Դպրոցական Զվարճալի Պատմություններ

[Արմինե Մ]

5-րդ դասարանի աշակերտներից մեկը կարդալիս շեշտերը սխալ էր դնում, Լոռվա բարբառի նման: Մեկ-երկու անգամ նկատողություն արեցի, մի օր էլ հարցրի.
-Այ, տղա, մայրիկդ լոռեցի՞ է:
Շատ լուրջ ասաց.
-Չգիտեմ, ես ինչ ծնվել եմ, նրան այստեղ եմ տեսել:

[A.G.]

Տարիներ առաջ էր: Ուսուցիչներից մեկի դասը աշակերտներից մեկը խանգարում է, ոչ մի դիտողություն չի ազդում: Հերթական դիտողությունից վրդովված տղան ասում է.
-Ին?չ անեմ, հինգ րոպես բռնել է:
- Հիմար, բա որ իմ տասը րոպեն բռնի,-զայրանում է ուսուցչուհին:

[Մանոն]

Տատը փոքրիկ Նանեի հետ, որն առաջին դասարան էր արդեն գնում, զբոսնում էր այգում: Բարևեց դեմից եկող կնոջը, իսկ հարցասեր նանեն սկսեց.
_Տատիկ էս տոտային դու ճանաչու՞մ ես, ինքը մեր դպրոցում ա աշխատում:
_Հա, նանե ջան, ճանաչում եմ:
_Բա ին՞չ ա աշխատում:
_Դե....տնօրենի օգնականն է, _ուզում է կարճ կապել տատը:
_Օգնու՞մ է տնօրենին, տատիկ, _շարունակում է Նանեն:
_Հա, Նանե ջան, օգնում է, խորհուրդներ է տալիս:
_Ի՜, տատիկ, ես էլ գիտեի, թե մեր դպրոցի փոխտնօրենն ա ինքը…,_հիասթափված ասում է Նանեն…

[Մանոն]

Նանեն արդեն 2-րդ դասարան է: Հազիվ տառն ու թիվը սովորած՝ շախմատ է անցնում
Ուսուցիչը նոր դասը բացատրելուց հետո հարց է տալիս Նանեին.
–Դե ասա տեսնեմ, այս դրությամբ ձին ի՞նչ կարող է ուտել:
–Ձին կարող է խոտ ուտել, չոր խոտ, թարմ խոտ,–ուրախ ուրախ պատասխանում է Նանեն…