Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Անրի Վեռնոյ

Collapse
X
 
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Դիտել
Clear All
նոր գրառումներ

  • Անրի Վեռնոյ

    Այսօր ֆրանսահայ նշանավոր կինոռեժիսոր Անրի Վեռնոյի (ի ծնե՝ Աշոտ Մալաքյան, ֆրանսերեն՝ Henri Verneuil) ծննդյան օրն է:

    Վեռնոյըՙ ֆրանսիական եւ համաշխարհային կինոյի նշանավոր դեմքերից մեկը, որ հատկապես իր «Մայրիկ» ֆիլմով կարողացել է այնքան վճիտ ու առինքնող ներկայացնել Մեծ եղեռնից մազապուրծ հայ գաղթականների կյանքը Մարսելում:

    Ծնվել է 1920թ.-ի հոկտեմբերի 15-ին Թուրքիայի Ռոդոստո քաղաքում: 1924թ. ծնողների հետ տեղափոխվել է Ֆրանսիայի Մարսել քաղաք` միանալով Մեծ եղեռնից մազապուրծ հազարավոր հայ ընտանիքներին: Էքս-ան-Պրովանսի ֆրանսիական լիցեյն ավարտելուց հետո, անցել է լրագրողական գործունեության: 1944-46թթ եղել է «Հորիզոն» հանդեսի գլխավոր խմբագիրը: 1945թ. Անրի Վեռնոյ կեղծանունով Հայ Դատի վերաբերյալ հոդվածաշար է հրապարակել «Մարսելյեզ» թերթում: 1947թ-ից անցել է կինոյի ոլորտ: Նկարահանել է մի շարք կարճամետրաժ ֆիլմեր, հռչակավոր կատակերգու Ֆեռնանդելի մասնակցությամբ: 1951թ. ասպարեզ է հանել իր առաջին` «Մեռածների սեղան» լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմը, որի շնորհիվ դասվել է Ֆրանսիայի լավագույն կինեմատոգրաֆիստների շարքը: Հոլիվուդը պայմանագրեր է կնքել նրա հետ: Ժան Գաբենի, Ալեն Դելոնի, Ժան-Պոլ Բելմոնդոյի, Օմար Շարիֆի և այլոց համագործակցությամբ ավելի քան 40 կինոնկար է նկարահանել: 1980թ. այցելել է Հայաստան: 1996թ. արժանացել է «Սեզար» մրցանակի: Կյանքի վերջին տարիներին նկարահանել է «Մայրիկ» և «Պարադի փողոց, թիվ 588» լիամետրաժ ֆիլմերը, որոնցում արտացոլվում է իր մանկության և պատանեկության տարիները, հայերի չարչարանքները: Մահացել է Ֆրանսիայի Բանյոլե քաղաքում:
    Կցված ֆայլեր

  • #2
    Անրի Վերնոյ. «Մայրիկ»
    -Երբ կկարդաս այս տողերը, ես այլևս այս սարսափով լի քաղաքում չեմ լինի: Այստեղ փոքր մարդիկ ոչնչացվում են, ես այդպիսի մի փոքրիկ մարդ եմ... Երկու մահճակալ քնելու համար, տասնչորս բազկաթոռ նստելու համար և մի քանի լողասենյակ մի հին կմախքի կյանքում չափից դուրս շատ չէ՞...
    Ես վերադառնում եմ այն տունը, որտեղ ապրել ենք միասին: Հիշո՞ւմ ես մեր տունը, Ազատ, մեր դուռն ու սեղանը մշտապես բաց էին հյուր եկող բարեկամների առջև:
    Մի օր մեզ մոտ եկան մարդիկ և ասացին, որ քո բարեկամներն են, մենք էլ սովորականից լայն բացեցինք դռները և պարզամտորեն հավատացինք հիշատակ լուսանկարվելուն, դրանք ծիծաղաշարժ ֆոտոներ էին՝ քո մանկությունը պատկերող: Քո զանգից հետո ես գնացի, այդ ամսագիրը գնեցի, թերթելով այն՝ ցավում էի, որ հորդ շփոթում ես խեղկատակի հետ, որը կոտրատվում է իր լուսանկարն ամսագրում տեսնելու համար և խոսեցիր իմ դեմքի պրոտեսքային և գոռոզ արտահայտության մասին... Թերևս այդպես է, բայց այդ պահին մենք քո մասին էինք խուսում: Քո մեծ զայրույթի պահին հեռախոսով երևի չհամարձակվեցիր հիշեցնել քո ամսական օգնությունների մասին, դե ուրեմն իմացիր, որ այդ բոլոր գումարներն առաջին ֆրանկից սկսած պահված են պահարանում, այն տուփի մեջ, որը դու լավ ճանաչում ես: Այդ դրամը քոնն է, մենք դրան երբեք չենք դիպչի, սակայն քանի դեռ կենդանի ենք, կարող ենք երևակայել, որ հնարավորություն ունենք դադարեցնել աշխատանքը շնորհիվ մեր որդու:
    Եվ որպեսզի մորդ չվշտացնեմ, կասեմ նրան, որ ինձ արքայավայել ընդունեցիր: Դա զուտ ճշմարտություն է ինձ համար՝ հաշվի առնելով Կառոլի պատվիրած շքեղ սենյակները:
    Այսքանը, որդիս... Ես մեկնում եմ....
    Քո ծեր հայր, Հակոբ..
    Անրի Վերնոյ («Մայրիկ»)

    Comment


    • #3
      《Գեղեցիկ է հայոց այբուբենը։Տառեր,որ ոչ մի այլ բնավորության նման չեն, և որոնք փոխանցում են մի ողջ ժողովրդի հիշողություն։Այդ հիշողությունից ավելի զորեղ ոչինչ չկա,քանի որ այն մոտեցնում է իր արմատներին նրան,ով մի փոքր հեռացել է դրանցից》։Անրի Վերնոյ

      Comment


      • #4
        《Երկար ժամանակ ինձ հայ էին անվանում՝ առանց շատ բան իմանալու այն հողի մասին,որտեղ իմ նախնիները,սկզբնավորվելով Ուրարտու երկրից,կառչել էին իրենց մշակութային ժառանգությանը՝չնայած բոլոր ջարդերին ու հալածանքներին՝ամեն անգամ հուսալով,որ դա վերջին անգամն էր》։Անրի Վերնոյ

        Comment

        Working...
        X

        Debug Information