Եթե ուսուցիչն անպաշտպան է ու խեղճ, դա նրան իրավունք չի վերապահում դպրոցում <<վարսավիրություն>> անել: Եվ,ընդհանրապես, դա ինչ պատժի ձև է 4-րդ դասարանի երեխայի համար: Չէ որ երեխան ունի ծնող, որն էլ պատասխանատու է իր երեխայի հագուկապի, արտաքին մաքրության համար:Սթար-ի խոսքերից
Իսկ ուսուցչին կարելի էր աշխատանքը շարունակելու հնարավորություն տալ:
Անկախ ամեն ինչից, լավ ու բարի օրինակ ծառայենք բոլորին:
Վերջին խմբագրող՝ Anush Avetisyan: 01.10.2011, 23:13:
Ձեզ եմ ներկայացնում մի մտահոգություն` գրված ուսուցչի կողմից,
ով նախընտրեց խոսել, բայց մնալ անհայտ:
Հարգելով հեղինակի ընտրությունը և իրավունքը` տեղադրում եմ ակնարկը`
առանց նրա անվան և ազգանվան:
ՀԱՆԳԻ՛ՍՏ ԹՈՂԵՔ ՈՒՍՈՒՑՉԻՆ
Այո՛, հանգիստ թողե՛ք ուսուցչին, խնդրում ենք, պահանջում:
Այսօր չկա ավելի պարտաճանաչ, պատասխանատու, գիտակից, կիրթ, համբերատար... և այլ դրական հատկանիշներով օժտված մարդ, քան` ուսուցիչը:
Այսօր ավելի մեծ նվիրումով և ինքնասպառումով աշխատող չկա, ուսուցչից բացի:
Եվ եթե մեր հանրապետությունում բոլոր պաշտոնյաներն աշխատեին այնպես անձնվիրաբար, ինչպես ուսուցիչը, բնականաբար, մի քանի անգամ կշահեր մեր երկիրը:
Դպրոցը մուրացկանության վայր չէ, ոչ էլ ուսուցիչները` մուրացիկներ: Կրկնակի, երբեմն մի քանի անգամ ավել աճող գների պայմաններում մի քանի տոկոսով ուսուցչի աշխատավարձը իբր բարձրացնելով` ոչ մեկին իրավունք չի վերապահվում ցեխ շպրտել ուսուցչի երեսին:
Ոչ մի ուսուցիչ (կյանքն առանց բարդությունների չի լինում) կարոտ չէ էժանագին խանութներից գնված նվերներին և ոչ էլ աշակերտներից հավաքված այդ 100 դրամներին: Ուսուցիչն ամիսներով աշխատել է անգամ առանց աշխատավարձի` կիսասոված, խղճուկ հագուկապով, սակայն և ոչ մի օր դպրոցը թափուր չի մնացել Ազգային ժողովի դահլիճների նման: Երբեմն արել է ավելին դպրոցի համար, քան սեփական երեխաների և ընտանիքի:
Այսօր նրանք, որոնք ուսուցչի 1 ամսվա` այդքան չափազանցված աշխատավարձը 1 վայրկյանում կմսխեն` առանց <<օ՜ֆ>> անգամ ասելու, մրոտում են ուսուցչի հեղինակությունը թե՛ աշակերտների, թե՛ նրանց ընտանիքների, թե՛ ամբողջ հասարակության առջև:
Ոչ մի ուսուցիչ աշակերտին հացից չի զրկում` ավտոմեքենա, եռահարկ ու քառահարկ սեփական տուն ունենալու համար: Ոչ մի ուսուցիչ այդքան տառապանքով վաստակած խղճուկ գումարով միայն իր անձն այս պայմաններում ապահովել չի կարող: <<Կուշտը սովածի համար մանր է բրդում>>,- ճիշտ է ասում ժողովուրդը:
Բարեկեցիկ կյանքի արժանի է նաև ուսուցիչը, իսկ այսօր քանի՞ ուաուցիչ ունի առողջություն, քանի՞սը հնարավորություն ունի արձակուրդներն անցկացնել հանգստյան տներում կամ առողջարաններում, եթե ամենուր <<կատաղած>> գներ են, լսելիս անգամ սարսռում ես: Իսկ ովքե՞ր են օգտվում դրանցից: Իհա՜րկե նրանք, որոնց երեխաներին նույնպես կրթում ու դաստիարակում է այսօրվա Մանկավարժը:
Հարգարժան պետակա՛ն այրեր, հանգի՛ստ թողեք ուսուցչին, առանց այն էլ նրա հոգին խիստ անհանգիստ է: Մի՛ վիրավորեք ու մի՛վրդովեք նրա` առանց այն էլ գոյության պայքարում արդեն վիրավորված ինքնասիրությունը:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Մեջբերել
Էջանիշներ