Այս ֆորումը ինձ ստիպեց նորից ստեղծագործել:Նախապես շնորհակալություն բոլոր նրանց,ովքեր ժամանակ կտրամադրեն բանաստեղծություններս կարդալուն:
Այս ֆորումը ինձ ստիպեց նորից ստեղծագործել:Նախապես շնորհակալություն բոլոր նրանց,ովքեր ժամանակ կտրամադրեն բանաստեղծություններս կարդալուն:
manush (05.04.2011), Սահակյան Սահականուշ (05.04.2011), Տաթև ջան (16.04.2011), Ավրորա (11.04.2011), Ռուզանկա (09.04.2011), Vardan07785 (06.08.2011)
Երբ ինձ հարցնում են՝երազանք ունե՞ս,
Ասում եմ՝ունեմ,բայց չեմ ասում՝ի՛նչ.
Իմ երազանքը այնքա՜ն հասարակ,
Պարզ է մի տեսակ...
Քայլել կարող են բոլորը անշուշտ,
Ի՜նչ մի մեծ բան է՝քայլել երազել,
Վազել թիթեռի ետևից,թռչե՜լ,
Փոքրիկ քրոջս խնդրանքով՝թեքվել,
Թեթև գնդակը կողքիցս բռնել:
Երբ ինձ հարցնում են՝ծիծաղել գիտե՞ս,
Ասում եմ՝գիտեմ,բայց չեմ ծիծաղում.
Իմ ծիծաղելը այնքան անվարժ է,
Ծիծաղաշարժ է...
Մայրի՛կ,ասում են՝լավ ուսուցիչ ես,
Ամեն ինչ գիտես.հապա ինչպես ես
Այսքան տարիներ կարգին ծիծաղել
Չեմ սովորել դեռ...
lus (28.07.2011), manush (28.07.2011), Սահակյան Սահականուշ (05.04.2011), Տաթև ջան (16.04.2011), Ավրորա (11.04.2011), Արեգ Գրիգորյան (09.04.2011), Արմեն (07.04.2011), Էլմիրա 53 (04.05.2012), Լիլիթ (23.04.2012), Լորետա (29.08.2011), Ռուզանկա (09.04.2011), Մարիետա (07.04.2011), Vardan07785 (06.08.2011)
Երազիս ելա Մասիսի վրա,
Նայեցի ներքև,Արաքսը տեսա,
Հայացքս տարա մի քիչ էլ հեռու,
Ծիծաղը դեմքին ծովակը տեսա:
Բարեբեր հողեր,քչքչան գետեր,
Ուրախ առվակներ,դաշտեր տեսա ես,
Վանքերը՝ կանգուն,արտերը՝ եռուն,
Տները լեցուն,լեփլեցուն տեսա:
Մարդկանց տեսա ես այնքան վառվռուն,
Նայեցի նրանց հեռվից սևեռուն.
Այնքան երջանիկ դեմքեր տեսա ես,
Աշխույժ ու եռուն,եռանդուն տեսա:
Բերքով, բարիքով ճոխ սեղան տեսա,
Սրեր ու թրեր պատերին տեսա,
Եղջյուրների մեջ գինի ես տեսա,
Աշուղ ուգուսան,բամբիռ ես տեսա:
Գուցե զարմանաք...տներից մեկում՝
Սենյակի խորքում,ժամացույց տեսա,
Ու տեսա նաև,որ ժամանակը
Առաջ չէր գնում,ետ էր պտտվում:
Նորից ու նորից հոյակապ ստեղծագուրծություններ:Կեցցեք:
Ի՞նչ կմնար մարդկությունից, Տե՛ր Աստված,
Թե չունենար ուսուցիչներ, դպրոցներ:
Ահա ինչու ամբողջ հոգով ու սրտանց,
Ուսուցիչնե՛ր, խոնարհվում եմ Ձեր առջև
ANUL (03.06.2011), Սահակյան Սահականուշ (09.04.2011), Ավրորա (11.04.2011), Արեգ Գրիգորյան (09.04.2011), Դեղձանիկ (09.04.2011)
Ռուզանկա ջան համամիտ եմ քեզ հետ
Սիրելի Ռուզանկա և Սահականուշ ,իմ հավատարիմ ընթերցողներ,անչափ շնորհակալ եմ բարի խոսքերի համար:Մտածում էի,որ իզուր գրառեցի.ու՞մ են հետաքրքիր ուրիշի բանաստեղծությունները,բայց հիմա չեմ ափսոսում,որովհետև, այնուամենայնիվ, կան մարդիկ,ովքեր կարդում ու գնահատում են նույնիսկ անծանոթի գրածները:
ANUL (03.06.2011), Սահակյան Սահականուշ (10.04.2011), Ավրորա (11.04.2011), Ռուզանկա (10.04.2011)
Սիրելի Դեղձանիկ ջան, ես կցանկանայի ևս մի անգամ շեշտել`հոյակապ ստեղծագործությունները, ինչպիսիք են Ձերը, ևրբեք չեն վրիպում ընթերցողի աչքերից:Շարունակեք ստեղծագործել. ես հավատացած եմ`Դուք անպայման կդառնաք Մեծ բանաստեղծուհի:
Ի՞նչ կմնար մարդկությունից, Տե՛ր Աստված,
Թե չունենար ուսուցիչներ, դպրոցներ:
Ահա ինչու ամբողջ հոգով ու սրտանց,
Ուսուցիչնե՛ր, խոնարհվում եմ Ձեր առջև
ANUL (03.06.2011), Սահակյան Սահականուշ (10.04.2011), Ավրորա (11.04.2011), Դեղձանիկ (11.04.2011)
Հարգելի Դեղձանիկ,այնքան հուզվեցի Ձեր «Իմ երազանքը» բանաստեղծությունից,տա Աստված,որ այս աշխարհում ոչ ոք նման երազանք չունենա:Ինձ բանաստեղծությամբ շատ դժվար է հուզել,ես առհասարակ շատ սառնասրտորեն եմ մոտենում ամեն մի բառին,իսկ Ձեզ հաջողվեց ինձ հուզել,երևի ավելին եմ ասում քան գովեստի խոսքերը կարող են լինել,բայց նույնը հաջողվել էր անել միայն Պարույր Սևակին,որն իր բանաստեղծություններով թափանցել է հոգիս ու փոթորիկի պես ալեկոծել այն:Կեցցեք,բոլոր խոսքերն ավելորդ են,Դուք այսուհետ իմ ամենասիրելի բանաստեղծուհին եք:
Մենք ծնվել ենք,աշխարհ եկել,
ոչ թե թվալ-երևալու խաբեությամբ,
այլ լինելու,այն լինելու,
ԻՆՉ ԿԱՆՔ ԻՐՈՔ...
ANUL (03.06.2011), Սահակյան Սահականուշ (11.04.2011), Դեղձանիկ (11.04.2011)
Սիրելի Դեղձանիկ, շատ հուզված եմ ձեր ստեղծագործություններից :Ճիշտ է , ես ձեզ չեմ ճանաչում , բայց կարդալով ձեր ստեղծագործությունները ես ամբողջական պատկերցում եմ կազմում ձեր մասին: Ես հստակ կաարղ եմ ասել , որ դուք հոյակապ մարդ եք:
Սահակյան Սահականուշ (27.06.2011), Ավրորա (26.06.2011), Դեղձանիկ (27.06.2011)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ