PDA

Դիտել ողջ տարբերակը : Առնո Բաբաջանյան



Գայանե Սիմոնյան
06.06.2015, 16:07
Առնո Բաբաջանյանը ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 22-ին՝ Երևանում:

Առնո Բաբաջանյանի երաժշտական տաղանդը դեռ վաղ մանկությունից է երևացել: Ճակատագրի բերմամբ մանկապարտեզի ավարտական խմբում այլ երեխաների շարքում Առնոյի լսողությունը ստուգել էր Արամ Խաչատրյանն ու խորհուրդ տվել լրջորեն նվիրվել երաժշտությանը. «Մի անգամ եկավ մի այցելու: Այդ մարդը խնդրեց մեզ երգել, որպեսզի իմանա, թե ով լավ ձայն ունի: Ես նույնպես երգեցի և ռիթմի տակ ծափ տվեցի: Այդ մարդը լսեց ու ասաց, որ պիտի զբաղվեմ երաժշտությամբ: Ավելի ուշ իմացա, որ այդ մարդը Արամ Իլյիչի Խաչատրյանն էր»,- պատմում է կոմպոզիտորը:

Հաշվի առնելով բարձրակարգ մասնագետի կարծիքը՝ Առնո Բաբաջանյանը իր կյանքը կառուցում է հենց երաժշտական արվեստի հիմքի վրա: 1929թ-ին ընդունվում է Երևանի պետական կոնսերվատորիային կից երաժշտական դպրոցը, որն ավարտելուց հետո սովորում է կոնսերվատորիայում։ Այնուհետև, 1948թ-ին ուսումը շարունակում է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժնում՝ միաժամանակ կատարելագործվելով Մոսկվայում գործող Հայաստանի կուլտուրայի տանը կից ստուդիայում:

1947թ-ին Ա. Բաբաջանյանին բախտ է վիճակվում մասնակցել Պրահայում կայացած Երիտասարդության առաջին միջազգային փառատոնին, ուր բարձր է գնահատվում ու մրցանակի արժանանում նրա «Բարձրացրեք բարեկամության դրոշները» երգը:

Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, փոփ, ջազ:

Խորհրդային լավագույն ֆիլմերից շատերում հնչում են նրա հեղինակած կատարումները՝ «Առաջին սիրո երգը», «Երջանկության մեխանիկան», «Հարսնացուն հյուսիսից» և այլն։ Նա գրել է տարբեր ստեղծագործություններ՝ «Էլեգիա», «Նոկտյուրն» և այլն:

Առնո Բաբաջանյանն այն քչերից է, ում դեպքում կարող ենք ասել կյանք, որն ուներ նպատակ:

Երկար տարիներ են անցել նրա վախճանից, սակայն չկա մի հայ՝ փոքրից մինչև մեծ, որ չգիտի կամ ծանոթ չէ հայ մեծանուն կոմպոզիտորի ստեղծագործությանը:

«Լույսի և ուրախության կոմպոզիտոր». ահա այսպես էին կոչում Առնո Բաբաջանյանին, ով ինչպես նախկինում, այնպես էլ մեր օրորում մնում է հայեցիության մարմնավորում. «Ինչ էլ գրեմ, ստացվում է հայեցի»,- իր մասին խոստովանում է Առնո Բաբաջանյանը:

1983 թվականի նույեմբերի 11-ին հայ մեծանուն կոմպոզիտորը կնքում է իր մահկանացուն:

Սակայն այսօր էլ կարող ենք ասել, որ չնայած աշխարհից նրա ֆիզիկական բացակայությանը՝ Առնո Բաբաջանյան հայը, երաժիշտն ու արվեստագետը ապրում է ամեն մի հայի սրտում:

Անի Էլոյան
Աղբյուրը՝ http://www.crossnews.am/2014/01/22/inch-el-grem-stacvum-e-hajeci-arno-babajanjan/

Շատ հետաքրքիր տեսանյութ
http://my.mail.ru/mail/bobr-60/video/6781/16902.html

Մարինե Խաչատրյան
11.06.2015, 02:31
Գայանե ջան, իսկապես, տեսանյութը շատ հետաքրքիր էր: Հպարտության մեծ զգացում ապրեցի: Շնորհակալություն:

Գայանե Սիմոնյան
12.06.2015, 15:29
http://my.mail.ru/mail/avvladislav/video/2567/6757.html

Գայանե Սիմոնյան
12.06.2015, 15:30
http://my.mail.ru/mail/nadejdaperevos/video/4543/2983.html

Գայանե Սիմոնյան
12.06.2015, 15:36
http://my.mail.ru/mail/arshakyan-1998/video/6/538.html

Էմմա Խաչատրյան
24.10.2017, 19:39
Առնո Բաբաջանյան - Անուրջներ
https://youtu.be/V6SbrzEgVoA

Arno Babajanyan - Fantasy on -Call me
https://youtu.be/HJP3OHWAIUA

Էմմա Խաչատրյան
24.10.2017, 19:45
Առնո Բաբաջանյանը ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 22-ին՝ Երևանում:

Առնո Բաբաջանյանի երաժշտական տաղանդը դեռ վաղ մանկությունից է երևացել: Ճակատագրի բերմամբ մանկապարտեզի ավարտական խմբում այլ երեխաների շարքում Առնոյի լսողությունը ստուգել էր Արամ Խաչատրյանն ու խորհուրդ տվել լրջորեն նվիրվել երաժշտությանը. «Մի անգամ եկավ մի այցելու: Այդ մարդը խնդրեց մեզ երգել, որպեսզի իմանա, թե ով լավ ձայն ունի: Ես նույնպես երգեցի և ռիթմի տակ ծափ տվեցի: Այդ մարդը լսեց ու ասաց, որ պիտի զբաղվեմ երաժշտությամբ: Ավելի ուշ իմացա, որ այդ մարդը Արամ Իլյիչի Խաչատրյանն էր»,- պատմում է կոմպոզիտորը:

Հաշվի առնելով բարձրակարգ մասնագետի կարծիքը՝ Առնո Բաբաջանյանը իր կյանքը կառուցում է հենց երաժշտական արվեստի հիմքի վրա: 1929թ-ին ընդունվում է Երևանի պետական կոնսերվատորիային կից երաժշտական դպրոցը, որն ավարտելուց հետո սովորում է կոնսերվատորիայում։ Այնուհետև, 1948թ-ին ուսումը շարունակում է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժնում՝ միաժամանակ կատարելագործվելով Մոսկվայում գործող Հայաստանի կուլտուրայի տանը կից ստուդիայում:

1947թ-ին Ա. Բաբաջանյանին բախտ է վիճակվում մասնակցել Պրահայում կայացած Երիտասարդության առաջին միջազգային փառատոնին, ուր բարձր է գնահատվում ու մրցանակի արժանանում նրա «Բարձրացրեք բարեկամության դրոշները» երգը:

Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, փոփ, ջազ:

Խորհրդային լավագույն ֆիլմերից շատերում հնչում են նրա հեղինակած կատարումները՝ «Առաջին սիրո երգը», «Երջանկության մեխանիկան», «Հարսնացուն հյուսիսից» և այլն։ Նա գրել է տարբեր ստեղծագործություններ՝ «Էլեգիա», «Նոկտյուրն» և այլն:

Առնո Բաբաջանյանն այն քչերից է, ում դեպքում կարող ենք ասել կյանք, որն ուներ նպատակ:

Երկար տարիներ են անցել նրա վախճանից, սակայն չկա մի հայ՝ փոքրից մինչև մեծ, որ չգիտի կամ ծանոթ չէ հայ մեծանուն կոմպոզիտորի ստեղծագործությանը:

«Լույսի և ուրախության կոմպոզիտոր». ահա այսպես էին կոչում Առնո Բաբաջանյանին, ով ինչպես նախկինում, այնպես էլ մեր օրորում մնում է հայեցիության մարմնավորում. «Ինչ էլ գրեմ, ստացվում է հայեցի»,- իր մասին խոստովանում է Առնո Բաբաջանյանը:

1983 թվականի նույեմբերի 11-ին հայ մեծանուն կոմպոզիտորը կնքում է իր մահկանացուն:

Սակայն այսօր էլ կարող ենք ասել, որ չնայած աշխարհից նրա ֆիզիկական բացակայությանը՝ Առնո Բաբաջանյան հայը, երաժիշտն ու արվեստագետը ապրում է ամեն մի հայի սրտում:

Անի Էլոյան
Աղբյուրը՝ http://www.crossnews.am/2014/01/22/inch-el-grem-stacvum-e-hajeci-arno-babajanjan/
Շատ հետաքրքիր տեսանյութ
http://my.mail.ru/mail/bobr-60/video/6781/16902.html
Հարգելի՛ Գայանե հետաքրքիր թեմա եք ընտրել։Անպայման պետք է ճանաչենք Առնո Բաբաջանյանին։
Բնականության հանճար, հրավառ վարպետ… Ժամանակն իրենն էր, ինքը՝ ժամանակինը։ Համաշխարհային ստեղծագործական խմորումների ներսում էր, ժամանակակից ուղղություններից ներառած, սակայն եւ ոչ մի միջոց չնսեմացրեցին նրանում հայերենի հուժկու բնազդը, որը ծնվել էր իրենից շատ առաջ եւ այդպիսին պիտի փոխանցվեր հետնորդներին պրոֆեսիոնալ գյուտերի հետ մեկտեղ։
http://www.aravot.am/2014/01/24/425281/

Գայանե Սիմոնյան
24.10.2017, 20:11
Հարգելի՛ Գայանե հետաքրքիր թեմա եք ընտրել։Անպայման պետք է ճանաչենք Առնո Բաբաջանյանին։
Բնականության հանճար, հրավառ վարպետ… Ժամանակն իրենն էր, ինքը՝ ժամանակինը։ Համաշխարհային ստեղծագործական խմորումների ներսում էր, ժամանակակից ուղղություններից ներառած, սակայն եւ ոչ մի միջոց չնսեմացրեցին նրանում հայերենի հուժկու բնազդը, որը ծնվել էր իրենից շատ առաջ եւ այդպիսին պիտի փոխանցվեր հետնորդներին պրոֆեսիոնալ գյուտերի հետ մեկտեղ։
http://www.aravot.am/2014/01/24/425281/

Շնորհակալություն, հարգելի Էմմա: Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործություններն ու կատարումներն անվերջ կարելի է ունկնդրել և հիանալ, հուզվել, փշաքաղվել, ոգևորվել, հպարտանալ...

Սիրանուշ Մուրադյան
24.10.2017, 20:43
Հարգելի՛ Գայանե շնորհակալություն հետաքրքիր ու շատ տպավորիչ տեսանյութի համար:

Հասմիկ Հակոբյան
24.10.2017, 22:54
Սիրելի Գայանե, ինչպես միշտ չես դադարում զարմացնել մեզ: Շատ հետաքրքիր ու լավ նյութ ես ընտել: Որքան էլ գովասանքի խոսքեր ասենք , քիչ է Մեծ կոմպոզիտորի համար: Նա մեր պարծանքն է, մեր պատմությունը, մեր մեծ հանճարը: Գեղեցիկ ու հիասքանչ տեսանյութ ես տրամադրել մեզ, շնորհակալություն Գայանե ջան:

Գայանե Սիմոնյան
25.10.2017, 00:34
Հարգելի՛ Գայանե շնորհակալություն հետաքրքիր ու շատ տպավորիչ տեսանյութի համար:

Հարգելի Սիրանուշ, երբ դիտեցի այդ տեսանյությ, հպարտության անասելի զգացում ապրեցի: Որոշեցի ֆորումցիների հետ կիսել տպավորություններս և ստեղծեցի այս թեման: Եթե նկատեցիք՝ թեման բացել եմ 2015 թ. հունիսի 6-ին, իսկ հունիսի 6-ը մեր մեծանուն ու հանճարեղ հայորդիներից մեկի՝ Արամ Խաչատրյանի ծննդյան օրն է:

Գայանե Սիմոնյան
25.10.2017, 00:41
Սիրելի Գայանե, ինչպես միշտ չես դադարում զարմացնել մեզ: Շատ հետաքրքիր ու լավ նյութ ես ընտել: Որքան էլ գովասանքի խոսքեր ասենք , քիչ է Մեծ կոմպոզիտորի համար: Նա մեր պարծանքն է, մեր պատմությունը, մեր մեծ հանճարը: Գեղեցիկ ու հիասքանչ տեսանյութ ես տրամադրել մեզ, շնորհակալություն Գայանե ջան:

Շնորհակալություն, Հասմիկ ջան:
Մտադիր եմ 2-րդ կիսամյակում Առնո Բաբաջանյանի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության մասին դասղեկի թեմատիկ ժամ անցկացնել, որի ընթացքում այդ տեսանյութը կցուցադրեմ իմ աշակերտներին:

Էմմա Խաչատրյան
25.10.2017, 02:51
АРНО БАБАДЖАНЯН
https://my.mail.ru/mail/evolenko.nelli/video/_myvideo/4877.html

Մարգարյան Նաիրա
14.01.2018, 01:37
Հարգելի Գայանե, շատ արժեքավոր տեսանյութ եք տեղադրել անվանի կոմպոզիտորի մասին: Շնորհակալություն:

Սուսան Շառաջյան
17.01.2018, 23:11
<<Ես ազատ ժամեր չունեմ և չեմ էլ ունեցել։ Ամբողջ կյանքում նման եմ եղել պաշարված ամրոցի։ Այո՛, ես պաշարված եմ հնչյուններով։ Քուն թե արթուն ղողանջների մեջ եմ։ Մի՛ զարմացեք, եթե ասեմ, որ իմ տեսած երազներն էլ հնչյունների հետ են կապված։ Այդ հնչյուններից ես ընտրում եմ սրտահաճները և երգեր հորինում։ Ինձ համար ազատ ժամ ունենալ նշանակում է կտրվել հնչյուններից, որ նույնն է, թե հրաժեշտ տալ կյանքին>>:-այսպես է պատասխանել Առնո Բաբաջանյանը Հայկ Խաչատրյանի այն հարցին, թե ինչով է զբաղվում նա ազատ ժամանակ:

Heghin
03.03.2018, 19:49
Առնո Բաբաջանյանը ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 22-ին՝ Երևանում:

Առնո Բաբաջանյանի երաժշտական տաղանդը դեռ վաղ մանկությունից է երևացել: Ճակատագրի բերմամբ մանկապարտեզի ավարտական խմբում այլ երեխաների շարքում Առնոյի լսողությունը ստուգել էր Արամ Խաչատրյանն ու խորհուրդ տվել լրջորեն նվիրվել երաժշտությանը. «Մի անգամ եկավ մի այցելու: Այդ մարդը խնդրեց մեզ երգել, որպեսզի իմանա, թե ով լավ ձայն ունի: Ես նույնպես երգեցի և ռիթմի տակ ծափ տվեցի: Այդ մարդը լսեց ու ասաց, որ պիտի զբաղվեմ երաժշտությամբ: Ավելի ուշ իմացա, որ այդ մարդը Արամ Իլյիչի Խաչատրյանն էր»,- պատմում է կոմպոզիտորը:

Հաշվի առնելով բարձրակարգ մասնագետի կարծիքը՝ Առնո Բաբաջանյանը իր կյանքը կառուցում է հենց երաժշտական արվեստի հիմքի վրա: 1929թ-ին ընդունվում է Երևանի պետական կոնսերվատորիային կից երաժշտական դպրոցը, որն ավարտելուց հետո սովորում է կոնսերվատորիայում։ Այնուհետև, 1948թ-ին ուսումը շարունակում է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժնում՝ միաժամանակ կատարելագործվելով Մոսկվայում գործող Հայաստանի կուլտուրայի տանը կից ստուդիայում:

1947թ-ին Ա. Բաբաջանյանին բախտ է վիճակվում մասնակցել Պրահայում կայացած Երիտասարդության առաջին միջազգային փառատոնին, ուր բարձր է գնահատվում ու մրցանակի արժանանում նրա «Բարձրացրեք բարեկամության դրոշները» երգը:

Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, փոփ, ջազ:

Խորհրդային լավագույն ֆիլմերից շատերում հնչում են նրա հեղինակած կատարումները՝ «Առաջին սիրո երգը», «Երջանկության մեխանիկան», «Հարսնացուն հյուսիսից» և այլն։ Նա գրել է տարբեր ստեղծագործություններ՝ «Էլեգիա», «Նոկտյուրն» և այլն:

Առնո Բաբաջանյանն այն քչերից է, ում դեպքում կարող ենք ասել կյանք, որն ուներ նպատակ:

Երկար տարիներ են անցել նրա վախճանից, սակայն չկա մի հայ՝ փոքրից մինչև մեծ, որ չգիտի կամ ծանոթ չէ հայ մեծանուն կոմպոզիտորի ստեղծագործությանը:

«Լույսի և ուրախության կոմպոզիտոր». ահա այսպես էին կոչում Առնո Բաբաջանյանին, ով ինչպես նախկինում, այնպես էլ մեր օրորում մնում է հայեցիության մարմնավորում. «Ինչ էլ գրեմ, ստացվում է հայեցի»,- իր մասին խոստովանում է Առնո Բաբաջանյանը:

1983 թվականի նույեմբերի 11-ին հայ մեծանուն կոմպոզիտորը կնքում է իր մահկանացուն:

Սակայն այսօր էլ կարող ենք ասել, որ չնայած աշխարհից նրա ֆիզիկական բացակայությանը՝ Առնո Բաբաջանյան հայը, երաժիշտն ու արվեստագետը ապրում է ամեն մի հայի սրտում:

Անի Էլոյան
Աղբյուրը՝ http://www.crossnews.am/2014/01/22/inch-el-grem-stacvum-e-hajeci-arno-babajanjan/

Շատ հետաքրքիր տեսանյութ
http://my.mail.ru/mail/bobr-60/video/6781/16902.html

«Առնոն XX դարի երկրորդ կեսի հայ իրականության ամենատաղանդավոր երաժիշտն էր. Աստված նրան պարգեւել էր մեծագույն մի հանճար»,- ասել է Խորեն Աբրահամյանը:
Ով է նա
Առնո Բաբաջանյանը մի կոմպոզիտոր էր, որի մեղեդիները գերում էին լսողին եւ որի ստեղծագործությունները նրան դարձրել էին Խորհրդային Միության հետպատերազմական շրջանի ամենահայտնի կոմպոզիտորներից մեկը։ Նա Խորհրդային Հայաստանում ծնված ամենահայտնի երաժիշտն է եւ նրա երաժշտությունը կրում է իր ծագման կնիքը։ Թեեւ Բաբաջանյանը նոր երաժշտություն ստեղծելու գործում առանձնակի բեղուն չի եղել, նրա ստեղծագործություններն իր կարողությունների վերաբերյալ կասկածի տեղ չեն թողնում։ Նա առանձնահատուկ տաղանդավոր էր դաշնամուրի դիմաց՝ այն գործիքի, որի հետ եւ հիմնականում կապվում է իր տաղանդը։ Առնոն դասավանդել է նաեւ Երեւանի պետական կոնսերվատորիայում։ Դմիտրի Շոստակովիչը նրան անվանել է «դաշնամուրի փայլուն ուսուցիչ»։Բաբաջանյանին շնորհվել է երկրի բարձրագույն պարգեւը՝ ԽՍՀՄ Ժողովրդական արտիստի կոչում, ինչպես նաեւ մի շարք այլ պարգեւներ։
Հետաքրքիր փաստ
Առնո Բաբաջանյանի արձանը Երեւանում այնքան հակասական արձագանքների տեղիք տվեց, որ հեղինակը ստիպված եղավ այն տեղադրելուց առաջ փոփոխություններ մտցնել դրանում։
http://www.musicofarmenia.com/arnobabajanyan
https://www.naxos.com/person/Arno_Harutyuni_Babadjanian/19125.htm

Եսայան
04.03.2018, 20:34
«Առնո Բաբաջանյանը մեկն էր այն քչերից, ում անունն ու ստեղծագործությունը նվաճեցին համաժողովրդական սեր և ճանաչում:Ես երջանիկ եմ, որ այդպիսի ընկեր եմ ունեցել»։
ԷԴՎԱՐԴ ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Գոհար Խաչատրյան Յուրիի
08.04.2018, 18:25
«Ստեղծագործությունը պետք է միշտ հուզի ունկնդրին: Երաժշտության ճշմարտայնության առաջին անհրաժեշտ պայմանը և չափանիշը հուզականությունն է: Այն պետք է հուզի քեզ, ցնցի, մտնի սիրտդ և ոչ թե զարմացնի»,- ասել է Առնո Բաբաջանյանը:

Այս խոսքերը բնորոշ են նրա բոլոր ստեղծագործություններին:

https://www.google.am/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://m.youtube.com/watch%3Fv%3D9hPZFzjyQxA&ved=0ahUKEwjUsIX14KraAhVG_iwKHc__A_UQwqsBCDIwAw&usg=AOvVaw2sKEeLO5g3UVj-R_M1AK3l

Վ. Հովհաննիսյան
08.04.2018, 18:55
Առնո Բաբաջանյանը ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 22-ին՝ Երևանում:

Առնո Բաբաջանյանի երաժշտական տաղանդը դեռ վաղ մանկությունից է երևացել: Ճակատագրի բերմամբ մանկապարտեզի ավարտական խմբում այլ երեխաների շարքում Առնոյի լսողությունը ստուգել էր Արամ Խաչատրյանն ու խորհուրդ տվել լրջորեն նվիրվել երաժշտությանը. «Մի անգամ եկավ մի այցելու: Այդ մարդը խնդրեց մեզ երգել, որպեսզի իմանա, թե ով լավ ձայն ունի: Ես նույնպես երգեցի և ռիթմի տակ ծափ տվեցի: Այդ մարդը լսեց ու ասաց, որ պիտի զբաղվեմ երաժշտությամբ: Ավելի ուշ իմացա, որ այդ մարդը Արամ Իլյիչի Խաչատրյանն էր»,- պատմում է կոմպոզիտորը:

Հաշվի առնելով բարձրակարգ մասնագետի կարծիքը՝ Առնո Բաբաջանյանը իր կյանքը կառուցում է հենց երաժշտական արվեստի հիմքի վրա: 1929թ-ին ընդունվում է Երևանի պետական կոնսերվատորիային կից երաժշտական դպրոցը, որն ավարտելուց հետո սովորում է կոնսերվատորիայում։ Այնուհետև, 1948թ-ին ուսումը շարունակում է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժնում՝ միաժամանակ կատարելագործվելով Մոսկվայում գործող Հայաստանի կուլտուրայի տանը կից ստուդիայում:

1947թ-ին Ա. Բաբաջանյանին բախտ է վիճակվում մասնակցել Պրահայում կայացած Երիտասարդության առաջին միջազգային փառատոնին, ուր բարձր է գնահատվում ու մրցանակի արժանանում նրա «Բարձրացրեք բարեկամության դրոշները» երգը:

Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, փոփ, ջազ:

Խորհրդային լավագույն ֆիլմերից շատերում հնչում են նրա հեղինակած կատարումները՝ «Առաջին սիրո երգը», «Երջանկության մեխանիկան», «Հարսնացուն հյուսիսից» և այլն։ Նա գրել է տարբեր ստեղծագործություններ՝ «Էլեգիա», «Նոկտյուրն» և այլն:

Առնո Բաբաջանյանն այն քչերից է, ում դեպքում կարող ենք ասել կյանք, որն ուներ նպատակ:

Երկար տարիներ են անցել նրա վախճանից, սակայն չկա մի հայ՝ փոքրից մինչև մեծ, որ չգիտի կամ ծանոթ չէ հայ մեծանուն կոմպոզիտորի ստեղծագործությանը:

«Լույսի և ուրախության կոմպոզիտոր». ահա այսպես էին կոչում Առնո Բաբաջանյանին, ով ինչպես նախկինում, այնպես էլ մեր օրորում մնում է հայեցիության մարմնավորում. «Ինչ էլ գրեմ, ստացվում է հայեցի»,- իր մասին խոստովանում է Առնո Բաբաջանյանը:

1983 թվականի նույեմբերի 11-ին հայ մեծանուն կոմպոզիտորը կնքում է իր մահկանացուն:

Սակայն այսօր էլ կարող ենք ասել, որ չնայած աշխարհից նրա ֆիզիկական բացակայությանը՝ Առնո Բաբաջանյան հայը, երաժիշտն ու արվեստագետը ապրում է ամեն մի հայի սրտում:

Անի Էլոյան
Աղբյուրը՝ http://www.crossnews.am/2014/01/22/inch-el-grem-stacvum-e-hajeci-arno-babajanjan/

Շատ հետաքրքիր տեսանյութ
http://my.mail.ru/mail/bobr-60/video/6781/16902.html

Սիրելի Գայանե, հայ երաժշտական արվեստանոցի փայլուն երախտավորներից է Առնո Բաբաջանյանը, ում ստեղծագործությունները մշտապես հիացնում են ունկնդրին: Վերջերս մեր դպրոցում կայացած <<ՄԵՐ ԼԵՌՆԵՐԻ ՊԵՍ...>> հայրենասիրական միջոցառման կազմակերպման ընթացքում ես տեսանյութ պատրաստելիս նպատակահարմար գտա օգտագործել շեփորի համար գրված նրա հայտնի ստեղծագործությունը, որը հաճույքով ներկայացնում եմ Ձեր ուշադրությանը:
https://www.youtube.com/watch?v=Ew8UbnAlxcE&t=15s

Անժելա Ալավերդյան
10.10.2018, 23:31
https://youtu.be/z4HwrjiAfQQ

Անժելա Ալավերդյան
10.10.2018, 23:33
https://youtu.be/aegWV3Wb7a0

Անժելա Ալավերդյան
10.10.2018, 23:43
https://youtu.be/aegWV3Wb7a0


«Ինչ էլ գրեմ՝ ստացվում է հայեցի»,- խոստովանել է Առնո Բաբաջանյանը:
http://www.tert.am/files/images/%D0%B0%D0%B0/arno1.jpg

Անժելա Ալավերդյան
10.10.2018, 23:45
«Ստեղծագործությունը պետք է միշտ հուզի ունկնդրին: Երաժշտության ճշմարտայնության առաջին անհրաժեշտ պայմանը և չափանիշը հուզականությունն է: Այն պետք է հուզի քեզ, ցնցի, մտնի սիրտդ և ոչ թե զարմացնի»,- ասել է Առնո Բաբաջանյանը:

Այս խոսքերը բնորոշ են նրա բոլոր ստեղծագործություններին:
https://youtu.be/qeIwiZXuwRk

Ներսեսյան
04.11.2018, 22:06
Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, պոպ, ջազ։ Բաբաջանյանի ստեղծագործական ոճը ձևավորվել է Արամ Խաչատրյանի և Սերգեյ Ռախմանինովի ազդեցությամբ։ Իսկ նրա ստեղծագործական անհատականությունը դրսևորվել է դաշնամուրի և նվագախմբի համար գրված «Հերոսական բալլադում» (1950) և դաշնամուրային տրիոյում (1952)։

Ներսեսյան
04.11.2018, 22:06
«Ինչ էլ գրեմ՝ ստացվում է հայեցի»,- խոստովանել է Առնո Բաբաջանյանը:

Ներսեսյան
04.11.2018, 22:07
Կոմպոզիտորի բացառիկ տաղանդը խոր զգացմունքայնությամբ դրսևորվել է նաև նրա երգերում: Հանրահայտ են Բաբաջանյանի «Երկրագնդի լավագույն քաղաքը», «Կամուրջներ», «Գուշակիր ցանկությունս», «Մի շտապիր» և այլ երգեր, որոնք կատարվել են ԽՍՀՄ-ում և արտասահմանում:

Ներսեսյան
04.11.2018, 22:08
«Ֆենոմեն էր նաև Ա. Բաբաջանյանի կինոերաժշտությունը. կինոֆիլմերի համար գրված երգերն անջատվում էին ֆիլմերից, թարգմանվում և ապրում իրենց ինքնուրույն կյանքով: «Առաջին սիրո երգը» ֆիլմից (1951) «Երգ առաջին սիրո», «Սիրո երգ» և «Իմ Երևան» երգերն անմիջապես հանրահայտ դարձան: Իսկ «Սերենադը» (Երևանի սիրուն աղջիկ) վաղուց արդեն դարձել է «ժողովրդական», և քչերին է հայտնի, որ այդ երգի հեղինակը Բաբաջանյանն է:

Nelli Antonyan
05.11.2018, 21:20
Арно скучал по Армении, старался ездить туда каждые два месяца. В Дилижане был дом творчества композиторов, где он часто отдыхал и работал. После 1965-го года все основные его произведения были созданы в родной Армении. Он говорил, что там ощущает любовь народа, которая помогает ему творить. В своё творчество композитор вкладывал душу и любовь. Считал, что только народ может решить, хорошее ли вышло произведение, именно народ для него являлся конечным судьёй. В се произведения композитора в основном песенные, за исключением примерно десяти песен, которые были написаны на стихи. Чаще всего, он писал музыку, а потом на эту музыку поэтами писались стихи. Особое отношение было у Бабаджаняна к «Ноктюрну». Его он написал, как фортепианное произведение. Иосиф Кобзон не раз просил у автора разрешения написать стихи, ему хотелось исполнить эту замечательную мелодию. Но композитор был категорически против. Только после его смерти Роберт Рождественский написал стихи, а Кобзон исполнил получившуюся песню.

Nelli Antonyan
05.11.2018, 21:24
Уважаемая Нерсесян! Спасибо за предложенную тему.Обожаю Бабаджаняна, мобно часами слушать его произведения.

Գայանե Սիմոնյան
07.11.2018, 20:26
Уважаемая Нерсесян! Спасибо за предложенную тему.Обожаю Бабаджаняна, мобно часами слушать его произведения.

Հարգելի Նելլի, շնորհակալություն հետաքրքիր գրառման համար: Բայց այս թեմայի հեղինակը ես եմ:
Հարգանքով՝ Գայանե Սիմոնյան:

Մարգարյան Նաիրա
26.03.2019, 22:34
Մարտին Վարդազարյանի բնորոշմամբ, Առնո Բաբաջանյանը բացառիկ հումորի տեր էր: Պատմում է, որ երբ Մոսկվայից Հայաստան էր գալիս, բոլորը ուզում էին օգտվել նրա «Մարլբորո» ծխախոտից, Բաբաջանյանն էլ չէր մերժում, ու Դիլիջանի կոմպոզիտորների տանը նախաճաշին, ճաշին, ընթրիքին մեկ տուփը վերջանում էր: «Երկրորդ օրը ճաշին եկավ ճաշարան, մարդկանց հետ շփվելու եւ ոչ թե ուտելու համար, էլի ուզեցին՝ Առնո Հարությունիչ, մի հատ քո ծխախոտից ծխենք, ինքը «Մարլբորոն» դրեց գրպանը, մյուս գրպանից հանեց «Ավրորան», ասաց՝ սա էլ է իմը, ծխեք։

Մարիամ Սարգսյան.
28.03.2019, 12:30
Մարտին Վարդազարյանի բնորոշմամբ, Առնո Բաբաջանյանը բացառիկ հումորի տեր էր: Պատմում է, որ երբ Մոսկվայից Հայաստան էր գալիս, բոլորը ուզում էին օգտվել նրա «Մարլբորո» ծխախոտից, Բաբաջանյանն էլ չէր մերժում, ու Դիլիջանի կոմպոզիտորների տանը նախաճաշին, ճաշին, ընթրիքին մեկ տուփը վերջանում էր: «Երկրորդ օրը ճաշին եկավ ճաշարան, մարդկանց հետ շփվելու եւ ոչ թե ուտելու համար, էլի ուզեցին՝ Առնո Հարությունիչ, մի հատ քո ծխախոտից ծխենք, ինքը «Մարլբորոն» դրեց գրպանը, մյուս գրպանից հանեց «Ավրորան», ասաց՝ սա էլ է իմը, ծխեք։

Для многих армян Россия – это особенная страна, с которой тесно переплелась армянская история.
"Это был влюбленный в жизнь человек. В нем было столько юмора, человечности, что и сама музыка рождалась из этой доброты. У него было интуитивное чувство прекрасного. Арно Бабаджанян остался композитором света и радости", - так об армянском композиторе написал поэт Андрей Дементьев. "Великолепный Арно", - говорит о нем Мстислав Ростропович. "Арно Бабаджанян в музыкальном мире - явление поистине уникальное", - а это слова Кирилла Молчанова.

9968

Մարիամ Սարգսյան.
28.03.2019, 12:37
Для многих армян Россия – это особенная страна, с которой тесно переплелась армянская история.
"Это был влюбленный в жизнь человек. В нем было столько юмора, человечности, что и сама музыка рождалась из этой доброты. У него было интуитивное чувство прекрасного. Арно Бабаджанян остался композитором света и радости", - так об армянском композиторе написал поэт Андрей Дементьев. "Великолепный Арно", - говорит о нем Мстислав Ростропович. "Арно Бабаджанян в музыкальном мире - явление поистине уникальное", - а это слова Кирилла Молчанова.

9968


https://youtu.be/6lCr0wClTVY

Kristine Charchyan
28.03.2019, 15:31
Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, պոպ, ջազ։ Բաբաջանյանի ստեղծագործական ոճը ձևավորվել է Արամ Խաչատրյանի և Սերգեյ Ռախմանինովի ազդեցությամբ։ Իսկ նրա ստեղծագործական անհատականությունը դրսևորվել է դաշնամուրի և նվագախմբի համար գրված «Հերոսական բալլադում» (1950) և դաշնամուրային տրիոյում (1952)։ Լայն ժողովրդականություն վայելող «Հայկական ռապսոդիան» գրել է 1950-ին։ Կոմպոզիտորը մեծ հեղինակություն է վայելել և համագործակցել է պոետ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու և երգիչ Մուսլիմ Մագոմաևի հետ։

Միկինյան Տաթևիկ
28.03.2019, 17:35
Բնականության հանճար, հրավառ վարպետ… Ժամանակն իրենն էր, ինքը՝ ժամանակինը։ Համաշխարհային ստեղծագործական խմորումների ներսում էր, ժամանակակից ուղղություններից ներառած, սակայն եւ ոչ մի միջոց չնսեմացրեցին նրանում հայերենի հուժկու բնազդը, որը ծնվել էր իրենից շատ առաջ եւ այդպիսին պիտի փոխանցվեր հետնորդներին պրոֆեսիոնալ գյուտերի հետ մեկտեղ։ Դաշնամուրն էր Առնո Բաբաջանյանի կյանքի դոմինանտը։ Դաշնամուրի միջոցով, թե՛ դաշնամուրի շուրջ, այսպես թե այնպես, հյուսվել էր իր կյանքի գեղեցիկ պատմությունը։ Եվ, սակայն, ուրիշ ի՜նչ գործիք պիտի խոսեր նրա լայնահունչ հոգու հետ, ուրիշ ի՜նչ գործիք պիտի պատասխաներ մտքի նման մասշտաբայնությանը, խառնվածքի ամբողջականությանը: Եվ ֆակտուրային ու գունային իր ճոխությամբ ուրիշ ի՜նչ գործիք կարող էր նման թռիչք տալ երեւակայությանը։ Արքայական դաշնակահար էր, առասպելական։ Համակ ապրում էր դաշնամուրի առջեւ։ Բաբաջանյանական հյութեղ, դյութիչ ձայնը, թվում էր, գալիս էր դաշնամուրի հոգու խորքերից, ձեռքերն էլ` ինչպես առյուծի թաթեր, ուղղակիորեն ստեղների շարունակությունն էին։ Շլափայլ վիրտուոզ՝ դաշնամուրը, կարծես, «խաղալիք» լիներ հսկայի ձեռքերում։ Ոգեշունչ արտիստ` խորաթափանց, հուզառատ, ինչպես էր կարողանում ենթարկել իրեն փոթորկալի տեմպերամենտը, որչափ կատարյալ էր չափ ու ձեւի մեջ, ու թեթեւ … երանելի այն թեթեւությամբ, որն ուղեկիցն է մշտական ճշմարիտ կատարյալի։

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այս հասցեով՝ https://www.aravot.am/2014/01/24/425281/

Միկինյան Տաթևիկ
28.03.2019, 17:36
«Հողմով բերված մի հատիկ էր, որից վեր խոյացավ արդի հայ երաժշտության կենաց ծառը…»

Hripsime Margaryan
28.03.2019, 17:53
Շնորհակալություն սիրելի Գայանե հայ երաժտության երկնակամարում հավերժ մնացող հանճարին ներկայացնելու համար: Առնո Բաբաջանյանը իսկապես զարմանահրաշ երևույթ էր, որն ուներ մեղեդի կերտելու տաղանդ: Նրա գործերում միշտ եղել են անսպառ քնարականություն և հետաքրքիր հարմոնիա: Վիլյամ Սարոյանը մի անգամ ասել է. «Նա առաջինն էր, ով ինձ հայերեն Վարպետ անվանեց։ Ես նրան նույն կերպ պատասխանեցի, և գիտեք` նա բոլորովին չզարմացավ և նույնիսկ չվիճարկեց։ Եվ դա հիանալի է, քանզի իսկական Վարպետը միշտ պետք է իմանա իր գինը»։
https://www.youtube.com/watch?v=52H0S8_eENo

Մարիամ Սարգսյան.
28.03.2019, 22:53
Շնորհակալություն սիրելի Գայանե հայ երաժտության երկնակամարում հավերժ մնացող հանճարին ներկայացնելու համար: Առնո Բաբաջանյանը իսկապես զարմանահրաշ երևույթ էր, որն ուներ մեղեդի կերտելու տաղանդ: Նրա գործերում միշտ եղել են անսպառ քնարականություն և հետաքրքիր հարմոնիա: Վիլյամ Սարոյանը մի անգամ ասել է. «Նա առաջինն էր, ով ինձ հայերեն Վարպետ անվանեց։ Ես նրան նույն կերպ պատասխանեցի, և գիտեք` նա բոլորովին չզարմացավ և նույնիսկ չվիճարկեց։ Եվ դա հիանալի է, քանզի իսկական Վարպետը միշտ պետք է իմանա իր գինը»։
https://www.youtube.com/watch?v=52H0S8_eENo

В чем же все-таки секрет удивительной жизнестойкости произведений Бабаджаняна? Он был высокопрофессионален — это общеизвестно. Он был щедро одарен от бога. Был талантлив как сама природа. Он был талантлив как птица, которая поет, не задумываясь над тем, как она талантлива. И он был беспредельно хорошим человеком. Если правда, что “гений и злодейство — две вещи несовместимые”, то Арно Бабаджанян, наверное, был гениальным человеком, ибо он был беспредельно добрым. И в песнях своих он выразил себя, свою личность, свою душу. Мятущуюся, тоскующую, бесконечно добрую.(Александра ПАХМУТОВА,Николай ДОБРОНРАВОВ)

Գայանե Սիմոնյան
29.03.2019, 10:14
Շնորհակալություն սիրելի Գայանե հայ երաժտության երկնակամարում հավերժ մնացող հանճարին ներկայացնելու համար: Առնո Բաբաջանյանը իսկապես զարմանահրաշ երևույթ էր, որն ուներ մեղեդի կերտելու տաղանդ: Նրա գործերում միշտ եղել են անսպառ քնարականություն և հետաքրքիր հարմոնիա: Վիլյամ Սարոյանը մի անգամ ասել է. «Նա առաջինն էր, ով ինձ հայերեն Վարպետ անվանեց։ Ես նրան նույն կերպ պատասխանեցի, և գիտեք` նա բոլորովին չզարմացավ և նույնիսկ չվիճարկեց։ Եվ դա հիանալի է, քանզի իսկական Վարպետը միշտ պետք է իմանա իր գինը»։
https://www.youtube.com/watch?v=52H0S8_eENo

Hripsime Margaryan, սիրելիս, շնորհակալություն գրառման համար: Իսկապես, Առնո Բաբաջանյանը մեծարման ու խոնարհումի արժանի հայորդի է: Հպարտանում եմ նրանով:

Սվետլանա Կասյան
30.03.2019, 23:27
Առնո Բաբաջանյանն անչափ նրբանկատ էր ազգային պատկանելությանը վերաբերող հարցերում: Նա հետեւում էր հայկական բոլոր ավանդույթներին եւ որդուց պահանջում էր իր մտքերը միայն մայրենի լեզվով շարադրել: Չլսելու դեպքում որդուն կարող էր չափալախել, քանի որ Առնո Բաբաջանյանը դաստիարակության հարցում խիստ էր: Հայերենով շփվելու խնդիրն առանձնապես հրատապ դարձավ, երբ ընտանիքը Մոսկվա տեղափոխվեց: Այս պատճառով որդին ստիպված էր հայերեն խոսքը կրկնապատկված գործածել Հայաստանում ամառային արձակուրդներն անցկացնելիս: Բաբաջանյանն անգամ վիրավորում էր երեւանցի երեխաների ծնողներին, որոնք իր Արայիկի հետ հայերեն չէին շփվում:
Կոմպոզիտորն իր արմատների մասին երբեք չի մոռացել եւ դա թույլ չէր տալիս նաեւ իր մտերիմներին: Երբ Մոսկվայում 4 տարեկան Արայիկին հարցրել են՝ ինչ ազգության է պատկանում, երեխան պատասխանել է, որ հրեա է, քանի որ ոչ մի ազգության մասին պատկերացում չուներ, իսկ մոսկովյան շենքի բնակիչները հիմնականում հրեաներ էին: Դրանից հետո նա ստացավ հոր հերթական չափալախը եւ միայն հետո պարզաբանումը, որ ինքը հայ է:

Մարիամ Սարգսյան.
31.03.2019, 23:31
Hripsime Margaryan, սիրելիս, շնորհակալություն գրառման համար: Իսկապես, Առնո Բաբաջանյանը մեծարման ու խոնարհումի արժանի հայորդի է: Հպարտանում եմ նրանով:

Հարգելի'Գայանե Սիմոնյան, ինձ հետաքրքրեց այս թեման, շատ հոգեհարազատ են Ձեր կողմից արտահայտված մտքերը:
Действительно, я горжусь,что принадлежу к нации,подарившей миру таких гениев,как''великолепный Арно'',Арам Ильич Хачатурян,Шарль Азнавур,Тигран Петросян...Этот звёздный поток имён можно перечислять до бесконечности,как бесконечна вечная память об этих прекрасных людях.
Гаяне,дорогая,спасибо Вам!В очередной раз не устаём восхвалять,вспоминать,славить наших великих соотечественников!Хочу несколько слов добавить о нашем любимом Арно Арутюновиче.
Арно Арутюнович Бабаджанян родился 21 января 1921 года в Ереване. Он умел искренне радоваться жизни и самое главное – делиться этим чувством с другими людьми, запросто устраивал праздники в будни и созывал на них любого, кто был не прочь присоединиться к этому веселью. Вся его жизнь стала своеобразной историей любви, разлетевшейся по миру в удивительных песнях.


https://youtu.be/9qyyVRPjsKA

Մարիամ Սարգսյան.
31.03.2019, 23:49
В Москве на площади Звёзд есть звезда имени Арно Арутюновича Бабаджаняна.


https://youtu.be/LqlqoQeA4Aw

Մարգարյան Նաիրա
01.04.2019, 00:24
Ռուբեն Գյուլմիսարյան
Ասել, որ Բաբաջանյանի երգերը երգել են ԽՍՀՄ բոլոր հանրապետություններում և ամբողջ աշխարհում, նշանակում է ոչինչ չասել։ Դրանք այսօր էլ երգում են և շարունակելու են երգել հեռավոր ապագայում, թեև կոմպոզիտորը կյանքից հեռացել է 35 տարի առաջ, նոյեմբերին։
Առնո Բաբաջանյանը կարողանում էր իր ստեղծագործություններում հայկական մեղեդիների հետ նրբորեն համադրել եվրոպական և ռուսական ինտոնացիաներ, անկրկնելի ներդաշնակ համադրություններ, որոնք այսօր էլ են զարմացնում երաժիշտներին։

Եվ ահա, օրինակ, եթե լսես կինոյի` բոլոր ժամանակների և ժողովուրդների ամենամեծ կոմպոզիտոր Էնիո Մարիկոնեի մոգական երաժշտությունը, ապա վաղ թե ուշ կհանգես այն մտքին, որ իտալական մաեստրոյի և Առնո Բաբաջանյանի մեղեդայնությունը անհավանականորեն մոտ են։


Եթե մարդը հանճար է, ուրեմն հավերժինն է, հանճարեղությունն անանց մեծություն է, ուստի նման մարդկանց ստեղծագործությունները ժամանակային և աշխարհագրական սահմաններ չեն ճանաչում։ Նա կարողացել է անկեղծորեն ուրախանալ կյանքով և ամենագլխավորը` կիսել այդ զգացմունքն այլ մարդկանց հետ, նա աշխատանքային օրերին տոներ էր կազմակերպում և հրավիրում բոլորին, ովքեր դեմ չէին միանալ խրախճանքին։ Նրա ամբողջ կյանքը դարձել է սիրո յուրօրինակ պատմություն, որը իր զարմանալի երգերով տարածվել է աշխարհով մեկ։ Միայն նրան է հաջողվել գրել նման խորաթափանց երաժշտություն։

Մարիամ Սարգսյան.
02.04.2019, 16:53
Ռուբեն Գյուլմիսարյան
Ասել, որ Բաբաջանյանի երգերը երգել են ԽՍՀՄ բոլոր հանրապետություններում և ամբողջ աշխարհում, նշանակում է ոչինչ չասել։ Դրանք այսօր էլ երգում են և շարունակելու են երգել հեռավոր ապագայում, թեև կոմպոզիտորը կյանքից հեռացել է 35 տարի առաջ, նոյեմբերին։
Առնո Բաբաջանյանը կարողանում էր իր ստեղծագործություններում հայկական մեղեդիների հետ նրբորեն համադրել եվրոպական և ռուսական ինտոնացիաներ, անկրկնելի ներդաշնակ համադրություններ, որոնք այսօր էլ են զարմացնում երաժիշտներին։

Եվ ահա, օրինակ, եթե լսես կինոյի` բոլոր ժամանակների և ժողովուրդների ամենամեծ կոմպոզիտոր Էնիո Մարիկոնեի մոգական երաժշտությունը, ապա վաղ թե ուշ կհանգես այն մտքին, որ իտալական մաեստրոյի և Առնո Բաբաջանյանի մեղեդայնությունը անհավանականորեն մոտ են։


Եթե մարդը հանճար է, ուրեմն հավերժինն է, հանճարեղությունն անանց մեծություն է, ուստի նման մարդկանց ստեղծագործությունները ժամանակային և աշխարհագրական սահմաններ չեն ճանաչում։ Նա կարողացել է անկեղծորեն ուրախանալ կյանքով և ամենագլխավորը` կիսել այդ զգացմունքն այլ մարդկանց հետ, նա աշխատանքային օրերին տոներ էր կազմակերպում և հրավիրում բոլորին, ովքեր դեմ չէին միանալ խրախճանքին։ Նրա ամբողջ կյանքը դարձել է սիրո յուրօրինակ պատմություն, որը իր զարմանալի երգերով տարածվել է աշխարհով մեկ։ Միայն նրան է հաջողվել գրել նման խորաթափանց երաժշտություն։

Арно Бабаджанян мог только улыбнуться, а всем становилось легко и хорошо. И таким же искрометным и солнечным был его композиторский дар. Песни Бабаджаняна становились популярны после первого же исполнения и до сих пор у многих любимы.В этом и гениальность замечательного человека,который,подобно ребёнку,открыто выражал эмоции.Может быть,это и является главной и неповторимий чертой гениальной музыки Арно Бабаджаняна.

10034
На снимке:Арно Бабаджанян с Маей Плисецкой на Севане.

Ruzanna3
02.04.2019, 20:45
Ձեզ եմ ներկայացնում Առնո Բաբաջանյանի հիանալի ստեղծագործություններից մեկը՝ ''Noktyurn''

https://www.youtube.com/watch?v=HJP3OHWAIUA

Մարիամ Սարգսյան.
02.04.2019, 22:08
Ձեզ եմ ներկայացնում Առնո Բաբաջանյանի հիանալի ստեղծագործություններից մեկը՝ ''Noktyurn''

https://www.youtube.com/watch?v=HJP3OHWAIUA

Воспоминания сына Арно Бабаджаняна: “Кстати, отец, создавая песню, всегда знал, кто будет ее исполнять. Он очень тонко чувствовал вокальные особенности того или иного артиста. А ведь с ним работали очень многие и, что примечательно, разноплановые певцы: от Людмилы Зыкиной до Софии Ротару, от Юрия Гуляева до Жана Татляна. Не говоря уже об Иосифе Кобзоне, который порой в шутку обижался, пеняя отцу: мол, главные хиты достаются Муслиму, а мне лишь иногда что-то перепадает. Хотя первый исполнитель знаменитого «Ноктюрна», вопреки расхожему мнению, именно Кобзон, а не Магомаев. Изначально папа создал это произведение для того, чтобы самому исполнять на рояле. Помню, как мы ездили с силантьевским оркестром, он выходил на сцену и играл эту проникновенную мелодию. И однажды Кобзон сказал Бабаджаняну: «Слушай, Арно, давай попросим Роберта, пусть напишет стихи — я очень хочу исполнить эту песню». На что отец ответил: «Нет, эту вещь трогать не надо. Вот когда меня не будет, что хотите, то и делайте». И действительно, после папиной смерти (1983) Иосиф Давыдович обратился к Рождественскому, который написал очень пронзительный текст.

Մարիամ Սարգսյան.
02.04.2019, 22:14
Воспоминания сына Арно Бабаджаняна: “Кстати, отец, создавая песню, всегда знал, кто будет ее исполнять. Он очень тонко чувствовал вокальные особенности того или иного артиста. А ведь с ним работали очень многие и, что примечательно, разноплановые певцы: от Людмилы Зыкиной до Софии Ротару, от Юрия Гуляева до Жана Татляна. Не говоря уже об Иосифе Кобзоне, который порой в шутку обижался, пеняя отцу: мол, главные хиты достаются Муслиму, а мне лишь иногда что-то перепадает. Хотя первый исполнитель знаменитого «Ноктюрна», вопреки расхожему мнению, именно Кобзон, а не Магомаев. Изначально папа создал это произведение для того, чтобы самому исполнять на рояле. Помню, как мы ездили с силантьевским оркестром, он выходил на сцену и играл эту проникновенную мелодию. И однажды Кобзон сказал Бабаджаняну: «Слушай, Арно, давай попросим Роберта, пусть напишет стихи — я очень хочу исполнить эту песню». На что отец ответил: «Нет, эту вещь трогать не надо. Вот когда меня не будет, что хотите, то и делайте». И действительно, после папиной смерти (1983) Иосиф Давыдович обратился к Рождественскому, который написал очень пронзительный текст.


https://youtu.be/qeIwiZXuwRk

Մարգարյան Նաիրա
02.04.2019, 22:45
https://youtu.be/qeIwiZXuwRk

Չքնաղ, հոգեզմայլ երաժշտություն, որն իր քնքշությամբ ու մեղեդայնությամբ գրավում է ունկնդրին՝ անկախ նրա տարիքից։

Kristine Charchyan
02.04.2019, 23:53
Առնո Բաբաջանյանը ծնվել է հունվարի 21-ին: Ընտանիքի հոր՝ մաթեմատիկայի ուսուցիչ Հարություն Բաբաջանյանի ուրախությանը չափ ու սահման չկար: 3 տարի հետո մահացել է Վլադիմիր Ուլյանովը, եւ երկրում սուգ է հայտարարվել: Այդ ժամանակ հայրը մտածել է երեխայի ծննդյան օրը փոխելու մասին, քանի որ իրենց տանն ամեն տարի տոն կլինի, մինչդեռ երկիրը կսգա բոլշեւիկների առաջնորդի մահը: Այսպես տղայի ծննդյան օրը տեղափոխել են հունվարի 22

Մարիամ Սարգսյան.
03.04.2019, 00:23
Չքնաղ, հոգեզմայլ երաժշտություն, որն իր քնքշությամբ ու մեղեդայնությամբ գրավում է ունկնդրին՝ անկախ նրա տարիքից։

Поэт Евгений Евтушенко подметил одно волшебное качество, которым обладают песни Арно Бабаджаняна: "они снимают с людей усталость, придают им новые силы, помогающие людям преодолевать трудные тропы в восхождении, называемом просто и прекрасно - жизнь".


https://youtu.be/Qpc4QK2WmmM

Մարգարյան Նաիրա
03.04.2019, 01:21
Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, փոփ, ջազ։
Բաբաջանյանի ստեղծագործական ոճը ձևավորվել է Արամ Խաչատրյանի և Սերգեյ Ռախմանինովի ազդեցությամբ։ Իսկ նրա ստեղծագործական անհատականությունը դրսևորվել է դաշնամուրի և նվագախմբի համար գրված «Հերոսական բալլադում» (1950) և դաշնամուրային տրիոյում (1952)։ Լայն ժողովրդականություն վայելող «Հայկական ռապսոդիան» գրել է 1950-ին։
Խորհրդային լավագույն ֆիլմերից շատերում են հնչում նրա հեղինակած կատարումները՝ «Առաջին սիրո երգը», «Երջանկության մեխանիկան», «Հարսնացուն հյուսիսից» և այլն։

Zhanneta
03.04.2019, 12:16
https://www.youtube.com/watch?v=bCh-9JbiS1c

Zhanneta
03.04.2019, 12:22
https://www.youtube.com/watch?v=bCh-9JbiS1c

«Ինչ էլ գրեմ՝ ստացվում է հայեցի»,- խոստովանել է Առնո Բաբաջանյանը:

Zhanneta
03.04.2019, 12:22
«Ֆենոմեն էր նաև Ա. Բաբաջանյանի կինոերաժշտությունը. կինոֆիլմերի համար գրված երգերն անջատվում էին ֆիլմերից, թարգմանվում և ապրում իրենց ինքնուրույն կյանքով: «Առաջին սիրո երգը» ֆիլմից (1951) «Երգ առաջին սիրո», «Սիրո երգ» և «Իմ Երևան» երգերն անմիջապես հանրահայտ դարձան: Իսկ «Սերենադը» (Երևանի սիրուն աղջիկ) վաղուց արդեն դարձել է «ժողովրդական», և քչերին է հայտնի, որ այդ երգի հեղինակը Բաբաջանյանն է:

Ծանրակշիռ էր կոմպոզիտորի ներդրումը գործիքային ջազի, երաժշտական-թատերական ժանրերի բնագավառում ևս: Երգերով ու կինոերաժշտությամբ Ա. Բաբաջանյանը մեծապես նպաստեց խորհրդային և հայկական էստրադային երաժշտության զարգացմանը: «Որն է Ձեր ամենասիրելի երգը» հարցին Ա. Բաբաջանյանը պատասխանել է. «Այն դեռևս չեմ գրել»: Այդպես էլ 1983 թ. նոյեմբերի 11-ին հեռացավ կյանքից երգի անզուգական վարպետը` դեռևս չստեղծած իր ամենասիրելի երգը: Սակայն նրա երգերը սիրեց ու երգեց ժողովուրդը. երգեց հայերեն ու ռուսերեն, Կալինինգրադից մինչև Վլադիվոստոկ, Մոսկվայից՝ Երևան… Նրա երգերը կատարեցին խորհրդային և ռուսական էստրադային երաժշտության աստղերը, ռուսական ժողովրդական երգի վարպետները, օպերային երգիչները… Իսկ «Ազգ փառապանծը» Հայաստանի պետական ակադեմիական երգչախմբի կատարմամբ մաեստրո Հովհաննես Չեքիջյանի ղեկավարությամբ հնչում է և կհնչի որպես հայ ժողովրդի հավերժության ձոն»,- կոմպոզիտորի 90-ամյակին գրել է արվեստագիտության դոկտոր Ա.Գ. Ասատրյանը:

Zhanneta
03.04.2019, 12:23
«Ֆենոմեն էր նաև Ա. Բաբաջանյանի կինոերաժշտությունը. կինոֆիլմերի համար գրված երգերն անջատվում էին ֆիլմերից, թարգմանվում և ապրում իրենց ինքնուրույն կյանքով: «Առաջին սիրո երգը» ֆիլմից (1951) «Երգ առաջին սիրո», «Սիրո երգ» և «Իմ Երևան» երգերն անմիջապես հանրահայտ դարձան: Իսկ «Սերենադը» (Երևանի սիրուն աղջիկ) վաղուց արդեն դարձել է «ժողովրդական», և քչերին է հայտնի, որ այդ երգի հեղինակը Բաբաջանյանն է:

Ծանրակշիռ էր կոմպոզիտորի ներդրումը գործիքային ջազի, երաժշտական-թատերական ժանրերի բնագավառում ևս: Երգերով ու կինոերաժշտությամբ Ա. Բաբաջանյանը մեծապես նպաստեց խորհրդային և հայկական էստրադային երաժշտության զարգացմանը: «Որն է Ձեր ամենասիրելի երգը» հարցին Ա. Բաբաջանյանը պատասխանել է. «Այն դեռևս չեմ գրել»: Այդպես էլ 1983 թ. նոյեմբերի 11-ին հեռացավ կյանքից երգի անզուգական վարպետը` դեռևս չստեղծած իր ամենասիրելի երգը: Սակայն նրա երգերը սիրեց ու երգեց ժողովուրդը. երգեց հայերեն ու ռուսերեն, Կալինինգրադից մինչև Վլադիվոստոկ, Մոսկվայից՝ Երևան… Նրա երգերը կատարեցին խորհրդային և ռուսական էստրադային երաժշտության աստղերը, ռուսական ժողովրդական երգի վարպետները, օպերային երգիչները… Իսկ «Ազգ փառապանծը» Հայաստանի պետական ակադեմիական երգչախմբի կատարմամբ մաեստրո Հովհաննես Չեքիջյանի ղեկավարությամբ հնչում է և կհնչի որպես հայ ժողովրդի հավերժության ձոն»,- կոմպոզիտորի 90-ամյակին գրել է արվեստագիտության դոկտոր Ա.Գ. Ասատրյանը:

«Ստեղծագործությունը պետք է միշտ հուզի ունկնդրին: Երաժշտության ճշմարտայնության առաջին անհրաժեշտ պայմանը և չափանիշը հուզականությունն է: Այն պետք է հուզի քեզ, ցնցի, մտնի սիրտդ և ոչ թե զարմացնի»,- ասել է Առնո Բաբաջանյանը:

Այս խոսքերը բնորոշ են նրա բոլոր ստեղծագործություններին:

Մարիամ Սարգսյան.
05.04.2019, 22:01
«Ստեղծագործությունը պետք է միշտ հուզի ունկնդրին: Երաժշտության ճշմարտայնության առաջին անհրաժեշտ պայմանը և չափանիշը հուզականությունն է: Այն պետք է հուզի քեզ, ցնցի, մտնի սիրտդ և ոչ թե զարմացնի»,- ասել է Առնո Բաբաջանյանը:

Այս խոսքերը բնորոշ են նրա բոլոր ստեղծագործություններին:

Арно Бабаджанян был единственным композитором в СССР, который был удостоен первого приза и звания “Лучший композитор мира”. Это произошло в 1974 году в Токио на 3-м Международном музыкальном фестивале, где Советский Союз был представлен песней Бабаджаняна “Чёртово колесо”. Председателем жюри был легендарный американский певец Фрэнк Синатра. А второй приз получил всемирно известный французский композитор Френсис Лей, лауреат премии “Оскар” 1970 года за музыку к фильму “История любви”.


https://youtu.be/Yl0M6NVHYUI

Մարիամ Սարգսյան.
06.04.2019, 01:04
Человек с большим чувством юмора, гениальный композитор, отзывчивый и добрый, Бабаджанян оставил много хороших воспоминаний. Но самая лучшая память о нем - его музыка. Музыка, которая будет жить вечно...


https://youtu.be/q2T8d19A-7Q

Մարիամ Սարգսյան.
06.04.2019, 01:24
2021 год станет юбилейным для маэстро Бабаджаняна, которому исполнится 100 лет. Конечно, к этой дате будет приурочено множество различных мероприятий и в Армении, и в России. А главное чествование музыкального гения, автора бессмертной музыки, состоится в Государственном Кремлёвском дворце, где лучшие музыкальные деятели наших стран соберутся, чтоб торжественно отметить 100-летие со дня рождения Народного артиста СССР Арно Арутюновича Бабаджаняна (22.01.1921 – 11.11.1983).

Очень хочется надеяться, что к этому времени в Москве, которой Бабаджанян посвятил 6 песен и в том числе песню “Лучший город земли”, которая по праву считается лучшей из всех песен о Москве и по сути является неофициальным гимном столицы России, наконец, появится памятник достойный великого композитора. И в его честь будет названа улица или сквер. Арно Арутюнович, наряду с родным Ереваном, очень любил Москву и много сделал для её прославления. Хочется надеяться, что и Москва не останется у него в долгу и ответит взаимной любовью.

Источник:Жизнь замечательных людей.."Одно из лучших интервью Аано Бабаджаняна..."(Александр Ерканян)

https://youtu.be/aQGCsMRoldU

Մարիամ Սարգսյան.
14.04.2019, 18:16
2021 год станет юбилейным для маэстро Бабаджаняна, которому исполнится 100 лет. Конечно, к этой дате будет приурочено множество различных мероприятий и в Армении, и в России. А главное чествование музыкального гения, автора бессмертной музыки, состоится в Государственном Кремлёвском дворце, где лучшие музыкальные деятели наших стран соберутся, чтоб торжественно отметить 100-летие со дня рождения Народного артиста СССР Арно Арутюновича Бабаджаняна (22.01.1921 – 11.11.1983).

Очень хочется надеяться, что к этому времени в Москве, которой Бабаджанян посвятил 6 песен и в том числе песню “Лучший город земли”, которая по праву считается лучшей из всех песен о Москве и по сути является неофициальным гимном столицы России, наконец, появится памятник достойный великого композитора. И в его честь будет названа улица или сквер. Арно Арутюнович, наряду с родным Ереваном, очень любил Москву и много сделал для её прославления. Хочется надеяться, что и Москва не останется у него в долгу и ответит взаимной любовью.

Источник:Жизнь замечательных людей.."Одно из лучших интервью Аано Бабаджаняна..."(Александр Ерканян)

https://youtu.be/aQGCsMRoldU

https://youtu.be/xO3spynv3wI

Песня «Лучший город Земли» — шлягер 1960-х годов, признанный неофициальным гимном Москвы. Авторами одного из музыкальных символов того времени стали композитор Арно Бабаджанян и поэт-песенник Леонид Дербенёв.

Широкую известность песня приобрела после того, как ее исполнил Муслим Магомаев.

Помимо Магомаева песни Арно Бабаджаняна пели все лучшие советские и несоветские вокалисты. Среди них был и Жан Татлян. Песню «Лучший город Земли» слушатели знают и в его исполнении.

Մարիամ Սարգսյան.
14.04.2019, 18:26
https://youtu.be/xO3spynv3wI

Песня «Лучший город Земли» — шлягер 1960-х годов, признанный неофициальным гимном Москвы. Авторами одного из музыкальных символов того времени стали композитор Арно Бабаджанян и поэт-песенник Леонид Дербенёв.

Широкую известность песня приобрела после того, как ее исполнил Муслим Магомаев.

Помимо Магомаева песни Арно Бабаджаняна пели все лучшие советские и несоветские вокалисты. Среди них был и Жан Татлян. Песню «Лучший город Земли» слушатели знают и в его исполнении.

— Бывали случаи, когда песни Арно Арутюновича запрещали?

— Первой в СССР песней в стиле твист была как раз отцова «Лучший город Земли». Говорят, Хрущев услышал её по радио и воскликнул: «Что за безобразие! Что за твист в Москве?» Песню запретили, стали исполнять, когда Хрущёв ушел. То же самое в 68-м году было с песней «Чертово колесо» на стихи Евгения Евтушенко. В это время готовился международный конкурс в Рио-де-Жанейро, и эту песню на фестиваль решили послать. Но резко наступила тишина, никто не звонит. Как раз начались события в Чехословакии, отец позвонил Евтушенко и спросил: «Женя, ты случайно нигде не выступал по поводу событий в Чехословакии? Может, какие коллективные письма подписывал?» А он отвечает: «Я что, сумасшедший, какие-то коллективные письма подписывать? Я лично направил телеграмму Брежневу, что не согласен с вводом войск». Естественно, эту песню тоже на два-три года сняли с эфира.

Источник:Новое время.Ольга Гнездилова(из воспоминаний Араика Бабаджаняна).

Սյուզ
22.04.2019, 18:57
Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործական հարուստ ժառանգությունը ներառում է երգեր, գործիքային կատարումներ, սիմֆոնիկ երաժշտություն։ Նա ստեղծագործել է տարբեր ոճերով՝ դասական, պոպ, ջազ։ Բաբաջանյանի ստեղծագործական ոճը ձևավորվել է Արամ Խաչատրյանի և Սերգեյ Ռախմանինովի ազդեցությամբ։ Իսկ նրա ստեղծագործական անհատականությունը դրսևորվել է դաշնամուրի և նվագախմբի համար գրված «Հերոսական բալլադում» (1950) և դաշնամուրային տրիոյում (1952)։ Լայն ժողովրդականություն վայելող «Հայկական ռապսոդիան» գրել է 1950-ին։ Կոմպոզիտորը մեծ հեղինակություն է վայելել և համագործակցել է պոետ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու և երգիչ Մուսլիմ Մագոմաևի հետ։ (երգեր՝ «Королева красоты», «Голубая тайга», «Улыбнись», «Будь со мной», «В нежданный час», «Встреча», «Воспоминание», «Позови меня», «Загадай желание», «Благодарю тебя», «Свадьба»)։ Ֆենոմենալ հաջողության հասան համահեղինակներ Եվգենի Եվտուշենկոյի հետ գրված երգերը ( «Не спеши», «Чёртово колесо», «Твои следы»), Անդրեյ Վոզնեսենսկու հետ գրված «Год любви», «Москва-река», «Верни мне музыку» երգերը և Լեոնիդ Դերբենյովի հետ համատեղ գրված «Лучший город земли» երգը։ «Առաջին սիրո երգը» и «Երևան»- ը համարվում են որպես հիմն հարազատ քաղաքի։ Խորհրդային լավագույն ֆիլմերից շատերում հնչում են նրա հեղինակած կատարումները՝ «Առաջին սիրո երգը», «Երջանկության մեխանիկան», «Հարսնացուն հյուսիսից» և այլն։ Նա գրել է տարբեր ստեղծագործություններ՝ «Էլեգիա», «Նոկտյուրն» և այլն։ Առնո Բաբաջանյանը մահացել է Մոսկվայում, 1983 թվականի նոյեմբերի 11-ին։

Սյուզ
22.04.2019, 19:01
Աշոտ Արամյանը ծնվել է 1960 թվականին Երևանում: 1967-1977 թթ. սովորել է Երևանի Անտոն Չեխովի անվան թիվ 55 դպրոցում, 1978-1984 թթ.՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի քանդակագործության բաժնում: Ավարտելուց հետո Երևանի տարբեր թատրոններում աշխատել է որպես նկարիչ-բեմադրիչ, իրականացրել բազմաթիվ թատերական նախագծեր: Զբաղվել է նաև ինտերիերի և էքստերիերի դիզայնով, գրաֆիկական դիզայնով[1]:

1990-ական թվականներին տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, այնուհետև հաստատվել է Մոսկվայում և շարունակել ստեղծագործական գործունեությունը, եղել ռուսական ցանցային և գովազդային գործակալությունների ստեղծագործական տնօրեն: «Արարատ Պարկ Հյաթ» հյուրանոցի համար ստեղծել է քանդակներ և կտավներ:

Արամյանի ստեղծագործություններից գտնվում են տարբեր երկրների մասնավոր հավաքածուներում: Իրականացրել է տարբեր քանդակագործական նախագծեր: Արամյանի ստեղծած Գևորգ Էմինի հուշարձանը 2010 թվականին տեղադրվել է Երևանի Սիրահարների այգում[2], Առնո Բաբաջանյանի հուշատախտակը՝ Երևանի Մաշտոցի պողոտայում:

Ապրում է Երևանում և Մոսկվայում:

Kristine Charchyan
22.04.2019, 23:46
ՄՀԵՐ ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Մհեր Մկրտչյանը ծնվել է Գյումրիում 1930 թվականին։ Հայրը ծագումով մշեցի էր, իսկ մայրը՝ վանեցի։

Գյումրիում սովորել է նկարչական ու երաժշտական դպրոցներում, միաժամանակ հաճախել է թատերական ինքնագործ խմբակ։ 1945-46 թվականներին սովորել է Մռավյանի անվան թատրոնին կից ստուդիայում, ավարտելուց հետո, 1947 թվականին ընդգրկվել է նույն թատրոնի հիմնական խմբի մեջ։ Այս թատրոնում Մհերը խաղացել է տասնյակից ավելի մեծ ու փոքր դերեր՝ ցուցաբերելով իր տարիքի համար անսովոր վարպետություն։

1951-1956 թվականներին սովորել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում (ղեկավար՝ Վաղարշ Վաղարշյան)։

1956 թվականին տեղափոխվել է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն:

1959 թվականին ռեժիսոր Համասի Մարտիրոսյանը նրան հրավիրել է նկարահանվելու «01-99» կարճամետրաժ ֆիլմում, որտեղ էլ Մհերը ստեղծեց հյութեղ մի կերպար, որը մինչև այժմ էլ հանդիսատեսը չի մոռանում։

Բարձր մասնագիտացումը, կերպարին ազգային դեմք ու դիմագիծ հաղորդելու կարողությունը, էկրանի ճշմարիտ զգացողությունն ու շատ այլ հատկանիշներ Մհեր Մկրտչյանին հնարավորություն տվեցին դասվելու կինոարվեստի ինքնատիպ անունների շարքում։ Այդ ամենը հիանալի դրսևորվեցին Արսեն («Նվագախմբի տղաները»), Գասպար («Եռանկյունի»), Իշխան («Մենք ենք, մեր սարերը»), Հայրիկ («Հայրիկ»), Ամիրո («Նահապետ»), Գրիգոր աղա («Կտոր մը երկինք»), Իսայի («Խաթաբալա») դերերում։

Մհեր Մկրտչյանը եթե «Հայֆիլմում» հաջողությամբ մարմնավորում էր դրամատիկական կերպարներ, ինչպես Նիկոլը («Հին օրերի երգը»), ապա այլ կինոստուդիաները նրան հրավիրում էին բացառապես կատակերգական դերերի համար։ Նա նկարահանվեց «Կովկասի գերուհին», «Այբոլիտ-66», «Միմինո», «Ալի բաբան և քառասուն ավազակները», «Ունայնություն ունայնության» ժապավեններում, որոնցում խաղացված դերակատարումները գնահատվեցին պետական բարձր պարգևներով

Kristine Charchyan
22.04.2019, 23:47
ՄՀԵՐ ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Մհեր Մկրտչյանը ծնվել է Գյումրիում 1930 թվականին։ Հայրը ծագումով մշեցի էր, իսկ մայրը՝ վանեցի։

Գյումրիում սովորել է նկարչական ու երաժշտական դպրոցներում, միաժամանակ հաճախել է թատերական ինքնագործ խմբակ։ 1945-46 թվականներին սովորել է Մռավյանի անվան թատրոնին կից ստուդիայում, ավարտելուց հետո, 1947 թվականին ընդգրկվել է նույն թատրոնի հիմնական խմբի մեջ։ Այս թատրոնում Մհերը խաղացել է տասնյակից ավելի մեծ ու փոքր դերեր՝ ցուցաբերելով իր տարիքի համար անսովոր վարպետություն։

1951-1956 թվականներին սովորել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում (ղեկավար՝ Վաղարշ Վաղարշյան)։

1956 թվականին տեղափոխվել է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն:

1959 թվականին ռեժիսոր Համասի Մարտիրոսյանը նրան հրավիրել է նկարահանվելու «01-99» կարճամետրաժ ֆիլմում, որտեղ էլ Մհերը ստեղծեց հյութեղ մի կերպար, որը մինչև այժմ էլ հանդիսատեսը չի մոռանում։

Բարձր մասնագիտացումը, կերպարին ազգային դեմք ու դիմագիծ հաղորդելու կարողությունը, էկրանի ճշմարիտ զգացողությունն ու շատ այլ հատկանիշներ Մհեր Մկրտչյանին հնարավորություն տվեցին դասվելու կինոարվեստի ինքնատիպ անունների շարքում։ Այդ ամենը հիանալի դրսևորվեցին Արսեն («Նվագախմբի տղաները»), Գասպար («Եռանկյունի»), Իշխան («Մենք ենք, մեր սարերը»), Հայրիկ («Հայրիկ»), Ամիրո («Նահապետ»), Գրիգոր աղա («Կտոր մը երկինք»), Իսայի («Խաթաբալա») դերերում։

Մհեր Մկրտչյանը եթե «Հայֆիլմում» հաջողությամբ մարմնավորում էր դրամատիկական կերպարներ, ինչպես Նիկոլը («Հին օրերի երգը»), ապա այլ կինոստուդիաները նրան հրավիրում էին բացառապես կատակերգական դերերի համար։ Նա նկարահանվեց «Կովկասի գերուհին», «Այբոլիտ-66», «Միմինո», «Ալի բաբան և քառասուն ավազակները», «Ունայնություն ունայնության» ժապավեններում, որոնցում խաղացված դերակատարումները գնահատվեցին պետական բարձր պարգևներով

Մկրտչյանին ունեցել է երկու անուն, առաջինը Մհեր. այսպես նրան դիմել են տանը, երկրորդը՝ Ֆրունզ. նրան անվանել են այդպես ի պատիվ հայտնի քաղաքացիական պատերազմի հերոս Միխայիլ Ֆրունզեի պատվին: Մի անձնագրում դերասանը ստորագրել է որպես Ֆրունզ Մկրտչյան, մեկ ուրիշում՝ որպես Մհեր Մկրտչյան: