Ռուբեն Հախվերդյան

[Gago]

[Gago]

[Gago]

[Նունե21]

Երևանի գիշերներում
Լուսնի ափսեն է գլորվում,
Ու հեռավոր արվարձանում
Արծաթե հետքն է իր թողնում:

Երբ միայնակ եմ ես լինում,
Քայլերն այստեղ են ինձ բերում,
ՈՒ հուշերիս լքված այգում
Ես անցյալիս եմ հանդիպում:

Իմ հուշերի անհատակ ջրհորում
Քո խենթացնող կիսադեմքն է լողում,
Ես խեղդվեցի էս կեղտոտ քաղաքում,
Ուր չկա ազատում:

Իմ հուշերի անհատակ ջրհորում
Դու իմ անունն ես տալիս, ու կանչում,
Ես խեղդվեցի էս կեղտոտ քաղաքում
Ուր չկա փրկություն:

Իմ քնքուշ սևահեր,
Դու ինձ ու՞մ ես թողել,
Դու ինձ ու՞մ ես թողել,
Ինձ թողել, հեռացել:
***
Ասա դու ո՞վ ես, ո՞րտեղից,
Ի՞նչ ես այդպես լուռ հառաչում:
Ես հեռացել եմ ինձանից,
Եւ ինձ արդեն չեմ ճանաչում:

Իսկ ի՞նչ ես կորցրել այստեղ,
Ի՞նչ ես փնտրում այս կողմերում:
Ես իմ երազն եմ կորցրել
Երևանի գիշերներում:

Քո հանգուցյալ տատիկի սենյակում,
Ուր մահճակալն էր անվերջ կոտրվում,
Գինու կիսատ շշերի արանքում
Դու հավերժ սեր էիր ինձ խոստանում:

Քո բոլշեվիկ տատիկի սենյակում,
Ուր մահճակալն էր անվերջ ճռճռում,
Գինու կիսատ շշերի արանքում
Հավերժ սեր խոստանում:

Իմ քնքուշ սևահեր,
Դու ինձ ու՞մ ես թողել,
Դու ինձ ու՞մ ես թողել,
Ինձ թողել, հեռացել:

[Լիլիթ]

ԵԹԵ ԻՄԱՆԱՅԻՐ

Եթե իմանայիր`
Որքան եմ լաց եղել ես,
Քո գնալուց հետո
Որքան եմ քեզ փնտրել:

Եթե հավաքեին
Իմ բոլոր արցունքները
Ու սարքեին մի լիճ,
Ուր լողային աստղերը
Եթե այնտեղ գային
Բոլոր սիրահարները,
Ու նրանց պատմեին
Սիրո մասին աստղերը

Ու նրանք կիմանային,
Որ սերը մի գիշեր է,
Երբ կորչում են աստղերը
Կորչում է նաև սերը:

Եթե իմանայիր`
Որքան եմ լաց եղել ես,
Քո գնալուց հետո
Որքան եմ քեզ փնտրել:

Եթե հավաքեին
Իմ բոլոր արցունքները
Ու սարքեին մի լիճ,
Ուր լողային աստղերը:
Եթե այնտեղ գային
Բոլոր սիրահարները
Ու նրանց պատմեին
Սիրո մասին աստղերը,
Նրանք կիմանային,
Որ սերը մի գիշեր է,
Երբ կորչում են աստղերը,
Կորչում է նաև սերը...

Եթե իմանայիր...

[Արմեն]

[Արմեն]

[Gago]

[AL jAn]

անկեղծ ասած,եթե կոպիտ չհնչի,ես ուղղակի գժվում եմ Ռուբենի համար,ոչ թե նրա անձի,այլ նրա աշխատանք,երգերի,ձայնի...