Հանելուկը որպես մտավոր զարգացման միջոց

[Սոֆյա Առաքելյան]

Հանելուկը հայ բանահյուսության և գրականության հնագույն տեսակներից է։Գրականության մեջ մշակվել է
5-րդ դարից։Չափածո մեկ կամ մի քանի տողից կազմված սեղմ բանաձև է,մեծ մասամբ՝ հարց։ Խոր հնադարում
լայն կիրառություն է ունեցել իբրև մարդու մտավոր հասունությունը և հնարամտությունը փորձելու միջոց,իսկ
մեր ժամանակներում վերածվել է մանկական ժամանցի։

Ես ինքս չեմ հասկանում հանելուկի կիրառման անհրաժեշտությունը դասի ընթացքում : Եվ իմ կարծիքով այդ բոլոր մեթոդական հնարները , որոնք արդեն գերազանցում են նախատեսված սահմանները չեն կարող ապահովել լավ արդյունք : Գիտելիքը բացարձակ արժեք է և այն կարելի է ձեռք բերել միայն ուսումնառության միջոցով :

[Վ. Հովհաննիսյան]

Նա՝ կանգնած, ապրում է ու հիշում.
Ինչե՛ր չի տեսել իր կյանքում...
Չորսբոլոր ջուր էր և սոսկ ինքն էր
Գլուխը վեր պահել տարերքում:

Եվ մեկ էլ նկատեց՝ քիչ այն կողմ,
Մի նա՞վ էր_ինչ էր օրորվում.
Իր գլխին առավ... ու դրանով՝
Կենդանի աշխարհն էր փրկվում:

Փարոս

[Վ. Հովհաննիսյան]

Նա ապրում է շարժուն տան մեջ,
Ծտի նման խայտում անվերջ,
Առավոտից մինչ իրիկուն
Չունի հանգիստ ու չունի քուն:

Մեղու

[Վ. Հովհաննիսյան]

Հսկայական փռում թխված
Մի գաթա կա սիրուն, գլոր,
Թխողն ինչքան ծայրից պոկում,
Նորից է նա դառնում կլոր:

Միգուցե՝ լուսին...

[Էմմա Խաչատրյան]

Սրանք էլ հանելուկների իմ տարբերակը...
1.Դու ինքնաթիռի օդաչու ես, որը թռչում է Լոնդոնից Բեռլին, Փարիզում վայրէջքով։ Հարց՝ ինչպե՞ս է օդաչուի ազգանունը։
2.Անտառում նապաստակ է։ Անձրև եկավ։ Հարց՝ ինչպիսի՞ ծառի տակ կթաքնվի նապաստակը։
3.Ո՞վ է առավոտյան քայլում 4, ցերեկը 2, իսկ երեկոյան 3 ոտքերի վրա։
4.Իրար դեմ դիմաց մարդիկ են գալիս։ Երկուսն էլ բացարձակ նույնն են (ենթադրենք Չակ Նորիսի կլոններն են)։ Հարց՝ նրանցից ո՞վ առաջինը կբարևի։
5.Մտնում ես մութ սենյակ։ Սենյակում կա՝ գազօջախ, կերոսինային լամպ և մոմ։ Գրպանումդ կա 1 տուփ լուցկի։ Ի՞նչը կվառես առաջին հերթին։

1.Քո ազգանունը սիրելի ընթերցող:
2.Թաց ծառի տակ:
3.Մարդը։Ծնված առաջին տարում՝4 ոտքերի վրա,հետո`2,հետո`ձեռնափայտով։
4.Ավելի քաղաքավարին։
5.Լուցկին։

[Էմմա Խաչատրյան]

Նա ապրում է շարժուն տան մեջ,
Ծտի նման խայտում անվերջ,
Առավոտից մինչ իրիկուն
Չունի հանգիստ ու չունի քուն:

Ձուկ

[Էմմա Խաչատրյան]

Նա՝ կանգնած, ապրում է ու հիշում.
Ինչե՛ր չի տեսել իր կյանքում...
Չորսբոլոր ջուր էր և սոսկ ինքն էր
Գլուխը վեր պահել տարերքում:

Եվ մեկ էլ նկատեց՝ քիչ այն կողմ,
Մի նա՞վ էր_ինչ էր օրորվում.
Իր գլխին առավ... ու դրանով՝
Կենդանի աշխարհն էր փրկվում:

Արարատ լեռն է։

[Մինասյան Նորա]

Հանելուկը հայ բանահյուսության և գրականության հնագույն տեսակներից է։Գրականության մեջ մշակվել է
5-րդ դարից։Չափածո մեկ կամ մի քանի տողից կազմված սեղմ բանաձև է,մեծ մասամբ՝ հարց։ Խոր հնադարում
լայն կիրառություն է ունեցել իբրև մարդու մտավոր հասունությունը և հնարամտությունը փորձելու միջոց,իսկ
մեր ժամանակներում վերածվել է մանկական ժամանցի։

Հարգելի Էմմա, ինձ հոգեհարազատ թեմա է:

Հանելուկը մեկ կամ մի քանի առարկայի կամ երևույթի այլաբանական պատկեր է , արտահայտված բոլորովին ուրիշ առարկաներով կամ երևույթներով:Այն զարգացնում է երեխայի տրամաբանությունը, բառապաշարը, միտքը, հետաքրքրությունը;


Այն ի՞նչ դաշտ է,
Գոհարներ են շաղ տվել,
Բայց ոչ մի մարդ
Դեռ նրանց ձեռք չի տվել:

[Էմմա Խաչատրյան]

Հարգելի Էմմա, ինձ հոգեհարազատ թեմա է:

Հանելուկը մեկ կամ մի քանի առարկայի կամ երևույթի այլաբանական պատկեր է , արտահայտված բոլորովին ուրիշ առարկաներով կամ երևույթներով:Այն զարգացնում է երեխայի տրամաբանությունը, բառապաշարը, միտքը, հետաքրքրությունը;


Այն ի՞նչ դաշտ է,
Գոհարներ են շաղ տվել,
Բայց ոչ մի մարդ
Դեռ նրանց ձեռք չի տվել:

Շնորհակալություն հարգելի՛ Նորա թեմայիս արձագանքելու,դրական կարծիքի և օգտակար նյութի համար։

[Սալվինե Սահակյան]

Հարգելի Նարինե, հիացած եմ Ձեր աշխատանքով:Այստեղ ես տեսնում եմ մերօրյա դպրոցին հարիր ուսուցչի մտքի ճկունություն, որը հենց նպաստում է և' աշակերտի մտավորկարողությունների զարգացմանը և' ՏՀՏ միջոցների կիրառումը:

[Սիրանուշ Մուրադյան]

Արարատ լեռն է։

Ճիշտ կռահեցիք հարգելի՛ Էմմա:

[Անահիտ Սիմոնյան]

Պատահում է մեկ-մեկ, երբ աչքերդ ես փակում,
Քեզ թվում ՝ քո դեմ այլ մի կյանք է բացվել.
Անթև թռչում ես դու, հասնում ՝ ուր ուզում ես,
Բայց և ՝ պատահում է , խեղդվում ես կարծես...
Ուզում ես փրկվել ու ճչում ես դու սուր
Ու քրտինքով պատված, վեր ես թռչում հանկարծ:
Լինում է ՝ափսոսում , լինում է ՝ օրհնում ես,
Որ այդ կախարդանքից զատվում ես դու անդարձ:

[Էլեոնորա Հովհաննիսյան]

Պատահում է մեկ-մեկ, երբ աչքերդ ես փակում,
Քեզ թվում ՝ քո դեմ այլ մի կյանք է բացվել.
Անթև թռչում ես դու, հասնում ՝ ուր ուզում ես,
Բայց և ՝ պատահում է , խեղդվում ես կարծես...
Ուզում ես փրկվել ու ճչում ես դու սուր
Ու քրտինքով պատված, վեր ես թռչում հանկարծ:
Լինում է ՝ափսոսում , լինում է ՝ օրհնում ես,
Որ այդ կախարդանքից զատվում ես դու անդարձ:

Երազ

[Անահիտ Սիմոնյան]

Երազ

Ճիշտ կռահեցիք հարգելի Էլեոնորա

[Անահիտ Մադաթյան]

Ձուկ

Ճիշտ կռահեցիք հարգելի' Էմմա: