Հայտարարություն

Collapse
No announcement yet.

Մանկական բանաստեղծություններ

Collapse
X
 
  • Filter
  • Ժամանակ
  • Show
Clear All
new posts

  • Մանկական բանաստեղծություններ

    Այստեղ գրում ենք Մանկական բանաստեղծություններ

  • #2
    Հովհաննես Թումանյան
    Առաջին ձյունը

    -Վա՜յ մայրի՜կ ջան, տե՜ս,
    Բակն ու դուռը լի
    Ինչքան սպիտակ
    Թիթեռ է գալի...
    Էսքան շատ թիթեռ
    Չեմ տեսել ես դեռ:
    -Չէ՛,իմ անուշիկ,
    Թիթեռներ չեն էտ.
    Թիթեռներն անցան
    Ծաղիկների հետ:
    Էտ ձյուն է գալի,
    Փաթիլն է ձյունի,
    Որ կարծես սպիտակ
    Թիթեռնիկ լինի:
    :)

    Comment


    • #3
      Վարդը

      Փոքրիկ տղան մի վարդ տեսավ,
      Տեսավ մի վարդ դաշտի միջին.
      Վարդը տեսավ, ուրախացավ,
      Մոտիկ վազեց սիրուն վարդին,
      Սիրուն վարդին, կարմիր վարդին,
      Կարմիր վարդը դաշտի միջին:

      Տղան ասավ. - Քեզ կպոկեմ,
      Այ կարմիր վարդ, դաշտի միջին,
      Վարդը ասավ. - Տես, կծակեմ,
      Որ չմոռնաս փշոտ վարդին,
      Փշոտ վարդին, կարմիր վարդին,
      Կարմիր վարդը դաշտի միջին:

      ՈՒ անհամբեր տղան պոկեց,
      Պոկեց վարդը դաշտի միջին,
      Փուշը նրա ձերքը ծակեց.
      Բայց էլ չօգնեց քնքուշ վարդին,
      Քնքուշ վարդին, կարմիր վարդին,
      Կարմիր վարդը դաշտի միջին:

      Comment


      • #4
        ՓԻՍԻԿԻ ԳԱՆԳԱՏԸ

        Փիսիկը նստել
        Մի մութ անկյունում,
        Ունքերը կիտել
        Ու լաց է լինում:
        Մոտիկ է գալիս
        Մի ուրիշ կատու.
        - Ինչո՞ւ ես լալիս
        Ա՛յ փիսիկ ջան, դու...
        - Ի՞նչ անեմ հապա,
        Որ լաց չլինեմ.-
        Գանգատ է անում
        Փիսոն տխրադեմ:-
        Էն Համոն թաքուն
        Մածունը կերավ,
        Գնաց տատի մոտ՝
        Ինձ վրա դրավ:
        Հիմի տատիկի
        Ետևից ընկած՝
        Ինձ են ման գալի
        Մի-մի փետ առած,
        Քոթոթ Սուրենը
        Անոն ու Մոսոն
        Ո՛ր է, ասում են,
        Ուր է գող փիսոն,
        Ա՛խ, թե մի գտանք,
        Մածուն ցույց կտանք:

        Էսպես բան սարքեց
        Էն Համոն իմ դեմ.

        Ու փիսոն նստել
        Մի մութ անկյունում,
        Ունքերը կիտել
        ու լաց է լինում:

        Comment


        • #5
          ԿԱՐԱՊԸ, ԽԵՑԳԵՏԻՆԸ ԵՎ ԳԱՅԼԱՁՈՒԿԸ

          Ինչքան կուզեն` իրենց տանջեն,
          Երբ ընկերներն համերաշխ չեն
          Օգուտ չունեն բռնած գործից.
          Այ, մի առակ կյանքի փորձից,
          Թեև անցուկ,
          Բայց ոչ մոռցուկ:
          Մի կարապ, մի խեցգետին, մի գայլաձուկ
          Բարձած սայլը տեղից քաշել ուզեցին
          Եվ երեքով եկան սայլին լծվեցին,
          Ինչ են անում,
          Ինչ չեն անում,
          Սայլը տեղից չի էլ շարժվում,-
          Շատ թեթև է բեռը թվում,
          Բայց կարապը վեր է թևում,
          Խեցգետինը քաշում է ետ,
          Գայլաձուկն էլ հո դեպի գետ.
          Ով է արդար, ով մեղավոր,
          Մենք չդատենք: Բանն այն է, որ
          Մինչև այսօր
          Թե սայլ, թե բեռ
          Նույն տեղն են դեռ:

          Comment


          • #6
            ՃՊՈՒՌՆ ՈՒ ՄՐՋՅՈՒՆԸ

            Թռի-վռի
            Մի ճպուռ,
            Ողջ ամառը
            Շուռ ու մուռ,
            Երգեց, ճռռաց.
            Ճռճռաց:
            Մին էլ, ըհը՜,
            Ձմեռը,
            Փռեց իրա
            Թևերը.
            Բացեց գորգը
            Սպիտակ,
            Դաշտերն առավ
            Ձյունի տակ:
            Անցան պայծառ օրերը,
            Էլ ո՞ րն ասեմ,
            Էլ ո՞ րը,
            Երբ ամեն մի
            Թփի տակ
            Թե սեղան կար,
            Թե օթյակ:
            Եկան օրեր
            Ցրտաշունչ,
            Ճպուռն ընկավ
            Լուռ ու մունջ.
            Քաղցած փորին
            Էլ ի՜նչ երգ,
            Ցուրտը տարավ
            Ոտ ու ձեռք:
            Զընգր-զընգր
            Դողալով,
            Ծանր-ծանր
            Սողալով
            Նա մրջյունին
            Ասում էր.
            - Գլխիդ մատաղ,
            Սանամե՛ր,
            Մի ճա՛ր արա
            Շունչ առնեմ,
            Ցրտից, սովից
            Չմեռնեմ:
            Կերակրի՛,
            Տաքացրու՛,
            Մինչև գարուն
            Ապրեցրու:
            - Ի՜նչ խաբար է,
            Սանիկս,
            Զարմանում եմ,
            Ջանիկս,
            Չաշխատեցի՞ր
            Ամառը,
            Ասա՛, ինչ էր
            Պատճառը:
            - Էդպես բանի,
            Սանամե՛ր,
            Էլ ժամանակ
            Ո՞ վ ուներ.
            Էն խոտերում
            Բուրավետ
            Երգում էինք
            Մերոնց հետ...
            - Ուրեմն դու՞ ...
            - Այո՛, ես
            Ողջ ամառը
            Դեն ու դես
            Երգում էի
            Մշտապես:
            - Երգո՞ւ մ էիր...
            Շատ բարի,
            Այժմ էլ բռնի
            Վեր-վերի,
            Քամին ծափ տա,
            Դու պարի՛:

            Comment


            • #7
              ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ

              ՄԱՆՈՒՇԱԿԸ
              (ավանդություն)

              Մանուշակը մի ժամանակ,
              Ինչքա՜ն առաջ, ի՞նչ իմանանք,
              Եղել է մի շատ գեղեցիկ,
              Մի շատ քնքուշ,
              Անուշ աղջիկ:
              Բայց եղել է շատ բացբերան.
              Սրա խոսքը տարել նրան,
              Նրա խոսքը բերել սրան,
              Ինչքան գաղտնիք են վստահել,
              Ոչ մի գաղտնիք նա չի պահել:
              Խրատել է մայրը նրան,
              Իսկ նա` էլի միշտ բացբերան:
              Խրատել է մայրը մեկ էլ,
              Իսկ նա գլուխ չի էլ թեքել:
              Միշտ խելքի է մայրը գցել,
              Իսկ նա լեզուն չի էլ կծել:
              Երբ տեսել է` օգուտ չկա,
              Անիծել է մայրն աղջկան.
              <<Դաշտերն ընկած`
              Ապրես ծնկած,
              Հենց զորանաս`
              Շուտ չորանաս,
              Ու լեզուդ էլ
              Բաց բերանիցդ թող դուրս չգա,
              Այլ բկիցդ,
              Ծոծրակիցդ>>:
              Դրա համար
              Մինչև հիմա
              Մանուշակը ցողուն տալիս,
              Դեռ նոր ցցված`
              Կռանում է,
              Դեռ նոր բացված`
              Թառամում է,
              Իսկ ծաղիկն էլ դուրս է գալիս
              Ոչ թե բերնից,
              Այլ բկիցը
              Եվ մինչև իսկ ծոծրակիցը...

              Comment

              Working...
              X