PDA

Դիտել ողջ տարբերակը : Կրթության և Գիտության, թե՞ Ընդունելության քննությունների նախարարություն



sokrat
12.07.2010, 17:27
Երբ ես իմացա այս ֆորումի մասին, շատ ուրախացա:

Թվում էր, թե այդ հնարավորությանը մեր հասարակությունը վաղուց էր սպասում, և այնտեղ բուռն քննարկումներ կսկսվեին կրթության տարբեր պրոբլեմների վերաբերյալ: Բայց նայելով նյութերը` լրիվ այլ տպավորություն ստացա:

Անկեղծ ասած, թվում է, թե ԱԼՄ հեռուստաընկերության նման մի բանի հետ գործ ունես: Գիտեմ, շատերը դա չեն ընդունի, շատ կզայրանան և կփորձեն քննադատությունը հակադարձել: Բայց նախապես ուզում եմ ասել, որ պետք չէ կարևորել իմ անձը:
Ավելի լավ է գործից խոսենք: Ուրեմն, նայենք փաստերը:

Ֆուրումում հիմնականում նույն մարդկանց մտքերն են: Իհարկե, արդարության համար պետք է ասել, որ ի տարբերություն ԱԼՄ-ի, դա այդ մարդկանց մեղքով չէ: Մյուս կողմից էլ քննարկվող թեմաներում շատ քիչ են սուր հարցադրումները, արտահայտված մտքերն էլ շատ խղճուկ են (բացառություններ կան, իհարկե):

Որպեսզի ասածներս անհիմն չթվան, բերեմ երկու օրինակ:

1) Մեր դասագրքերի որակի ու թերությունների մասին մի քանի հատոր գիրք կարելի է գրել, իսկ ֆորումում այդ մասին ի՞նչ է գրված: Ավելի լավ չէ՞ր լռել:

2) Վերջերս են ավարտվել միասնական քննությունները, իսկ ի՞նչ կարծիքներ կան այդ քննությունների մասին: Նորից նույն խղճուկ վիճակն է:

Սրա հետ կապված մի քանի հարց կուզեի բարձրացնել:

1. Քննություններն իրական հնարավորություն տալի՞ս են ընդունակին անընդունակից, ստեղծագործողին անգիր անողից տարբերելու համար: Կամ ավելի պարզ. Կարո՞ղ ենք վստահ լինել, որ ավելի բարձր միավոր ստացած դիմորդը ավելի լավ ուսանող ու մասնագետ կլինի, քան ցածր ստացածը:

2. Ինչպե՞ս բացատրել այն, որ հայոց լեզվի քննության վերջնական գնահատականները հայտնի դարձան բոլոր քննություններն ավարտվելուց 3 օր հետո, այսինքն միայն այն ժամանակ, երբ տվյալներին տիրապետող մարդկանց արդեն հայտնի էին անցողիկ միավորները:

3. Պատասխանատուները պնդում են, որ տարբերակները շատ լավն են եղել: Մյուս կողմից, օրինակ, մաթեմատիկա և ֆիզիկա առարաներից անբավարար են ստացել համապատասխանաբար 25.3 և 27.4 տոկոսը: Եթե հանենք կրկնուսուցման արդյունքում դրական միավորներ ստացած դիմորդներին, ապա այդ տոկոսները պետք կլինի բազմապատկել 2-ով կամ 3-ով: Ու սա մեր Կրթության ու Գիտության նախարարությունը նորմալ է համարում: Այդ դեպքում ճիշտ չի լինի՞ այդ նախարարությունը վերանվանել Ընդունելության քննությունների նախարարություն կամ մի այլ բան: Համենայնդեպս, տպավորությունն այն է, որ նրանք կրթության վատ որակի համար պատասխանատու չեն:

Իհարկե, ընդունելության քննությունների հետ կապված ոչ թե 3, այլ մի քանի տասնյակ հարց կարելի է բարձրացնել ու քննարկել, բայց սպասենք սրանց արձագանքներին:

Վերադառնալով կրթական ֆորումին, ասեմ, որ, եթե ազատ արտահայտվելու հնարավորություն ընձեռնելու դեպքում էլ մենք էս ձևով ու մակարդակով ենք հանդես գալու (ԱԼՄ-ի մակարդակ), ուրեմն մեր հասարակությունն էս է, ու պետք չէ, որ մեզ երևակայենք: Կամ էլ մեր հասարակությունը համոզված է, որ իր ձայնը լսող չկա, դրա համար էլ լուրջ քննարկումներ չեն ստացվում:

sokrat
13.07.2010, 18:23
Կրթության և Գիտության նախարարությունը վաղուց վերածվել է Ընդունելության քննությունների նախարարության: Իսկ ի՞նչն է ինձ նման եզրակացություն անելու հիմք տվել:

Կրթության նախարարության (Գիտությունը մի կողմ թողնենք, քանի որ վատ հանրակրթության դեպքում լավ գիտություն անհնար է) հիմնական գործը պետք է լինի մեր երեխաների որակյալ կրթությունն ու դաստիարակությունը: Եվ այդ գործի համար էլ այդ նախարարությունը պատասխանատու է:

Բայց վաղուց է, որ ընդունելության քննությունների կամայական արդյունքի դեպքում Նախարարությունը հայտարարում է, որ ամեն ինչ հրաշալի է, ճիշտ է և օբյեկտիվ:

Կան առարկաներ, որոնցից տասը տարուց ավելի է հանրապետությունում ոչ ոք 20 միավոր չի ստացել: Ուրեմն, կամ վատ են քննում, կամ վատ են սովորոցնում: Ու թե մեկ, թե մյուս վատի համար կրթության նախարարությունն է պատասխանատու:

Այնպիսի տպավորություն է, կարծես քննություն են վերցնում մի այլ երկրում կրթված երեխաներից և այդ երեխաների վատ գիտելիքների համար իրենք պատասխանատու չեն:

Իսկ խոսելով ավարտական քննությունների մասին պիտի ասեմ, որ վստահ եմ, որ օբյեկտիվ քննությունների դեպքում շրջանավարտների առնվազն 80 տոկոսը ատեստատ չի ստանա: Պարզաբանեմ միտքս:

Յուրաքանչյուր աշակերտ ավարտական քննություն է հանձնում 6 առարկայից, իսկ դիմորդը քննություն է հանձնում 2-3 առարկայից: Ոչ իր ընդունելության համար անհրաժեշտ առարկաներից դրական միավոր կարող է ստանալ շրջանավարտների հազիվ 20 տոկոսը: Օրինակ, հումանիտար առարկաներ պարապող աշակերտների հազիվ 20 տոկոսը դրական գնահատական ստանա մաթեմատիկա, ֆիզիկա կամ քիմիա կամ կենսաբանություն առարկաներից և հակառակը` բնագիտական առարկաներ պարապողների հազիվ 20 տոկոսը դրական գնահատական ստանա հայոց լեզու, օտար լեզու, հայոց պատմություն առարկաներից: Հետևաբար 80 տոկոսը ատեստատ չպիտի ստանա:

Իսկ թե ինչպես և ինչ որակով է արվում ընդունելության գործը, հաջորդ գրառումով կասեմ:

Հարգելի ֆորումցիներ, թեմայում իմ առաջին գրառման հիմնական միտք սա էր: Բայց Դուք ինչո՞ւ չեք արտահայտվում: Կամ ասեք, որ իմ հետ համաձայն չեք, որ ես հիմարություններ եմ ասում, կամ ասեք, որ Դուք էլ եք նույն կարծիքին:

Իրինա
13.07.2010, 21:16
Բարև հարգելի Սոկրատ:Կցանականայի իմանալ Ձեր մասնագիտության մասին:Դուք դասավանդում ե՞ք:

Liza
13.07.2010, 21:23
Ողջույն Սոկրատ, ես այս ֆորումի ընդիմությունն եմ, ցավոք սրտի գրեթե մենակ: Ես գրում եմ իմ և բոլորիս ցավերից, ինձ միաբերան քննադատում են: Մեջբերեմ քո խոսքերը հասարակությունը համոզված է, որ իր ձայնը լսող չկա, դրա համար էլ լուրջ քննարկումներ չեն ստացվում:
Թեմա ստեղծեցի, միգուցե միանաս, կոչվում է Ուսուցչի ձայնը, ի սկզբանե վերնագրել էի ուսուցիչը մեր հասարակության ամենախեղճ ու թշվառ խավն է:
Լավ, սա մի կողմ. արդեն մեկ տարուց ավելի շրջանառվում էին խոսակցությունները այն մասին, որ ավագ դպրոցների դասագրքերի կազմելուն պետք է ընդգրկվեն ուսուցիչներ: Դիմեցի, փնտրեցի, գրեցի... ոչ, պարզվեց որ պետական գաղտնիք է, ոչ մի ինֆորմացիա, ոչ մի արձագանք... ու հասկացա մի պարզ ճշմարտություն -դա դասագրքերի բիզնես է, ես այնտեղ տեղ չունեմ...:o:o

sokrat
13.07.2010, 22:59
Հարգելի Իրինա, ես մաթեմատիկա եմ դասավանդում և բավականին երկար ժամանակ:
Բայց լավ կլիներ հայտեիք Ձեր կարծիքը իմ գրառումների հետ կապված, անկախ նրանից Դուք համամիտ եք իմ հետ, թե լրիվ հակառակ կարծիք ունեք:

sokrat
13.07.2010, 23:00
Հարգելի Լիզա, եթե ֆուումն էլ պիտի բաժանվի դիմության և ընդիմության, ուրեմն ամեն ինչ շատ ավելի վատ է, քան կարելի է պատկերացնել:
Ինձ թվում է ֆորումը մեր դարդ ու ցավերը քննարկելու, դրանց լուծումներ գտնելու և նաև օգտակար ինֆորմացիա փոխանակելու հնարավորություն և միջոց պիտի լինի:
Ես կուզեի լսել ձեր կարձիքը իմ բացած թեմայի վերնագրի հետ կապված:
Իսկ “Ուսուցչի ձայնում” շուտով կտեսնեք իմ գրառումը:

Liza
14.07.2010, 10:47
Բալորը ձգտում են բարձրագույն կրթություն ստանալ, առանց հաշվի առնելու իրենց ընդունակությունները...սա մոդա է դարձել: 7 կամ 8 գնահատականը արցունք ու դժգոհություն է առաջացնում սրտացավ մայրիկների մոտ...այս ուր ենք հասել? Հաշմանդամ տնտեսություն ունեցող երկրում բոլորը տնտեսագետ են... ուր պետք է աշխատեն, դեռ հարց է, որը վերևներին կարծես թե չի հուզում: Ես լիովին համաձայն եմ, նախարարությունը Ընդունելության քննությունների[/B է, մոռացել է իր գլխավոր ֆունկցիան` այն է` ապահովել որակյալ կրթություն: Իսկ այս ուղու մեխը[B] ուսուցչի կենսամակարդակի բարձրացման հետ ուղղակի կապ ունի: Կենցաղային հոգսերոով խճճված ուսուցիչը լիարժեք դաս վարել չի կարող:

Իրինա
15.07.2010, 09:15
Հարգելի Սոկրատ, ես լիովին համաձայն եմ Ձեզ հետ: Նույն իրավիճակն էլ մեզ մոտ է: Ճիշտն ասած հասարակությունն էլ է հոգնել քննությունների մասին խոսելուց: Հասկանալի է, որ պետք է խոսվի, բայց, իմ կարծիքով, մենք ոչ թե պիտի քննադատենք քննությունները, այլ առաջարկենք անց կացման այլ ձևեր: Փորձեք առաջարկեք:Միգուցե Ձեր առաջարկածը ավելի օբյեկտիվ ու արդար կլինի և Կրթության ու Գիտության նախարարությունը ուշադրություն կդարձնի: Ես այս մի քանի տարիների ընթացքում հասկացել եմ մի բան. տեխնիկական առարկաներից քննությունները չի կարելի անցկացնել միայն պատասխանը ստուգելով: Թույլ աշակերտը անհամբեր սպասում է ուժեղի պատասխանին, որ հետո իր ձևաթղթում խաչը տեղադրի: Ո՞վ հասկացավ, ո՞ր շրջանավարտն է լուծել:Հետո չի բացառվում քիմիայի խնդիրը լուծելուց ինչ-որ քայլում անուշադրության պատճառով ինչ-որ թվի սխալ տեղադրում:Եվ այդպես սխալ տեղադրելով շրջանավարտը կստանա սխալ պատասխան ու սխալ կտեղադրի ձևաթղթում: Բայց ախր նա ընթացքը ճիշտ է կատարել : Ո՞վ է դրան նայում: Ստուգողին միայն պատասխանն է հետաքրքրում:Կենսաբանության թեստերում կան խնդիրներ, որոնց պատասխանները պետք չէր կլորացնել ըստ քննությունից հետո տեղադրված պատասխանների: Իսկ շրջանավարտը քննության ժամանակ գիտե՞ր այդ մասին: Ստացվում է, որ ինչ-որ թվի հարյուրերորդականի մասով սխալ կլորացումը կբերի սխալ պատասխանի և էլի ձևաթղթում սխալ տեղադրումի:Իսկ ի՞նչ է կատարվում ավարտական քննություններին: Ես կազմակերպիչ էի և հետաքրրությամբ հետևում էի ընթացքին: Կային աշակերտներ, որ այդպես էլ ամբողջ քննության ժամանակ թեստին չնայեցին: Ինչու՞ նայեն, եթե թեստը մեկն է ու պատասխանների տեղերը փոխված: Նրանք համբերատար սպասում են կարող երեխաների ,,պատասխաններին,,: Թեստ-գրքույկը չի ստուգվում ,ստուգվում է միայն ձևաթուղթը, իսկ այնտեղ չի երևում , թե ով է լուծել, ով է արտագրել կամ խաղալով խաչերը դրել: Կարող եք ասել, որ կազմակերպիչներն են թույլ տալիս:Ո'չ, կասեմ ես: Հիմնականում կազմակերպիչները չեն էլ նկատում դա: Աշակերտները մեզանից ճարպիկ են և քննություններից առաջ են խաչ հավաքելու մեխանիզմ կազմում:Հաջորդ տարի մի տարով փոքր աշակերտներին արդեն չես ապացուցի, որ քննություններին ,,2,, չստանալու համար գիտելիք է հարկավոր:Նրանք գիտեն, որ հենց ամենաճարպիկներն ԱՄԵՆԱԲԱՐՁՐ ՄԻԱՎՈՐ ԵՆ ՀԱՎԱՔԵԼՈՒ ԱՌԱՆՑ ԳԻՏԵԼԻՔ ՈՒՆԵՆԱԼՈՒ :Այնպես որ , իմ կարծիքով , այս ձևն էլ հերթական անգամ բերում է ուսման նկատմամբ անտարբերությամբ : Ինչու՞ սովորեն, եթե այդպես էլ է հնարավոր:

Մանոն
15.07.2010, 12:33
Կենցաղային հոգսերոով խճճված ուսուցիչը լիարժեք դաս վարել չի կարող:
Գուցե Ձեր խոսքը շարքային դասատուի մասին է?, որովհետև իր կոչմանն արժանի Իսկական ուսուցիչը , հենց որ մտնում է դասարան, մոռանում է իր կենսական հոգսերի մասին ու տրվում իր աշխատանքին: Ես շատ մանկավարժներ գիտեմ, որոնց թվում նաև իմ 57ամյա փորձ ունեցող մայրն է, ովքեր 90-ականներին դասարան են մտել անգամ առանց ամիսներով վարձատրվելու: Իմ սուբյեկտիվ կարծիքով ուսուցիչն ու բժիշկը` դրանք կոչումներ են, և , եթե մարդը մտնում է դասարան զուտ միայն իր կենսական հոգսերը լուծելու նպատակով` ապա ներեցեք, նա իրոք դառնում է պարզապես դասատու: Իսկ ուսուցիչ, թե դասատու լինելը` դրանք միանգամայն տարբեր են: մեր դպրոցի ցավերից մեկն էլ դա է, որ այնտեղ աշխատում են ավելի շատ դասատուներ, այլ ոչ թե ուսուցիչներ...
Կարդալով քննարկումներն, ափսոսանքով նկատում եմ նաև, որ ոչ մեկը չի խոսում դաստիարակության մասին: Ասես այն կրթությունից ընդհանրապես հանած` վերացրած լինեն: :(
Իհարկե կրթական համակարգում շատ ու շատ սխալ ու անարդար բաներ կան, ահավասիկ հարկավոր է բարձրաձայնել ու անել հնարավորն ու անհնարը, բայց մեր հոգսերը փաթաթելով այս սերնդի վզին ասելով, որ կենցաղային խնդիրները մեզ խանգարում են լիարժեք դաս պարապել, դրանով բթացնելով առանց այդ էլ հիասթափված սերնդին` ներեցեք չեմ ընդունում:
Լիզա ջան, թեև քո գրառումն եմ մեջբերել, բայց խոսքերս ավելի շատ ընդհանրացված են և ուղղված են դպրոցում աշխատող այն դասատուներին, ովքեր շատ հաճախ այդ արտահայտությունն անելով` պարզապես ժամանակ են սպանում դասաժամին, ու ես սրտի ցավ եմ զգում այն աշակերտի համար, ով կարող էր այդ 45 րոպեներին գոնե մի անհրաժեշտ բան սվորել:

sokrat
15.07.2010, 13:28
Հարգելի Իրինա, շնորհակալ եմ, որ արձագանքեցիք:

Ձեր դիտարկումները տեղին են: Համաձայն եմ, որ միայն քննադատելով բան չի փոխվի:

Բայց գլխավոր հարցն այն է, թե նրանք ուզում են այնպիսի քննություններ անցկացնել, որոնք ընդունակին տարբերեն անընդունակից, մտածողին` անգիր անողից:

Ես կարծում եմ, որ չեն ուզում: Քննարկենք թեկուզ Ձեր նշած արտագրությունների հարցը:

Եթե ուզեին, որ աշակերտները չկարողանան օգնել միմյանց, ապա կպատվիրեին նույն առարկայի 8-10 թեստ, որոնք լինելով համարժեք կունենային լրիվ տարբեր թվային տվյալներ (այսինքն կլինեին նույն խնդիրները, բայց տարբեր թվային տվյալներով) և հետևաբար կունենային տարբեր պատասխաններ:

Իսկ ինչո՞ւ չեն անում:

Եթե այս հարցը տայինք նրաց, դժվար թե ասեին, որ գլխի չեն ընկել:

Հավանաբար կասեն, որ դա լրացուցիչ ծախսերի կբերի: Բայց ներուղություն, անգլիաներում թեստեր տպագրելու համար փող կա, իսկ թեստ կազմողներին ավել վճարելու փող չկա՞:

Արտասահմանում տպագրելը, ինձ թվում է, արվում է միջազգային կառույցների աչքերին թոզ փչելու համար: Մնացածը անում են այնպես ոնց իրենց է հարմար:

Տեսեք թեստային համակարգը նրանց զրկել է աշակերտի, դիմորդի աշխատանքն արհեստականորեն ցածր գնահատելու հնարավորությունից: Փոխարենը մեր հնարամիտները որոշեցին 80 հարցից կազմված առաջադրանքի համար տալ 3 ժամ:

Եվ դա բացատրում են մեկ նրանով, որ ժամանակի վերջում աղմուկ է լինում, մեկ էլ իբր թե, որ այս թեստերը ավելի արագ կարելի է լուծել, քան առաջ տրվող 8 խնդիրները:

Երկու բացատրություններն էլ անհեթեթություն են:

Նախ բոլորիս հայտնի է, որ ցանկացած ստուգողականի, քննության (անկախ թե ինչքան ժամանակ է տրվում) ժամանակի ավարտին մոտ աղմուկը ավելանում է, և դա բացառելու համար, պետք է շատ խիստ լինել` աղմկողին անմիջապես հանել լսարանից:

Երկրորդ, գոնե մաթեմատիկայի մասին հաստատ կարող եմ ասել, որ հիմա առաջարկվող 80 առաջադրանքներով թեստը իր մեջ պարունակում է նախկինում առաջարկվող 8 խնդիրների առնվազն 2 բլոկ:
Ուրեմն դա արվում է լավ դիմորդին բարձրագույն գնահատական ստանալու հնարավորությունից զրկելու համար: Ուրիշ բացատրություն չկա:

Եթե ասածներս քիչ եք համարում, բերեմ մեկ այլ փաստ:

Քննությունների անցկացման կարգը թույլ է տալիս, որ դիմորդը պահպանի այդ առարկայի նախորդ տարվա իր միավորը: Եվ եթե նա անբավարար չի ստանում, ապա երկու դրականներից ընտրվում է առավելագույնը:

Հիմա հարց. ո՞ր դիմորդը և ինչո՞ւ չպետք է համաձայնվի իր նախորդ տարվա միավորը պահպանել :
Բայց դիմորդից պահանջում են դա նշել դիմումի մեջ: Ո՞րն է դրա տրամաբանությունը:
Տրամաբանությունը հավանաբար հետևյալն է. հետագայում ումը կուզեն կավելացնեն:

sokrat
15.07.2010, 13:58
Հարգելի Մանոն, ճիշտ եք ասում, որ դասարան մտնելով` ուսուցիչը պետք է մոռանա մնացած բաների մասին:

Բայց դա չի նշանակում, որ հասարակությունն էլ պետք է մոռանա ուսուցչի հոգսերի մասին ու պահանջի, որ նա գրոշներով աշխատի:

Օրինակ, ծնողը իր երեխային սիրում է անշահախնդրորեն, բայց դա չի նշանակում, որ երեխաները պետք է ապերախտ լինեն և արհամարհեն ծնողին և նրա հոգսերը:

Դաստիարակության հետ կապված Ձեր ցավը հասկանալի է:

Ես կարծում եմ, որ դաստիարակությունը շատ ավելի կարևոր է, քան որևէ առարկայի կամ թեկուզ բոլոր առարակների գիտելիքները միասին վերցրած, բայց դաստիարակությունը միայն ուսուցիչներից չի կախված (ծնողներ, փողոց և … ): Իհարկե, գիտեմ, որ կան շատ ուսուցիչներ կամ դասատուներ, ինչպես Դուք եք ասում, որ իրենց վարքով, գործերով, օրինակով ավելի շատ փչացնում են երեխաների արժեքային համակարգը:

sokrat
16.07.2010, 16:13
Մի մտորում էլ եմ ուզում ներկայացնել:

Առաջին հայցքից կարող է թվալ, որ դա թեմայի հետ կապ չունի:

Կրթական ֆորումը գործում է երկու ամսից ավել: Գրանցված անդամներն ընդամենը 280 են:
Բայց միայն Երևանում կա 200 դպրոց, հանրապետությունում` մոտ 1600 դպրոց:
Միայն Երևանի ուսուցիչների թիվը պակաս չէ, քան 200*50=10000:

Ինչո՞վ է բացատրվում այսպիսի պասիվությունը:

Բազմաթիվ վերապատրաստումներ անցած ուսուցիչները, այդ թվում նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հետ կապված, չե՞ն կարողանում իրենց համար e-mail բացել, գրանցվել ու մասնակցել քննարկումներին:

Եթե դա էլ չեն կարողանում, ապա այն միջոցները, որոնք ծախել է նախարարությունը նոր տեխնոլոգիաներին նվիրված վերապատրաստումների համար ջուրն են գնացել:

Իսկ եթե տիրապետում են, ապա միթե՞ 10000-ից (գոնե Երևանի) միայն 280-ը ասելիք ունեն:

Կամ էլ մնում է մտածել, որ մյուսները “դատարկ” բաների համար ժամանակ չունեն:

Liza
16.07.2010, 20:52
Մի մտորում էլ եմ ուզում ներկայացնել:

Առաջին հայցքից կարող է թվալ, որ դա թեմայի հետ կապ չունի:

Կրթական ֆորումը գործում է երկու ամսից ավել: Գրանցված անդամներն ընդամենը 280 են:
Բայց միայն Երևանում կա 200 դպրոց, հանրապետությունում` մոտ 1600 դպրոց:
Միայն Երևանի ուսուցիչների թիվը պակաս չէ, քան 200*50=10000:

Ինչո՞վ է բացատրվում այսպիսի պասիվությունը:

Բազմաթիվ վերապատրաստումներ անցած ուսուցիչները, այդ թվում նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հետ կապված, չե՞ն կարողանում իրենց համար e-mail բացել, գրանցվել ու մասնակցել քննարկումներին:

Եթե դա էլ չեն կարողանում, ապա այն միջոցները, որոնք ծախել է նախարարությունը նոր տեխնոլոգիաներին նվիրված վերապատրաստումների համար ջուրն են գնացել:

Իսկ եթե տիրապետում են, ապա միթե՞ 10000-ից (գոնե Երևանի) միայն 280-ը ասելիք ունեն:

Կամ էլ մնում է մտածել, որ մյուսները “դատարկ” բաների համար ժամանակ չունեն:

Իսկ միգուցե մյուսները չունեն համակարգիչ և ինտերնետ... Ես մեկ ամիս է դա եմ ասում.

sokrat
16.07.2010, 21:20
Հարգելի Լիզա, Ձեր ասածն էլ կարող է լինել, և դա ցավալի է:
Բայց մայիսին, հունիսին նրանք կարող էին օգտվել դպրոցի համակարգիչներից:

sokrat
17.07.2010, 11:36
Շարունակելով վերապատրաստումների թեման` ուզում եմ ասել, որ միայն նոր տեխնոլոգիաներին նվիրված վերապատրաստումները չեն ձախողվել:

“Նոր” մեթոդների հետ կապված վերապատրաստումներ նույնպես զրո էֆեկտ են տվել:
Իսկ ինչպե՞ս կարող էին էֆեկտիվ լինել:

Կարծում եմ անվիճելի է, որ որևէ մեթոդ չի կարող պիտանի լինել բոլոր առարկաների և բոլոր դասերի համար, այսինքն ունիվերսալ մեթոդ կամ մեթոդներ գոյություն չունեն:

Իսկ ո՞նց էին վերապատրաստում:
Հարգելի ուսուցիչներ, դրսերում փնտրել-փնտրել ու Ձեր համար կախարդական փայտիկ ենք գտել ու բերել: Այդ ամենի մասին այս ձեռնարկներում գրած է, դրանք նվիրում ենք ձեզ: Բացի այդ, երկու օր առաջ էդ ձեռնարկները կարդացած մեր մասնագետները ձեզ կօգնեն դրանք յուրացնել (չնայած էդ պարոններն ու տիկնայք իրենք չեն կարողանում էդ մեթոդները կիրառել):

Չկար ամենակարևորը. Ո՞ր մեթոդը ո՞ր առակայի, ո՞ր թեմայի համար է արդյունավետ: Միայն մեթոդի նկարագրություն:
Իմ համար դա մոտավորապես նույն է, ինչ սոսինձի վար գրված լինի նրա քիմիական բաղադրությունը, բայց ոչ մի խոսք չասվի, թե ինչ նյութեր սոսնձելու համար է և ոնց օգտագործել:

Այսպես հազարավոր ուսուցիչներ “վերապատրաստվեցին”: Տպագրեցին մեծ քանակի ձեռնարկներ, սնունդ տվեցին, շրջաններից մարզկենտրոն եկողներին` ճանապարածախս:
Չգիտեմ Դուք ինչ եք կարծում, բայց ես կարծում եմ, որ էդ բոլոր ծախսերը իզուր էին:

Liza
17.07.2010, 19:24
Վերապատրաստումների մասին... Ժամանակի անիմաստ վատնում էր այն վերապատրաստումը, որին ես մասնակցեցի: Մարդ, որը դասարան պահել չգիտի ու անց է կացնում տաղտկալի դասեր, մեզ մեթոդներ էր բացատրում, որովհետև ամուսնու փողերով վերապատրաստողի որակավորում էր գնել: Կարդում էր նույն գրքույկից, որը բաժանել էր մեզ... Աշակերտները կասեին անկապություն.

Grig
17.07.2010, 21:43
Վերապատրաստումների մասին... Ժամանակի անիմաստ վատնում էր այն վերապատրաստումը, որին ես մասնակցեցի: Մարդ, որը դասարան պահել չգիտի ու անց է կացնում տաղտկալի դասեր, մեզ մեթոդներ էր բացատրում, որովհետև ամուսնու փողերով վերապատրաստողի որակավորում էր գնել: Կարդում էր նույն գրքույկից, որը բաժանել էր մեզ... Աշակերտները կասեին անկապություն.

Հարգելի Լիզա,


փաստորեն դժգոհելը ձեր բնավորության լավագույն գծերից մեկն է: Դժգոհում եք ամեն ինչից: Էդպես չի կարելի: Ոչ մի բանի մեջ լավ բան չեք տեսնում: Էդպես կարելի է հոգեկան խանգարում ստանալ:

Grig
17.07.2010, 23:49
Հարգելի Լիզա,
ավելացնեմ ևս ի բան: Դատելով ձեր գրանցման ամսաթվից, կարող եմ ասել, որ վերպատրաստումներից հետո եք գրացվել ֆորումում: Տեսնում եք ինչ լավ բան է վերապատրաստումը:

Եթե չլինեին այդ ինչպես դուք եք ասում ''անկապ'' վերապատրաստումները , որտեղ պիտի այդքան դժգոհեիք ու լացեիք:

sokrat
18.07.2010, 13:25
Հարգելի Grig, մասամբ համաձայն եմ Ձեր հետ:

Բայց այս թեման ենթադրում է երկու մոտեցում` կամ փաստեր բերել, որոնք կհաստատեն նախարարության իր հիմնական պարտականությունը չկատարելը (կամ վատ կատարելը), կամ բերել փաստեր, որոնք ցույց են տալիս նախարարության լավ աշխատանքը:

Պարզ է, որ առաջինը բողոքել է ստացվելու:

Երկրորդ տիպի գրառում էլ, ինչպես տեսնում եք, դեռ ոչ ոք չի կատարել: Իսկ դա նշանակում է, որ այդպիս փաստերը շատ քիչ են կամ ոչ էական են:
Եթե դրական գործեր չկան, գովեստներ ու ծափահարություններ ո՞րնց լինեն:

Ես նշեմ մի դրական բան:
Դպրոցների շենքերի շինարարությունը և վերանորոգումը: Դա ինձ ուրախացրել է:
Ես չեմ ասում դպրոցաշինությունը: Դրանք նույնը չեն:

Դպրոցի շենքը շատ լավը կարող է լինել և պետք է, որ լինի: Բայց եթե ներսում գործերը վատ են, ուրախությունը մարում է:

petros59
18.07.2010, 18:03
Ինձ թվում է հարցը այսպես դնել չի կարելի:
Ոչ ոք այսօր փաստեր չի բերի, ուշ է:
Մեր դասընթացները բավական արդյունավետ էին:Եթե 8 դասաժամից 4-ը անիմաստ ժամանակի վատնում էր,ապա նույնը չի կարելի ասել մյուս 4-ի մասին:Մենք մեր անկեղծ շնորհակալությունը հայտնել ենք կազմակերպիչներին: Ինձ թվում է այս տարի անիմաստ դասաժամերի հարաբերությունը իմաստաորներին կլինի 2:6

Grig
18.07.2010, 20:06
Հարգելիներս,

չկա ու չի կարող լինել մի վերապատրաստում, որի ընթացքում մարդը գոնե մի քանի բան չսովորի:

Եթե մարդը վերապատրաստումը անվանում է ''անկապ'', կներեք, ուրեմն ինքը հենց էդպիսի ուսուցիչ է:

Ուղղակի մեր հոգեբանության մեջ նստած այն բանը, որ ինչը անվճար է ուրեմն անորակ է:

Ես ինքս էլ մասնակցել եմ վերապատրաստումներին և գոհ եմ:

Ասեմ նաև, որ ֆորումի տարածքում շնորհակալության խոսքեր շատ կան, ուղղակի դուք ուշադիր չեք կարդացել:

Նարինե
18.07.2010, 21:42
Հարգելի Grig, մասամբ համաձայն եմ Ձեր հետ:

Բայց այս թեման ենթադրում է երկու մոտեցում` կամ փաստեր բերել, որոնք կհաստատեն նախարարության իր հիմնական պարտականությունը չկատարելը (կամ վատ կատարելը), կամ բերել փաստեր, որոնք ցույց են տալիս նախարարության լավ աշխատանքը:

Պարզ է, որ առաջինը բողոքել է ստացվելու:

Երկրորդ տիպի գրառում էլ, ինչպես տեսնում եք, դեռ ոչ ոք չի կատարել: Իսկ դա նշանակում է, որ այդպիս փաստերը շատ քիչ են կամ ոչ էական են:
Եթե դրական գործեր չկան, գովեստներ ու ծափահարություններ ո՞րնց լինեն:

Ես նշեմ մի դրական բան:
Դպրոցների շենքերի շինարարությունը և վերանորոգումը: Դա ինձ ուրախացրել է:
Ես չեմ ասում դպրոցաշինությունը: Դրանք նույնը չեն:

Դպրոցի շենքը շատ լավը կարող է լինել և պետք է, որ լինի: Բայց եթե ներսում գործերը վատ են, ուրախությունը մարում է:

Ողջույն հարգելի ֆորումցիներ:
Անկեղծ ասած համակ ուշադրությամբ կարդացի այս թեմայի գրառումները, որոնք շատ տարաբնույթ են և ծավալուն: Ըստ իս, եթե այստեղ առաջ քաշած յուրաքանչյուր հարցի համար քննարկումներ սկսենք, դա շատ ավելի ծավալուն կլինի և նշված թեման էլ ավելի կխճճվի, դրա համար, սիրելի ֆորումցիներ, խնդրում եմ չշեղվել թեմայից, մնալ թեմայի սահմաններում, իսկ նոր ծագած հարցերի համար բացել նոր թեմա , եթե այն մինչ այդ ֆորումում չկա...

Ես ուզում եմ անդրադառնալ նախարարության գործունեությանը առնչվող քննարկումներին:
Ասեմ, որ մենք չգիտես ինչու , միշտ ուզում ենք ամեն ինչ ստանալ միանգամից, շատ և անթերի: Երբեմն նույնիսկ գնահատելու ժամանակ չենք էլ տեսնում անցյալը, ներկան և ապագան... Խոսեմ փաստերով :
Նախապես ասեմ, որ դեմ չեմ, որ նախարարության գործունեության մեջ դեռևս կան թերություններ, չհղկված և սխալ մոտեցումներ ավարտական և միասնական քննությունների, վերապատրաստումների և ուսուցչի դերին առնչվող հարցերին, չեն բացառվում ծայրահեղությունները և անարդարությունները, որոնք մենք փորձում ենք քննարկել մեր ֆորումում բաժին առ բաժին, և հույս ունենք , որ քննարկումները կլինեն նպատակային:

Այժմ ուզում եմ անդրադառնալ <մեջբերման> մեջ առաջ քաշված դրական գործերին...

1. Եկեք մտովի 10 տարի հետ գնանք: Ինչ ունեինք? Յուրաքանչյուր մարզում շատ քիչ թվով դպրոցներ, որոնք ունեին 1- 4 համակարգիչ, իսկ ինտերնետ?- դժվար է ասել:
Կարող եմ օրինակ բերել Շիրակի մարզի համար` 2000թ-ին մարզի 178 դպրոցից միայն 8 դպրոց ուներ համակարգչային կենտրոն և ինտերնետ , իսկ այսօր` 2010 թ-ին մարզի 96 դպրոց ունի հագեցված համակարգչային կենտրոններ, ինտերնետ, էլ չեմ ասում մնացած դպրոցների համակարգչային, տեխնոլոգիական հագեցվածության մասին: Սա ինչ է? դրական գործ, թե?

2. Այսօր կազմակերպվում են վերապատրաստումներ, որոնք ըստ ձեր նկարագրության , չեն տալիս արդյունքներ, <համամաիտ եմ> չեն տալիս 100% արդյունք, սակայն կհամաձայնեք ինձ հետ, որ գոնե 10% արդյունք կլինի: Հավատացեք, որ այդ 10%-ը որոշ ժամանակ հետո իր հետևից կբերի ևս 10% և այդպես շարունակ... այդ դեպքում ինչ է սա?, դրական գործ, թե?

3. Այսօր խոսում ենք ֆորումներից, օնլայն խորհրդաժողովներից, ուսուցողական առարկայական խտասկավառակներից և այլն և այլն: Սրանց մասին երբ սովորեցինք? մեզ ինչպես սրանք տրվեց? հենց այնպես- հեշտ և հանգիստ?
Սիրելիներս, եթե մի փոքր էլ հիշողության գիրկն ընկնենք, կտեսնենք, որ բավականին առաջ ենք գնացել:), խոսքս ավարտեմ` ժամանակը ամեն ինչ իր տեղը կդնի, մի քիչ էլ համբերենք:o:o

Liza
18.07.2010, 22:34
Հարգելի Լիզա,
ավելացնեմ ևս ի բան: Դատելով ձեր գրանցման ամսաթվից, կարող եմ ասել, որ վերպատրաստումներից հետո եք գրացվել ֆորումում: Տեսնում եք ինչ լավ բան է վերապատրաստումը:

Եթե չլինեին այդ ինչպես դուք եք ասում ''անկապ'' վերապատրաստումները , որտեղ պիտի այդքան դժգոհեիք ու լացեիք:
Ես պարզապես իրերը կոչում եմ իրենց անունով, այն, ինչ դու վախենում ես անել: Իսկ համակարգչային գիտելիքներ ստացել եմ ինքնուրյուն`տանը արդեն 7 տարի է համակարգիչ ունեմ: Իսկ վիրտուալ միջավայրում մարդուն վիրավորելուց հեշտ բան չկա, դա ինտելեկտի ցածր մակարդակ է, հարգելի գոհ քաղաքացի...

sokrat
18.07.2010, 23:08
Հարգելիներս, դուք շատ-շատ լավատես եք (Grig, Petros):
Պետրոսը գտնում է, որ 8 դասից միայն 4-ի անիմաստ անցնելը արդեն նվաճում է, լավ է: Ուրեմն բաժակի լիքը մասն է տեսնում:
Գրիգն էլ գտնում է, որ “չկա ու չի կարող լինել մի վերապատրաստում, որի ընթացքում մարդը գոնե մի քանի բան չսովորի”:
Լրիվ համաձայն եմ: Բայց միթե՞ էդ “մի քանի բանով” կարելի է գոհանալ:

Իմ գրածը` “Երկրորդ տիպի գրառում էլ, ինչպես տեսնում եք, դեռ ոչ ոք չի կատարել”, վերաբերվում էր այս թեմային, ոչ թե ֆորումին ընդհանրապես:

Նայենք մյուս թեմաները.
Ավագ դպրոցի առավելությունները (դրական դրամադրվածությամբ վերնագիր), դպրոց և դաստիարակություն, տարրական դպրոցի (կամ դպրոցի) դասագրքերը, օտարալեզու դպրոցների մասին, գիտելիքների ստուգում:

Բոլոր այս թեմաներում տեսնում ենք, որ բացասականը, սխալը, վնասակարը մեզ խեղդում է:

Իհարկե, դա չի նշանակում, որ ոչ մի դրական բան չկա, որ ամեն ինչ սև է:
Բա ի՞նչ է իմ ուզածն ու ասածը:

Ես ուզում եմ, որ

մեր երեխաների դասգրքերը լավը լինեն, բայց լավերը շատ քիչ են,
մեր երեխաները ունենան լավ ուսուցիչներ, բայց լավերը շատ քիչ են,
մեր երեխաներին ճիշտ դաստիարակեն ու
նրանք մեքենայի բանդաժ (անվահեծ) ու գոլդ (ոսկի) համարներ չպաշտեն,
մեր երեխաները լավ իմանան իրենց մայրենին ու նաև օտար լեզուներ,
մեր դպրոցներից ու բուհերից կրթված ու դաստիարակված մարդիկ դուրս գան,
մեր ուսուցիչները գնահատվեն ու լավ վճարվեն,
վատ ուսուցիչն ու կաշառակեր տնօրենը դպրոցում տեղ չունենան,
պետական միջոցները առավելագույնը 50 տոկոսով չօգտագործվեն (վերապատրաստման 4 անիմաստ և 4 իմաստավոր դասերի օրինակով),
նախարարության հիմնական գործը կրթության ու դաստիարակության կազմակերպումն ու դրա համար ավելի լավ պայմանների ստեղծումը լինի,
նախարարությունում աշխատեն բանիմաց, սրտացավ մարդիկ,

ԱՅՍԻՆՔՆ, ՈՐ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՈՒ ԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԻՍԿԱՊԵՍ ԼԻՆԻ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՈՒ ԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ:

Եվ այդ դեպքում ոչ թե խավարում ինչ-որ լուսավոր կետեր կգտնենք ու կուրախանանաք, այլ լույսի մեջ երբեմն սև բծերերի կհանդիպենք:
ՄԵՐ ԵՐԿԻՐԸ ԱՊԱԳԱ ԿՈՒՆԵՆԱ:

Մենք էլ գիտություն ու կրթություն հարգող և ոչ թե դիպլոմ պաշտող ազգ կլինենք:
Ես հասկանում եմ, որ միայն կրթության ոլորտը չէ այս վիճակում: Եվ դժվար, շատ դժվար է այդ պայմաններում այս ոլորտը շտկել: Բայց սա պաշտպանության ոլորտից հետո (գուցե և առաջ) ամենակարևորն է: Աստված չանի, բայց 21-րդ դարի պատերազմը կրթությունների պատերազմ է, ոչ թե գլխաքանակների:

Եթե գտնում եք, որ իմ ուզածը աննորմալի, հիվադի զառանցանք է, հենց այդպես էլ ասեք, առանց ավելորդ նրբանկատության:

sokrat
18.07.2010, 23:13
Մի գրառում ևս դրական մարունքների մասին (Նարինեի գրառումը):
Ասեմ, որ հենց այս ֆուրումի գոյությունն էլ է դրական բան:
Մի գաղտնիք ասեմ:
Ես անձամբ պրոբլեմ չունեմ, ոչ աշխատանքի, ոչ վճարման և ոչ էլ հարգանքի:
Անձնական անբավարարվածության ու վիրավորվածության հետևանք չեն գրածներս:
Ցավում եմ մեր երկրի համար, համոզված եմ, որ ճիշտ և սրտացավ մոտեցման դեպքում դրական տեղաշարժերը 10 անգամ շատ կլինեին:

petros59
20.07.2010, 00:45
Հարգելի Նարինե փաստորեն դուք ուզում եիք ապացուցել, որ կա զարգացում, այսինքն կարող էր և չլիներ:Հետևաբար բոլորս պետք է շնորհակալ լինենք ,իսկ sokrat-ին խորհուդ տանք,որ թեթև տանի:

Grig
20.07.2010, 10:16
Իսկ կարծում եք վիրավորել, անտեսել, փնովել ամբողջ մի կառույցի արած աշխատանք, շատ բարձր ինտելեկտի արդյունք է?: Ես կասեի չարացած մարդու վերաբերմունք:

Նորից եմ կրկնում , կան շատ թերություններ, բայց վերցնել ու այդ ամենը անկապություն համարել չի կարելի:

Susanna37
21.07.2010, 09:14
Իմ կարծիքով, քննությունների անցկացման թեստային համակարգը սխալ է, Գուցե ուրիշ բնագավառներում, ասենք` աշխատանքի ընդունվելիս, այն իրեն արդարացնում է, բայց ոչ ընդունելության քննությունների ժամանակ:Հենց միայն այն պարզ պատճառով, որ ինչ էլ անեն , դիմորդները արտագրելու են, 80 հարցի համար ժամանակը շատ քիչ է և հայոց լեզվի, և մաթեմատիկայի, և մնացած առարկաների համար: Այսպիսի քննությունները ճիշտ չեն բացահայտում երեխաների ռեալ գիտելիքները:Ես կարծում եմ, միայն խաչերով, առանց որևէ տառ գրելու հայոց լեզվի քննություն չի կարելի հանձնել: Թեստերի հեղինակներից մեկը վերջերս, որպեսզի ապացուցեր իրենց թեստերի որակյալ լինելը, մատնացույց էր անում երկու 20 և մի շարք 19,75 ստացած դիմորդների: Հարց է առաջանում. այդ դիմորդները գրագետ մի քանի նախադասություն կգրե՞ն: Հազիվ թե...: Սրա մասին պետք է մտածել:Վաղը այդ դիմորդները դառնալու են որևէ պաշտոնատար անձ, նրանց գրածները, հրամանները, որոշուները հազիվ թե որևէ մեկը կարողանա հասկանալ: Եթե այսպես գնա, տառերն էլ կմոռանանք. դպրոցում թեստ, բուհում` թեստ: Ամբողջ աշխարհը թեստերով է գիտելիք ստուգում, մենք ումից ենք պակաս, բայց որ թեստերը բթացնում են մարդկանց, դա արդեն շատ տեղերում են հասկացել: Մեզ հասկանալու համար ժամանակ է պետք և մի քան անգրագետ սերունդ: Դե փորձեք իրենց թեստերով հիացած մարդկանց ապացուցել, որ թեստային համակարգը սխալ է: Իզուր աշխատանք...

sokrat
21.07.2010, 10:37
Ըստ Գ. Խաչատրյանի` թեստավորման տարբերակը 100 տոկոսին մոտ ճշտությամբ ցույց է տալիս երեխայի գիտելիքները
16-07-2010

Այս տարի առաջին անգամ ներբուհական քննությունների կազմակերպչական աշխատանքներն իրականացնում է Գնահատման եւ թեստավորման կենտրոնը: Ինչպես «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում նշեց Գնահատման եւ թեստավորման կենտրոնի տնօրեն Գուրգեն Խաչատրյանը, թեեւ առաջին տարին է, որ ներբուհական քննությունները եւս ԳԹԿ-ն է իրականացնում, սակայն նախորդ տարիներին ԳԹԿ-ի աշխատողները մասնակցել են եւ արդեն պատկերացում ունեն քննությունների անցկացման կարգի հետ կապված: «Այս քննությունների ժամանակ կարեւոր խնդիրը հանձնաժողովի նախագահների ճիշտ ընտրությունն է, որպեսզի նրանք լինեն խիստ, անաչառ եւ արհեստավարժ: Մենք փորձել ենք նման մասնագետներ գտնել»,- ասաց նա` ավելացնելով, որ քննական կարգը գրվել է ԳԹԿ-ում, եւ այն որոշ ժամանակ անց կկատարելագործվի:
ԳԹԿ-ն գտնում է, որ անհրաժեշտ է քննական պրոցեսում հոգեբանի առկայություն: «Այս տարի մենք մտածել ենք, որ պետք է քննությունների ներկա գտնվի նաեւ հոգեբան, սակայն կարծում եմ, որ հոգեբանի անհրաժեշտությունը չափազանցվում է: Սթրես բառն այնքան շատ է մտել մեր բառապաշարի մեջ եւ սկսել անհարկի ձեւով շահարկվել, որ երբեմն չի համապատասխանում իրականությունը»,- ասաց Գ. Խաչատրյանը: Նրա խոսքով` որոշ քննություններում ընդհանրապես լարվածություն չկա կամ այն մասսայական բնույթ չի կրում: «Երեխաներն ավելի հաճախ առավել իրատես են, քան նրանց ծնողները»,- նշեց ԳԹԿ տնօրենը` ավելացնելով, որ քննության անցկացման թեստավորման տարբերակը 100 տոկոսին մոտ ճշտությամբ ցույց է տալիս երեխայի գիտելիքները:
«Արմենպրես» լրատվական գործակալություն



Տեսնում եք ինչ իդիալական գործիք ունենք, իսկ Դուք չեք հավանում:
Չգիտես ծիծաղես, թե լացես:

sokrat
22.07.2010, 12:21
Չեմ ուզում էլի ինչ-որ բաներ գրել, մեր շրջանավարտների գիտելիքների մակարդակի մասին:

Ուզում եմ խոսենք այն մասին, թե ինչ անհատ է դաստիարակում մեր կրթական համակարգը` դպրոցը, բուհը:
Ճիշտ է կա դպրոց և դաստիարակություն թեմա, բայց թե այդ, թե մյուս թեմաների շատ
դիտարկումներ հենց այս թեմայի վերնագիրն են հիմնավորում:

Իմ կարծիքով, քիչ գիտելիքներ տալուց բացի, մեր կրթական համակարգը սպանում է նաև երեխաների հետաքրքրասիրությունը, ստեղծագործական ակտիվությունը:
Հենց կրթական համակարգը (կյանքն էլ իր կողմից) ստիպում է երեխաներին դառնալ հարմարվող, չար, մի կողմից անինքնասեր, մյուս կողմից ինքնահավան ու անբարտավան:

Հենց կրթական միջավայրը հաճախ սերմանում է “էս սարն իմն է, էս ծառն իմ է”, “ով ուժեղ է նա էլ ճիշտ է”, “եղունկ ունես` գլուխդ քորի”, “ արդարությամբ հարց չի լուծվում” և այլ նմանատիպ սկզբունքներ:

Արդյունքում ունենում ենք հարմարվող, չարացած կամ գոնե վիրավորված երիտասարդություն: Չհարմարվող երիտասարդների մի մասն էլ թողնում էս երկրից գնում է` ավելի նվազեցնելով լավի տեսակարար կշիռը:

Հիմա տեսեք, թե ոնց է նայում էս ամենին մեր կրթության “երախտավորներից” մեկը, ում ներկայացնելիս պաշտոնյաներն ասում են. Ճանաչված, հեղինակովոր գիտնական ու մանկավարժ է:


Հեղինակը նկատի է ունեցել այն, որ տնտեսական ոչ մեծ ներուժ ունեցող մեր հանրապետությունը, ի վերջո, կարող են լքել ուսուցման առավելագույն մակարդակով սովորող աշակերտները, իսկ ուսուցման նվազագույն մակարդակով սովորող աշակերտները անպայման մնալու են մեզ և, հետեւաբար, լուրջ ուշադրություն պետք է դարձնել հենց այդ աշակերտների վրա, հանգամանք, որ հաճախ հաշվի չի առնվում մաթեմատիկայի ուսուցման ընդացքում: Շատ ուսուցիչների մոտ մաթեմատիկան մի քանի ընտրյալների առարկա է, այսինքն՝ նման ուսուցիչները մեր հանրապետության միջոցներով ապագա մասնագետներ են պատրաստում հիմնականում այլ երկրների համար:

Այս տողերը հետևյալ գրքից են:
“ՈՒՍՈՒՑՉԻ ՁԵՌՆԱՐԿ: Հանրահաշիվ 7-9-րդ դասարաններ”: Հեղինակ Հ.Ս. Միքայելյան: Հաստատված է ՀՀ կրթության եւ գիտության նախարարության կողմից, 2006թ., Երեւան:

Նյութը վերցված է lragir. am կայքից (11.12.2009):

7-9 դասարանների հանրահաշվի դասագրքերի որակի մասին բոլոր ուսուցիչները լավ գիտեն:

Դա քիչ է, հեղինակը “Ուսուցչի ձեռնարկում “ էլ այսպիսի հանձնարարական է տալիս ուսուցիչներին:

Փաստորեն դասագրքերի հեղինակ, “Ճանաչված, հեղինակովոր գիտնականն ու մանկավարժը” փոխանակ մտահոգված լինի, որ լավագույնների մեծ մասը հեռանում է հանրապետությունից, ուսուցիչներից պահանջում է ուժեղ աշակերտներին վատ կրթել:

Իհարկե, ես դեմ եմ դասը միայն “ընտրյալներին” նվիրելուն:
Բայց եթե հարցը դրված լինի կամ-կամով, ես կընտրեմ “ընտրյալներին”:

Կարծում եմ, ավելի լավ է կրթենք Համբարձումյանի կամ Մերգելյանի նման մեկին, քան իմ կամ Միքայելյանի նման հազարին:

petros59
23.07.2010, 00:41
[INDENT]Չեմ ուզում էլի ինչ-որ բաներ գրել, մեր շրջանավարտների գիտելիքների մակարդակի մասին:

7-9 դասարանների հանրահաշվի դասագրքերի որակի մասին բոլոր ուսուցիչները լավ գիտեն:

Հարգելի sokrat կպար ամենա ցավոտ հարցին:
Թող բոլորը ինձ ներեն,բայց ինձ թվում է դասագրքերը դիտմամբ են գրվում այպես, որ հանկարծ աշակերտը դրանից բան չհասկանա:

Ես չեմ ճանաչում մի խելքը գլխին ուսուցիչ,որը չի շրջանցում Ձեր նշած դասագիրքը (փորձեցի նուրբ արտահայտվել)
Որւէ մասնավոր պարապող այդ դասագրքերից չի օգտվում, սա արդեն ինչ որ բան ասում է

Gago
23.07.2010, 11:43
Հարգելի sokrat կպար ամենա ցավոտ հարցին:
Թող բոլորը ինձ ներեն,բայց ինձ թվում է դասագրքերը դիտմամբ են գրվում այպես, որ հանկարծ աշակերտը դրանից բան չհասկանա:

Ես չեմ ճանաչում մի խելքը գլխին ուսուցիչ,որը չի շրջանցում Ձեր նշած դասագիրքը (փորձեցի նուրբ արտահայտվել)
Որւէ մասնավոր պարապող այդ դասագրքերից չի օգտվում, սա արդեն ինչ որ բան ասում է

Ինչքանով տեղեկացված եմ, այժմ շատ քիչ թվով մասնավոր պարապողներ են օգտվում ասենք «Սկանավի»–ից։ Հստակ աշխատում է առաջարկ–պահանջարկ հասկացողությունը։ Քննություն հանձնելու համար պետք է իմանալ թե ինչպես են լուծվում որոշակի քանակությամբ խնդիրներ, որոնք ընդգրկվում են թեստերում, ոչ թե պետք է ունենալ գիտելիք, որպեսզի քննություն հանձնելուց և բուհ ընդունվելուց հետո խորացնել այն։

petros59
25.07.2010, 15:45
Ինչքանով տեղեկացված եմ, այժմ շատ քիչ թվով մասնավոր պարապողներ են օգտվում ասենք «Սկանավի»–ից։ Հստակ աշխատում է առաջարկ–պահանջարկ հասկացողությունը։ Քննություն հանձնելու համար պետք է իմանալ թե ինչպես են լուծվում որոշակի քանակությամբ խնդիրներ, որոնք ընդգրկվում են թեստերում, ոչ թե պետք է ունենալ գիտելիք, որպեսզի քննություն հանձնելուց և բուհ ընդունվելուց հետո խորացնել այն։

"Մասնավոր պարապմունքներով աշակերտը գիտելիք չի ստանում:Ես էլ այդ պարապողներից մեկն եմ:Մենք ընդամենը կատարում ենք ծնողի պատվերը, պատրաստում ենք ընդունելության քննությունների:Դա գիտելիք ստանալուց շատ հեռու բան է:"
Այսպիս գրառում ես կատարել եմ ավագ դպրոցի առավելությունները թեմայում:Այնպես որ այս հարցում մեր կարծիքները համընկնում են:

Լիլիթ
25.07.2010, 17:14
Իրավամբ, բարձրացված հարցերը ցավոտ են, բոլորիս հուզող, ամենքիս խնդրո առարկա, սակայն վատն այն է, որ այդպես էլ ոչ մի փոփոխություն չի նկատվում: Այդ մասին խոսվել է անընդհատ ու շարունակվում է խոսակցությունը, բայց... Որպես օրինակ բերեմ անցած տարվա հայոց լեզվի և գրականության թեստերը, որոնց շուրջ դարձյալ աղմուկ բարձրացավ, բողոքողը բարձրաձայնեց իր պահանջը, թվում էր` արդար բողոքը, համակերպվողը` լռեց, ու տարին պտույտն իր գործեց...Եկանք հասանք այս տարվան և... պատկերը բոլորովին էլ չփոխվեց, ավելի շուտ` առավել վատթարացավ... Կարծում եմ` քիչ թե շատ այդ օրերին քննական նորություններին հետևողը տեղյակ է խայտառակ թեստերից ու դրանց շուրջ ծավալված խոսակցություններից, բողոքներից, որոնք, փաստորեն, դարձան ՁԱՅՆ ԲԱՐԲԱՌՈ ՀԱՆԱՊԱՏԻ...
Ինչ-որ տեղ համամիտ եմ, որ մարդիկ չեն գրում, լռում եմ իրենց հուզող խնդիրների մասին այն պատճառով, որ գտնում են` ոչ մի դրական փոփոխություն, միևնույն է, չի լինելու, ամեն ինչի թելերը գտնվում են մի քանիսի ձեռքին, և այդ մի քանիսն էլ իրենց ուզած վայրկյանին, իրենց իսկ նախընտրած ուղղությամբ քաշում են թելերն այդ կրթության որակ որոշող ու գիտության ապագան կանխորոշող...

Gago
26.07.2010, 18:04
"Մասնավոր պարապմունքներով աշակերտը գիտելիք չի ստանում:Ես էլ այդ պարապողներից մեկն եմ:Մենք ընդամենը կատարում ենք ծնողի պատվերը, պատրաստում ենք ընդունելության քննությունների:Դա գիտելիք ստանալուց շատ հեռու բան է:"
Այսպիս գրառում ես կատարել եմ ավագ դպրոցի առավելությունները թեմայում:Այնպես որ այս հարցում մեր կարծիքները համընկնում են:

Ես հաճախել եմ մասնավոր պարապողի մոտ և քանի որ դպրոցում մի քիչ «չար» երեխա եմ եղել ու ընդամենը սովորել գնահատականի համար՝ հստակ կարող եմ ասել, որ եթե ինչ որ գիտելիքներ ունեմ մաթեմատիկայից, դա ինձ տրվել է պարապմունքների ժամանակ։ Պատճառն այն է, որ իմ դասախոսը չէր պարապում քննություն տալու համար և երբեք ոչ մի երեխայի հետ բողոքարկման չի գնացել։ Չափազանց պահանջկոտ էր և եթե մի խնդիր գոնե երկու տարբեր եղանակներով չէիր լուծում՝ բարձրաձայն հայտարարում էր «դե հենց սկզբից էլ գիտեի, որ դմբո ես, ավելի լավ է նույնիսկ գործերդ չհանձնես ընդունող հանձնաժողովին»։ Ամեն ինչ սովորեցնում էր դուրսբերումներով ու ապացույցներով։ Մինչև հիմա շնորհակալ եմ նրանից։ Անունն էլ կգրեի, բայց վախենում եմ համարեն գովազդ։

petros59
26.07.2010, 18:30
Մինչև հիմա շնորհակալ եմ նրանից։ Անունն էլ կգրեի, բայց վախենում եմ համարեն գովազդ։


ՄԻ բան պարզ է, որ քեզ պարապողը ունի պատկառելի տարիք, նա չեր կարող առաջնորդվել առաջարկ-պահանջարկ օրենքով:
Նրա անունը գրել պետք է, թեկուզ հենց գովազդի համար:

Gago
26.07.2010, 21:02
ՄԻ բան պարզ է, որ քեզ պարապողը ունի պատկառելի տարիք, նա չեր կարող առաջնորդվել առաջարկ-պահանջարկ օրենքով:
Նրա անունը գրել պետք է, թեկուզ հենց գովազդի համար:

Հարգելի petros59, այն ժամանակ, երբ ես պարապում էի կրկնուսույցի մոտ նրա տարիքը 35-40 էր: Կարծում եմ, որ դա այն պատկառելի տարիքը չէր, ինչ դուք էիք պատկերացնում: Կարծում եմ նաև, որ տարիքը բոլորովին կապ չունի, որովհետև մարդը, եթե պատասխանատվության ու պարտքի զգացում ունի` դա ամբողջ կյանքի համար է, բոլոր տարիքներում: Ես հետո շատ աշակերտների եմ խորհուրդ տվել այդ մարդու մոտ պարապել և գիտեմ, որ մինչև օրս նա նույն սկզբունքով է աշխատում: Էլի եմ կրկնում, ես նորից ու նորից շնորհակալ եմ նրանից գիտելիք տալու ու մտածել սովորեցնելու համար:

sokrat
26.07.2010, 21:21
Հարգելի Լիլիթ, ես արդեն բազմաթիվ գրառումներ եմ արել թե այս թեմայում, թե ուսուցչի ձայնում, թե դպրաց և դաստիարակություն թեմայում: Օրինակ, գրել եմ, որ մեր կրթահամակարգի վիճակն այնպիսին է, որ մեր շրջանավարտների 80 տոկոսը ատեստատ չի ստանա, եթե օբյեկտիվ քննություններ անցկացվեն: Բացատրել եմ, թե ինչու եմ այդպես մտածում: Բայց էդ խայտառակ վիճակի մասին ոչին չասվեց. ոչ հաստատեցին, ոչ ժխտեցին:

Արձագանքները հիմնականում այնպիսին են, որանցից հասկանալի է դառնում, որ մարդիկ չեն ուզում այդ մասին խոսել, հոգնել են, իրենք էլ գիտեն, որ շատ վատ է վիճակը, բայց գերադասում են այդ մասին չխոսել:

Ստացվում է գրում ես, հոգնեցնում մարդկանց, ինքդ էլ հոգնում ու նեղվում:
Այ Ձեր գրառումը արդեն մի օրից ավել է կա: Չէի ուզում արձագանքել, որպեսզի մարդկանց չզզվացնեմ իմ բողոքներով ու քննադատությամբ:

Բայց որոշեցի մի երկու տողով արձագանքել:

Չլինելով բանասեր` ուզում եմ խոսել հայոց լեզվի և գրականության մասին:

Հայ գրականության դասագրքերում հեղինակների հերթականությունը համարում եմ սխալ:
Չի կարելի սկզբում անցնել Նարեկացի, Քուչակ, Սայաթ-Նովա …, հոտո` Աղայան, Թումանյան …, կամ սկզբում արևմտահայ բանաստեղծներ, հետո գրողներ:
Իմ կարծիքով այսպիսի հերթականությունը երեխաներին վանում է գրականությունից: Հակառակ հերթականությունը կարող էր սեր արթնացնել գրականության, ընթերցանության նկատմանբ:
Սա հասկանալու և անելու համար ոչ մեծ խելք է պետք, ոչ էլ մեծ գումար:

Իսկ, որ անկախ ապագա մասնագիտությունից, շատ կարևոր է, որ երեխաները սիրեն գրականությունը, կարդան և հայ, և արտասահմանյան գրականություն, կասկած չունեմ:

Հայոց լեզվի հետ կապված:
Լեզուն, բացի նեղ մասնագետներից, մյուսների համար հաղորդակցման միջոց է: Թեստեր գրող և նույնիսկ բավականին բարձր միավորներ հավաքող երեխաներից շատերը չեն կարողանում մեկ էջի սահմաններում ինքնակեսագրական գրել, կամ գրագետ ու տրամաբանված արտահայտել իրենց մտքերը ինչ-որ հարցի վերաբերյալ:
Բա հայոց լեզվի նման քննությունը էլ ո՞ւմ է պետք:

Կուզեի լսել Ձեր կարծիքը այս հարցերի մասին:


Հ.Գ. Հայոց լեզվի այս տարվա քննություններին, հետագա քննարկումներին հետևել եմ:


Որպես օրինակ բերեմ անցած տարվա հայոց լեզվի և գրականության թեստերը, որոնց շուրջ դարձյալ աղմուկ բարձրացավ, բողոքողը բարձրաձայնեց իր պահանջը, թվում էր` արդար բողոքը, համակերպվողը` լռեց, ու տարին պտույտն իր գործեց...Եկանք հասանք այս տարվան և... պատկերը բոլորովին էլ չփոխվեց, ավելի շուտ` առավել վատթարացավ...

Ձեր ասածը հաստատում է, որ կա քննադատողների, բողոքողների մի տեսակ, որը միայն բողոքում է նրա համար, որ էդ գործը իրեն չեն տվել: Բայց տալու դեպքում ինքը ավելի խայտառակ բան է անում:
Ցավոք, տեսնելով դրանց, հասարակությունն ամեն մի քննատատողի ու բողոքի մեջ իր շահը փնտրող է տեսնում:

petros59
26.07.2010, 23:49
Օրինակ, գրել եմ, որ մեր կրթահամակարգի վիճակն այնպիսին է, որ մեր շրջանավարտների 80 տոկոսը ատեստատ չի ստանա, եթե օբյեկտիվ քննություններ անցկացվեն: Բացատրել եմ, թե ինչու եմ այդպես մտածում: Բայց էդ խայտառակ վիճակի մասին ոչին չասվեց. ոչ հաստատեցին, ոչ ժխտեցին:


Հարգելի sokrat դուք գրում եք, որ մածունը սպիտակ է և ուզում եք մարդիկ հերքեն կամ հաստատեն այգ ակնհայտ փաստը:
Նույն բանը կարելի է ասել ԲՈՒՀ- էրի շրջանավարտների մասին (Մայրաքաղարի դեպքում միգուցե այդ թիվը չափազանցված է): Ո՞վ չգիտի այդ մասին:
Մենք պետք է փորցենք գտնել այս խայտառակ վիճակից դուս գալու ելքը:Անձամբ ես ոչ մի ճանապարհ չեմ տեսնում:

sokrat
27.07.2010, 00:47
Հարգելի Պետրոս, իմ և Ձեր ձեռքին, իհարկե, էս վիճակը փոխելու հնար չկա:
Բայց Նախարարությունը ցանկության դեպքում ահագին բան կարող է փոխել:

Օրինակ, ինչպես “Գառաժ” ֆիլմում էր ասվում. надо избавится от блатных:
Դպրոցի դեպքում պետք է ազատվել ոչ մասնագետներից, մարդկանցից, որոնք երեխային տալու ոչինչ չունեն և ոչ միայն չեն կրթում երեխաներին, այլ նաև իրենց ներկայությամբ անառողջ մթնոլորտ են ստեղծում կոլեկտիվում:

Նրանք լավ գիտեն, որ իրենց դիրքերը մասնագիտական առումով շատ թույլ են և իրենց հիմնական զենքն են դարձնում քծնանքը, կաշառքը, տնօրենի կամայականություներին հնազանդվելը:

Դրանցից ազատել դպրոցը հո հնարավոր է, ցանկության դեպքում իհարկե:
Իսկ սա ահագին դրական քայլ կլինի կրթության ոլորտում:

petros59
27.07.2010, 08:32
Օրինակ, ինչպես “Գառաժ” ֆիլմում էր ասվում. надо избавится от блатных:

Իմ ասածն էլ հենց անդ էր:Կառույցները, որրնք կարող են ինչ որ բան փոխել՝ չեն ցականում, իսկ ցանկացողները չեն կարողանում:Ուշեմն բեր խմենք ....:
ՈՒմի՞ց ազատվեն, իրենք իրենցի՞ց: Ոչ մեկս լուսնից չենք իջել ու շատ լավ գիտեք, թե իննչ է կատարվում և ինչու:

Իրինա
27.07.2010, 09:31
Փոքր տարիքում մի հեքիաթ եմ կարդացել , որտեղ թագավորը աղքատի շորեր հագած շրջում է իր թագավորությունում և պարզում իր սխալները, լսում մարդկանց դարդն ու ցավը, զգում նրանց հոգսերը: Հիմա , մեր կառույցները պիտի լինեն լինեն կամ ,,մեզնից,,, որ հասկանան մեզ կամ էլ ... Եթե ստուգողը կյանքում դպրոցում չի աշխատել,եթե 9-րդ դասարանի քիմիայի դասագիրք կազմողը դասագրքի մակարդակը չափում է իր մոտ պարապմունքի եկող աշակերտների մակարդակով, ապա հասկանալի է, որ այդպես էլ պիտի լինի:

Լիլիթ
27.07.2010, 10:22
Հարգելի Լիլիթ, ես արդեն բազմաթիվ գրառումներ եմ արել թե այս թեմայում, թե ուսուցչի ձայնում, թե դպրաց և դաստիարակություն թեմայում: Օրինակ, գրել եմ, որ մեր կրթահամակարգի վիճակն այնպիսին է, որ մեր շրջանավարտների 80 տոկոսը ատեստատ չի ստանա, եթե օբյեկտիվ քննություններ անցկացվեն: Բացատրել եմ, թե ինչու եմ այդպես մտածում: Բայց էդ խայտառակ վիճակի մասին ոչին չասվեց. ոչ հաստատեցին, ոչ ժխտեցին:

Արձագանքները հիմնականում այնպիսին են, որանցից հասկանալի է դառնում, որ մարդիկ չեն ուզում այդ մասին խոսել, հոգնել են, իրենք էլ գիտեն, որ շատ վատ է վիճակը, բայց գերադասում են այդ մասին չխոսել:

Ստացվում է գրում ես, հոգնեցնում մարդկանց, ինքդ էլ հոգնում ու նեղվում:
Այ Ձեր գրառումը արդեն մի օրից ավել է կա: Չէի ուզում արձագանքել, որպեսզի մարդկանց չզզվացնեմ իմ բողոքներով ու քննադատությամբ:

Բայց որոշեցի մի երկու տողով արձագանքել:

Չլինելով բանասեր` ուզում եմ խոսել հայոց լեզվի և գրականության մասին:

Հայ գրականության դասագրքերում հեղինակների հերթականությունը համարում եմ սխալ:
Չի կարելի սկզբում անցնել Նարեկացի, Քուչակ, Սայաթ-Նովա …, հոտո` Աղայան, Թումանյան …, կամ սկզբում արևմտահայ բանաստեղծներ, հետո գրողներ:
Իմ կարծիքով այսպիսի հերթականությունը երեխաներին վանում է գրականությունից: Հակառակ հերթականությունը կարող էր սեր արթնացնել գրականության, ընթերցանության նկատմանբ:
Սա հասկանալու և անելու համար ոչ մեծ խելք է պետք, ոչ էլ մեծ գումար:

Իսկ, որ անկախ ապագա մասնագիտությունից, շատ կարևոր է, որ երեխաները սիրեն գրականությունը, կարդան և հայ, և արտասահմանյան գրականություն, կասկած չունեմ:

Հայոց լեզվի հետ կապված:
Լեզուն, բացի նեղ մասնագետներից, մյուսների համար հաղորդակցման միջոց է: Թեստեր գրող և նույնիսկ բավականին բարձր միավորներ հավաքող երեխաներից շատերը չեն կարողանում մեկ էջի սահմաններում ինքնակեսագրական գրել, կամ գրագետ ու տրամաբանված արտահայտել իրենց մտքերը ինչ-որ հարցի վերաբերյալ:
Բա հայոց լեզվի նման քննությունը էլ ո՞ւմ է պետք:

Կուզեի լսել Ձեր կարծիքը այս հարցերի մասին:


Հարգելի՛ Սոկրատ, բոլոր գրառումները կարդացել եմ, թե՛ այստեղ, թե՛ մնացած թեմաներում: Աշակերտի գրագիտության մակարդակի անմխիթար վիճակի մասին ասածների հետ լիուլի համաձայն եմ: Իսկ բարձրացված հարցերի շուրջ քննարկումներ չծավալելու հետ կապված ինքս էլ այն կարծիքին եմ, որ մարդիկ ոչ մի փոփոխություն չտեսնելով` դադարում են իրենց հուզող խնդիրների մասին խոսելուց և… համակերպվում-հարմարվում (ցավոք): Ճիշտն ասած` տեսա, որ արձագանքող չկա գրառմանս և դրանից առաջ էլ` Ձեր շատ գրառումների, ու հասկացա, որ պարզապես նախընտրում են ավելի շատ <<թեթև>> բաներից խոսել, դե՛, արձակուրդում են մարդիկ… :)
Գրականության և, ինչու՞ չասել, հայոց լեզվի դասագրքերի խայտառակ վիճակի մասին մեկ անգամ չէ, որ խոսել եմ (օրինակ` անցած ուստարվա վերջին 2-րդ անգամ կարծիք հարցրեցին 7-րդ դասարանի հայոց լեզվի ու գրականության չափորոշիչների, ծրագրերի, դասագրքերի մասին, 2 անգամ էլ գրել-ուղարկել եմ համապատասխան մարմիններին, և, թերևս, լոկ նրա համար, որ ինչ-որ թղթապանակներ հաստ տեսք ընդունեն ուսուցիչների կարծիքների հաշվին…) :

Լիլիթ
27.07.2010, 10:27
Փոքր տարիքում մի հեքիաթ եմ կարդացել , որտեղ թագավորը աղքատի շորեր հագած շրջում է իր թագավորությունում և պարզում իր սխալները, լսում մարդկանց դարդն ու ցավը, զգում նրանց հոգսերը: Հիմա , մեր կառույցները պիտի լինեն լինեն կամ ,,մեզնից,,, որ հասկանան մեզ կամ էլ ... Եթե ստուգողը կյանքում դպրոցում չի աշխատել,եթե 9-րդ դասարանի քիմիայի դասագիրք կազմողը դասագրքի մակարդակը չափում է իր մոտ պարապմունքի եկող աշակերտների մակարդակով, ապա հասկանալի է, որ այդպես էլ պիտի լինի:

Հրաշալի հեքիաթ, որի թագավորի օրինակին, ցավալիորեն, հիմա ոչ ոք չի հետևում...

Gago
27.07.2010, 12:15
Փոքր տարիքում մի հեքիաթ եմ կարդացել , որտեղ թագավորը աղքատի շորեր հագած շրջում է իր թագավորությունում և պարզում իր սխալները, լսում մարդկանց դարդն ու ցավը, զգում նրանց հոգսերը: Հիմա , մեր կառույցները պիտի լինեն լինեն կամ ,,մեզնից,,, որ հասկանան մեզ կամ էլ ... Եթե ստուգողը կյանքում դպրոցում չի աշխատել,եթե 9-րդ դասարանի քիմիայի դասագիրք կազմողը դասագրքի մակարդակը չափում է իր մոտ պարապմունքի եկող աշակերտների մակարդակով, ապա հասկանալի է, որ այդպես էլ պիտի լինի:

Հույսներդ շատ մի դրեք նման դեպքերի վրա։ Նման մի հեքիաթ էլ Թումանյանի «Թագավորն ու չարչին» է։ Չե՞ք մոռացել չէ, թե ինչպես է վերջանում։

«Թագավորին», թեկուզ ծպտված թագավորին, դարդերն ու ցավերը պատմելու փոխարեն ուղիներ է պետք փնտրել այդ ցավերը վերացնելու համար։ Եվ համառություն ու համբերություն է հարկավոր ունենալ, որպեսզի կաթիլը քարը ծակի։

Susanna37
27.07.2010, 16:34
Հարգելի Սոկրատ, իսկ ո՞վ պետք է դպրոցն ազատի վատ ուսուցչից, մեղմ ասած, միայն աթոռ զբաղեցնող տնօրեններից, ո՞ր «ազնիվ» ու «արդար» պաշտոնյան:

Պարոն Սոկրատ, ճիշտն ասած, ես չհասկացա, եթե գրականության ուսուցումը դպրոցում սկսեին, ասենք, Վիլյամ Սարոյանից կամ Պարույ Սրակից, աշակերտները ավելի շատ կսիրեի՞ն գրականությունը: Ուզում եք ասել Նարեկացին, Քուչակը, Սայաթ-Նովան դժվար են ընկալվում, դրա համար էլ երեխաները չե՞ն սիրում գրականությունը:Բայց չէ՞ որ իմ և երևի Ձեր սերունդն էլ է սկսել Մաշտոցից, Խորենացուց, Նարեկացուց և Ձեր թվարկած մյուս հեղինակներից և եկել ու հասել է ժամանակակից գրողներին, և դա չի խանգարել, որ սիրենք գրականությունը: Ինձ թվում է` գրականություն չկարդալու պատճառը ուրիշ տեղ պետք է փնտրել:

manush
27.07.2010, 17:40
Պարոն Սոկրատ, ճիշտն ասած, ես չհասկացա, եթե գրականության ուսուցումը դպրոցում սկսեին, ասենք, Վիլյամ Սարոյանից կամ Պարույ Սրակից, աշակերտները ավելի շատ կսիրեի՞ն գրականությունը: Ուզում եք ասել Նարեկացին, Քուչակը, Սայաթ-Նովան դժվար են ընկալվում, դրա համար էլ երեխաները չե՞ն սիրում գրականությունը:Բայց չէ՞ որ իմ և երևի Ձեր սերունդն էլ է սկսել Մաշտոցից, Խորենացուց, Նարեկացուց և Ձեր թվարկած մյուս հեղինակներից և եկել ու հասել է ժամանակակից գրողներին, և դա չի խանգարել, որ սիրենք գրականությունը: Ինձ թվում է` գրականություն չկարդալու պատճառը ուրիշ տեղ պետք է փնտրել:

Հարգելի Susanna37, նախ նշեմ, որ հայոց լեզվի ու գրականության մասնագետ չեմ և ծանոթ չեմ Գրականության այժմվա ծրագրին։

Մինչ sokrat–ը կպատասխանի Ձեր հարցին, ես ցանկանում եմ գրել դեռ աշակերտ եղած տարիների իմ զգացածը հայ գրականության ծրագրի մասին։

Որքան հիշում եմ Նարեկացի, Սայաթ–Նովա անցնում էինք ութերորդ դասարանում կամ ավելի շուտ (խոսում եմ անցյալ դարի 70–ականների սկզբի մասին :D:):()։
Վատ աշակերտ չէի, քիչ էլ չէի ընթերցում, բայց խոստովանեմ, որ հաճույքով չեմ սերտել այս տիտանների գործերը։ Իսկապես, լրիվ համաձայն եմ sokrat–ի հետ, այդ տարիքում նրանց կարդալը, հասկանալն ու անգիր անելը, ստեղծագործություններն ուսումնասիրելն ու վերլուծելը բարդ է։ Ես հիմա Ձեզ ներկայացրեցի այն տարիքում զգացածս։ Մենք, թեկուզ դժվարությամբ, սովորում էինք, ինչ–որ չափով հաղթահարում էինք դժվարությունը, քանի որ ժամանակն էր այլ, և, ամենակարևորը՝ դաստիարակությունն էր այլ։

Եթե հիմա էլ Գրականություն առարկայի ծրագիրը կազմում են միայն ժամանակագրությունը հաշվի առնելով, ապա անկախ դասագրքից ու ուսուցչից, իսկապես աշակերտը չի հասկանա այդ գրականությունը, չի հասկանա՝ նշանակում է չի սիրի, չի սիրի՝ նշանակում է չի ընթերցի, և .... այս ամենի հետևանքում միշտ էլ կունենանք այն, ինչ ունենք ....։

petros59
27.07.2010, 18:01
[QUOTE=Susanna37;2543]Հարգելի Սոկրատ, իսկ ո՞վ պետք է դպրոցն ազատի վատ ուսուցչից, մեղմ ասած, միայն աթոռ զբաղեցնող տնօրեններից, ո՞ր «ազնիվ» ու «արդար» պաշտոնյան:

Սկսենք «ազնիվ» ու «արդար» պաշտոնյաներից,քանի որ տնօրենները բուրգի ներքին շերտերում են, մեզնից մի փոքր վերև: Չեմ կարծում ,որ բուրգը պետք է քանդել ներքևից:

Susanna37
27.07.2010, 19:57
Ես էլ եմ գտնում, որ բուրգը ներքևից քանդելը ճիշտ չէ. ուրեմն կրթության թերությունները միայն ուսուցիչներին և տնօրեններին վերագրելն էլ ճիշտ չէ:
Հարգելի Մանուշ, ըստ Ձեզ հին և միջնադարյան գրականությունը կարելի է հանել ծրագրից, որովհետև աշակերտները միևնույնն է չե՞ն հասկանալու, հետևաբար չե՞ն սիրելու, ես Ձեզ ճի՞շտ եմ հասկացել: Ուրեմն գրականության ծրագրում ընդգրկե՞լ միայն ժամանակակից գրողներին:

manush
27.07.2010, 21:07
Հարգելի Մանուշ, ըստ Ձեզ հին և միջնադարյան գրականությունը կարելի է հանել ծրագրից, որովհետև աշակերտները միևնույնն է չե՞ն հասկանալու, հետևաբար չե՞ն սիրելու, ես Ձեզ ճի՞շտ եմ հասկացել: Ուրեմն գրականության ծրագրում ընդգրկե՞լ միայն ժամանակակից գրողներին:

Հարգելի գործընկեր, ներողություն եմ խնդրում, բայց Դուք իսկապես ինձ ճիշտ չեք հասկացել: Ասեմ, որ ի բարեբախտություն ինձ, ունեցել եմ հայ գրականության շատ հայտնի ու հարգված ուսուցիչներ եւ շատ սիրում եմ մեր գրականությունը: Կրկնեմ, որ մասնագետ չեմ, բայց կարծում եմ ծրագիրը կազմելու ժամանակ պետք չէ առաջնորդվել միայն ժամանակագրությունով: Սրանով ես առաջարկու՞մ եմ որեւէ ժամանակաշրջանի գրականություն կամ որեւէ դասականի հանել կամ ներառել ծրագրում:

Քանի որ այս հարցի քննարկումը երկարեց, ցանկանում եմ ծրագրի հետ կապված մի օրինակ էլ բերել:
Մի քանի տարի առաջ էր, որ հանդիպեցի հետեւյալ իրադրությանը: Եղբորս աղջիկը, ով առաջին կամ երկրորդ դասարանի աշակերտուհի էր, հրաժարվում էր պատմել դասը: Դասը սահմանափակ հնարավորությունների տեր, որքան հիշում եմ, կույր մարդու մասին էր: Ծնողները ստիպում էին, իսկ Մարիամիկն արտասվում էր ու հրաժարվում: Չերկարացնեմ: Հետո, երբ հանգստացավ, բացատրեց, որ չի ցանկանում էդ տխուր դասը պատմել, որ պատմելու ժամանակ «լացելը գալիս է»:

Մարիամիկն էր սխալ, թե՞ ծրագրում այդ դասն ընդգրկողը ...

Susanna37
27.07.2010, 21:25
Անշուշտ Մարիամիկն իրավացի էր, Երկրորդ դասարանցուն տխուր պատմություններով կարդալ և պատմել սովորեցնելը ճիշտ չէ, բայց ինձ թվում է մենք խոսում ենք դասական գրականության մասին, որը մեր ժողովրդի ճակատագրի պատճառով հագեցված է տխուր դրվագներով, սովորողներն էլ 14-15 տարեկան պատանիներ ու աղջիկներ են, որոնք մինչ հին և միջնադարյան գրականություն ուսումնասիրելը, անցնում են գրականություն, որտեղ ընդգրկված են հայ և համաշխարհային գրականության պատառիկներ,հիմնականում 19-20-րդ դարերի գրականություն:

sanar
01.09.2010, 17:30
Բարի օր, այս ֆորումի բոլոր մասնակիցներին
Ես դպրոցում չեմ աշխատում, ուստի հետաքրքրությամբ հետեւում եմ կայքի տարբեր ֆորումների գրառումներին՝ հասկանալու համար, թե ինչ է այնտեղ իրականում կատարվում։ Իմ շատ նախնական տպավորությամբ՝ դպրոցի մարդիկ, այնուամենայնիվ, շատ բաների մասին գերադասում են լռել... Ինչու՝ չգիտեմ... Հավանաբար՝ ներքին անազատությունն է կաշկանդում։
Լիզա, շատ շնորհակալ կլինեի, եթե ասեիք, թե հատկապես ուր եք դիմել ավագ դպրոցի դասագրքերի ստեղծման աշխատանքին մասնակցելու համար եւ ումից պատասխան չեք ստացել:

Լյովա
01.09.2010, 19:35
Ես դպրոցում չեմ աշխատում

Եթե Դուք դպրոցում չեք աշխատում, կարելի է ենթադրել, որ մասմակցում եք դասագրքերի ստեղծման գործին:
Ի՞նչ կարող է ասել Լիզան: Դուք եք այս հարցը առաջ քաշել, հետեւաբար շատ լավ գիտեք ինչպես են ստեղծվում դասագրքերը, ինչ գումարներով եվ ով է մաֆիայի գլուխը: Իսկ Լիզան ...........

Liza
01.09.2010, 20:21
Քայլ 1. Գիտության և կրթության կայքում կա Հետադարձ կապ բաժինը, գրեցի, էլի գրեցի, և քանի որ հեքիաթում ամեն ինչ երեք անգամից է լինում, նորից գրեցի... ոչ մի արձագանք:
Քայլ 2. Մեկ շաբաթ շարունակ նախարարության հանրակրթության բաժին էի զանգահարում` խնդրելով տեղեկություն տրամադրել մասնակցության պայմանների մասին. թողեցի էլեկտրոնային հասցե` փոստը մինչ օրս դատարկ է:
Քալյ 3. Գրել եմ Զանգակ հրատարակություն` հետք գտնելու ակնկալիքով, չեն պատասխանել...
Էլի քայլեր եմ կատարել, հային բնորոշ` ծանոթ-բարեկամների միջոցով` չստացվեց:

Իրինա
02.09.2010, 17:30
Ես էլ ավելացնեմ: Մի խումբ ուսուցիչների ստորագրությամբ նամակ ենք թողել նախարարությունում: Մինչև հիմա սպասում ենք պատասխանի: Հանդիպել ենք դասագրքի հեղինակներին: Մեր հարցին, թե ինչու ՞ եք այդքան բարդ դասագրքեր կազմել, նրանք մեզ պատասխանեցին, որ այս տարի էլ մենք հաղթեցինք, մեզ չի հետաքրքրում Ձեր բողոքը, իմ թոռը կարող է հաղթահարել այդ դժվարությունը , և ....

sanar
02.09.2010, 18:34
Լյովա, Լիզա եւ Իրինա, շնորհակալություն արձագանքների համար։

Ես չեմ մասնակցում դասագրքերի ստեղծման աշխատանքին, ես փորձում եմ միայն հասկանալ, ապա լուսաբանել, թե ինչպես է այդ աշխատանքը կազմակերպվում, որ արդյունքնում ստանում ենք այն, ինչ ունենք։
Հանճարեղ թոռնիկներ ունեն ոչ միայն դասագրքերի հեղինակները, այլեւ կրթության նախարարության շատ պաշտոնյաններ, նրանց սերունդները հեշտությամբ եւ սիրով սովորում են այդ դասագրքերով /ես ինքս էլ եմ շատ անգամ լսել այդ արտահայտությունը նրանցից/։ Գուցե դա՞ է պատճառը որ ուրիշների մասին չեն մտածում....
Լիզային, Իրինային եւ դասագրքերի խնդրով հետաքրքրված բոլոր մյուս մասնակիցներին ուզում եմ տեղեկացնել, որ վաղը՝ ժ. 14.15-ին, այս թեման ես քննարկելու եմ Հանրային ռադիոյի ուղիղ եթերով /FM 107,6՝ Երեւանում/ կրթության նախարարության ներկայացուցչի հետ։ Ինձ հետաքրքրում է, օրինակ, թե ինչու մինչեւ այսօր, ուս.տարվա 2-րդ օրը, կան դպրոցներ, որտեղ երեխաները դասագրքեր չեն ստացել։ Ինչո՞ւ դպրոցների տնօրենները դժվարանում են փոխել օգտագործման համար ոչ պիտանի դասագրքերը նորերով, կամ հավելյալ դասագրքեր ստանալ, երբ դրա կարիքը կա։ Հաղորդումը վերաբերելու է դասագրքերի բաշխմանը, բայց անշուշտ կխոսենք նաեւ՝ դասագրքերի ստեղծման մասին։ Անպայման կփորձեմ ճշտել, թե դուք, Լիզա՛, ում պետք է դիմեիք, դասագրքերի ստեղծման աշխատանքին մասնակցելու համար։
Եթե թեմայի հետ կապված այլ կոնկրետ հարցեր էլ ունեք, խնդրեմ՝ գրեք մինչեւ վաղը... Ձեր դպրոցներում բոլորն արդեն ստացե՞լ են դասագրքեր։ Կանխավ շնորհակալություն։

Իրինա
02.09.2010, 19:04
Մեր դպրոցում գրքերի քանակն այնքան էլ բավարար չէ: Բանն այն է,որ ամեն տարի գիրք ենք ստանում աշակերտների քանակին համապատասխան: Եթե այս տարի ունենք 4 յոթերորդ դասարան, հաջորդ տարի կունենանք 5-ը, ուրեմն մի ամբողջ դասարան կմնա առանց գրքի: Եվ այդպես է ամեն տարի: Իմ դասղեկական դասարանում կենսաբանության դասագիրք չեն ստացել 7 աշակերտ: Եվ ամբողջ մի տարի կպատճառաբանեն, որ գիրք չունեն, չեն սովորում:
Խայտառակություն է կենսաբանության 7-րդ, 9-րդ դասարանների դասագրքերի վիճակը: Ինչպե՞ս կարելի է սեղմել 2 տարվա դասագիրքը և դնել 1 տարով փոքր աշակերտի առաջ: Ինչպե՞ս կարելի է աշակերտը առանց բուսաբանություն անցնելու միանգամից ուսումնասիրի բուսաբանական կարգաբանական խմբերը: Բուսաբանության մի քանի ժամեր մտցրել են բնագիտության դասագրքում, որը շատ դպրոցներում դասավանդում են ֆիիկայի ուսուցիչները: Ռուսերեն մի ասացվածք կա. ,,Сам кашу варил, сам и...,, Բայց այս каша-ն մենք չենք եփել:Ախր աշակերտները վախենում ու հիասթափվում են դժվարությունից:

Liza
02.09.2010, 20:12
Չհասցրեցի, չլսեցի ռադիոեթերը... Միգուցե ինֆորմացիա տաք, դե, ընդհանուր գծերով, ինչ հարցեր էին, ինչ եզրակացություններ...
Դասագրքերը մեզ մոտ դեռ լրիվ չեն, ես 10-րդ դասարանի դասղեկ եմ, դեռ 7 գիրք չեմ բաժանել. Շատ վատ է տպավորությունս ֆիզիկայի դասագրքերի վերաբերյալ, քննարկումներում գրել եմ.
Շնորհակալություն, որ անտարբեր չեք:

petros59
02.09.2010, 21:57
http://www.mathnet.am/index.php?option=com_fireboard&Itemid=30&func=view&id=7&catid=3

manush
03.09.2010, 10:34
Չհասցրեցի, չլսեցի ռադիոեթերը... Միգուցե ինֆորմացիա տաք, դե, ընդհանուր գծերով, ինչ հարցեր էին, ինչ եզրակացություններ...
Դասագրքերը մեզ մոտ դեռ լրիվ չեն, ես 10-րդ դասարանի դասղեկ եմ, դեռ 7 գիրք չեմ բաժանել. Շատ վատ է տպավորությունս ֆիզիկայի դասագրքերի վերաբերյալ, քննարկումներում գրել եմ.
Շնորհակալություն, որ անտարբեր չեք:

Հարգելի Liza, sanar–ի նշած ռադիոհաղորդումն այսօր է լինելու։

sanar
06.09.2010, 17:12
Դասագրքերի բաշխման հետ կապված մի քանի տեղեկություն, որ ճշտել եմ դասագրքերի շրջանառու հիմնադրամի տնօրեն Կարինե Հարությունյանից՝ հաղորդան ընթացքում։
- Բոլոր դասագրքերը մինչեւ սեպտեմբերի 5-ը պետք է հասնեին դպրոցներ։
- Դասագրքերը տպագրվել են բավարար քանակությամբ, եթե ինչ-որ դպրոցում դրանք չեն բավարարում երեխաներին բաժանալու համար, տնօրենը պետք հայտ ներկայացնի շրջանառու հիմնադրամին եւ լրացուցիչ գրքեր ստանա, ամեն դեպքում՝ ծնողը պարտավոր չէ ինքը որեւէ գիրք գնել՝ բացառությամբ այլընտրանքային դասագրքերից։
-Եթե դասարանում աշակետների թիվը ավելացնել է, ապա նոր եկած աշակերտն իր հին դպրոցից պետք է ստանա դասագրքերը եւ բերի նոր դպրոց։ Ամեն դեպքում՝ նորեկների պատճառով դասարանի մեկ ուրիշ աշակերտ չպետք է մնա առանց դասագրքի՝ ինչպես կատարվել է Երեւանյան դպրոցներից մեկում։
- Օգտագործման համար ոչ պիտանի դասագրքերը դուրս գրելու կարգ էլ գոյություն ունի։ Դա պետք է անեն տնօրենները ուս.տարվա ավարտին եւ հենց այդ ժամանակ էլ լրացուցիչ դասագրքեր պատվիրեն շրջանառու հիմնադրամին։ Այստեղ կարեւոր բայց կա՝ այս լրացուցիչ դասագրքերի տպագրության համար դպրոցն է վճարում՝ դասագրքերի վարձավճարներից ստացած գումարներից։ Ի դեպ, վարձավճարների առավելագույն չափը՝ 480դրամ է, ոչ ավելին։

Տիկին Հարությունյանի հետ զրույցում դասագրքերի բովանդակությանը անդրադառնալ այս անգամ չենք հասցրել։ Ինչ վերաբերում է ուսուցիչների մասնակցությանը դասագրքերի ստեղծման գործին, ապա նա էլ այն կարծիքին է, որ ուսուցիչները միայն բողոքում են. կոնկրետ առաջարկներ եւ դիտողություններ չունեն։
Ուստի՝ ԲՈԼՈՐ ԱՅՆ ՈՒՍՈՒՑԻՉՆԵՐԻՆ, ՆԱԵՒ ԾՆՈՂՆԵՐԻՆ, ովքեր կոնկրետ ասելիք ունեն որեւէ դասագրքի բովանդակության կապակցությամբ, ես ինքս մի շատ կոնկրետ առաջարկ ունեմ. պատրաստ եմ կազմակերպել ձեր, տվյալ դասագրքի հեղինակի եւ կրթության նախարարության պատասխանատուի հանդիպումը ռադիոեթերում /թեեւ հավատացեք՝ դա այնքան էլ հեշտ չէ/ եւ հնարավորություն տալ ներկայացնելու բոլոր ձեր դիտողությունները... Հետո կփորձեմ հետեւել, թե ինչ պատասխան կամ ընթացք է տրվում ձեր դիտողություններին...
Շնորհակալություն, որ անտարբեր չեք...

manush
07.09.2010, 00:55
Նարինե ջան, հաղորդումն ունկնդրեցինք, քանի որ շատ կարեւոր թեմա էր, իսկ ուղիղ հեռարձակումը՝ ճիշտ ժամանակին:
Հարցազրույցի ընթացքում շատերին հետաքրքրող հարցերի պատասխաններ հնչեցին:

Շատ շնորհակալություն ֆորումի մասնակիցներին նախօրոք տեղեկացնելու, հարցեր առաջադրելու հնարավորություն ստեղծելու ու հաղորդման ընթացքում դրանք հնչեցնելու համար:

Շնորհակալություն նաեւ նախորդ գրառման համար, որտեղ մեր այցելուները կգտնեն օգտակար պարզաբանումներ՝ կապված դասագրքերի բաշխման ընթացքում առաջացած դժվարությունների հետ:

Գագիկ
08.09.2010, 09:35
Թարգմանաբար ներկայացնեմ մի հատված ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս, ֆիզ-մաթ. գիտությունների դոկտոր Էդուարդ Մուշեղի Ղազարյանի “Голос Армении” թերթին օգոստոսի 31-ին տված հարցազրույցից: Հոդվածն ամբողջությամբ թարգմանված և ներկայացված է mathnet.am կայքում (http://mathnet.am/index.php?option=com_kunena&Itemid=41&func=view&catid=3&id=7#69): Հոդվածում քննարկվում են դասագրքերի, 12-ամյա կրթության, ուսուցիչների որակավորման և աշխատավարձերի բարձրացման, օտարալեզու ուսուցմամբ դպրոցների բացման և այլ հարցեր:


- Իսկ ի՞նչ վիճակում են դպրոցական դասագրքերի հետ կապված գործերը:
- Անկախության պայմաններում դասագրքերի հարցը շատ սրվեց: Մենք ունեիք հայոց լեզվի, գրականության, պատմության դասգրքերի ստեղծման մեծ և դրական փորձ: Ա. Ղարիբյանի հայոց լեզվի քերականությունը վերահրատարակվել է 24 անգամ: Հայ գրականության դասագրքի համար Հ. Թամրազյանն արժանացել է Պետական մրցանակի: Կան ուրիշ դրական օրինակներ ևս: Իհարկե, նոր պայմաններում փոխվել են մոտեցումները պատմական որոշ իրադարձությունների նկատմամբ: Բայց հիմնական դժվարությունները կապված են բնագիտական առարկաների դասագրքերի ստեղծման հետ: Այդպիսի փորձ մենք չունեինք: Ստիպված էինք թարգմանել ռուս հեղինակների դասագրքերը: Հիմա մենք որոշակի փորձ ենք ձեռք բերել: Արդեն հաստատված են բոլոր առարկաների պետական չափորոշիչներն ու ծրագրերը: Բայց այդ ոլորտում բավականին լուրջ և ոչ քիչ սխալներ են թույլ տրվել: Գրքերի հրատարակումը չէր կարելի բիզնեսի վերածել: Երբ պետք էր պատրաստել ու հարատարակել 110 անուն դասագիրք, ՀԲ-ն մեծ գումարներ հատկացրեց, և ճարպիկ գործարարները դրանից օգտվեցին` իրենց համար մեծ օգուտներ քաղելով: Հրատարակիչներն սկսեցին գնալ Ռուսաստան, նրանք այնտեղից բերեցին և հայերեն թարգմանեցին բնագիտական առարկաների բնավ էլ ոչ լավագույն դասագրքերը: Հաճախ վերցնելով այն, ինչ կարելի էր ձեռք բերել ցածր գնով: Հենց այդպես մեր դպրոցում հայտնվեց Գրոմովի և Ռոդինայի ֆիզիկայի ծայրահեղ անհաջող դասագիրքը: Ռուսական “Физика в школе” ամսագրում տպագրված հոդվածում այդ դասագիրքը սուր քննադատվել է: Հիմա մեր ուսուցիչները հրաժարվում են այդ գրքով աշխատել, որը ուսումնական ծրագրին նույնիսկ չի համապատասխանում: Հայաստանի դպրոցների 9-րդ դասարաններում ֆիզիկայից բացի, անցնում են նաև աստղագիտություն: Այդ գրքում աստղագիտություն չկա, ամբողջությամբ բացակայում է նաև ատոմի միջուկի կառուցվածքին նվիրված բաժինը: Հարկ եղավ ներգրավել ևս մեր երկու հեղինակներին, որ այդ դասագիրքը համապատասխանեցվի ուսումնական ծրագրին: Իհարկե, օգագործվել են ռուսական նաև այլ և հաջողված դասագրքեր: Դրանցից է պրոֆեսոր Աթանասյանի երկրաչափության դասագիրքը: Բայց շուտով այդ խնդիրը կլուծվի: Հիմա դպրոցական դասագրքերի պատարաստմանը ներգրավվում են Հայաստանի ամենահայտնի գիտնականները, որոնք առաջնորդվում են մեր երկրի ուսումնական ծրագրերով և միջազգային կրթական չափորոշիչներով:

Ruben
04.12.2010, 00:16
Հարգելի Սոկրատ Ձեր առաջ քաշած հարցերը այնքան բազմաբովանդակ ու շատ են, որ կարող են դառնալ ֆորումի առանձին թեմաներ… Բաժանենք առանձին մասերի և փորձենք քննարկել…
Բացի այդ ծպտված լինելու անհրաժեշտությունը չկա /կներեք/…