Հետաքրքրությունների սնդուկ

[Լիլիթ]

Գրում ենք հետաքրքրաշարժ պատմություններ, հետաքրքիր տեղեկություններ, որոնք ուսուցողական կլինեն և ուշագրավ:
Ցանկալի կլինի նաև հնարավորության դեպքում նշել աղբյուրը:

[Լիլիթ]

Նոր Գվինեայում ապրում են հսկայական թիթեռներ: Նրանց թևերի բացվածքը հասնում է 25 սանտիմետրի: Բնիկները բարձր են գնահատում նրանց միսը:

* * *
Շների ամենափոքր ցեղը մեքսիկական Չիխուախուսան է: Չափահաս էգն ունի մոտ 400 գրամ քաշ, իսկ հասակը չի անցնում իրար վրա դրված 3 լուցկու տուփից:

***
Լոնդոնյան աճուրդներից մեկում վաճառվել է աշխարհի ամենամեծ ձուն, որը ածել էր 3 մետր բարձրություն ունեցող մի թռչուն: Ձուն վաճառվել է 2400 դոլարով:

[Լիլիթ]

ՍԱՐԳԻՍ ՊԻԾԱԿ

Սարգիս Պիծակը հայ հանճարեղ մանրանկարիչ է: Նա ապրել է 14-րդ դարում Կիլիկյան Հայաստանում: Դեռ մանկուց նա մարդկանց զարմացնում էր նկարելու իր ձիրքով ու քանքարով:
Մի անգամ տանը շատ հյուրեր կային: Սարգիսը նկատում է պատուհանագոգին նստած մի պիծակ և արագ նկարում, հետո` նկարը մեկնում հյուրերին: Գինով հյուրերը կարծում են, թե մագաղաթին պիծակ է նստել և փորձում են ձեռքով քշել-հեռացնել միջատը: Սթափվելով` հասկանում են կատարվածը ու քահ-քահ ծիծաղում: Նրա մականունը դառնում է <<Պիծակ>>:
Բայց իզուր չէ, որ նրան կնքել էին այդ անունով: Նա պիծակի պես խայթել գիտեր այս աշխարհի զորեղներին և անարդարներին:
Մի անգամ հարուստ մի իշխան գալիս է Սարգսի մոտ և ասում.
-Ես ուզում եմ գնել քո բոլոր նկարները: Ես պատրաստ եմ քո ամեն նկարի դիմաց մի ընտիր նժույգ տալ: Իմ նժույգներով մի հզոր հեծելախումբ կկազմես:
Սարգիս Պիծակը քմծիծաղ է տալիս և պատասխանում.
- Ցավում եմ, բայց իմ նկարները նժույգներով փոխանակել չեմ կարող:
- Ինչու՞,- խոժոռվում է իշխանը:
- Որովհետև մի քանի տասնամյակ հետո քո նժույգներն այևս չեն խրխնջա, իսկ իմ նկարների գույները կթրթռան և մարդկանց հոգիները կջերմացնեն նույնիսկ հազար տարի հետո:

Ըստ Հայկ Խաչատրյանի

[Մարիետա]

Չինացի գիտնականները պարզել են Չինական պարսպի ամրության և «երկարակեցության» գաղտնիքը։ Քիմիկոսները պարզել են, որ կառույցի քարե սալիկներն ամրացնող լուծույթի բաղադրության մեջ ներառված է եղել բրնձի մածուցիկ շիլա։
Չժեցզյան շրջանի համալսարանի պրոֆեսորի խոսքով՝ մոտ 600 տարի առաջ Չինական պարիսպը կառուցող բանվորները սալիկներն ամրացնող լուծույթը պատրաստել են եփած բրնձից և թույլ կիրից. այդ ժամանակ բրնձի շիլայի օգտագործումը բավական առաջադեմ և նորարար քայլ էր։

«Լուծույթի գաղտնիքը օրգանական և անօրգանական նյութերի հատուկ համադրման մեջ է, որի արդյունքում ստացվում է բարձր մեխանիկական ամրությամբ օժտված մի նյութ»,- պարզաբանել է գիտնականը. հողի այն հատվածներում, որտեղ այդ լուծույթից մեկ-երկու կաթիլ է թափվել, մինչև հիմա բույս չի աճում։

Հետաքրքրական է, որ բրնձի այն տեսակը, որից ամուր սոսինձն էր պատրաստվում, բանվորներն օգտագործել են նաև սննդի մեջ։

Աղբյուր՝ Թերթ.ամ

[Լիլիթ]

1241 թ. Կիլիկյան Հայաստանի մայրաքաղաք Սիսում հիմնադրվել է հիվանդանոց, որտեղ առանց խտրականության բուժվում էին բոլորը` շինականն ու զորականը, արհեստավորն ու պալատականը:
Հիվանդանոցի հիմնադիրն էր Կիլիկիայի հայոց թագավոր Լևոն Բ Մեծագործ արքայի դուստր Զապել թագուհին: Նա եզակի գթասրտության ու մարդասիրության տիպար էր բարբարոսություններով առլեցուն մռայլ միջնադարում: Զապել թագուհին իր զավակների հետ հերթապահում էր հիվանդանոցում, խնամում հիվանդներին` զրկվելով թագուհուն պատշաճ վայելքներից:

Աղբյուրը` <<Ցոլքեր>> հանդես

[Vanadzor10***Ani]

Եգիպտական թագուհիներից ամենահայտնի Կլեոպատրան օգտագործել է վառ կարմիր գույն ունեցող փոշիացված բզեզներից խարնուրդ, որպեսզի շրթունքներին տար գայթակղող կարմիր երանգ:

Աշխարհում ամենամեծ զգեստը կարվել է Եկատերինա Երկրորդի համար:Զգեստի քղանցքի երկարությունը 70 մետր է, լայնությունը 7 մետր, սպասարկելեն 50 մանկլավիկներ

Գերմանիայի Պանիկհայմ քաղաքի մի բնակչուհի ունեցել է 42 տղա և 11 աղջիկ:

[Լիլիթ]

ՆՈԲԵԼՅԱՆ ՄՐՑԱՆԱԿ

Նոբելյան մրցանակը կրում է շվեդ ճարտարագետ-քիմիկոս Ալֆրեդ Նոբելի անունը, ով գյուտարար էր, դինամիտի` ուժանակի ստեղծողը: Հանքարդյունաբերության համար ստեղծված այդ պայթուցիկ նյութը` որպես հրազենի շարժիչ ուժ, սկսեց լայնորեն օգտագործվել պատերազմների և ահաբեկչության ժամանակ:
Ալֆրեդ Նոբելն իր կտակով մի խոշոր գումար է հատկացրել ամենաականավոր մարդկանց` արվեստագետներ, գրողներ, քնարերգուներ, գիտնականներ, խաղաղության համար մարտնչողներ:
Նոբելյան մրցանակն առաջին անգամ շնորհվել է 1901 թվականի դեկտեմբերի 10-ին` մրցանակը սահմանողի մահվան տարելիցի օրը, և դարձել ամենամյա: Այդ գործը տնօրինում է Նոբելի հայրենիքի` Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիան:
Նշանակված օրը` հանդիսավոր արարողության ընթացքում, Նոբելյան մրցանակը և դրամական պարգևը` մի քանի տասնյակ հազար ամերիկյան դոլար, սահմանված ծիսակարգով հանձնում են նորընծա դափնեկրին:
Նոբելյան մրցանակը շնորհվում է Օսլոյում` Նորվեգիայի մայրաքաղաքում` համաձայն խորհրդարանի կողմից ընտրված Նոբելյան կոմիտեի որոշման:
Արարողությանը ներկա են լինում 2 երկրների` Շվեդիայի և Նորվեգիայի արքաները:

[Մարիետա]

Շոգի դեմ լավագույն միջոցը թեյն է


Ամառվա տապին լավագույն զովացուցիչ ըմպելիքը սովորական սառույցով թեյն է։ Ինչպես պնդում են բժիշկ–դիետոլոգները, քիմիական բաղադրությամբ ու կոնսերվանտներով ըմպելիքների լավագույն այլընտրանքը ծարավի դեմ պայքարում կարելի է համարել թեյը։
Ուսումնասիրությունների համաձայն՝ սև թեյը պարունակում է ֆլավոնիդներ, որոնք հակաօքսիդանտային հատկանիշներ ունեն և օգնում են պահպանել երիտասարդությունը, ինչպես նաև պաշտպանում են սրտանոթային հիվանդություններից։ Թեյը կարող է բարձրացնել ինքնազգացողությունը անգամ շատ շոգ ժամանակ։

Գիտնականների վերջին փորձերը ցույց են տվել, որ թեյը կարող է իջեցնել օրգանիզմում վնասակար խոլեստերինի մակարդակը, իսկ, օրինակ, կիտրոնով թեյը կարգավորում է ճնշումը։

Աղբյուր՝ Թերթ.ամ

[Մարիետա]

Ճապոնիայում հուլիսին վաճառքի կհանվի լուսանկարչական սարք, որը կարող է 3D ֆորմատով լուսանկարներ անել։
Սարքը կայծակնային արագությամբ մի շարք պատկերներ է նկարում, որոնք այնուհետև մեխանիկորեն տեղադրում է իրար վրա։ Պատկերն ամբողջ ծավալով դիտելու համար անհրաժեշտ կլինի 3D ֆորմատով աշխատող նոր սերնդի հեռուստացույց։
Նորամուծության արժեքը մոտ 1000 դոլար է։

Աղբյուր՝ Թերթ.ամ

[Լիլիթ]

ՄԱՏՆԱՀԵՏՔԵՐ

Անգլիացի Վիլյամ Հերշելը ապրում և աշխատում էր Հնդկաստանում` որպես գանձապահ և աշխատավարձ էր բաժանում հնդիկ զինվորներին: Եվրոպացու համար այդ բոլոր զինվորներն արտաքուստ շատ նման էին իրար, և նրան թվում էր, թե չեն տարբերվում միմյանցից: Լրջորեն մտածելուց հետո նա գտավ ինքնօրինակ ելք: Հերշելը սկսեց հավաքել զինվորների մատնահետքերը և ուշիուշով սկսեց զննել դրանք:
Նա դրանով զբաղվեց 20 տարի անընդմեջ: Ապշեցուցիչն այն էր, որ 20 տարի հետո էլ, որքան էլ մարդը փոխվեր, մատնահետքերը նույնն էին և միաժամանակ չափազանց տարբեր մյուս մարդկանց մատնահետքերից:
Վիլյամն իր հայտանգործության մասին անկեղծորեն պատմեց բանտերի գլխավոր տնօրենին, սակայն այդ ժամանակ այդ գյուտն ընդամենը բարբաջանք թվաց: