Աշակերտի ձայնը

[Ռուզանկա]

Դպրոցում մի կերպ հասկանալի է, երբ ընկերը օգնում է իր տարիների ընկերոջը, բայց անհասկանալի է,երբ ընդունելության քննություններում դիմորդը օգնում է բոլորովին իրեն անծանոթ դիմորդին` չգիտակցելով, որ վաղը նա կարող է զբաղեցնել իր իսկ տեղը; Հիվանդություն է, ուրիշ ոչինչ

Ինձ համար էլ անհասկանալի է , թե ինչպես կարելի է քննություններին օգնել մի բոլորովին անծանոթ մարդու, բայց այդ պահին դու նույնիսկ չես էլ մտածում, որ նա իրոք որ կարող է զբաղեցնել քո տեղը(ընդունելության քննություններին) , իսկ ինչպես կարող ես մերժել այդ "ինչ-որ մեկի "խնդրանքը:Դա անհնարին է ...

[marara]

Ինձ համար էլ մի այլ անհասկանալի բան կա…
Այս ուստարում մեր ուսուցիչները մի քանի անգամ տարբեր թեմաներով շարադրություններ հանձնարարեցին ու ասացին, որ մրցանակային է, քաղաքապետարանն է հանձնարարել, լավագույնները կարժանանան մրցանակի: մենք էլ ջանասիրաբար գրեցինք այդ շարադրությունները, լավագույնները ուղարկվեցին ուր որ պետք էր , ու վերջ: Թե ինչ եղան այդ շարադրությունների ճակատագրերը , այդպես էլ չիմացանք: Խնդրում եմ ինձ ճիշտ հասկացեք, ես չեմ գտնում, որ հենց մերն է լավագույնը եղել, բայց եղել են չէ՞ լավագույններ: Ինչո՞ւ մենք չծանոթանանք մեր հասակակիցների լավագույն շարադրություններին: Մեր ուսուցիչներից տեղեկացանք, որ երկու թեմյի անդրադարձել են. մեկը Արաբկիրի մասին էր / մեր 8-րդ դասարանցու շարադրությունը խրախուսական մրցանակի էր արժանացել/, մյուսն էլ մայրենիի մասին գրված շարադրությունն էր, որ ամփոփել ու առաջին, երկրորդ տեղեր էին որոշել: Բայց հարցը միայն տեղերը որոշելն ու մրցանակ տալը չի, մենք ուզում ենք ծանոթ լինել դրանց բովանդակությանը, իմանալ, թե ինչպիսին են մեր ընկերների գրած շարադրությունները: Ինչպես ֆորումում արվեց, ծանոթ էինք բոլորի թղթակցություններին,նաև իմացանք որ աշխատանքը ինչ գնահատանքի արժանացավ:
Ես կուզեի, որ շարադրությունների մրցույթները կազմակերպողները մի օր հրավիրեին բոլոր այն դպրոցների աշակերտներին, ովքեր շարադրություններ են ներկայացրել ու նրանց ներկայությամբ ամփոփեին արդյունքները, կարելի էր կարդալ նաև մրցանակային տեղեր գրաված շարադրությունները: Իմ կարծիքով դա մեզ շատ բան կտար ու մենք ավելի ոգևորությամբ հաջորդ անգամ կգրեինք շարադրություն և ավելի հաջող:



Մարտիրոսյան Մարինե
հ. 37 դպրոց 11-րդ դասարան

[ellart13]

Ով է մեղավոր արտագրողը, ումից արտագրում են, թե ուսուցիչը: Իմ կարծիքով այստեղ մեղավոր է նա ումից որ արտագրում են:Հետո տեսեք նա ումից որ արտագրում են պատճառ է հանդիսանում չսովորելուն:Եթե մի քանի անգամ չթողնի որ արտագրեն արտագրողը հույսը կկտրի և կսկսի սովորել :

[LEVON]

Ինձ համար էլ անհասկանալի է , թե ինչպես կարելի է քննություններին օգնել մի բոլորովին անծանոթ մարդու, բայց այդ պահին դու նույնիսկ չես էլ մտածում, որ նա իրոք որ կարող է զբաղեցնել քո տեղը(ընդունելության քննություններին) , իսկ ինչպես կարող ես մերժել այդ "ինչ-որ մեկի "խնդրանքը:Դա անհնարին է ...

Ռուզանկա ջան արտագրության ցանկացած ձև անընդունելի է :Նորմալ մարդը իրեն թույլ չի տա յուրացնել ուրիշի աշխատանքը: Այսօր նա յուրացնում է քո աշխատանքը, վաղը կյուրացնի մյուսի աշխատանքը, մյուս օրը նրա մոտ ուրիշի աշխատանքը յուրացնելը դառնում է պայմանական ռեֆլեքս և նրա մոտ ձևավորվում է < տզրուկի > մտածողություն: Այս որակավորումից շատերը կարող են իրենց վատ զգալ, բայց կներեք , իրականությունը սա է :
Գուցե չափազանցություն համարեք, բայց մեր կատարած աշխատանքը ուրիշներին հրամցնելով մենք նրանց լավություն չենք անում , ընդհակառակը, մենք նրանց արջի ծառայություն ենք մատուցում........Միայն դրա մասին նրանք հետո են հասկանում:

Հ.Գ......Գուցե չհավատաք, բայց մինչև հիմա մեղադրում եմ ռուսաց լեզվիս ուսուցչուհուն նրա համար, որ նա ինձ ձևական հինգեր էր նշանակում, բայց ես արժանի չէի այդ գնահատականին: Տարիներ հետո այդ ձևական հինգերի պատճառով ես լուրջ խնդիրներ ունեցա..............Ժամանակի ընթացքում ես հաղթահարեցի ամեն ինչ և մի բան հասկացա, որ ես խորշում և արհամարհում եմ ցանկացած ձևականություն և նման բաներ, որոնք կապ ունեն այդ <ախտի> հետ:

[Արմինե Մ]

Լավ կլիներ, որ բոլորը ձեզ նման մտածեն և արտագրությունը համարեն արատավոր երևույթ: Իսկապես դրա տակ թաքնված է վտանգավոր երևույթ. ուրիշի աշխատանքի արդյունքը յուրացնելը դառնում է բնավորություն: Պետք է սկզբունքորեն պայքարել դրա դեմ, երևույթը կանխել, թե չէ միայն ոստիկանի նման հսկելով և արտագրել թույլ չտալով ոչինչ չի փոխվի: Բոլորը պետք է այդպես մտածեն, առաջին հերթին ուսուցիչը: Ցավոք, կան ուսուցիչներ, որոնք իրենք են թույլ տալիս արտագրել, աչք են փակում, որպեսզի... գրավորը արդյունքները ցածր չլինեն:

[Ռուզանկա]

Ռուզանկա ջան արտագրության ցանկացած ձև անընդունելի է :Նորմալ մարդը իրեն թույլ չի տա յուրացնել ուրիշի աշխատանքը: Այսօր նա յուրացնում է քո աշխատանքը, վաղը կյուրացնի մյուսի աշխատանքը, մյուս օրը նրա մոտ ուրիշի աշխատանքը յուրացնելը դառնում է պայմանական ռեֆլեքս և նրա մոտ ձևավորվում է < տզրուկի > մտածողություն: Այս որակավորումից շատերը կարող են իրենց վատ զգալ, բայց կներեք , իրականությունը սա է :
Գուցե չափազանցություն համարեք, բայց մեր կատարած աշխատանքը ուրիշներին հրամցնելով մենք նրանց լավություն չենք անում , ընդհակառակը, մենք նրանց արջի ծառայություն ենք մատուցում........Միայն դրա մասին նրանք հետո են հասկանում:

Հ.Գ......Գուցե չհավատաք, բայց մինչև հիմա մեղադրում եմ ռուսաց լեզվիս ուսուցչուհուն նրա համար, որ նա ինձ ձևական հինգեր էր նշանակում, բայց ես արժանի չէի այդ գնահատականին: Տարիներ հետո այդ ձևական հինգերի պատճառով ես լուրջ խնդիրներ ունեցա..............Ժամանակի ընթացքում ես հաղթահարեցի ամեն ինչ և մի բան հասկացա, որ ես խորշում և արհամարհում եմ ցանկացած ձևականություն և նման բաներ, որոնք կապ ունեն այդ <ախտի> հետ:

Հարգելի Ռուբեն, ես ևս շատ քաջ գիտակցում եմ, թե դա ինչ վատ երևույթ է: Բայց եթե մտածենք մյուս կողմից, կամ մեզ պատկերացնենք այդ իրավիճակում, ապա կագնում ենք հակասությունների առջև: Միթե կարելի է մերժել քո ընկերոջ խնդրանքը, դա ուղղակի անկարելի է :
Բայց հենց ինձ հետ կատարվել է մի դեպք, որից հետո ես փոխվեցի: Ֆիզիկա առարկայից կիսամյակային գրավոր գրելիս ես օգնեցի իմ ընկերուհուն, և արդյունքում, այն դեպքում երբ նա մի բառ անգամ ինքնուրույն չի գրել, ստացել է 8, իսկ ես 6: