Մեր՝պատանի հասակում գրած բանաստեղծությունները

[Ավրորա]

Գրում եմ ես ու հասկանում,
Որ շինծու են խոսքերը իմ,
Ջնջում եմ ես ու հասկանում,
Որ քանդում եմ շինած տունս:
Ծիծաղում եմ ու հասկանում,
Որ արցունքի ծով եմ դառնում,
Լրջանում եմ ու հասկանում,
Որ ժպտալու իրավունքս եմ գողանում:
Քայլում եմ ես ու հասկանում,
Որ անեզր ճամփաներս ծուռ են գնում,
Կանգնում եմ ես ու հասկանում,
Որ իմ վերջին գնացքից եմ ես ուշանում:
Կարդում եմ ես ու հասկանում,
Որ քարտեզում իմ ճիշտ ուղին ես չեմ գտնում,
Մոլորվում եմ ու հասկանում,
Որ ես ոչինչ,ոչինչ էլ չեմ հասկանում:

[Սահակյան Սահականուշ]

Ավրորա ջան շատ լավ բանաստեղծություններ ես գրում և երբեք չեմ հոգնի այն կրկնել և այս բանաստեղծությունը նույնպես ուզում եմ տեղադրել մեր կայքում

[Ավրորա]

Այս օրն ի՞նչ է՝ժամերի կույտ,
Մի արևի ճամփորդություն:
Այս կյանքն ի՞նչ է՝գլխապտույտ,
Մի անսցենար թատերգություն:
Այս օդն ի՞նչ է՝զեփյուռի շունչ,
Մի թափանցիկ կենդանություն:
Այս ջուրն ի՞նչ է՝անձրևի փունջ,
Մի արբեցնող կախարդություն:
Այս ծաղիկն ի՞նչ է՝բնության հուշ,
Մի անցողիկ հավերժություն:
Այս սերն ի՞նչ է՝անկործան ուժ,
Մի աներեր երջանկություն:

[Դեղձանիկ]

Այս օրն ի՞նչ է՝ժամերի կույտ,
Մի արևի ճամփորդություն:
Այս կյանքն ի՞նչ է՝գլխապտույտ,
Մի անսցենար թատերգություն:
Այս օդն ի՞նչ է՝զեփյուռի շունչ,
Մի թափանցիկ կենդանություն:
Այս ջուրն ի՞նչ է՝անձրևի փունջ,
Մի արբեցնող կախարդություն:
Այս ծաղիկն ի՞նչ է՝բնության հուշ,
Մի անցողիկ հավերժություն:
Այս սերն ի՞նչ է՝անկործան ուժ,
Մի աներեր երջանկություն:

Լենա ջան,ապրես,գնալով քո բանաստեղծությունները ավելի լավն են դառնում:Այս մեկը ևս հավանեցի.ամեն ինչ անցնում է,միայն իսկական սերն է մնում աներեր,անանց:Տաղաչափությունը բավական հղկված է,սահուն է կարդացվում,միայն ծաղիկն բառն է մի փոքր խախտում չափը,բայց կարելի է վերջին գաղտնավանկը թույլ կարդալ, և ամեն ինչ հարթ կանցնի:Ապրես…

[Ավրորա]

Գիտես զարմանում և զարմանում եմ,
Թե մարդիկ ինչու՞ են այսքան թարս լինում...
Սիրում ես մեկին,ով քեզ չի սիրում,
Արհամարհվում ես սիրածիդ կողմից,
Ժպտում ես մեկին,ով չարախնդում,
Ծաղրում է մտքում,թիկունքից խփում:
Չես տեսնում մեկին,ով անկեղծ սիրում,
Քո լավի համար ինքն իրեն զոհում,
Քո թիկնապահն է նա թաքուն դառնում,
Բայց քո հայացքին չի արժանանում:
Նայում է հեռուն,լուռ աննպատակ,
Թվում է անուժ հոգնել է կյանքից,
Բայց հայացքի խորքում հեռավոր,
Նա քեզ է տեսնում,քեզ է երազում.
Իսկ դու զարմանում ու զայրանում ես,
Թե մարդիկ ինչու՞ են այսքան թարս լինում…

[Սահակյան Սահականուշ]

Հրաշալի բանաստեղծություն է Լենա ջան:

[Ավրորա]

Հրաշալի բանաստեղծություն է Լենա ջան:

Շնորհակալ եմ,Սահականուշ ջան:Միայն մի վրիպակ կա առաջին տողում պետք է լիներ զայրանում եմ,ցավոք ուշ նկատեցի և արդեն խմբագրելու հնարավորություն չունեի...

[todoXnada]

Gitem mior kyerazes,
Im siro masin,
Gitem mi or kposhmanes,
Te inchqanes sxalvel im handep,
Gitem mi or kpntres indz,
Sakayn arden ush klini.
Du kpntres ayn miamit axjnakin
Vor qez patarster ir kyaqn@ tal,
Sakayn du chkaroxacar ayn pahel,
Mi or kspases husahat uu txur
Im hayacqin asyqan txur. Bayc arden es shat heru klinem,,
U kmoranam qo achqer@,
QO shurter@ u qo ser@
Ayn ser@ vor uxkai es miayn
ayn une im yeraznerum.

Mi or kga kposhmanes,
Indz cav patcharelu hamar,
Sirts koterlu
Ev hogis jardelu hamar,
Byac arden ush klini,,
Yes el qo het chem lini,
QO animast xosqerin u jpitnerin chem patasxani,
U el chem merni qo siro hamar.

[Ավրորա]

Երբ աչքերիս հայացքը խամրած
Հառում եմ դեպ հորիզոնն անծիր
Եվ արևակեզ ջահերում կախված
Ոչ մի լուսավոր շող չեմ նշմարում...
Երբ ունկնդրում եմ ջութակի`լարված
Մեղեդին քնքուշ,սրտում կյանք ծնող,
Սակայն սրտիս մեջ ո՛չ մի լուսաբաց,
Ո՛չ մի առավոտ էլ չի արթնանում...
Զգում եմ,որ հոգիս վշտացած,
Դեպ հորիզոնի ջահերն է ձգտում,
Եվ միալար մեղեդին հնչած
Դեպ արեգակն է ինձ առաջնորդում...
Ուզում եմ տաքուկ գրկում արևի
Զգալ մի անուրջ,մի վերածնունդ,
Որ երկինքների գահից վերևի
Իմ կյանքում տեսնեմ մի նոր արշալույս...

[Grig77]

Եթե ապրում ես,պատրաստ դու եղիր`
Հողմեր են գալու
Դժվարություններ` ինչքա~ն դու ուզես,
Միայն թե սթափ ու խոհեմ եղիր,
Եվ պատրաստ եղիր Դիմակայելու:
Խոչընդոտնոր են առջևում սպասվում`
Տանջանք, տառապանք ու սխալ ուղի:
Եվ այստեղ նորից.
ՊԱՏՐԱՍՏ Դու ԵՂԻՐ`ԴԻՄԱԿԱՅԼՈԻ..........