Իջեցրե՛ք ինձ եթերներից

[lus]

Սիրելի Դեղձանիկ, մեծ հուզմունք ու տխրություն ապրեցի՝ կարդալով «Իմ երազանքը» բանաստեղծությունդ և նույնչափ ուրախություն՝ կարդալով «Պատրանքը»:Կցանկանայի կարդալ քո գրած մեկ այլ ստեղծագործություն՝ գրված լավատեսական և ուրախ երանգներով: Ծիծաղիր,և թող քո ծիծաղը լինի ծիծաղաշարժ, նույնիսկ՝ անվարժ... Սպասում եմ քո «չափածո» ծիծաղին…:

[Դեղձանիկ]

Սիրելի Դեղձանիկ, մեծ հուզմունք ու տխրություն ապրեցի՝ կարդալով «Իմ երազանքը» բանաստեղծությունդ և նույնչափ ուրախություն՝ կարդալով «Պատրանքը»:Կցանկանայի կարդալ քո գրած մեկ այլ ստեղծագործություն՝ գրված լավատեսական և ուրախ երանգներով: Ծիծաղիր,և թող քո ծիծաղը լինի ծիծաղաշարժ, նույնիսկ՝ անվարժ... Սպասում եմ քո «չափածո» ծիծաղին…:

Սիրելի Լուս,շնորհակալություն,որ կարդացել ես այդ բանաստեղծությունները:«Իմ երազանքը» իրականում վերաբերում է դստերս,որը չորս տարի է՝չի քայլում մկանային սակավադեպ հիվանդության պատճառով:Նրա մտքերն եմ չափածո վերարտադրել…Ինչ վերաբերում է լավատեսական երանգներով ստեղծագործությունների՝շատ չեն,և դրանցից մեկը կտեղադրեմ քո խնդրանքով:

[lus]

Սիրելի Դեղձանիկ, ես զգացի, որ քո տողերի տակ կա մի խոր անձնական վիշտ...բայց չկռահեցի: Խոսքերն այս դեպքում ավելորդ են, բայց լավատեսություն ամեն դեպքում պետք է: Այն քեզ տոկունություն կհաղորդի : Երբ կարդացի այդ հիվանդության մասին, ցնցվեցի. իմ տղային մի տարի առաջ այդ հիվանդությունն էին կասկածում, բայց հետո ժխտվեց, չնայած դեռ խնդիրներ ունի: Դու մեծ ու խոր հոգի ունես: Հանձնիր թղթին քո մտքերը, այն մի փոքր խաղաղություն կբերի քեզ: Նախօրոք շնորհակալություն արձագանքիդ համար:

[Դեղձանիկ]

Երբ քայլում եմ ես,ու տերևները
Հիշեցնում են ինձ,որ ամառ է դեռ,
Որ վաղը պիտի արև բարձրանա,
Որ դեռ խաղողը պիտի քաղցրանա,
խնձորով ճյուղը պիտի ցածրանա,
Աշնան գույներից հոգիս խենթանա
Ու այգու ծառին նորից մանկանա,
Ուրախանում եմ,հրճվանքով լցվում,
Օրհնում եմ կյանքը և բնությունը:
Ու հասկանում է իմ թշվառ միտքը,
Որ ձանձրալի չէ նույնիսկ նույն երգը,
Որ լսվում է միշտ նույն սրճարանից,
Երբ դուրս եմ գալիս ծանոթ պուրակից:

[lus]

Հիանալի է: Սիրելի Դեղձանիկ, դու շատ լավ ես գրում: Ամենակարևորը՝ անկեղծ ու առանց ավելորդ բառախաղերի:Ամեն բառ իր տեղում է, վերնագիրը՝ դիպուկ: Ինձ շատ դուր եկավ: Օրհնված լինես Աստծու կողմից և դու, սիրելիս:

[Դեղձանիկ]

Հակվել եք գրքերին իմաստուն,
Մեզ համար նոր գանձեր եք պեղում,
Հայացքդ հոգնատանջ է այնպես,
Ու աչքերդ փակվում են կարծես:

Մի հիմար աշակերտ հետևից
Ուզում է Ձեզ ծաղրել,ուսուցի'չ:
Ու թղթե մի գնդակ ճմռթված
Ընկնում է սեղանիդ խարխլված:

Դուք դանդաղ գլուխը բարձրացնում,
Նայում եք հայացքով հորդախոս ,
Ու նրա փոխարեն ամաչում,
Կախում եմ գլուխս ես անխոս:

Բացում եք թուղթը Դուք լուռումունջ,
Ու կարդում ձեռագիրն անմրմունջ,
Ամպում է Ձեր դեմքը վաստակած,
Նայում եք տղային անկասկած:

-Ձեռագիրդ փոխի'ր, ասել եմ,
Գեղեցի'կ միշտ գրիր` ուր լինի,
Թեկուզև այն թղթին ճմռթված,
Որ պիտի դու նետես աղբաման:

[Ավրորա]

Հիանալի էր,հարգելի Դեղձանիկ,այսօր հենց համացանցում ուսուցչի մասին բանաստեղծություններ էի փնտրում ու մեծ էր զարմանքս,երբ տեսա,թե որքն աղքատիկ է այդ առումով մեր հայալեզու համացանցը…Ձեր բանաստեղծությունը շատ խորիմաստ էր և ստացված,շնորհավորում եմ…

[Դեղձանիկ]

Դու մի քնքուշ ծաղիկ`մի խոր աշուն բացված,
Այնպես դալուկ ու նուրբ,այնպես բեկված,
Շատ ուզեցիր ձգվել ու արևին դիպչել,
Որ ցուրտ ձմեռը թաց քո կոպերին չիջնի:

…Քո ձեռքերը անուժ ու մատները բարակ
Իմ սրտին են խաչված`վիրավոր ու հանգած,
Ու սրտիս տեղ դատարկ քո աչքերն են լցված,
Քո շշունջն է կախված ականջներիս տեղակ:


Ու քո մայրը թողած`թումբը գրկած հողի,
Դու հեռացար մեզնից,ինչպես շողը լույսի,
Ու հեքիաթիդ փերին`քեզ պես ճերմակ հագած,
Քո արցունքն է սրբում`ճակատին սեղմած:

[AGasparyan]

Սիրելի Դեղձանիկ շատ սիրուն բանաստեղծություններ են : Շնորհակալություն