքով , կարելի էր տարբերակված ունենալ, /QUOTE]
                              Լիովին համաձայն եմ տիկին Բախշյանի վերոնշյալ կետերի հետ։

                              Comment

                              Ներեցեք, դուք իրավասու չեք դիտել այս էջը:
                              Working...
                              X