Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

«Երգ երգոց» որոշ նկատառումներ

Collapse
X
 
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Դիտել
Clear All
նոր գրառումներ

  • «Երգ երգոց» որոշ նկատառումներ

    Հանրային հեռուստատեսության համատարած գորշության մեջ բացառիկորեն գեղեցիկ ու հաջողված նախագծերից է <<Երգ երգոցը>>: Մեզ մատուցվում է բարձրաճաշակ երաժշտություն, երբեմն նաև` հանիրավի մոռացված հիանալի երգեր: Ու դա արվում է ճաշակով, Խորեն Լևոնյանի փայլուն մեկնաբանություններով: Առիթ է նաև, որ հյուրընկալվում են ճանաչված մտավորականներ, լսում ենք նրանց խոսքը:
    Բայց ցավոք, երբեմն լինում են նաև պատահական հյուրեր` իրենց ոչինչ չասող ներբողներով` ուղղված այս կամ այն, մեղմ ասած, վատ , ռաբիս կատարումներին:
    Մայիսի մեկին հնչեց Խորհրդային Հայաստանի աղավաղված հիմնը` Լիլիթի տգեղ կատարմամբ: Հանճարեղ ստեղծագործությունը պարզապես անճանաչելի էր...Շնորհակալություն կոմիտասագետ Արթուր Շահնազարյանին` մասնագիտական միջամտության համար: Թող դա օրինակ լինի` հանուն բարձր արվեստի: Երգ-երգոց էր նաև կոմիտասագետի խոսքը` ուսանելի ու գրագետ:
    Ցավոք, նույն հաղորդման ժամանակ թույլ տրվեց նաև մի ուրիշ, շատ տարածված սխալ: <<Պեպո >> կինոնկարից <<Ձկնորսի երգը>> միշտ մատուցվում է որպես Խաչատրյանի և Չարենցի ստեղծագործություն, այսինքն` այնպես, ինչպես գրվում է նաև ֆիլմի տիտղոսատողերում:
    Իրականում հեղինակը Դավիթ Մալյանն է, ու ժամանակն է, որ ասվի ճշմարտությունը: Դրանով բնավ չի տուժի հանճարեղ Չարենցի ստեղծագործությունը, բայց կվերականգնվի արդարությունը, իսկ մարդիկ էլ մեծ դերասանին ճանաչելու ու սիրելու էլի մի հիմք կունենան:

    <<Մենք պետք է սկսեինք Քուռ գետում ձուկ բռնելու տեսարանը: Հարկավոր էր Պեպոյի երգը: Խաչատրյանն ասաց, որ չի կարող աշխատել մինչև խոսքերն իր ձեռքի տակ չլինեն: Ցույց տվեց ինձ մի քանի հանգավորված տողեր, բայց ոչ Բեկնազարյանին, ոչ Խաչատրյանին դուր չէին գալիս այդ բառերը, չկար կոլորիտը: Ես ասացի, որ վաղը առավոտյան կարող եմ գրել և բերել. երկուսն էլ ծիծաղեցին:
    ----Դե լավ, փորձիր:
    Հետևյալ առավոտ երկու տուն բանաստեղծություն հանձնեցի Բեկնազարյանին: Խաչատրյանը հավանեց: Պայմանավորվեցինք, որ ժամանակավորապես Ա. Խաչատրյանն այս խոսքերի վրա գրի երաժշտությունը, որպեսզի Հրաչյա Ներսիսյանը ձուկ բռնելիս երգի: Հետագայում կխնդրենք Եղիշե Չարենցին, և նա կտա իսկական երգի խոսքերը` արժանի այդ երաժշտությանը:
    Ես ասացի.
    ----Ես ոչ մի ձգտում չունեմ հեղինակ դառնալու, ես միայն կամեցա օգնել ձեզ:
    Տեսարանը, այսուհանդերձ, նկարվեց իմ խոսքերով:
    Ահա դրանք.
    Դամբը ձեռքիս ջուրն եմ մտնում,
    Ձեռս ու ոտս թաց է ըլում,
    Խլպլտալեն լոթի ձկներ
    Բազարումը հաց են ըլում:
    Հալալ մարդու սիրտը ուրախ,
    Ճակատը միշտ բաց է ըլում:
    Պրիմիտիվ է, իհարկե, բայց ես բանաստեղծ չեմ:

    Հետագայում Չարենցը գրեց ևս երկու տուն, պահպանելով նույն չափը: Բայց Չարենցի խոսքերը չմտան նկարի մեջ, որովհետև սինխրոն նկարելիս Հրաչյա Ներսիսյանը երգել էր արդեն հին խոսքերը:
    Կինոնկարի մասին գրելիս միշտ հիշվում էր Չարենցի անունը, դա բարձրացնում էր նկարի պատիվը: Իսկ ես միայն շատ ուրախ էի, որ խոսքերը վերագրվում են նրան>>:

    Դավիթ Մալյան --- <<Դեմքեր, հանդիպումներ>> գրքից:
    Վերջին խմբագրողը՝ Զառա; 01-05-11, 23:47.
    Զարուհի Պետրոսյան
    Արևը երկնքի ժպիտն է, ու այդ ժպիտը` ամեն օր ինձ հետ է...

  • #2
    Համաձայն եմ Ձեզ հետ, բայց ես կասեի, որ երբեմն հրավիրվում են ճանաչված մտավորականներ, որոնք ճշգրիտ վերլուծում են կատարվածը, հիշում դեպքեր ը դեմքեր: Վերջինս դաստիարակչական մեծ նշանակություն կարող է ունենալ… Մեծամասամբ հրավիրված են լինում մարդիկ , որոնց նպատակը կատարողին գովելն է... Ծրագիրը շատ լավն է, բայց մեկ -մեկ դառնում է ինքնագովության ամբիոն / կներեք /:

    Comment

    Working...
    X

    Debug Information