Ռուբեն Հախվերդյան

[Gago]

Ռուբեն Հախվերդյան — (ծնվ. 1950թ. Երևանում) հայ երգիչ, երգահան, կիթառահար, պոետ, հասարակական գործիչ։

Կարծում եմ երբեք և ոչ մեկի կարիք չի լինելու ներկայացնել Ռուբեն Հախվերդյանին։ Յուրաքանչյուր նոր սերունդ համարելու է, որ Ռուբենը իր սերնդինն է։ Պատճառը՝ Հախվերդյանի երգերը համապիտանի են, ցանկացած ժամանակի և իրավիճակի համար գրված (կամ իրավիճակն ու ժամանակները չեն փոխվում)։

[Gago]

Դու կարծում ես այդ անձրևն է
Արտասվում պատուհանիդ,
Այդ ափսոսանքի խոսքերն են
Գլորվում հատիկ–հատիկ։

Գլորվում են ու հոսում են,
Ապակուց թափվում են ցած,
Այս խոսքերը, որ լսվում են
Իմ երգի մեջ ուշացած։

Ու՞մ է պետք խոստովանանքդ,
Ափսոսանքդ ուշացած,
Սերը քո մի հանելուկ էր
Ու գաղտնիք էր չբացված։

Դա գուցե աշնան կատակն էր,
Տերևներն էին դեղնած,
Ծառուղում լուռ արտասվում էր
Մի աղջիկ՝ մենակ կանգնած։

Մեր սիրո աշունը էլ երբեք չի կրկնվի,
Եվ անցյալն ամեն անգամ աշնան հետ կայցելի,
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի...
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի։

Ես հիմա նոր հասկանում եմ՝
Անցյալը ետ չես բերի,
Այս ամենը հատուցումն է
Իմ գործած հին մեղքերի։

Այն աղջիկը և աշունը
Բախտն էր իմ, որ կորցրի,
Դա ջահել իմ խենթությունն էր,
Որ երբեք ինձ չեմ ների։

Մեր սիրո աշունը էլ երբեք չի կրկնվի,
Եվ անցյալն ամեն անգամ աշնան հետ կայցելի,
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի...
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի։

Ես գիտեմ՝ երջանկությունը
Մի անգամ է այցելում,
Իսկ հետո, երբ հեռանում է,
Այցետոմսն է իր թողնում։

Ու հետո, ամբողջ կյանքում մեր
Մենք նրան ենք որոնում,
Այն հասցեն, որ նա թողնում է,
Երբեք ոչ ոք չի գտնում։

Մեր սիրո աշունը էլ երբեք չի կրկնվի,
Եվ անցյալն ամեն անգամ աշնան հետ կայցելի
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի...
Ու պատուհանիդ լուռ կարտասվի։

[Gago]

Պատրաստեց փոքրիկ տղան
Մի ճերմակ թղթե նավակ,
Իջեցրեց նավակը նա
Գետակի ալիքների վրա։

Իմ փոքրիկ նավակ,
Իմ փոքրիկ նավակ,
Կհասնե՞ս, արդյոք,
Ծովին կապուտակ։

Իմ փոքրիկ, փոքրիկ նավակ,
Ու՞ր ես դու, ու՞ր ես լողում,
Ու՞ր են քեզ, ու՞ր են տանում
Գետի ալիքները խելագար։

Իմ փոքրիկ նավակ,
Իմ փոքրիկ նավակ,
Կհասնե՞ս արդյոք
Ծովին կապուտակ։

Արեգակն անհետացավ,
Ամպերի ետևն անցավ,
Երկնքից անձրև թափվեց,
Ու փոքրիկ գետակը վարարեց։

Իմ փոքրիկ նավակ,
Իմ փոքրիկ նավակ,
Դու հասա՞ր արդյոք
Ծովին կապուտակ։

Թե ճանապարհին
Խորտակեց քամին
Եվ դու քնեցիր
Գետի հատակին։

[Gago]

Սարերում բացվել են կակաչները,
Սարերում հրդեհ է իսկական,
Լավագույն տղերքը հեռանում են,
Որ երբեք, երբեք էլ ետ չգան։

Երբ նորից բացվեն գարնան դռները,
Ու ծոցվոր հարսները մայրանան,
Կհիշվեն հավերժ այն անունները,
Տղերքի, որոնք արդեն չկան։

Այդ արյունն է ձեր, կռվող տղաներ,
Իր կարմիր գույնով սարերը ներկել,
Դուք, որ կյանքը ձեր մեզ տվիք նվեր,
Որ սարերը մեր չմնան անտեր,
Որ սարերը մեր չմնան անտեր։

Ես գիտեմ, և սա է իսկությունը,
Ձեր երդումը՝ գինն էր ձեր արյան,
Նոր ծնվածների արիությունը,
Կապվելու է ձեզ հետ անպայման։

Այդ արյունն է ձեր, կռվող տղաներ,
Իր կարմիր գույնով սարերը ներկել,
Դուք, որ կյանքը ձեր մեզ տվիք նվեր,
Որ սարերը մեր չմնան անտեր,
Որ սարերը մեր չմնան անտեր։

Իսկ այնտեղ պայթում էին ռումբերը,
Եվ նրանք, ովքեր արդեն չկան,
Վերապատմեցին մեր պատմությունը,
Կարմիր տառերով իրենց արյան։

Իսկ այնտեղ պայթում էին ռումբերը,
Եվ նրանք, ովքեր արդեն չկան,
Վերապատմեցին մեր պատմությունը,
Պատմությունը մեր Արիական։

Իսկ այնտեղ, որտեղ մեծ լռություն է,
Ուր չկան վեճեր կուսակցական,
Մենք կասենք կեցցե դաշնակցությունը,
Հայ դաշնակցությունը իսկական։

Այդ արյունն է ձեր, կռվող տղաներ,
Իր կարմիր գույնով սարերը ներկել,
Դուք, որ կյանքը ձեր մեզ տվիք նվեր.
Որ սարերը մեր չմնան անտեր,
Որ սարերը մեր չմնան անտեր։

[Gago]

Դեկտեմբերի 3–ին երգահան Ռուբեն Հախվերդյանը կնշի իր 60–ամյակը։ Այս կապակցությամբ դեկտեմբերի 5–ին Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում տեղի կունենա նրա հոբելյանական համերգը։

«Չգիտեմ թե ինչ եմ անելու 60 տարեկանից հետո, բայց մի բան գիտեմ՝ շատ պինդ խմելու եմ»,– այսօրվա ասուլիսին ասաց երգահանը։

Իսկ մինչ այդ ամեն առավոտ նա մարմնամարզությամբ է զբաղվում։
«Իմ խմելու մասին ավելի շատ են խոսում, քան իրականում ես խմում եմ», – պարզաբանեց նա։

Լրագրողների հարցին, թե ի՞նչ նվեր կցանկանա ստանալ այդ օրը, երգահանը պատասխանեց. «Ես ուզում եմ, որ իմ ժողովուրդը ավելի լավ ապրի, եթե ավելի լավ ապրի, ապա համերգի տոմսերը ավելի թանկ կվաճառեմ»։

Ի դեպ, Հախվերդյանի հոբելյանական համերգի տոմսերը կարելի է ձեռք բերել 1000-5000 դրամով։

Լրագրողները հետաքրքրվեցին, թե ինչ է փոխվել նրա կյանքում այս տարիների ընթացքում։

«Իմ մտքերը ես երգերի մեջ եմ արտահայտում։ Հիմա ավելի հանգիստ եմ նայում տարբեր հարցերի, առաջ ավելի նյարդային էի»,– ասաց նա։

Երգահանը խոսեց նաև իր ընկերների մասին, որոնց «կեսը արդեն հողի տակ են, որոշ մասը դեռ ոտքի վրա է»։

«Պատերազմը շարունակվում է գոյություն պահպանելու առումով։ Արտագաղթը սարսափելի չափերի է հասել, վերջին շարջանում երկիրը լքել է 70 հազար մարդ: Դրանով կարելի է դատել մեր իշխանավորների պրոֆեսիոնալիզմը»,– ասաց նա։

Միաժամանակ նա նշեց, որ շարունակում է «զզվել» գավառականությունից։
«Ես զզվում եմ գավառականությունից, դա բերում է, ռուսերեն ասում են, беспредел–ի, իսկ հետամնացությունը բերում է ֆիքստուլության. նրանք մրցում են, թե ում ժեշտն է ավելի ուժող։ Ջիպազգիները ուզում են էն ինչ-որ պակասում է իրենց կյանքում, լրացնել մետաղով, ինչու չէ նաև կանաց միջոցով»,– հավելեց նա։

Ի՞նչ է երջանկությունը հարցին, երգահանը պատասխանեց. «Ամեն մարդ իր երջանկությունն ունի։ Եթե ես երգ եմ գրում և մարդիկ ծափահարում են, ես կայֆ եմ ստանում»,– ասաց նա՝ նշելով, որ մինչև հիմա էլ զարմանում է, թե ինչպես են իր երգերը «ծափահարվում»։

Հախվերդյանն իրեն արհեստավոր է համարում, ով կարող է շտկել սխալները միայն երգերով։

«Կարող եմ շտկել միայն իմ երգերով, ուրիշ արվեստ չգիտեմ», – եզրափակեց նա:

Տեղեկությունը՝ tert.am կայքից

[Gago]

«Ներկան շատ դժվար է, ես ուզում եմ, որ իշխանավորները ավելի զարգացած լինեին, որպեսզի ժողովրդին ծառայեն և ուրախ լինեն դրանից, այլ ոչ թե ժողովրդին իրենց ծառայեցնեն»,– այս մասին այսօրվա ասուլիսին ասաց երգահան Ռուբեն Հախվերդյանը։

Նա հավելեց, որ իրեն «չի բարկացնում բիզնեսմենների փող ունենալը, այլ այն, որ չինովնիկը, սկսած պրեզիդենտից, կարող է ավել հարուստ լինել»։

«Սա ռուսերեն կոչվում է казнокрадство, երբ պետական միջոցներից գռփում ու լափում են։ Ինչի՞ չինովնիկը պետք է ավելի հարուստ լինի, քան բիզնեսմենը»,– ասաց նա։

Հարցին, թե ինչ կաներ Հախվերդյանը, եթե շատ փող ունենար, երգահանը պատասխանեց. «Մեր Կոթի գյուղի ճանապարհը կսարքեի, մի միլիոն թաքուն կպահեի, մնացածը ընկերներիս կտայի, որոնք կծառայեն ժողովրդի համար։ Ես փող ծախսել չեմ կարող, դա ավելի մեծ կուլտուրա է պահանջում, քան փող աշխատելը»։

Իսկ ի՞նչ կաներ երգահանը, եթե վարչապետ դառնար. «Մեր վարչապետը գրագետ մարդ է, ես կփախչեի այդ առաջարկից, իմ գործը երգ գրելն է»։

Միաժամանակ նա չբացառեց «բռնեցումները, նստեցումները, նաև՝ գնդակահարումները»։

Տեղեկությունը՝ tert.am կայքից։

[Gago]

[Gago]

[Gago]

[Gago]