Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Ծննդավայրս

Collapse
X
 
  • Filter
  • Ժամանակ
  • Show
Clear All
new posts

  • Ծննդավայրս

    Օշականն իմ ծննդավայրն է, իսկ ո՞րն է Ձերը...
    Ես բանաստեղծություններով և արձակ խոհերով կխոսեմ նրա մասին, կխոսեմ նրա հետ:
    Եկեք խոսենք մեծ աշխարհի մեր փոքրիկ անկյունների մասին, մեր օրրան-ծննդավայրերի երազաշող խոհերը դարձնենք շատերինը:

  • #2
    Այսօր Օշականում տոն է. Սուրբ թարգմանչաց տոնն է նշում օշականցին: Սուրբ թարգմանչաց տոնն է նշում Հայաստանյայց առաքելական սուրբ եկեղեցին, և տոնի կենտրոնը Օշականն է: Սուրբ թարգմանիչներն են Մեսրոպ Մաշտոցը, Սահակ Պարթևը, նրանց աշակերտներ Մովսես Խորենացին, Եղիշեն, Եզնիկ Կողբացին, էլի շատերը: Եկեղեցին սուրբ թարգմանիչների կարգին դասել է սուրբ Գրիգոր Նարեկացուն և Սուրբ Ներսես Շնորհալուն ևս:

    Comment


    • #3
      Սուրբ թարգմանիչներ

      Սահակ Պարթևը և Մեծն Մաշտոց
      Աշակերտաց հետ կրտսեր ու ավագ,
      Հանճարների հետ՝ ներկա ու գալիք,
      Սրբեր կոչվեցին, մշակ թարգմանաց:
      Սուրբ թարգմանիչներ կոչեցին նրանց.
      Նրանք սուրբ սիրով խոսքը Աստծո
      Ավանդեցին մեզ՝ որպես լուսաբաց,
      Բարին կամեցան ամենքին Աստծով:
      Խոսքը ծավալվեց ու կոչվեց Նարեկ,
      Իր մեջ ամփոփեց հույսը բոլորի,
      Սուրբ Շնորհալու շնորհով լցվեց,
      Սիրո տիեզերք ցանկաց բոլորին:
      Հայ մարդը լցվեց լույսերով նրանց,
      Նրանց հայացքով միշտ նայեց երկինք,
      Տենչաց տենչանոք մաքրություն անանց,
      Խոսքը հանճարեղ դարձավ սուրբ կնիք:
      Աստվածապարգև շնորհով լեցուն
      Հայի հոգու մեջ լույսը շողշողաց,
      Հայը հայերեն հասկացավ Աստծուն,
      Դուռը հավատի հայը պահեց բաց:
      Որ մեղքից զատվի մարդը բանական,
      Կյանքը հավերժի շնորհով շողա,
      Որ Աստված լինի հային պահապան,
      Լույսով հավերժվի աշխարհը համայն:

      Comment


      • #4
        ***
        Դարերն են եկել, գումարվել իրար
        Հավերժի ոսկե ակնթարթի մեջ,
        Հոսում է խինդը հրճվանքով վարար,
        Խոսքը աղոթք է՝ խոնարհուն ու վեհ:
        Մեսրոպ Մաշտոցով սրբացյալ հողի
        Տերն ու մշակն ենք այս հոլովույթում,
        Մեր հոգում՝ թրթիռ հավերժի շողի,
        Հայի երազը հրաշք է երկնում:

        Comment


        • #5
          Օշականս

          Շողշողում է Օշականս հանդերձներում աշունի,
          Այս ժպիտը ոսկևոր է և երազի փայլ ունի,
          Պայծառացյալ խնդություն է շուրջբոլորը շողաբաց,
          Ժպտում է իմ գյուղը բարի, կանչում է իր գիրկը բաց:

          Մաքրամաքուր ղողանջներ են, սավառնում են երկնքում,
          Ղողանջում են երազները և որպես զանգ զրնգում:
          Ժպտա՛, աշու՛ն, ժպտա՛ գյուղիս խաղաղության բերկրանքով,
          Տե՛ր իմ, մաքրի՛ր խղճի գինին և դարձրու՛ սերը ծով:

          Comment


          • #6
            ***

            Օշականը՝ գյուղը այս,
            Մի երգ ունի երազած,
            Լուռ խոկում է գյուղը այս՝
            Գետի ափին վեհ բազմած:

            Պայծառաշող օրերի
            Քաղցրությունն է ամբարել,
            Զրույցները՝ նոր ու հին,
            Եվ հույսերը իր ջահել:

            Օշականը՝ գյուղս պարզ,
            Դրոշմն ունի դարերի,
            Երգն իր՝ շքեղ լուսաբաց,
            Լուսե խինդը արևի:

            Comment


            • #7
              Երգի նման ձգվում է մանկության օրերի մեղեդին նրանց հոգում, ովքեր ծնվել են Օշականում, ապրում են Օշականում, օշականցի են: Նրանցն է գյուղն այս ու համայն աշխարհինը, քանզի իրենց հյուրընկալ սեղանների նման բաց է նրանց հոգին ու կանչող՝ այգիների միջով ոլորվող ճամփան:
              Սա մեր գյուղն է, մեր քնքշանքը կանաչ, մեր սերն ու մանկության թրթիռը, երիտասարդության հևքն ու թրթիռը, մեր հասուն օրերի չխամրող ու երանգավառ առօրյան, հանգրվանն ու հոգսը, մի խոսքով՝ մերը:

              Comment


              • #8
                Սրբություն

                Սուրբ հանճարով սրբալուսված առապարին
                Լուռ հանգչում են սուրբ հանճարի նշխարները,
                Օշականն է՝ գյուղը չքնաղ, փռված փեշին լեռնապարի,
                Սուրբ հանճարով սրբալուսված հայոց հողը:

                Աստվածային լույս է կաթել հայոց հողին,
                Եվ փռվել են հայահավատ անուրջները,
                Մաշտոցալույս հանճարներն են հայոց հողի
                Եվ երկնքի սրբալեցուն կամուրջները:

                Comment


                • #9
                  Օշականում իմ չքնաղ

                  Օշականում իմ չքնաղ ինչքա՜ն այգեր են բացվել,
                  Ժպտացել է արևով քանի՜ պայծառ լուսաբաց,
                  Ինչքա՜ն մարդիկ են եկել, անցել, դարձել առասպել,
                  Եվ թարթել է աչքերն իր պատմությունը հոգնահած:

                  Եվ դարավոր այդ ճամփին հազարամյա թախիծով
                  Մեր հին գետն է խշշացել խորունկ կիրճում Քասախի,
                  Հազարամյա այդ ճամփին մեր երազին՝ խորունկ ծով,
                  Ուղեկցել է մշտապես ծով տքնանքը Ուսուցչի:

                  Եկեղեցու խորանից լույս ու սիրով առլեցուն,
                  Հավատավոր հույսերով լույս հանճարը Մաշտոցի
                  Միշտ եղել է մեզ համար հոգու ընկեր, սրտի տուն,
                  Դաս է տվել բոլորիս հանճարը մեծ ուսուցչի:

                  Ուսուցիչ է նա հավետ, ջինջ ջահակիր երազի
                  Եվ մեր գյուղի սրտի մեջ ապրող հավատ մաքրալույս,
                  Ավանդները մշտապես հայ առաջին ուսուցչի՝
                  Շողացել են լույսով լի, ինչպես պայծառ արշալույս:

                  Comment


                  • #10
                    Արսենյան-ի խոսքերից Նայել գրառումը
                    Օշականն իմ ծննդավայրն է, իսկ ո՞րն է Ձերը...
                    Ես բանաստեղծություններով և արձակ խոհերով կխոսեմ նրա մասին, կխոսեմ նրա հետ:
                    Եկեք խոսենք մեծ աշխարհի մեր փոքրիկ անկյունների մասին, մեր օրրան-ծննդավայրերի երազաշող խոհերը դարձնենք շատերինը:
                    Շնորհակալություն հարգելի՛ Արսենյան հետաքրքիր թեմա եք առաջարկել։Ես էլ կներկայացնեմ իմ ծննդավայրը։
                    Ես ապրում եմ Կոտայքի մարզի մարզկենտրոնում՝ Հրազդան քաղաքում։Այն գտնվում է Հրազդան գետի ափին։Ունի Վանատուր,Մաքրավան,Կաքավաձոր,Սոլակ,Քաղսի․Ջրառատ և այլն գյուղերը։
                    Հյուսիսց՝ Փամբակի,հարավ-արևմուտքից՝ Ծաղկունյաց,արևելքից և հարավ-արևմուտքից՝ Գեղամա լեռնաշղթաների մաս կազմող սարավանդներով է շրջապատված ծննդավայրս։Այն հարակից է զբոսաշրջության կետրոն Ծաղկաձոր քաղաքին։
                    Չնայած այստեղ ձմեռները ցրտաշունչ են,սակայն ես սիրում եմ ծննդավայրս տարբեր եղանաակներին։
                    Քաղաքի միջով հոսում են Հրազդան և Մարալիկ գետերը,որոնք միախառնվելով հասնում են և թափվում Արաքս գետը։Այստեղ է
                    գտնվում նաև գեղեցիկ Ծովինար լիճը,որն իր անունը ստացել է Ծովինար աստվածուհու պատվին։Այդ լճից վեր է խոյանում
                    համանուն գեղեցկուհու արձանը։
                    Հրազդանը շրջապատված է գեղատեսիլ անտառներով։Դրանցից մեկը կոչվում է <<Եղևնիների պուրակ>>։Սիրում եմ զբոսնել այդ պուրակում։Փշատերև ծառերն ամենուր անուշ բույր են տարածում։
                    Արդյունաբերական կենտրոն է ծննդավայրս։Գործում են Հրազդանի մեքենաշինական և Ցեմենտի գործարանները,ՋԷԿ-ը և Աթարբեկյանի ՀԷԿ-ը։
                    Last edited by Էմմա Խաչատրյան; d.m.Y, H:i.
                    Բարի գալուստ իմ էջ։Իմ նյութերը վերաբերում են հոգեբանությանը,դաստիարակությանը,հայ գրողների կյանքին և ստեղծագործություններին։
                    Այդ նյութերը ես վերամշակել եմ, նաև օգտվել գրքերից և կայքերից։

                    Comment


                    • #11
                      Օշականի_եկեղեցու_ընդհանուր_տեսքը.jpg

                      Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի անունը կրող եկեղեցին Օշականի այցետոմսն է: Սուրբ Մաշտոցը գյուղիս պահապան սուրբն է: Նրա հանճարը ժողովրդիս փառավոր ճամփի լուսավոր ոգին է:
                      Last edited by Արսենյան; d.m.Y, H:i.

                      Comment


                      • #12
                        Շնորհակալություն, հարգելի՛ Էմմա, ջերմ արձագանքի համար: Յուրաքանչյուրս, մեծ աշխարհի մեր անկյունը ներկայացնելով, ավելի ծանոթ ու հարազատ կդարձնենք Հայաստան երկրի հայրենական դիմագիծը: Ձեր ակտիվությունը շատ գնահատելի է և վարակիչ: Շնորհակալություն:

                        Comment


                        • #13
                          Հիշողության կանչ

                          Օրը պայծառ է՝ որպես սրբություն,
                          Եվ ժպիտներ կան անձրևի մեջ թաց,
                          Գարուն է՝ խինդաչ, երազահամբույր,
                          Խնդուն է տոնն այս, ինչպես լուսաբաց:

                          Մեր օշականյան հինավուրց հողում
                          Հայ պատմությունը դարձել է գրիչ,
                          Քո պատմությունն է, գյու՛ղ իմ հոլովում,
                          Քո պատմությունը, որ հասել է ինձ:

                          Դարեր են եկել, դարեր գնացել,
                          Նույն ձորն է, կիրճը ու նույն բնառուն,
                          Քանի՜ սերունդ է, գյու՛ղ իմ, լողացել
                          Ուղտաթավիկում, Արաբագյոլում:

                          Հնության փոշին փոշի չէ բնավ,
                          Ծաղկափոշի է՝ նստած թերթերիդ,
                          Հուշ-ասքերի մեջ ծփում է խաղաղ
                          Հեռու հող կոչված արտդ ցորենի:

                          Մեծով ու փոքրով խաղող են քաղում,
                          Նույնն էր ամեն ինչ և դարեր առաջ.
                          Հնձվոր ու արտին արև է մաղում,
                          Գյու՛ղ իմ հնօրյա, իմ քնքշա՛նք կանաչ:

                          Վանք ու մատուռներ շուրթերով արդար
                          Խնդրանք-աղոթքդ տանում են Աստծուն,
                          Այսօր է խիղճդ թող լինի վարար,
                          Տքնանքդ՝ բեղուն, հրճվանքդ՝ մաքուր:

                          Comment


                          • #14
                            Ես ծնվել և մեծացել եմ Բաքու քաղաքում:Ծնողներս Ղարաբաղից են:1988 թ-ին հայտնի իրադարձությունների հետ կապված տեղափոխվել ենք Հայաստան:Բայց ծննդավայրը միշտ մնում է հիշողության մեջ:

                            Comment


                            • #15
                              Յուրաքանչյուրիս համար սիրելի ու հարազատ է իր ծննդավայրը: Անկախ ամեն ինչից մենք սիրում , պաշտում ենք մեր քաղաքը, որտեղ ծնվել ու մեծացել ենք: Իմ քաղաքն ունի հազարամյակների պատմություն: Ըստ որոշ աղբյուրների քաղաքամայր Արտաշատը կառուցվել է Ք.ա.185թ.Արտաշես 1-ի կողմից:Առաջինն է եղել Արտաշատը , որն ունեցել է ամֆիթատրոն:Այն կառուցվել է Ք.ա. 53 թ.Արտավազդ 2-րդի օրոք; Առաջկն ներկայացմանը ներկա էին Արտավազդ 2-րդը և պարսից արքան: Այդ ներկայացումը Էվրիպիդեսի << Բաքոսուհիներ>>-ն էր:

                              Comment

                              Working...
                              X