Հարգելիներս ինչով եք զբաղված, ինչ եք վերածել միտինգի ամեն մեկդ ձեր կարծիքն եք հայտնում ֆորումի մասին, մենք լրիվս ել գիտենք թե վորը վորից հետո է:Եկեք անցնենք գործնականի, ինչու չենք հավաքվում մի տեղ և քննարկում մեր հարցերը, թե վախենում ենք կորցնել մեր աշխատանքը:
Բուժելով ուրուրի վնասված թևը,
պատասխանատու ես դառնում նրա մագիլների համար:
Լինելով մեր կյանքի առաջնահերթություն ունեցող բնագավառներից մեկը, կրթությունը չի կարող անմասն մնալ այն լավ ու վատ երևույթներից, որ կա հասարակության մեջ: Կրթության, դպրոցի թերություններին, խնդիրներին հնչեղություն տալը քաղաքականացնել չէ: Դրանց ըստ էության չանդրադառնալը, մակերեսային, ծեծված, հռետորական հարցադրումներով և պատասխաններով գրառումները ոչինչ չասող խոսքեր են, հետևաբար` անարժեք: Այդ իմաստով ես հասկանում եմ այն մարդկանց դժգոհությունը, որ փորձում են սուր և օբյեկտիվ քննարկում կազմակերպել:
Գրասիրությանս համար անվերջ շնորհակալ եմ հորս
Բայց ցավոք այդպիսի քննարկում մեզ մոտ չի ստացվում, Ժաննա ջան:........Նույնիսկ մականվան տակ:...... Բայց ես հույսս չեմ կորցնում: Համոզված եմ, որ մի օր ուսուցիչների պաշտպանությամբ զբաղվել ցանկացող մարդկանց քանակը կշատանա:
Վերջին խմբագրող՝ LEVON: 13.04.2011, 21:44:
Ruben (13.04.2011)
Ժաննա ջան, պիտի չհամաձայնեմ Ձեզ հետ, որովհետև քանի դեռ այդ խնդիրներն արտահայտողներն անհատներ են քաղաքականությունը ննջում է, իսկ հենց որ ինչ-որ իրավաբանական կարգավիճակ ունեցող թեկուզ հասարակական կազմակերպությունն է հանդես գալիս, խնդիր է առաջանում, թե այդ կազմակերպությունն ինչպես է արծարծելու հարցը, ում է դիմելու, ինչպես, ինչ ակնկալիքներով ևն, իսկ սա արդեն քաղաքականություն է, որովհետև առանց կառավարության հետ երկխոսության յոլա չեն գնա:
Կարծում եմ էս թեմայում էլ քննարկում պետք չի, քանի դեռ խորհուրդը չի կազմակերպվել ու իր ֆորումային վիրտուալ կյանքից անցել նաև իրականություն: Դրա համար համարձակություն ու միասնականություն է պետք: Չգիտեմ որն է պակասում, թերևս երկուսն էլ: Բայց երևի դանակը ոսկորին չի հասել, էդ ժամանակ հուսահատությունից թե համարձակություն է ծնվում, թե համախմբություն:
Не быть любимым - это всего лишь неудача, не любить - вот несчастье. Альбер Камю
Ժողովուրդ, մենք կարծես թե նույն բանի մասին չենք խոսում:
Մինչև որևէ բան կազմակերպելը` օբյեկտիվ, ըստ էության, պատճառաբանված խոսակցություն պիտի գնա որևէ երևույթի, խնդրի մասին, որն ենթադրաբար ուզում ենք լուծել: Իսկ դա էլ չի ստացվում:
Հասկանալի է, որ ֆորումը, ԿՏԱԿ-ը չունեն այնպիսի իրավասություն, և աշխատանքային ծրագրերի շրջանակներն այլ լինելով չեն կարող լուծել կրթական համակարգում առկա խնդիրները և շտկել բացթողումները, որ հաճախ մենք ցանկանում ենք, բայց ստեղծել են անկեղծորեն խոսելու, կարծիք հայտնելու, քննարկելու հնարավորություն, որից պետք է օգտվել արդյունավետ ձևով և ոչ թե ինքնագովությամբ կամ մյուսների խոսքին տարբեր որակումներ տալով` հարցը փակել:
Վերջին խմբագրող՝ ԺաննաՀ: 14.04.2011, 10:17:
Գրասիրությանս համար անվերջ շնորհակալ եմ հորս
LEVON (14.04.2011)
Ես էլ միամտաբար կարծում էի, թե "Ուսուցչի ձայն"-ում արդեն բավականին ծավալուն ու բազմակողմանի քննարկումներ են եղել, ուսուցչի խնդիրները բարձրաձայնվել են և չեմ կարծում, թե հարցի էությունը անտեսվել է, չի քննարկվել: Բայց եթե պետք է ամեն ինչ վերաձևակերպել ու հիմա էլ այստեղ քննարկել, ապա ես դեմ չեմ, թերևս դա ավելի լավ է, քան լռությունը: Բայց մեկ է, իմ խորին համոզմամբ արդեն գործելու ժամանակն է, ու էդ քննարկումները կոնկրետ խորհրդում կազմակերպելու ժամանակն է, որ արդյունքում դրանք ֆիզիկական ձևակերպում էլ ստանան, դառնան պահանջ, որը կարելի է պաշտոնապես ներկայացնել:
Չնայած երևի ես ծայրահեղ իդեալականացնում եմ, շտապում ու երբևէ որևէ հասարակական կազմակերպության հետ կապ չունենալով` պատկերացում չունեմ դրա մասին, երևակայական ուղիներ եմ գծում, մինչդեռ կյանքը շատ ավելի բարդ է: Դե ներեցեք, հույսով եմ "տասը չափելուց հետո չեք տատանվի ու կկտրեք էլ":
Իմ նախորդ գրառման մեջ ես ԿՏԱԿ-ին ընդհանրապես ի նկատի չեմ ունեցել, ինչպես եք հանգել այդ մտքին չգիտեմ: Թե որտեղ եք ինքնագովության տողեր գտել, պատկերացում չունեմ: Ու ես որևէ մեկի խոսքերին ոչ մի որակում չեմ տվել, միայն անհամաձայնություն եմ հայտնել Ձեզ հետ, Ժաննա: Բայց ես այն ժամանակ չգիտեի, որ "կրթության, դպրոցի թերություններին, խնդիրներին հնչեղություն տալը քաղաքականացնել չէ" ասելով ի նկատի ունեիք հնչեղություն այս ֆորումի շրջանակներում և ոչ ավելին: Այդ առումով իհարկե քաղաքականացնելուց շատ հեռու է:
Վերջին խմբագրող՝ Tatev*: 14.04.2011, 22:21:
Не быть любимым - это всего лишь неудача, не любить - вот несчастье. Альбер Камю
Տաթև ջան, խոսքս վերաբերում է ավելի շատ մարդկանց և ավելի շատ թեմաների: Չգիտեմ, մյուսները` ոնց, ես ` << քննարկում ասածի>> դեպքում օբյեկտիվ, գործնական խոսակցության չեմ հանդիպում կամ շատ քիչ է և առաջին հերթին դժգոհել եմ դրանից:
Գրասիրությանս համար անվերջ շնորհակալ եմ հորս
Շատ քիչ մանկավարժական փորձ ունեմ/2 ամիս/: Այս քննարկումները շատ կարևոր են հատկապես երիտասարդ ուսուցիչների համար: Ես ևս համամիտ եմ, որ պետք են գործնական առաջարկներ և կատարողունակություն: Ուսուցչի շահերը պաշտպանող խորհուրդը իսկապես ճիշտ և անհրաժեշտ օղակ կլինի: Հարկավոր են համարձակ, գրագետ մարդիկ, ովքեր կարող են ներգրավվել այդ խորհրդի կազմում: Իսկ ամենակարևորը միասնությունն է և համառությունը: Նաև գտնում եմ, որ հանդուրժողականություն ասվածը, որ վերջերս դասընթացների ժամանակ բազմիցս հնչում էր, այնքան էլ լավ բան չէ: Այն թուլացնում է և զրկում պայքարելու ուժից:Կներեք, որ գործնական աաջարկ աայժմ չունեմ, բայց մտածել այդ մասին անպայման կփորձեմ:
Ruben
Թեման կոչվում է "ՈՒսուցչի ձայն", բայց ուսուցիչներից "շշուկ" էլ չկա... հետևաբար այդպես էլ պիտի լինի, ամեն ............... /ինչ կուզեք դրեք կետերի փոխարեն/ էլ ուսուցչի հետ այդպես կվարվի...առավել ևս նման տնօրենները...
Հարգելի Ռուբեն` ձայնը, եթե այն լսող չկա, ընդամենը ալիք է, որը չի կարող տարածվել դատարկության (վակում) մեջ: Եթե հիշում եք Ձեր նշած թեման ստեղծվել էր որպես ˝Ուսուցիչը մեր հասարակության ամենախեղճ ու անպաշտպան խավն է˝:
Երբ կառավարությունը որոշել էր բարձրացնել կենսաթոշակները 2-3 հազար դրամով, տան արդուկն էլ էր այդ նորության մասին հաղորդում:
Այսօր, երբ ուսուցիչների աշխատավարձը իջեցրել են 5-15 տոկոսով, դրա մասին բոլորը լռում են: Բացատրում են, որ դա ֆինանսավորման հետ կապված խնդիր է և չի կարելի ասել աշխատավարձի իջեցում: Խնդրում եմ բացատրեք, թե ինչպե˚ս կարելի է որակել այս երևույթը: Անցյալ ուս. տարում n դասաժամ պարապելու համար ուսուցիչը ստացել է A դրամ, այս ուս. տարում նույն n դասաժամի համար ստանում է B դրամ, B-ն փոքր է A-ից 5-15 տոկոսով: Նշեմ, որ դասարաններում աշակերտների քանակի որևէ փոփոխություն չկա, յուրաքանչյուր դասարանում 30-35 աշակերտ:
Սրան ավելացնենք, որ գրավոր աշխատանքները ստուգելու համար չեն վճարելու: Տրամաբանությունը հետևյալն է` նախկինում վճարում էին մաթեմատիկա և լեզուներ պարապող ուսուցիչներին, որը անարդար էր: Որոշվեց ոչ մեկին չվճարել: Չգիտես ինչու ինձ թվում է ճիշտը բոլորին վճարելն էր:
Եթե հաշվի առնենք նաև գնաճը ……….:
Այո համաձայն եմ` քանի դեռ լռում ենք, մեզ հետ կարող են վարվել ինչպես կամենան:
anush (03.10.2011)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Մեջբերել
Էջանիշներ