Համակարգիչ’ Առողջություն ’
Մեզ բոլորիս հայտնի է , որ համակարիչը մնացած էլեկտրական սարքավորումների շարում նույնպես կարող է վնասներ հասցնել մարդու օրգանիզմին:Այդ վնասը կարող է լինել ինչպես ֆիզիկական այնպես էլ հոգեբանական:Համակարգչի վատ ազդեցության բարդույթը համարվում է դարի կարեվորագույն պրոբլեմներից մեկը:Սակայն համակարգչի գյուտից իվեր բավականին մեծ աշխատանքներ են տարվել նրա ներգործությունը հնարավորինս անվտանգ դարձնելու համար:Այսօր պլազմային էկրանները, պաշտպանիչ շերտերը եվ այլ հնարավորություններ ավելի են հեշտացրել մարդու եվ մեքենայի շփումը:Թվում է թե սրանով նվազագույնին է հասցված ֆիզիկական վնասի վտանգը , սակայն իրականում կա նաեվ ռադիացիայի լուրջ սպառնալիք, որը դեռ անհաղթահարելի է:Ֆիզիկական վտանգներ շարքում կարեվորվում է նաեվ ստորին վերջույթների անշարժությունը,աչքերի անընդհատ լարված դրությունը եվ այլն:Հոգեբանական բարդութի կողմը, թերեվս, առավել լուրջ է, քանի որ համակարգչից կախվածությունը համարվում է հոգեբանական լուրջ խնդիր ՝բավականին լուրջ հետեվանքներով Մեզ բոլորիս հայտնի է , որ համակարիչը մնացած էլեկտրական սարքավորումների շարում նույնպես կարող է վնասներ հասցնել մարդու օրգանիզմին:Այդ վնասը կարող է լինել ինչպես ֆիզիկական այնպես էլ հոգեբանական:Համակարգչի վատ ազդեցության բարդույթը համարվում է դարի կարեվորագույն պրոբլեմներից մեկը:Սակայն համակարգչի գյուտից իվեր բավականին մեծ աշխատանքներ են տարվել նրա ներգործությունը հնարավորինս անվտանգ դարձնելու համար:Այսօր պլազմային էկրանները, պաշտպանիչ շերտերը եվ այլ հնարավորություններ ավելի են հեշտացրել մարդու եվ մեքենայի շփումը:Թվում է թե սրանով նվազագույնին է հասցված ֆիզիկական վնասի վտանգը , սակայն իրականում կա նաեվ ռադիացիայի լուրջ սպառնալիք, որը դեռ անհաղթահարելի է:Ֆիզիկական վտանգներ շարքում կարեվորվում է նաեվ ստորին վերջույթների անշարժությունը,աչքերի անընդհատ լարված դրությունը եվ այլն:Հոգեբանական բարդութի կողմը, թերեվս, առավել լուրջ է, քանի որ համակարգչից կախվածությունը համարվում է հոգեբանական լուրջ խնդիր ՝բավականին լուրջ հետեվանքներով Մեզ բոլորիս հայտնի է , որ համակարիչը մնացած էլեկտրական սարքավորումների շարում նույնպես կարող է վնասներ հասցնել մարդու օրգանիզմին:Այդ վնասը կարող է լինել ինչպես ֆիզիկական այնպես էլ հոգեբանական:Համակարգչի վատ ազդեցության բարդույթը համարվում է դարի կարեվորագույն պրոբլեմներից մեկը:Սակայն համակարգչի գյուտից իվեր բավականին մեծ աշխատանքներ են տարվել նրա ներգործությունը հնարավորինս անվտանգ դարձնելու համար:Այսօր պլազմային էկրանները, պաշտպանիչ շերտերը եվ այլ հնարավորություններ ավելի են հեշտացրել մարդու եվ մեքենայի շփումը:Թվում է թե սրանով նվազագույնին է հասցված ֆիզիկական վնասի վտանգը , սակայն իրականում կա նաեվ ռադիացիայի լուրջ սպառնալիք, որը դեռ անհաղթահարելի է:Ֆիզիկական վտանգներ շարքում կարեվորվում է նաեվ ստորին վերջույթների անշարժությունը,աչքերի անընդհատ լարված դրությունը եվ այլն:Հոգեբանական բարդութի կողմը, թերեվս, առավել լուրջ է, քանի որ համակարգչից կախվածությունը համարվում է հոգեբանական լուրջ խնդիր ՝բավականին լուրջ հետեվանքներով
Ինչ’ անել, որ համակարգչի վնասը մեծ չլինի Պենք է ընդամենը հետևել մի քանի կանոնների` 1.Շատ երկար չնստել համակարգչի առաջ: 2. Ամեն 20-25 րոպեն կատարել հատուկ աչքի վարժություններ: 3. Համակարգչի կողքին դնել այնպիսի, որը կկլանի ճառագայթները: Օրինակ կակտուս:
Այն մասին, որ քոմփյութերի էկրանը վնասակար ազդեցություն է ունենում տեսողության վրա, վաղուց հայտնի է: Մոնիտորի մոտ նստելուց մի քանի ժամ անց աչքերն արդեն հոգնում են, կարմրում և արցունքակալում, որին հաջորդում է գլխացավը: Իսկ երկարատև, սիստեմատիկ քոմփյութերի հետ աշխատելը բերում է տեսողության կտրուկ վատացման: Ժամանակի հետ բժիշկները ու ճարտարագետները պարզեցին, թե ինչպես է մեքենան փչացնում տեսողությունը: Եթե, օրինակ, մոտիկից նայենք հին սև ու սպիտակ հեռուստացույցի էկրանին, նայելն այնքան էլ վտանգավոր չէ, քանի որ թարթումը տեղի է ունենում ոչ մոտ հեռավորությունից : Այլ բան է մոնիտորի էկրանը, որին շատ մոտ մենք ստիպված ենք լինում նստել ժամերով: Մարդ կարող է նույնիսկ ընտելանալ տեքստի կամ նկարի թույլ տատանմանը, բայց աչքերն ավտոմատ կերպով այն արձանագրում են: Լարվում են աչքերի նյարդերը և ուղեղի համապատասխան նյարդային կենտրոնները: Տեսողության սրությունը անխուսափելիորեն նվազում է: Մի շարք, միմյանցից, անկախ փորձերի միջոցով հաստատվել է, որ մոնիտորի անվտանգ տատանումների հաճախությունը սկսվում է 75 Հց – ից` դա անհրաժեշտ նվազագույնն է: Որպեսզի պաշտպանենք տեսողությունը անհրաժեշտ է գնել մոնիտոր, որն արտադրվել է 1995 թ. – ից հետո: Որքան էլ էժան լինի արաջարկվող քոմփյութերը, այն չպետք է գնել, եթե պատկերը թարթում է: Ավելի լավ է մենիտորի պատկերի փոփոխման հաճախականությունը ավելի բարձրացնել` 75 – 85 Հց` ի հաշիվ էկրանի թույլատրելի չափերի փոքրացման: Հակառակ դեպքում քոմփյութերով աշխատելը վնասակար է ձեր առողջության համար:
Եթե խաղերում օգտագործում ենք արևային ակնոցներ, անհրաժեշտ է հիշել, որ նրանցով պատկերի տատանման հաճախականությունը փոքրանում է մոտ 2 անգամ ( յուրաքանչյուր աչքի համար ) մոնիտորի էկրանի հաճախականությունից: Այստեղից էլ պետք է կատարել համապատասխան հետևություններ: Աչքերի և մենիտորի միջև հեռավորությունը պետք է լինի ամենա քիչը 70 սմ, կամ, այլ կերպ ասած, պետք է ձեռքը երկարացնելիս հազիվ հասնի էկրանին: Ինչ վերաբերվում է նվազագույն թույլատրելի հեռավորությանը, ապա, գիտության տեսանկյունից, մարդու աչքը պարզ տեսնում է 17 աստիճան անկյամբ` վերևից ներքև: Այստեղից հեշտ է հաշվարկել, որ մարդու դեմքից մինջև մոնիտոր թույլատրելի նվազագույն հեռավորությունը մոնիտորի անկյունագծի երկարությունն է: Մոնիտորը պետք է լինի մոտավորապես 10 աստիճանով ներքև պայմանական հորիզոնից, որը գտնվում է աչքերի մակարդակի վրա, այսինքն` էկրանին պետք է նայել վերևից ներքև: Լուսավորվածությունը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ էկրանը չփայլի, այսինքն` չանդրադարձնի արտաքին լույսը: Լավ կլինի, եթե մոնիտորի էկրանը ուղղահայաց լինի լույսի աղբյուրի նկատմամբ: Աշխատանքային վայրի կիսախավար լինելու դեպքում անհրաժեշտ է, որ լինի լրացուցիչ թեթև լույս
Աղբյուր՝ http://armsoul.com/index.php?action=...ge;topic=321.0




Մեջբերել

Էջանիշներ