Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Երգարան

Collapse
X
 
  • Զտիչ
  • Ժամանակ
  • Show
Clear All
նոր գրառումներ

  • Երգարան

    Առաջարկում եմ այստեղ տեղադրել մեր սիրած երգերի բառերը։

  • #2
    ՁԱԽՈՐԴ ՕՐԵՐ

    Ձախորդ օրերը, ձմռան նման կուգան ու կերթան,
    Վհատվելու չէ, վերջ կունենան, կուգան ու կերթան,
    Դառն ցավերը, մարդու վրա չեն մնա երկար,
    Որպես հաճախորդ՝ շարվե-շարան կուգան ու կերթան։

    Փորձանք, հալածանք և նեղություն ազգերի գլխից,
    Ինչպես ճանապարհի քարավան՝ կուգան ու կերթան,
    Աշխարհը բուրաստան է հատուկ, մարդիկը՝ ծաղիկ,
    Որքան մանուշակ,վարդ, բալասանկուգան ու կերթան։

    Ոչ ուժեղը թող պարծենա, ոչ տկարը տխրի,
    Փոփոխակի անցքեր զանազան կուգան ու կերթան,
    Արևը առանց վախենալու ցայտում է լույսը,
    Ամպերը դեպի աղոթարան կուգան ու կերթան։

    Երկիրը ուսյալ զավակին է փայփայում մոր պես,
    Անկիրթ ցեղերը թափառական՝ կուգան ու կերթան,
    Աշխարհը հյուրանոց է, Ջիվան, մարդիկը՝ հյուր են,
    Այսպես է կանոնը բնական՝ կուգան ու կերթան։

    Ջիվանի

    Comment


    • #3
      ՀԱՅԵՐԻՍ ՍԵՓԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

      Հայերս մեկ լեզու, մեկ կրոն ունինք,
      Ուրիշ ոչինչ մեզի սեփական չկա.
      Մենք հայկական հագուստ, հայ տարազ չունինք,
      Կորչել է հին ձևը, մեկ նշան չկա:

      Պապերս մեկ բանով շատ անգին էին,
      Նպատակով տաճարներ կշինեին,
      Հին մնացած վանքերը չլինեին,
      Օտարք հեշտ կասեին` «Հայաստան չկա»:

      Մի հատ եկեղեցի ունինք` մերն է զուտ,
      Պարզ է, չունի այնքան բաներ նորամուտ.
      Երգերը գրավիչ, մեղմ, հոգեօգուտ,
      Մեր շարականի պես շարական չկա:

      Տեր, պահե Արամյան հոգևոր գահը,
      Մի մարե հայերուս մի հատիկ ջահը,
      Նրա հետ կապված է մեր ազգի շահը,
      Բացի սուրբ աթոռը մեզ պաշտպան չկա:

      Ջիվանի, մեկ-մեկու կյանք նվիրելով,
      Հայ ապրինք` հայության գանձին տիրելով.
      Ինչ որ ունինք, պահենք իրար սիրելով,
      Դրանից մեզի լավ` ուրիշ բան չկա:

      Ջիվանի

      Comment


      • #4
        ԽԵԼՔԻ ԱՇԵՑԵՔ

        Անմիտ ճնճղուկը բազեր ճանկից,
        Ուզում է որս խլել, խելքի՛ աշեցեք.
        Կարծես ձանձրացել է գլխից ու գանգից՝
        Պատերազմ է մտել, խելքի՛ աշեցեք:

        Խելքին զոռ տալով է հիմա ամեն բան,
        Հիմարն էլ իմաստուն կարծում է իրան.
        Նիհար հավը պարարտ, մեծ սագի նման՝
        Ուզում՝ ձու ածել, խելքի՛ աշեցեք:

        Ազնիվ մարդը անարգվում է գեշի հետ,
        Երիվարը լուծ է քաշում էշի հետ.
        Երկու տարվա հորթը ցուլ-գոմեշի հետ
        Բերել կամ են լծել, խելքի՛ աշեցեք:

        Գայլը վրան ոչխարի մորթի առած,
        Գառներուն պահապան հսկող է դառած.
        Աքլորը քարոզչու վերարկուն հագած
        Ամբիոն ելել, խելքի՛ աշեցեք:

        Ուղտը մետաքսագործ, եզը՝ նավավար,
        Գայլը հովիվ դառած՝ կարածե ոչխար.
        Աղվեսը հավանոցի դռանն հուշարար
        Ի՞նչ հսկող են գտել, խելքի՛ աշեցեք:

        Երեխան ձեռքն առած փտած հին լարը,
        Բռնել կամի դարձողջաղացի քարը.
        Գաճաճ մուկը շրջել կուզե մեծ սարը
        Կողքը դեմ է տվել, խելքի՛ աշեցեք:

        Ուրացողը խիղճ չունի ամենևին,
        Չզգալով, սպիտա՛կ ասում է սևին,
        Կույրը չտեսնելով լույսը, արևին,
        Աշխատում է ստել, խելքի՛ աշեցեք:

        Ավել հոգսը վնաս կուտա յուր անձին,
        Ուրիշի ցավերը առնելով վզին,
        Գայլը հոշոտել է մարդացեց մեկին,
        Խենթը սև է հագել, խելքի՛ աշեցեք:

        Գորտը մեծ պարոնն է տաքուկ ջրհորին,
        Դուրս ելավ՝ բաժինն է վիշապի փորին.
        Իրար հետ սուտ կռվել են ձին ու ջորին,
        Էշը մեջ է ընկել, խելքի՛ աշեցեք:

        Ժլատն աշխատելու է շատ ընդունակ,
        Յուր հացը ուտելու չունի ախորժակ.
        Խեղճ անձը զրկելով դիզել է քսակ,
        Ուրիշն է վայելել, խելքի՛ աշեցեք:

        Հանցավոր հարուստը ուրախ խնդալով,
        Մեղքից ազատվել է մեծ գումար տալով.
        Խեղճ մարդը սխալմամբ մի հավ գողանալով,
        Բանտի մեջ է փտել, խելքի՛ աշեցեք:

        Մարդ կա գերդաստանը պահում է ցամաք,
        Կերթա, դուրսը կուտե մեղր ու սեր, կարագ,
        Այլոց համար կանե ձայնով պատարագ՝
        Իրան ժամ չի անել, խելքի՛ աշեցեք:

        Մի նոր քաղաք տեսա ժամի սիրահար
        Բնակիչները հայ, մոտ քսան հազար.
        Իրանք սնունդ չունին ապրելու համար,
        Հինգ հատ վանք են շինել, խելքի՛ աշեցեք:

        Ինչ կենդանի ուզե լինել շանսատակ,
        Կերթա ու կըմտնի ծանր բեռի տակ.
        Նապաստակը առյուծի դեմ համարձակ
        Կռիվ է սկսել, խելքի՛ աշեցեք:

        Ցորենը մի անգամ լինելով տկար,
        Այնպես բույս չեն գտել, որ անեն նշխար.
        Կորեկ հացը իրեն կարծելով հարմար
        Սեղան է բարձրացել, խելքի՛ աշեցեք:

        Մեծամեծ մարդիկը հեռու են կանգնած,
        Ասպարեզը համբակներուն են թողած.
        Ջիվանն էլ կաղ էշով քարավան մտած՝
        Բանաստեղծ է դարձել, խելքի՛ աշեցեք։

        Ջիվանի

        Comment


        • #5
          ՀՊԱՐՏ ԳՆԱՑԵՔ

          Պատերազմ եք գնում, ուրախ գնացե՛ք,
          Վարդանի արյունն է Ձեր մեջ, իմացե՛ք,
          Նոր կազմավորված Հայոց բանակի,
          Առաջին զինվորն եք, հպարտ գնացե՛ք:

          Կրկներգ։
          Ինչքան էլ, որ դժվար լինի, դիմացե՛ք,
          Վախկոտն ամեն օր է մեռնում, իմացե՛ք,
          Քաջերը` մեկ անգամ, փառքով, իմացե՛ք,
          Հողն արյունով են պահում, իմացե՛ք:

          Քաջերի կորստով, ցավել ենք դարեր,
          Հողի կորստով` հազարամյակներ,
          Այժմ շատ են մեզ պետք մեծ հաղթանակներ,
          Դեպ փառք ու հաղթանակ, այսպես գնացե՛ք:

          Կրկներգ։

          Դուք մեր նախնյաց հողը նորից ե՛տ բերեք,
          Մեր Հայկազյան փառքը նորից ե՛տ բերեք,
          Մուշն ու Սասուն, Արարատը ե՛տ բերեք,
          Դեպ Արցախ, Մուսա լեռ բարով գնացե՛ք:

          Գուսան Հայկազուն

          Comment


          • #6
            ՊԻՏԻ ԳՆԱՆՔ

            Ախ էն երկրի հողին մատաղ, պիտի՛ գնանք վաղ թե ուշ,
            Սիրով լինի, սրով լինի, պիտի՛ գնանք վաղ թե ուշ,
            Արարատի գլխին դրոշ պիտի՛ դնենք վաղ թե ուշ,
            Հերթով լինի, երթով լինի, պիտի՛ գնանք վաղ թե ուշ:

            Կորցրեցինք մեր հողերը, երբ մեր ազգը թուլացավ,
            Բահ ու գրիչ շատ սիրելուց զենք բռնելը մոռացավ,
            Հույսը միայն աստծո վրա՝ սրի դերը ուրացավ,
            Խաչով լինի, գրչով լինի՝ պիտի՛ գնանք վաղ թե ուշ:

            Դրա համար պայքար է պետք, ուրիշ ճամփա չե՛մ տեսնում,
            Սրով խլված հողը սիրով տիրոջը չեն նվիրում,
            Ուժն է հարգի, լա՛վ իմացեք, թույլ ազգերին չեն սիրում,
            Սիրով լինի, սրով լինի, պիտի՛ գնանք վաղ թե ուշ:

            Հայկազունն եմ՝ չեմ վախենում մարդկության նենգ դավերից,
            Հալածանքից, բռնությունից, աստծո տված ցավերից,
            Թեկուզ անանց պարիսպներով մեզ բաժանեն մեր երկրից,
            Հրով լինի, սրով լինի, պիտի՛ գնանք վաղ թե ուշ:


            Գուսան Հայկազուն
            Վերջին խմբագրողը՝ Chuk; 02-06-10, 12:37. Պատճառը՝: Հեղինակի խնդրանքով շտկում

            Comment


            • #7
              ԱՆՈՐ

              Սիրտս կըթռի ջաղչին քարին պես,
              Մարմինս կըփխրի ջաղչի ալրին պես,
              Ե՞րբ պիտի լուսնա գիշերը դարի պես,
              Տեսնեի տղան խաչին լուսնին պես։

              Տեսնեմ կսեի, ձեռքիս վարդը տամ,
              Վարդը որ չառնե, ոսկի խնձոր տամ,
              Խնձորն երբ չառնե, մազս քաշեմ տամ,
              Ան ալ որ չառնե... հոգիս քաշեմ տամ:

              Comment


              • #8
                ԿՌՈՒՆԿ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ

                Բարով եկար, սիրուն կռունկ,
                Ի՞նչ լուր բերիր հայրենիքես,
                Խոսիր ինձ հետ ազատորեն,
                Կյանքս կնվիրեմ ես քեզ:

                Տեսա՞ր իմ հայրենյաց տունը,
                Գեղեցիկ զարդարված բույնը,
                Նորա սիրուն ես տանջված եմ,
                Աչքերիցս կտրավ քունը:

                Ազատ տեսա՞ր մեր լեռները,
                Հաղորդեցի՞ր դու իմ սերը,
                Այն լեռներու պաշտպանողը`
                Արծվի կորյուն ճտերը:

                Տեսա՞ր մեր փոքրիկ բուրաստան,
                Վարդ, մեխակ, շուշաններ շատ կան,
                Եդեմական դրախտավայր՝
                Նա կոչվում է Մայր-Հայաստան:

                Այնտեղ ունիս եղբայր ու քույր,
                Միջազ, ի՞նչ կսպասես իզուր,
                Արի առնեմ իմ թևերուն,
                Գնանք, այնտեղ ուրախացուր:

                Comment


                • #9
                  ԿՌՈւՆԿ

                  Կռունկ, ուստի՞ կուգաս, ծառա եմ ձայնիդ,
                  Կռունկ, մեր աշխարհեն խապրիկ մի չունի՞ս.
                  Մի՛ վազեր, երամիդ շուտով կհասնիս.
                  Կռունկ, մեր աշխարհեն խապրիկ մը չունի՞ս։

                  Թողել եմ ու եկել մըլքերս ու այգիս,
                  Քանի որ ա՜խ կանեմ, կու քաղվի հոգիս,
                  Կռունկ, պահ մի կացի՛ր, ձայնիկդ ի հոգիս.
                  Կռունկ, մեր աշխարհեն խապրիկ մը չունի՞ս։

                  Քեզ բան հարցնողին չես տանիր տալապ.
                  Ձայնիկդ անուշ կուգա քան զջրի տոլապ,
                  Կռունկ, Պաղտատ իջնուս կամ թե ի Հալապ,
                  Կռունկ, մեր աշխարհեն խապրիկ մը չունի՞ս։

                  Սրտերնիս կամեցավ, ելանք, գնացինք,
                  Այս սուտ աստնվորիս բաներն իմացանք,
                  Աղուհացկեր մարդկանց կարոտ մնացինք,
                  Կռունկ, մեր աշխարհեն խապրիկ մը չունի՞ս։

                  Աշունն է մոտեցեր, գնալու ես թետպիր,
                  Երամ ես ժողվեր հազարներ ու բյուր,
                  Ինձ պատասխան չտվիր, ելար, գնացիր,
                  Կռունկ, մեր աշխարհեն գնա, հեռացի՜ր:

                  Comment


                  • #10
                    ՍԻՐՈՒՆՆԵՐ

                    Սիրուններ, մի՜ք նեղենա,
                    Որ միշտ իմ յարիս եմ գովում,
                    Դուք իմ դարդս չեք իմանա,
                    Էլի յարիս եմ գովում,
                    Էլի փերիս եմ գովում:

                    Թեկուզ լինեք աղավնյակ,
                    Թևիկներդ լայն բաց արած,
                    Ճախրելով վեր բարձրանաք,
                    Էլի յարիս եմ գովում,
                    Էլի փերիս եմ գովում:

                    Որքան կուզեք զարդարվեք,
                    Ալ ու եշիլ գոհարներով,
                    Յարս սև, դուք՝ ալ հագեք,
                    Էլի յարիս եմ գովում,
                    Էլի փերիս եմ գովում:

                    Թեկուզ լինիք սիրամարգ,
                    Ձեր նախշունիկ փետուրներով,
                    Կամ անուշ երգող սոխակ,
                    Էլի յարիս եմ գովում,
                    Էլի փերիս եմ գովում:

                    Մազերդ՝ ոսկե թելեր,
                    Ունքերդ՝ նորածին լուսին,
                    Աչքերդ՝ փայլուն աստղեր,
                    Էլի յարիս եմ գովում,
                    Էլի փերիս եմ գովում:

                    Ամենքդ մեկ-մեկ փերի,
                    Աչքիս առաջ ման եք գալի,
                    Բայց ինձ չեք կարող գերի,
                    Էլի յարիս եմ գովում,
                    Էլի փերիս եմ գովում:

                    Գուսան Շերամ

                    Comment


                    • #11
                      ՔԱՆԻ ՎՈւՐ ՋԱՆ ԻՄ

                      Քանի վուր ջան իմ, յար քի ղուրբան իմ, աբա ինչ անիմ,
                      Արտասուք անիմ, շատ հոգոց հանիմ, յար, ղադետ տանիմ,
                      Ասիր. Ջեյրան իմ, թուղ քե սեյրանիմ, յար մտիկ անիմ,
                      Մութ բախչեն նազով, քիզ գովիմ սազով, յար, իլթիմազով։

                      Մազիրդ դաստա, պռոշդ փստա, հեյրանի վախտ է,
                      Յիկն ընգնինք չոլը, վուր հասնինք գոլը, ջեյրանի վախտ է,
                      Բլբուլը՝ վարդին, վարդը՝ բաղաթին, սեյրանի վախտ է,
                      Մութ բախչեն նազով, քիզ գովիմ սազով, յար, իլթիմազով։

                      Շուռ գանք հանդամով, յիրգնային նամով, թուփը բացվիլ է,
                      Խաղ կանչինք հանգով, լալեքը ռանգով, վարդը բացվիլ է,
                      Սուսան սմբուլով, ղարիբ բլբուլով, բաղը լցվիլ է,
                      Մութ բախչեն նազով, քիզ գովիմ սազով, յար, իլթիմազով։

                      Պատվական շինած, նման նմանած, լեյլու դիդարին,
                      Յա՛ր, ուշքս գնաց, մազիրդ մնաց վրա մուհաջարին,
                      Բաղը զարդարած, բլբուլը բնած, վարդի սաջարին,
                      Մութ բախչեն նազով, քիզ գովիմ սազով, յար, իլթիմազով։

                      Հաքիլ իս ատլաս, թուրլու զարդ ու խաս՝ սուլբու դալ բովուն,
                      Ձեռիդ ունիս թաս, լցնիս ու ինձ տաս, ղուրբան իմ մովուն,
                      Թաք դուն բախչեն գաս, անիս մասնե-մաս քու Սայաթ-Նովուն,
                      Մութ բախչեն նազով, քիզ գովիմ սազով, յար, իլթիմազով։

                      Comment


                      • #12
                        Դուն է՛ն գըլխեն իմաստուն իս, խիլքտ հիմարին բաբ մի՛ անի,
                        էրազումըն տեսածի հիդ միզի մե հեսաբ մի անի,
                        Յիս խոմ էն գըլխեն էրած իմ, նուրմեկանց քաբաբ մի' անի,
                        Թե վուր գիդիմ բեզարիլ իս, ուրիշին սաբաբ մի՛ անի։

                        Չը կա քիզ պես հուքմի-հեքիմ՝ դուն Րոստոմի Զալ, թաքավուր.
                        Ասկըտ ասկերումըն գոված՝ հա'մդ ունիս, գոզալ թաքավուր.
                        Թե էսանց էլ սուչ ունենամ՝ գլուխս արա տալ, թաքավուր,
                        Մըտիկ արա քու Ստեղծողին՝ նահախ տիղ ղազաբ մի՛ անի։

                        Յարալուն հեքիմն էնդուր գուզե՝ դի'ղ տալու է, ցա'վ տալու չէ.
                        Քանի գուզե արբաբ ըլի՝ ղուլըն աղին դավ տալու չէ.
                        Դու քու սիրտըն իստակ պահե, յագի խոսկըն ավտալու չէ.
                        Աստծու սերըն կանչողի պես դըռնեմետ ջուղաբ մի՛ անի։

                        Ամեն մարթ չի՛ կանա խըմի՝ իմ ջուրըն ուրիշ ջըրեն է.
                        Ամեն մարթ չի կանա կարթա՝ իմ գիրըն ուրիշ գըրեն է։
                        Բունիաթըս ավաղ չիմանաս՝ քարափ է, քարուկըրեն է՝
                        Սելավի պես, առանց ցամքիլ, դուն շուտով խարաբ մի՛ անի։

                        Քանի գուզե քամին տանե՝ ծովեմեն ավազ չի պակսի.
                        Թեգուզ ըլիմ, թեգուզ չըլիմ՝ մեջլիսներուն սազ չի պակսի.
                        Թե կու պակսիմ, քիզ կու պակսիմ՝ աշխարիս մե մազ չի պակսի.
                        Սայաթ-Նովու գերեզմանըն Հինդ, Հաբաշ, Արաբ մի՛ անի։

                        Comment


                        • #13
                          Սարերի քամի

                          Սարերի քամի, որտեղի՞ց ես գալիս,
                          և ո՞ւր ես շտապում,
                          անհանգիստ ու տխուր իմ սարերի քամի:
                          Սարերի քամին ինչ-որ բան շշնջում
                          ու կորչում է հեռվում,
                          անհանգիստ ու տխուր իմ սարերի քամին...
                          Ես գալիս եմ շատ հեռուներից,
                          ավերակ դարձած քո Հայրենիքից,
                          որ տանեմ ես ձեր կարոտն այն լեռներին, լեռներին,
                          Որոնց դուք թողել եք գետի այն ափին, գետի այն ափին:
                          Սպասիր քամի, և ինձ լսիր,
                          թե ինչ կասեմ,
                          քիչ հանդարտվիր, և ինձ լսիր,
                          թե ինչ կասեմ,
                          որ տանես խոսքերս դու այն լեռներին, լեռներին,
                          Որոնց մենք թողել ենք գետի այն ափին, գետի այն ափին
                          Քանի մեր վանքերում կնքում են մանուկներ,
                          արևի պես մեծ ու կրակոտ աչուկներով,
                          Քանի մեր աչքերում դեռ չի մարել կարոտը,
                          կարոտը այն, որով նայում ենք մենք հեռվին,
                          Ուրեմն մենք մի օր կգանք ձեր գիրկը դեռ,
                          մեզ սպասող լեռներ, մեզ սպասող լեռներ...

                          Comment


                          • #14
                            I was sleeping and right in the middle of a good dream
                            Like all at once I wake up from something that keeps knocking at my brain
                            Before I go insane I hold my pillow to my head
                            And spring up in my bed screaming out the words I dread
                            I think I love you

                            This morning I woke up with this feeling
                            I didn't know how to deal with and so I just decided to myself
                            I'd hide it to myself and never talk about it
                            And did not go and shout it when you walked into the room
                            I think I love you

                            I think I love you so what am I so afraid of
                            I'm afraid that I'm not sure of a love there is no cure for
                            I think I love you isn't that what life is made of
                            Though it worries me to say that I never felt this way

                            I don't know what I'm up against
                            I don't know what it's all about
                            I got so much to think about

                            Hey, I think I love you so what am I so afraid of
                            I'm afraid that I'm not sure of a love there is no cure for
                            I think I love you isn't that what life is made of
                            Though it worries me to say I never felt this way

                            Believe me you really don't have to worry
                            I only wanna make you happy and if you say "hey go away" I will
                            But I think better still I'd better stay around and love you
                            Do you think I have a case let me ask you to your face
                            Do you think you love me?

                            I think I love you
                            I think I love you
                            (I think I love you)
                            I think I love you
                            (I think I love you)
                            I think I love you
                            (I think I love you)
                            I think I love you
                            (I think I love you).
                            http://dproc.armweb.info
                            http://hayschool.yolasite.com
                            http://vpmivarj-s.blogspot.com
                            http://english.your-talk.com

                            Comment


                            • #15
                              ԷՐԵԲՈՒՆԻ - ԵՐԵՎԱՆ

                              Խոսքը` ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿԻ
                              Երաժշտությունը՝ ԷԴԳԱՐ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ


                              Երևան դարձած իմ Էրեբունի,
                              Դու մեր նոր Դվին, մեր նոր Անի,
                              Մեր փոքրիկ հողի դու մեծ երազանք,
                              Մեր դարե կարոտ, մեր քարե նազանք:

                              ԿՐԿՆԵՐԳ : Երևան դարձած իմ Էրեբունի,
                              Դարեր ես անցել, բայց մնացել ես պատանի,
                              Քո Մասիս հորով, քո Արաքս մորով,
                              Մեծանաս դարով, Երևան:

                              Մենք արյան կանչեր ունենք մեր սրտում,
                              Անկատար տենչեր ունենք դեռ շատ,
                              Մեր կանչն առանց քեզ՝ իզուր կկորչի,
                              Առանց քեզ՝ մեր տաք տենչն էլ կսառչի:

                              Կյանքում ամեն սեր լինում է տարբեր,
                              Իսկ մենք բոլորս ենք քեզնով հարբել,
                              Տաք է սերը մեր՝ շեկ քարերիդ պես,
                              Հին է սերը մեր` ձիգ դարերիդ պես:


                              Աղբյուր. «Հայկական կրթական միջավայր» պորտալ
                              Մանուշակ Ավետիսյան
                              Կրթական տեխնոլոգիաների ազգային կենտրոն
                              ՏՀՏ բովանդակության բաժնի պետ

                              Comment

                              Working...
                              X